Handtekening

Vandaag was ik bij de Hogeschool Leiden om samen met Paul van Maanen (voorzitter college van bestuur) een overeenkomst te tekenen voor een opleidingstraject voor alle leidinggevenden van de gemeente. Het komt niet zo vaak voor dat ik als wethouder Personeelszaken een overeenkomst mag tekenen.

De gemeente Leiden heeft veel ambities en veel te doen voor de stad. Dat vraagt veel van de medewerkers, maar ook van de leidinggevenden. Het doel van de opleiding is om leidinggevenden nog beter toe te rusten voor hun taak. Zij zijn tenslotte er voor verantwoordelijk dat de medewerkers met veel plezier hun werk doen en tot mooie resultaten komen voor de stad.

Voor het opleidingstraject zijn de Hogeschool Leiden en Universiteit Leiden als beste uit de aanbestedingsprocedure gekomen. Zij hebben voor de gemeente een programma samengesteld dat zo Leids mogelijk is en waarbij veelal vanuit de praktijk gewerkt wordt. Het fenomeen ‘leiderschap’ komt aan de orde evenals het op een goede manier leiding geven en medewerkers inspireren en sturen.

Het bijzondere van deze overeenkomst is dat we dit scholingsprogramma samen met twee belangrijke partners uit de stad gaan doen. Het programma start in 2010 en loopt tot eind 2011.
In het totaal zullen ongeveer 85 leidinggevenden het Management Development Traject volgen. Het opleidingstraject wordt verzorgd in de nieuwbouw van Hogeschool Leiden aan de Zernikedreef.

Tot ziens.

Heertje

In mijn werkkamer in het stadhuis hangt sinds vandaag een schilderij van landschapsschilder Koos Modderman met daarop een uitzicht op een groene Oostvlietpolder. Ik heb het schilderij vandaag in bruikleen aangeboden gekregen van de Vrienden van de Oostvlietpolder. Zij hadden Professor Heertje bereid gevonden om het schilderij aan mij te overhandigen.

Natuurlijk werd de overhandiging voorafgegaan door een warm pleidooi om de Oostvlietpolder in de huidige vorm te behouden. De toespraak van Professor Heertje is in zijn geheel terug te zien op de site van de Vrienden van de Oostvlietpolder. Mijn reactie in de richting van de Professor is daar, om voor mij niet duidelijke reden, afgeknipt.

De totale oppervlakte van de Oostvlietpolder is zo'n 180 ha. Hiervan gaan we een kleine 30 hectare ontwikkelen tot een modern en hoogwaardig bedrijventerrein. In het resterende deel gaan we de groene functie versterken. Het schilderij op mijn kamer helpt mij om me eraan te herinneren hoe belangrijk het is dat die groene kwaliteit versterkt wordt.

Tot ziens.

Rapport

In de zomer van dit jaar is voor de negende keer de Leidse Stadsenquête gehouden. Ruim 4.500 volwassen Leidenaren (18+) hebben meegewerkt aan dit telefonische onderzoek. Het rapport met de resultaten van de Stadsenquête 2009 is beschikbaar op www.leiden.nl/statistiek.

Uit het rapport blijkt dat 1 op de 10 Leidenaars het afgelopen jaar een lid van het college heeft gesproken. Dat zijn dus bijna 12.000 inwoners. Dat aantal is flink hoger dan in de voorgaande jaren. Deel ik dat aantal op het aantal collegeleden dan hebben wij afzonderlijk het afgelopen jaar met bijna 2000 inwoners contact gehad. Dat lijkt me een goede verklaring voor onze volle agenda. Van al die mensen zijn bovendien 8 op de 10 van mening dat het college redelijk tot goed functioneert.

Volgens mij is dat een dikke voldoende.

Tot ziens.

Oproep aan Toedeledokie en anderen

Dit jaar vindt voor het eerst de Dag van de Dialoog in Leiden plaats. Op 7 november worden overal in de stad dialoogtafels georganiseerd waar Leidenaren (en inwoners van buurgemeenten) met elkaar in gesprek gaan over het thema 'Buur, vriend, Leidenaar (m/v)?' Zie voor meer informatie: http://www.leidenindialoog.nl/. Wat mij betreft een goed initiatief waar ik graag aan mee ga doen.


