Henk Blekers erfenis

Het grote eindspel in het dossier Superprovincie lijkt deze week begonnen. Met de pet in de hand gingen de minister-president en zijn minister van Binnenlandse Zaken deze week op de koffie bij GroenLinks en D66 om steun te verwerven voor het VVD plan van de Superprovincie. Een soort wanhoopsoffensief, zo lijkt het. Ook de minister erkent inmiddels dat de kans van slagen wel heel klein wordt als er niet voor het zomerreces voldoende duidelijkheid komt. Hij heeft dus nog drie weken om dit voor hem zo belangrijke dossier tot een goed einde te brengen.

Uit de reacties na afloop van het overleg werd duidelijk dat Groenlinks en D66 er goed voor zijn gaan zitten. De prominente rol van de minister-president in dit proces verraadt immers het grote belang dat het kabinet hecht aan de provinciefusie. Als gevolg daarvan gaat de prijs van de gevraagde steun flink omhoog. D66 wil harde toezeggingen over het takenpakket van de nieuwe provincie en de vorming van de volgende landsdelen en GroenLinks wil meer natuur, veel meer natuur.

Vooral de inzet van GroenLinks is interessant. In ruil voor steun aan de Superprovincie vragen zij het kabinet om de bezuinigingen op natuur zoals die destijds door Henk Bleker zijn gerealiseerd terug te draaien. Daarbij is zelfs de aanleg van het Oostvaarderswold weer op tafel gekomen. U weet wel, het project waarover in Flevoland een college is gevallen, maar dat nog steeds het kroonjuweel in het Flevolandse PvdA verkiezingsprogramma is. Gaat dit belangrijke onderwerp nu door GroenLinks gered worden? Zo zullen mijn partijgenoten zich inmiddels afvragen. Het zou GroenLinks bij de statenverkiezingen volgend jaar zeker geen windeieren leggen. 

En dus zit de VVD nu met de vraag of ze de realisatie van hun Superprovincie belangrijker vindt dan het tegenhouden van die omvangrijke ecologische verbinding tussen Flevoland en de Veluwe. Ik kan me zo voorstellen dat de VVD in Flevoland die keuze snel gemaakt heeft. Zij hebben hun afkeer over de superprovincie alsmede hun vreugde over het feit dat het, voor coalitiepartner PvdA, zo belangrijke Oostvaarderswold met de hulp van Henk Bleker definitief de nek was omgedraaid, nooit onder stoelen of banken gestoken.

Mijn voorlopige conclusie is dat de prijs voor de Superprovincie hiermee te hoog geworden is en het wetsvoorstel voor het zomerreces de prullenbak in gaat. Aan de andere kant moet ik bekennen dat een grote Noordvleugelprovincie met een gerealiseerd Oostvaarderwold en een afgerond programma Nieuwe Natuur voor veel mensen een aanlokkelijk perspectief zou kunnen zijn. 

Inmiddels is ook duidelijk geworden dat de discussie over de Superprovincie al lang niet meer gaat over de inhoud. Vragen als welk probleem lossen we nu eigenlijk op of op welke manier maken we een provincie die ook echt is toegerust om de toekomstige opgaven van haar inwoners op te lossen, worden blijkbaar niet meer gesteld. Het doel was toch dat we het bestuur in Nederland gingen verbeteren? Dat hoofdstuk heeft het kabinet blijkbaar afgesloten. Het gaat nu alleen nog maar om het uitruilen van politieke speeltjes en dat is jammer.

Tot ziens.

Geen commentaar

Geen commentaar, dat is een uitspraak die ik als bestuurder zo min mogelijk probeer te gebruiken, maar soms kan het niet anders. Soms past mij bescheidenheid. Zo ook vandaag.

Vandaag presenteerde de onderzoekscommissie naar de procesgang rondom het Project Oostvaarderswold haar eindrapport aan Provinciale Staten. Een belangrijk rapport. Het is nu eerst aan  Provinciale Staten om zich een mening te vormen over de inhoud van dit rapport en daarbij past mij terughoudendheid. Zoals het er nu uitziet krijgt de college de gelegenheid om haar reactie op het rapport te geven tijdens een extra vergadering van Provinciale Staten op 3 oktober aanstaande. Tot die tijd hoort u van mij dus geen commentaar.

Tot ziens.

Stoel

Gezien het mooie weer buiten had het van mij nog wel iets langer mogen duren, maar de volle agenda was onverbiddelijk en dus ben ik vanmorgen na twee mooie weken vakantie weer aan het werk gegaan.

Behalve wat leeswerk om de opgelopen achterstand weer in te halen, was het vooral een werkbezoek van tweedekamerleden dat vandaag de dagindeling domineerde. O.a. de kamerleden Lutz Jacobi (PvdA), Rik Grashoff (D66) en kandidaat-kamerlid Femke Dingemans (D66) waren naar Flevoland gekomen om zich persoonlijk op de hoogte te laten stellen van de stand van zaken met betrekking tot natuurontwikkeling in onze provincie. Namens de provincie mocht ik hen ontvangen en bijpraten over de stand van met betrekking tot het open planproces voor nieuwe natuur in Flevoland en de gevolgen daarvan voor het project Oostvaarderswold.

Ondanks de besluitvorming over het Oostvaarderswold in onze provincie merkte ik tijdens de gesprekken van vandaag dat de ontwikkeling van het Oostvaarderswold bij de aanwezige partijen in de kamer nog helemaal geen gepasseerd station is. Naast D66, GroenLinks en de PvdA heeft ook de SP inmiddels laten weten dat men van mening is dat de ecologische verbinding Oostvaarderswold alsnog gerealiseerd zou moeten worden. We zullen de verkiezingen van 12 september af moeten wachten om te kunnen beoordelen wat dit voor ons allemaal zou kunnen betekenen.

Omdat het campagnetijd is hadden de kamerleden vandaag de groene kamerzetel meegenomen voor het fotomoment. Omroep Flevoland was aanwezig om een aantal stevige uitspraken van deze kandidaten vast te leggen.

Tot ziens.

Roel Bekker

Het zomerreces is voor de meeste bestuurders inmiddels begonnen. Zelf ben ik nog een week of twee op mijn post voor ik kan gaan genieten van een vakantie. Gedurende het reces nemen we elke dinsdag met een afgeslankt college nog een aantal beslissingen. Zo ook vandaag. Vanmorgen hebben we bijvoorbeeld besloten om de heer Roel Bekker aan te stellen als voorzitter van het Open planproces nieuwe natuur in Flevoland. Hij krijgt de gewichtige taak om met een nog samen te stellen commissie een advies op te stellen over hoe wij verder moeten met het project Oostvaarderswold.

Roel Bekker was eerder Secretaris Generaal van het ministerie van VWS en Secretaris Generaal Vernieuwing Rijksdienst. Begin 2012 ging hij met pensioen. Op het ogenblik is hij nog bijzonder hoogleraar Arbeidsverhoudingen aan de Universiteit van Leiden.

De benoeming van Roel Bekker is de nadere uitwerking van de motie die in mei na een rumoerige statenvergadering werd aangenomen. Hij krijgt een opdracht om nu zelf een commissie samen te stellen en aan het werk te gaan. Voor mij is het nu even afwachten.

Tot ziens.

Crisis

Het was ver na middernacht toen ik thuiskwam na een hele lange en ingewikkelde vergaderdag. De vergaderdag begon gisterenochtend relatief rustig met het vaststellen van de Perspectiefnota. Na een uitwisseling van vriendelijke woorden, korte discussies en een stuk of 16 moties stelden Provinciale Staten het financieel perspectief voor de komende 4 jaar vast. Voor mij als portefeuillehouder financiën een mooi moment en het startsein om aan de slag te gaan met de begroting voor 2013.

De discussie zat vooral aan het einde van de vergaderdag toen er een besluit genomen moest worden over het vervolg van het Oostvaarderswold. Eerder schreef ik hier hoe binnen de coalitie de meningen uiteen liepen over een oplossing voor dit vraagstuk. De Partij van de Arbeid hield vast aan het uitwerken van een scenario van het bestaande plan, terwijl de andere partijen via een open planproces wilden komen tot een heel nieuw plan voor natuurontwikkeling in Flevoland. Na heel veel discussie hadden de partijen elkaar gevonden in een gezamenlijke tekst. Het was een echt politiek compromis, waarbij partijen tot het uiterste zijn gegaan om eruit te komen. Dat maakte het echter ook een breekbaar compromis.