Ik wil op deze dag graag eens met mensen in dialoog gaan die ik altijd alleen ‘spreek’ via hun reacties op internet (bijvoorbeeld op de PvdA website of op mijn weblog). Namen van mensen die ik veel tegenkom, maar die ik niet ken zijn bijvoorbeeld Toedeledokie, Blonde Mien, Leidsemeid, JaapJaap of Jonny. Ik noem ze maar even de 'reaguurders'

Nu kan ik me voorstellen dat deze reaguurders er niet op zitten te wachten om hun anonieme status in te ruilen voor een van bekende Leidenaar. Daarom heb ik het volgende bedacht: Ik zorg voor een mooie dialoogtafel in het Leidse Stadhuis waar zo'n 6 tot 8 mensen kunnen aanschuiven. De dialoog aan tafel maken we voor iedereen in de stad te volgen via internet. Daarbij geven we een aantal anonieme reageurders de gelegenheid om via internet mee te doen met de dialoog. Die reacties projecteren we bij de dialoogtafel op een groot scherm.

Ook mensen die onder hun eigen naam regelmatig via internet reageren zijn van harte welkom, het liefst in eigen persoon aan de tafel in het stadhuis. Ik zou jullie graag eens op een open en positieve manier spreken over jullie digitale ervaringen met mede Leidenaren.

Als er voldoende belangstelling is, zal deze dialoogsessie worden gehouden op zaterdag 7 november van 15.00 tot 17.30 uur . Na aanmelding krijg je meer informatie,.

Meld je aan op de website www.leidenindialoog.nl, of stuur mij een mail
Tot ziens.

Wolfslag

Zo'n 80 jaar geleden begon oma een winkeltje op de hoek van de Langebrug en de Ketelboetersteeg. Ze verkocht daar o.a. kaartjes voor de tram en een klein assortiment schrijfbenodigdheden. Via verschillende locaties in de stad is het bedrijf Wolfslag groter en groter geworden en nu zit de 3e generatie in een mooi en modern bedrijfspand aan de Moerbeistraat.

Vanmiddag bracht ik als wethouder een bezoek aan dit bedrijf. Het gaat allang niet meer om alleen schrijfbenodigdheden. Het bedrijf is uitgegroeid tot een moderne dienstverlener die werkelijk alles in huis heeft voor de moderne kantooromgeving. De concurrentie met de talloze internetwinkels op dit gebied gaat men niet uit de weg. Door persoonlijke aandacht en ouderwetse dienstverlening lijkt men deze strijd royaal te winnen.

Tijdens mijn bezoek kreeg ik een uitgebreide rondleiding door het bedrijf en de showroom. In het gesprek kwam het veelbesproken onderwerp van het gemeentelijke aanbestedingsbeleid weer eens aan de orde. De gemeentelijke organisatie is immers een grootverbruiker wanneer het gaat om de producten van dit bedrijf. De regels die wij als overheid tegenwoordig moeten volgen bij aanbestedingen lijken echter niet altijd in het voordeel van plaatselijke leveranciers.

Tot ziens.

Collis

Voor vandaag stonden er maar liefst twee bedrijfsbezoeken op de agenda. De eerste was het bedrijf Collis met een vestiging op het bedrijventerrein Roomburg. Collis verkoopt kennis, om precies te zijn kennis over hoe je op een veilig manier electronische transacties tot stand kunt brengen. Bij het sterk internationaal georiënteerde bedrijf werken zo'n 150 medewerkers, van wie de meesten in de hoofdvestiging in Leiden. Collis behoort binnen haar bedrijfstak tot de marktleiders.

Als ik in mijn eigen portemonnee kijk dan is het aantal plastic kaarten met een chip erop de laatste jaren flink toegenomen. Mijn bankpas, creditcard, deelautokaart en de pas waarmee ik het stadhuis binnenkom zijn allemaal voorzien van een chipje. Ook in mijn mobiele telefoon is zo'n chipje op de simkaart terug te vinden. Allemaal moeten ze wat mij betreft 100% betrouwbaar zijn, zodat niemand anders dan ikzelf ze kan gebruiken.