Dat bleek even later toen er tijdens de Statenvergadering een discussie kwam over een bepaalde regel in de compromistekst. De tekst ging in essentie over de vraag of mogelijke financiële meevallers in het proces wel of niet zouden mogen worden gebruikt voor meer natuurontwikkeling. Volgens de PvdA zou dat wel moeten, de VVD vond van niet. De andere coalitiepartners sloten zich bij de VVD aan. Die tegenstelling escaleerde vervolgens. De combinatie van het late tijdstip en de lange vergaderdag zorgde vervolgens voor de rest. Toen er geen oplossing leek te komen, zag mijn partij zich genoodzaakt om haar steun aan de coalitie ter discussie te stellen. Daarmee werd het voortbestaan van het college uiterst onzeker.

Talloze schorsingen, veel emoties en veelvuldig crisisoverleg in achterkamers deden de politieke temperatuur in het provinciehuis tot grote hoogte stijgen. Toen VVD, CDA en ChristenUnie uiteindelijk de bereidheid uitspraken om de tekst aan te passen was de kou uit de lucht en kon er een besluit worden genomen.

Grote opluchting achter de collegetafel. Het college kan weer verder en bovendien kunnen we een vliegende start gaan maken met het open planproces voor nieuwe natuur in Flevoland. Daar gaat u zeker meer van horen.

We zijn door het oog van de politieke naald gekropen. De komende tijd zullen we flink moeten investeren in de persoonlijke relaties. Ik wil iedereen die gisteren zijn nek heeft uitgestoken om eruit te komen, vanaf deze plaats bedanken.

Tot ziens.

Open Planproces Oostvaarderswold

Open planproces, dat was vandaag tijdens de vergadering van Provinciale Staten zo ongeveer de meest besproken term.


Aan de orde waren de verschillende scenario's die het college had uitgewerkt voor de toekomst van het project Oostvaarderswold, nadat de Raad van State op 7 maart dit jaar het oorspronkelijke plan vernietigde. Er lag een voorkeur van het college, maar die werd door een meerderheid van de Staten niet gevolgd. De reden daarvoor is moeilijk precies te achterhalen. Het lijkt erop dat de uitgebreide discussie rondom het project allerlei nieuwe inzichten heeft gegeven met betrekking tot de vraag hoe nu verder. Tijdens die discussie kwamen alternatieven naar voren die tot nu toe nooit goed zijn onderzocht, gewoonweg omdat deze niet pasten in de oorspronkelijke opzet.
Alvorens we tot een keuze komen hoe we verder gaan, dienen alle partijen middels een open planproces in de gelegenheid te worden gesteld om nieuwe ideeën aan te dragen. Het is de bedoeling om via deze weg te komen tot een nieuw plan met een zo groot mogelijk draagvlak. Dat was althans de mening van de meerderheid in de Staten. En zo kan het gebeuren dat we nu, zeven jaar later, een nieuwe start gaan maken voor de natuurontwikkeling in Flevoland.

Alhoewel zich een meerderheid af lijkt te tekenen voor zo'n nieuwe start was mijn eigen partij het niet met die lijn eens. De Partij van de Arbeid is van mening dat gewoon ingezet moet gaan worden op natuurontwikkeling op de gronden die inmiddels zijn aangekocht en dat er alleen grond moet worden verkocht wanneer dat nodig is om binnen het afgesproken budget te blijven. Dit komt overeen met een scenario dat ook door het college was uitgewerkt. Bovendien is mijn partij van mening dat op basis van het coalitieakkoord eigenlijk geen andere oplossing acceptabel is.