Dirk-Jan van den Heuvel is de CEO en oprichter van Collis. Hij studeerde in Leiden en is later vooral om die reden met zijn bedrijf in Leiden gebleven. Hij vertelde me in een uur wat dit bedrijf allemaal doet op het gebied van de veiligheid van electronische transacties. Ik durf dat best indrukwekkend te noemen. Dit Leidse bedrijf mag echt een autoriteit op haar vakgebied genoemd worden. Het gaat daarbij niet alleen om financiele transacties. Dat blijkt wel uit het feit dat de mensen van Collis naast voor financiele instellingen ook werken voor overheden, telecombedrijven en de vervoerssector. In Nederland is het bedrijf bijvoorbeeld betrokken bij de ontwikkelingen rondom de OV Chipkaart, het nieuwe paspoort, maar ook de techniek rondom de plannen van Minister Eurlings voor het rekening-rijden.

In Leiden kennen we heel veel kennisintensieve bedrijven. Collis hoort ook tot deze groep. Ook bij dit bedrijf zijn het vooral de mensen die het bedrijf maken. In haar bedrijfsbrochure prijkt daarom niet zonder trots het predikaat 'beste werkgever' 2009 van het 'great place to work institute Nederland'.

Alweer zo'n mooi Leids bedrijf waar men eigenlijk weinig last heeft van de economische recessie.

Tot ziens.

NeCEN

Het Netherlands Centre for Electro Nanoscopie (NeCEN) komt naar Leiden, en dat is geweldig nieuws.

In de wereld van de biotech gaat het bijna altijd over interactie tussen levende organismen en moleculen. De beste manier om te begrijpen hoe dat werkt is om die interactie met verschillende technieken zichtbaar te maken. Om dit te kunnen doen is er sinds kort een nieuwe en zeer hoogwaardige technologie beschikbaar in de vorm van een soort hele bijzondere electronenmicroscoop. Deze technologie wordt gemaakt door FEI, een voormalige dochter van Philips, die nu in Amerikaanse handen is.

Een probleem is het feit dat deze technologie heel duur en zeer schaars is. Daardoor is deze techniek op dit moment in Europa nog helemaal niet beschikbaar. Na lang onderzoek en gesprekken is onlangs in samenspraak met de leverancier het besluit genomen om Leiden uit te kiezen als plek waar deze technologie nu als eerste in Europa beschikbaar komt. Dat de keuze hierbij op Leiden is gevallen heeft alles te maken met het internationale bio science klimaat in Leiden en het feit dat wij samen hebben gewerkt met bijvoorbeeld Rotterdam en Delft (partners in de Medical Delta) om deze technologie naar Leiden te krijgen.

Met de plaatsing van deze apparatuur is een investering van vele tientallen miljoenen euro's gemoeid, geld dat voor een belangrijk deel uit Europese fonsen moet komen.

Wanneer deze apparatuur uiteindelijk in Leiden in gebruik is zullen topwetenschappers en bio tech bedrijven in de rij staan om van deze faciliteit gebruik te maken. Daarmee krijgt de goede naam van Leiden als Bio Science Center van Europa weer een extra impuls. Hierdoor zal de aantrekkelijkheid van het park verder toenemen, met name voor vestiging van grote multi nationals op het gebied van life science. Daarbij verwacht ik ook dat NeCEN zal bijdragen aan de groei van economische activiteit in de regio.

Vanmiddag was ik aanwezig bij een informatiebijeenkomst met alle betrokken partijen om afspraken te maken over het proces van ontwikkeling van deze zogenaamde grootschalige onderzoeks faciliteit.

Tot ziens.

Paling

Wat hebben Leiden en Volendam met elkaar gemeen? Het antwoord is paling. Paling is van groot belang voor de Volendammer vissers, maar met een teruglopende visstand in de wereld staat de paling op uitsterven. Voor de vissers in Volendam een groot probleem, en daar komt Leiden om de hoek kijken.