U begrijpt het waarschijnlijk al, ik zit met een redelijk fors politiek probleem. Als ik de wens van, wat nu lijkt, een meerderheid van de Staten zonder meer ga uitvoeren, loop ik de kans om de steun van mijn eigen partij te verliezen. Die steun is essentieel voor mijn functioneren.
Woensdag 16 mei gaan Provinciale Staten een definitief besluit nemen over het vervolg van het project Oostvaarderswold. Tot dat moment moeten we alles op alles zetten om deze schijnbaar tegengestelde meningen in een besluit te verenigen. Of dat gaat lukken? De tijd zal het leren. Ik hoop dat beide partijen bereid zijn elkaar wat tegemoet te komen.
Tot ziens,

Procesvoorstel

Na de uitspraak van de Raad van State kreeg ik van Provinciale Staten een maand de tijd om te komen met een procesvoorstel voor de toekomst van het project Oostvaarderswold. Vandaag kan ik melden dat het is gelukt om binnen de afgesproken termijn met een voorstel te komen. Dat ging niet vanzelf. Er is werkelijk keihard gewerkt door alle betrokken ambtenaren en ook in m'n eigen agenda draaide bijna alles om de toekomst van dit project. Wekelijks stond het onderwerp op de collegeagenda en Provinciale Staten zijn regelmatig geïnformeerd over de voortgang door middel van een nieuwsbrief.

Vanmorgen heeft het college van Gedeputeerde Staten de uitkomst van een uitgebreide analyse en drie mogelijke toekomstscenario's vastgesteld. Daarnaast hebben we een voorkeur uitgesproken voor twee varianten binnen deze scenario’s die wat ons betreft nu verder uitgewerkt kunnen worden zodat we dit najaar een definitief besluit kunnen nemen over het vervolg van het project.

Bij ons besluit hebben we natuurlijk vooral gekeken naar de kosten voor de inwoners van Flevoland. Die mochten immers niet hoger uitvallen dan de collegepartijen hadden afgesproken in het coalitieakkoord. Bovendien hebben we uitgebreid gesproken met de mensen van Staatsbosbeheer en Flevo-landschap. Als grondeigenaar van een groot deel van dit gebied hebben zij een belangrijke stem in de toekomstige ontwikkelingen. De twee varianten die nu de voorkeur van het college krijgen gaan beide uit van een beperkte natuurontwikkeling in het gebied, veel minder dan in het oorspronkelijke plan, maar nog voldoende betekenisvol. Bovendien moet het mogelijk zijn om bij de uitwerking binnen de financiële randvoorwaarden te blijven. Op basis van deze overwegingen verwacht het college dat twee varianten binnen de drie hoofdscenario’s op voldoende politiek en maatschappelijk draagvlak mogen rekenen.

Bij de drie hoofdscenario’s is ook uitgewerkt of het mogelijk is om het project te ontmantelen en alle grond terug te verkopen aan de landbouw. Dat scenario leidt tot een groot financieel tekort voor de provincie van 72,1 miljoen euro.

De twee scenario’s maken deel uit van een uitgebreide toelichting op het procesvoorstel aan Provinciale Staten. De toelichting bestaat uit vier onderdelen: een overzicht van gebeurtenissen in het planproces Oostvaarderswold vanaf de start in 2004 tot nu toe, een analyse van de juridische positie van de provincie, drie hoofdscenario’s met deelvarianten en een omgevingsanalyse op basis van gesprekken met belanghebbenden en een online dialoog op het netwerk LinkedIn.

Helaas leidt de uitspraak van de Raad van State tot vertraging. Maar uit de gesprekken die ik de afgelopen weken heb gevoerd komt één conclusie unaniem naar voren: iedereen wil weten waar hij of zij aan toe is. Daarom willen we de nadere uitwerking al in oktober aan Provinciale Staten voorleggen. Maar eerst is het nu aan Provinciale Staten om richting te geven aan het proces.

Het procesvoorstel en de toelichting daarop zijn vanaf woensdagmiddag 11 april voor iedereen beschikbaar op de website www.flevoland.nl/oostvaarderswold.

Tot ziens.

Emotie

Afgelopen donderdag deed de bestuursrechter in Zwolle uitspraak over het beroep dat de provincie aantekende tegen de toegekende rijksbijdrage voor het project Oostvaarderswold. De zaak bij deze rechter was door ons aangespannen om het rijk te houden aan bestuurlijke afspraken met betrekking tot de financiering van het project. De eis van de provincie werd afgewezen.