Vanmorgen mochten we minister Gerda Verburg (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) verwelkomen in het Gorleus Laboratorium van de Universiteit Leiden om haar te informeren over het resultaat van onderzoek van de Universiteit Leiden. Daar doet men al geruime tijd onderzoek naar een manier om de natuur een handje te helpen. In ons Bio Science Park leveren levende palingen in gevangenschap nu al miljoenen glasaaltjes af. Dat gebeurt nu nog onder laboratorium condities en er zijn nog een aantal praktische problemen die nader onderzoek nodig maken. De resultaten zijn echter zo bemoedigend dat de minister naar Leiden kwam om dit met eigen ogen te zien. Tijdens het bezoek werd zij geinformeerd over het feit dat Nederland in dit onderzoek wereldwijd voorop loopt waardoor bijvoorbeeld wetenschappers uit een visland als Japan naar Leiden komen om onze resultaten te zien.

Naast onderzoekers zijn er inmiddels ook al ondernemers die in deze productietechniek brood zien. Een bedrijf als Volendam Glasaal BV is daar weer een voorbeeld van. In Volendam begint binnenkort de eerste experimentele glasaalkwekerij waar met de kennis en ervaring van het onderzoek in Leiden en met hulp van het Innovatienetwerk van LNV de palingkweek verder wordt onderzocht en uitgeprobeerd. Ook de burgemeester en een wethouder uit Volendam waren daarom vanmorgen in Leiden. Zij onderstreepten met hun aanwezigheid het belang van de ontwikkeling voor de Volendammer economie.

Naast palingzaken heb ik de minister ook nog in algemene zin kunnen informeren over het Bio Science Park. We zijn tenslotte het beste bedrijventerrein van Nederland.

Tot ziens.

President

De tolk van de gemeente Torun vertaalt het Poolse woord voor burgemeester steevast als President. De 'wethouders' zijn hier Vice-President. Dat was voor mij vanmorgen aanleiding om opnieuw de wandeling van het hotel naar het stadhuis te maken voor een afspraak met Vice-President of Torun, Mr. Zbigniew Fiderewicz (foto) om me door hem eens bij te laten praten over de manier waarop hier het gemeentebestuur werkt. Het was een prettig gesprek met overigens een aantal beperkingen vanwege het feit dat we een tolk nodig hebben om elkaar te kunnen verstaan.

Na een uiteenzetting van de manier waarop de verschillende overheden zich hier tot elkaar verhouden, en hoe de rolverdeling binnen de gemeente is kom ik tot de conclusie dat er veel overeenkomsten te vinden zijn met het systeem dat wij in Nederland kennen. Het grote verschil is natuurlijk het feit dat dit systeem hier nog heel jong is. Anders is ook het feit dat de burgemeester hier elke 4 jaar door de inwoners gekozen kan worden. Na die verkiezingen stelt hij niet alleen zijn eigen 'wethouders' aan, maar vervangt hij ook naar eigen inzicht de ambtelijke top in de organisatie. De burgemeester heeft een aantal belangrijke budgettaire bevoegdheden en legt als zelfstandig bestuursorgaan verantwoording af aan de gemeenteraad, ook voor de daden van zijn 'wethouders'. Na het gesprek begreep ik de benaming president veel beter. Mr. President is een machtige man in Torun.

Volgens de wet mag de burgemeester van Torun drie 'vice presidents' aanstellen. Wegens vertrek van een van hen zijn er momenteel maar twee. Voor de vacature is al een jaar weinig interesse. Mijn gesprekspartner geeft aan dat dit mede komt door het feit dat hij voor een volle werkweek van 10 uur werk per dag slechts €2500 per maand betaald krijgt. Een gevolg van een bezuinigingsmaatregel van het nationale parlement dat een bezuiniging zocht maar daarbij haar eigen inkomen buiten schot wenste te houden.

Tot ziens.

€ 12.000

Na ruim 10 uur slapen werd ik vanmorgen wakker in hotel Kopernik in Torun. De uren slaap die ik de afgelopen dagen heb moeten missen zijn weer een beetje ingehaald. Nog wat lichte pijn in de spieren maar verder blijken de gevolgen mee te vallen.

Het eerste wat mij vandaag te doen staat is een bezoek aan het Blijf van mijn lijf Huis in Torun. Gisterenavond hebben we symbolisch een cheque van 12000 euro overhandigd voor deze instelling. Het ging om sponsorgeld dat wij met onze loop hebben ingezameld. Een groot deel van dit bedrag was afkomstig van sponsors die hadden gereageerd op mijn oproep om me te sponsoren en dus wilde ik met eigen ogen zien dat het geld ook werkelijk op de goede plaats terecht komt.

Na een rondleiding door het huis en een gesprek met de leiding daar werd duidelijk dat men hier geweldig werk doet voor vrouwen die het slachtoffer zijn geworden van bijvoorbeeld mishandeling en bedreigingen. Op allerlei manieren verzorgt men hier een veilige plaats voor deze vrouwen en hun kinderen. Daar waar hulp aan deze vrouwen voor mij een soort basis voor beschaving is, valt ons tijdens het gesprek op dat de lokale overheid in Torun daar toch heel anders over denkt. Er komt nagenoeg geen overheidssteun voor deze instelling waardoor men volledig afhankelijk is van particuliere giften. En dat maakt het allemaal niet eenvoudig. Tot mijn genoegen heb ik wel kunnen constateren dat er zo nu en dan wat subsidie uit Europa komt die dit soort voorzieningen een beetje kunnen ondersteunen.

Niet al onze vragen met betrekking tot de relatie tussen het Blijf van mijn lijf Huis en de plaatselijke overheid kunnen tijdens ons gesprek beantwoord worden. De aanwezigheid van een aantal medewerkers van de gemeente is daarbij blijkbaar toch een drempel. We maken afspraken dat er nog een en ander op papier komt. Ook over de werkelijke besteding van het geld zullen we nog contact hebben.

Vervolgens heb ik in Torun een aantal gemeentelijke sportvoorzieningen bekeken waaronder een gloednieuw speedwaystadion waar men trots over spreekt als het modernste speedwaystadion te wereld. De bouwkosten waren zo'n 25 miljoen euro. Speedway is een populaire sport in Polen, maar ik bespeur ook veel prestige in dit mooie complex. Met een jaarbudget van 1,5 miljoen euro voor sport lijkt de investering wat aan de grote kant.

Over al deze onderwerpen heb ik naar afloop gesproken met mijn 'collega' mr. vice president Zbigniew Fiderewicz. Het was een goed gesprek waarbij we naast het uitwisselen van de gebruikelijke cadeautjes ook de nodige inhoudelijke dingen hebben kunnen bespreken. Op mijn vraag om meer inzicht in de manier waarop het openbaar bestuur in Polen georganiseerd is krijg ik een uitnodiging om morgen terug te komen voor een extra gesprek.

Aan het eind van de middag volgde de officiele ontvangst in het oude Stadhuis van Torun. Naast de ruim 40 mensen van onze loopgroep waren daar ook zo'n 40 andere bezoekers uit Leiden aanwezig. Na de toespraken mocht ik een echte Nederlandse opoefiets overhandigen aan mijn collega. Gezien het sportieve karakter van onze bezoek leek dit het beste cadeau. Nu hopen dat na deze eerste dienstfiets er meer zullen volgen.
Tot ziens.

Finish

Vandaag was de aankomst van onze groep in de mooie stad Torun. Dat wil zeggen, voor het zover was moest ik met mijn groep nog 1 etappe lopen. Voor mij was dat nog een kleine 10 kilometer. Met een kleine 4 uur slaap achter de rug vertrokken we vanmorgen voor dit laatste onderdeel. Afgelopen nacht waren we erg laat terug waardoor er geen tijd meer was voor een massage. Dat heb ik geweten want toen ik vanmorgen het busje uitmoest voor mijn eerste loop was ik zo stijf als een plank. Gelukkig is het me uiteindelijk gelukt om de benodigde meters af te leggen. Het laatste stuk van onze etappe liepen we samen met de hele groep. Omdat we als groep in Leiden als eerste vertrokken, waren we nu als eerste klaar. De twee andere teams moesten het vanaf hier afmaken.