Het was de tweede grote tegenvaller in een maand tijd met betrekking tot dit project. Na de vernietiging van het inpassingsplan door de Raad van State bepaalde de bestuursrechter nu ook nog eens dat het rijk zich niet hoeft te houden aan de financiële afspraken die rondom dit project zijn gemaakt.

Wat de gevolgen van beide uitspraken precies zullen zijn, valt nu nog niet te zeggen. Zoals ik eerder schreef, werken we hard aan een voorstel dat op 10 april klaar moet zijn. 

Om een goed beeld te krijgen van de mening van diverse partijen in het gebied heb ik de afgelopen tijd gesprekken gevoerd met o.a. LTO-Noord, Het Flevolandschap en Staatsbosbeheer. Vanzelfsprekend hebben alle partijen hun eigen opvattingen over dit onderwerp, maar wat opvalt tot nu toe is dat er door iedereen zeer constructief wordt meegedacht met de provincie en dat iedereen begrijpt hoe complex de situatie voor Flevoland is.

Een uitzondering hierop vormde het gesprek met een aantal boeren in het gebied, dat gisteravond plaatsvond. Het was een zwaar gesprek, met veel emoties. In dit gesprek bleek dat de boeren aan tafel buitengewoon weinig vertrouwen hebben in de provincie en de uitkomst van het proces dat we nu doorlopen. 

De discussie op Linkedin trekt veel belangstelling. Dagelijks komen er nog nieuwe deelnemers bij. Vanmorgen zijn we de grens van 200 deelnemers gepasseerd.  Hoewel de Linkedin discussie niet representatief is, blijkt wel dat veel mensen zich bij het onderwerp betrokken voelen en constructief meedenken over de ontstane situatie en hoe daar het beste mee kan worden omgegaan.

Tenslotte werd afgelopen weekend duidelijk dat de Statenfractie van de PVV van plan is een motie van wantrouwen tegen me in te dienen. Een bijzonder moment, het is in de 14 jaar van mijn bestuurlijke loopbaan de tweede keer dat ik zoiets meemaak. Het oordeel laat ik zoals het hoort over aan Provinciale Staten, maar los van de uitkomsten van dat proces merk ik dat alleen al de aankondiging van het  indienen van zo'n motie bepaalde emoties bij me oproept. Het feit dat landelijke en regionale media volop en vaak kritiekloos berichten over de nog in te dienen motie. Er zelfs peilingen op internet verschijnen, waar mensen me weg kunnen stemmen. Dit alles zonder dat ik er iets tegen in kan brengen, geeft me een ongemakkelijk gevoel. Ik zal blij zijn als ik woensdagavond mijn weerwoord mag geven.

Tot ziens.

Vorige week schreef ik dat ik nog nadacht over een goede manier om meningen te horen en ideeën te verzamelen over de toekomst van Oostvaarderswold. Nu kan ik melden dat die gelegenheid er is: iedereen die wil meedenken en meepraten kan deelnemen aan de discussiegroep op LinkedIn.

De titel van de discussiegroep is 'Toekomst Oostvaarderswold'. Het is een openbare groep, ieder kan de gesprekken die er plaatsvinden volgen. Ieder die lid wordt van de groep kan meedoen aan de discussie of een nieuwe vraag deponeren. Vragen die aan mij worden gesteld zal ik zoveel mogelijk beantwoorden.

Om het gesprek op gang te brengen heb ik inmiddels een drietal vragen gesteld. Doe ermee wat u wilt. Ik hoop op veel deelnemers, een levendige discussie en veel waardevolle suggesties.

Tot ziens.