Mijn definitieve resultaten voor de hele loop zijn volgens mijn GPS horloge als volgt:

Totaal afgelegde afstand 84,45 km
Totaal aantal keer gelopen: 27 keer
Totaal tijd gelopen: 7 uur en 30 minuten
Gemiddelde hartslag tijdens de loop 139 slagen per minuut
Totaal verbruikte calorieen: 7496

Sponsors die hun bijdrage afhankelijk hebben gemaakt van de door mij afgelegde afstand kunnen op basis van deze gegevens hun bijdrage storten.

Zoals afgesproken hebben we daarna aan de rand van de stad gewacht tot ook de laatste lopers binnen waren. Nadat iedereen zich had opgefrist zijn we als een groep samen de stad ingelopen. In het centrum, voor het standbeeld van Kopernikus (foto) werden we door de 'vice-mayor' van Torun van harte welkom geheten. Hij stond tussen heel veel Poolse en Nederlandse mensen die voor ons een hartverwarmend welkom verzorgde.

De afgelopen 5 dagen heb ik samen met ruim 40 geweldige mensen uit Leiden en omgeving een sportieve prestatie neergezet die er volgens mij absoluut mag zijn. Samen met 14 andere lopers heb ik in 100 uur de afstand van twee keer een marathon gelopen waarbij het gemiddelde dichtbij de 12 kilomter per uur kwam. Via dit Leiden2Torun project ben ik ook zelf in staat geweest om mijn persoonlijke sportieve grenzen te verleggen. Ik hoop dat het een beetje heeft bijgedragen aan het beeld van de stad Leiden als stad van sporters. Ik hoop dat het de komende periode voor heel veel andere mensen een aanleiding is om ook iets met sport te doen.

Voor wie interesse heeft in de Run to Torun, blijft ook de site www.leidentorun.nl voorlopig in de lucht.

Tot ziens.

Bastion

Rond 04.00 uur stond team 2 precies op de goede plaats klaar om het van ons over te nemen. Tot dan staat mijn Garmin GPS op 64 gelopen kilometer. Het einde lijkt in zicht te komen. Op weg naar onze volgende bestemming kwamen we even voor zes bij Kostra nat Odra over de Poolse grens om daar te ontdekken dat er nog 3 slaapplaatsen beschikbaar zijn voor onze 9 teamleden. Het plaatselijke Bastion Hotel biedt uitkomst wanneer we daar voor 250 Zlotti (60 euro) een kamer met 4 bedden kunnen huren. Door een warme douche en een echt bed heb ik maar liefst 4,5 uur geweldig geslapen.

Rond 11.00 uur komt voor het hotel team 3 voorbij. Zij hebben zojuist de Duits-Poolse grens overschreden en vanaf dat moment is een loopgroep uit Torun aangesloten. Deze poolse vrienden gaan ons vanaf nu vergezellen naar het eindpunt van onze reis. Bovendien krijgen we vanaf nu een escorte van de Poolse politie door alle steden op de route. Op die manier rijdt er nu een flinke escorte achter de lopers aan. Het was bijzonder om te zien hoe de Poolse politie onze lopers dwars door drukke dorspcentra weet te loodsen. In de volgauto vragen wij ons af of deze escorte de zaak nu eigenlijk wel veiliger maakt.


Tegen de avond loop ik mijn laatste kilometers van vandaag. Op de GPS heb ik nu ongeveer 77 kilometer op mijn naam staan. Morgen nog een keer vroeg uit bed om als eerste van de drie teams een verkorte eindetappe te lopen. Zodra we die allemaal achter de rug hebben gaan we met de hele groep Torun binnen. Net zoals we 17 oktober vertrokken uit Leiden. Morgen schrijf ik u mijn ervaringen.

Tot ziens.