Oostvaarderswold, het vervolg

De uitspraak van de Raad van State over het inpassingsplan Oostvaarderswold ligt alweer een week achter me. Ik heb een paar dagen nodig gehad om de gebeurtenissen een beetje te verwerken. Het feit dat de Raad van State heeft toegestaan dat het rijk eenzijdig een overeenkomst naast zich neer kan leggen, blijft me bezig houden. Wat betekent dat voor al die andere afspraken die wij als provincie maken met het rijk? Moeten we vanaf nu rekening gaan houden dat we ook bij andere overeenkomsten met het rijk eenzelfde risico lopen? Dat zou wel wat veranderen in de manier waarop ik mijn werk doe. Wellicht dat er binnenkort nog iemand opstaat die daar met gezag iets zinnigs over kan zeggen. Zelf heb ik in ieder geval nu geen tijd om hier lang bij stil te staan.

De Provinciale Staten hebben het college vorige week een maand de tijd gegeven om te komen met een plan voor de toekomst van dit gebied. Die periode loopt af op 10 april en zoals het er nu uit ziet, heb ik samen met de ambtenaren elke minuut nodig om een goed voorstel in elkaar te zetten. Daarvoor hebben we inmiddels een planning uitgewerkt. Naast het maken van een heldere analyse van de feitelijke situatie op dit moment, zijn we inmiddels gestart met het opstellen van een drietal scenario's voor de toekomst van het gebied. Drie manieren dus om tegemoet te komen aan de verschillende wensen die binnen Provinciale Staten en de provincie leven. Daarbij is de uitspraak van de Raad van State natuurlijk het uitgangspunt. Het plan voor Oostvaarderswold zoals het was, zal er niet meer komen.

Daarnaast ga ik de komende week in gesprek met allerlei belanghebbenden om van hen te vernemen hoe zij de toekomst van het gebied zien. Partijen als de boeren in het gebied, grondeigenaren, Flevolandschap, Staatsbosbeheer, de gemeenten, het waterschap, natuurorganisaties etc. Ik wil zoveel mogelijk in gesprek komen met mensen die een idee hebben over de toekomst van het gebied. Daarnaast denk ik nog na over een manier waarop we iedereen met wie we niet persoonlijk in gesprek kunnen gaan, een platform kunnen bieden om toch een mening te geven of een discussie te starten.

Ik zal u de komende tijd uitgebreid blijven informeren over de stand van zaken.

Tot ziens.

Over Flevoland Gesproken

Oostvaarderwold vernietigd

Niet eerder heb ik zo uitgekeken naar een uitspraak van de Raad van State. Vandaag deed dit hoogste rechtscollege uitspraak over het inpassingsplan voor de gebiedsontwikkeling Oostvaarderswold. Om kwart over tien zat ik vol spanning achter mijn PC op deze voor Flevoland zo belangrijke uitspraak te wachten.

Toen ik de uitspraak uiteindelijk op mijn scherm zag verschijnen viel ik van verbijstering even stil. De Raad van State heeft het inpassingsplan Oostvaarderswold vernietigd. 1800 hectare toekomstig natuurgebied heeft daarmee weer een agrarische teruggekregen. Bijna 7 jaar hard werken door de provinciale organisatie lijkt voor niets te zijn geweest. Het komt niet zo vaak voor dat een uitspraak van Raad van State uitspraak zulke verstrekkende gevolgen heeft. Nu maak ik het van dichtbij mee.

Het voelt als een zwaar politiek verlies, realisatie van dit plan is niet alleen een belangrijk onderdeel van ons coalitieakkoord, het is ook een van de belangrijkste kroonjuwelen in het verkiezingsprogramma van mijn partij, de Partij van de Arbeid. Het zal nog wel de nodige tijd en moeite kosten om dit verlies te verwerken.

Op verzoek van opeenvolgende kabinetten heeft de provincie veel energie en geld gestoken in deze ontwikkeling. Bovendien is 60% van de grond in het betreffende gebied inmiddels aangekocht van de betreffende boeren met het doel om natuur te ontwikkelen. Dat allemaal terugdraaien kan voor de provincie verstrekkende gevolgen hebben. Daar heb ik de komende tijd mijn handen meer dan vol aan. Provinciale Staten hebben mij vanmiddag een maand de tijd gegeven om samen met het college met een plan te komen

Raad van State of niet, ik denk dat het Oostvaarderswold voorlopig nog wel een belangrijk onderdeel van mijn portefeuille blijft.

Tot ziens.

Retweet

Met wisselend succes ben in nu een paar jaar actief op twitter. In die tijd heb ik het aantal volgers zien groeien tot ruim 1300. Dat ging schoksgewijs. In periodes van verhoogde politieke activiteit gaat het harder dan gedurende rustige tijden. De meeste tweets verdwijnen vrij snel in het niets, maar soms leiden ze tot bijzondere reacties. Vandaag kreeg ik daar weer een mooi voorbeeld van.

Retweet

Ik zat op de zender politiek24 te kijken naar een plenair debat in de tweede kamer over het nieuwe Natuurakkoord. Tijdens dit debat gaf de staatssecretaris Henk Bleker een reactie op vragen uit de kamer over de gebiedsontwikkeling Oostvaarderswold. Hij wist te melden dat hij eerder in de week een gesprek had met twee Flevolandse gedeputeerden. Hij vervolgde met de mededeling dat hij niet zo vaak op twitter keek, maar dat hij had gelezen dat gedeputeerde Witteman na afloop van het overleg via twitter liet weten dat het een constructief overleg was. "Ik kan het zelf niet beter zeggen" zei hij vervolgens. Op die manier wist de staatssecretaris moeilijke vragen handig uit de weg te gaan.

Hiermee was wel mijn eerste ministeriële retweet een feit dat voor altijd vastligt in de handelingen van de kamer. Nu maar hopen dat het overleg over Oostvaarderswold zo constructief blijft dat ik binnenkort geen andere berichten hoef te twitteren.

Tot ziens.

Aanmoediging

Vanmiddag kreeg ik van de Natuur en Milieufederatie Flevoland een aanmoedigingsprijs voor mijn werk aan het Oostvaarderswold. Echt zo'n moment om een beetje verlegen van te worden. Uit alle reacties die ik de afgelopen maanden voorbij zag komen wist ik dat er veel supporters zijn voor dit project, maar dit is toch wel een mooi gebaar. Zo'n aanmoedigingsprijs is juist wanneer het gaat om het Oostvaarderswold iets om direct weer door te geven aan al die ambtenaren en politici die bij het onderwerp betrokken zijn. Zonder een aanmoediging uit de samenleving is zo'n politiek en maatschappelijk complex project ook door hen immers nooit tot een goed einde te brengen.

Overigens was mijn manier van communiceren, o.a. via dit weblog, mede aanleiding om deze aanmoediging te geven. Dat is wel bijzonder omdat alle gevoeligheden bij dit onderwerp juist met zich meebrengen dat ik uiterst terughoudend ben in mijn communicatie over dit project dat al weken lang mijn agenda beheerst.

Tot ziens.

Geen cent meer naar Oostvaarderswold

'Geen cent rijksgeld meer naar het Oostvaarderswold', die uitspraak kwam ik de afgelopen dagen met enige regelmaat tegen in de pers. Meestal werd deze uitspraak opgetekend uit de monden van landelijke politici, maar ook binnen onze Provinciale Staten hoorde ik deze geluiden. Het zijn uitspraken die in sommige politieke kringen blijkbaar goed vallen, maar in feite leggen deze politici een enorme rekening bij de inwoners van Flevoland.

Ik zal uitleggen waarom, maar eerst nog even terug naar de vraag waarom we het OostvaardersWold willen realiseren. Het OostvaardersWold creëert ruimte voor nieuwe economische ontwikkeling. Niet alleen in het gebied zelf, maar ook door compensatieruimte te bieden voor natuur die elders in de provincie verdwijnt op plekken waar nieuwe woonwijken, bedrijventerreinen en infrastructuur komen. Zonder OostvaardersWold gaat Flevoland op slot; nieuwe bouwprojecten zullen stagneren, er wordt niets gedaan aan de wateroverlast die op ons afkomt en onze toekomstige inwoners zullen niet de kwaliteit leefomgeving krijgen die we ze nu voorspiegelen. Bovendien lopen we de kans op duizenden nieuwe banen mis.

Voor het Rijk was altijd belangrijk dat de natuur deze oppepper kreeg. Op zich mag het Rijk natuurlijk van mening veranderen, maar dan niet over de rug van de inwoners van Flevoland. Als OostvaardersWold niet doorgaat, dan zijn we met elkaar desondanks 140 miljoen euro kwijt. Dat is geld dat we tot nu toe hebben uitgegeven aan planontwikkeling en grondaankopen, of dat we de komende tijd nog moeten betalen als schadevergoeding aan boeren. Allemaal kosten die we hebben gemaakt nadat we met het rijk harde afspraken hadden dat zij een deel van deze kosten zouden dragen. Het enige met tegenwaarde wat wij nog overhouden is de grond, maar die hebben we in opdracht van het Rijk inmiddels doorgeleverd het Flevo-landschap. Bovendien is de waarde van die grond inmiddels gedaald omdat het een natuurbestemming heeft gekregen. Dat zou dus een enorme kapitaalvernietiging zijn.

De hamvraag is natuurlijk: wie gaat die 140 miljoen euro betalen? Het lijkt mij logisch dat de partij die opdracht gaf tot de realisatie van het OostvaardersWold, ook de rekening betaalt.

Ik vergelijk het maar met een situatie waarin ik opdracht geef om een huis te bouwen. De architect heeft een mooi plan gemaakt, de vergunningen zijn verleend, de grond is gekocht en een aannemer is hard aan het werk gegaan. Hij is inmiddels zover dat het dak er bijna op zit. Als ik op dat moment de aannemer zou vertellen dat ik me heb bedacht en dat ik bovendien de laatste rekening niet meer kan betalen, is de kans groot dat deze dat niet accepteert. Sterker nog: als ik de woning niet wil afnemen, vindt de aannemer met succes de rechter aan zijn zijde.

Met het OostvaarderWold is het niet anders. Het Rijk gaf de opdracht, spoorde ons daarna nog eens aan of het sneller kon; er liggen harde afspraken dat het rijk de kosten voor haar rekening zou nemen. Alleen, omdat het sneller moest, vroeg het rijk ons geld voor te schieten. Ook dat ligt vast op papier.

Flevoland is met deze rijksopdrachten loyaal aan de slag gegaan. We hebben veel gronden gekocht, plannen uitgewerkt, samenwerking gezocht met andere partijen. We hebben veel overeenkomsten met derden gesloten. Allemaal precies volgens de afspraken die we met het rijk hebben gemaakt.

Een kabinet dat in zo’n laat stadium besluit niet meer mee te willen werken met een project als het OostvaardersWold, moet toch begrijpen dat de kosten die inmiddels zijn gemaakt gewoon betaald moeten worden.

Voor de provincie Flevoland werkt het niet anders dan bij de aannemer die bijna klaar is met het huis. Op grond van harde afspraken moeten deze kosten door het Rijk worden betaald.

Iedereen die roept dat er geen cent rijksgeld meer naar het Oostvaarderwold mag, zegt dus in feite dat het Rijk haar afspraken niet moet nakomen en vindt dus blijkbaar dat Flevoland de gemaakte kosten maar voor haar eigen rekening moet nemen. Daarmee krijgen de inwoners van Flevoland een enorme rekening gepresenteerd. Dat is een bedrag van maar liefst € 350 voor elke inwoner van onze mooie provincie. Dat bedrag is zo hoog, dat we het niet eens via onze eigen belasting (de provinciale opcenten op de motorrijtuigenbelasting) aan onze inwoners kunnen opleggen. Want om inwoners te beschermen tegen exorbitante tegenvallers, zit er een maximum aan het verhogen van deze belasting.

Ik denk dat het goed is dat we investeren in onze provincie. OostvaardersWold is een investering in nieuwe banen, in het voorkomen van wateroverlast, in het bieden van nieuwe recreatieruimte en ruimte om te groeien. Maar zelfs als je een grote tegenstander bent van deze ontwikkeling, dan nog zou je niet moeten willen dat onze inwoners de rekening van rijksbeleid moeten betalen. En dus kan het provinciebestuur van Flevoland niet anders dan het Rijk houden aan haar afspraken.

Tot ziens.

Oostvaarderswold

Vandaag is het precies een half jaar geleden dat het huidige college van VVD, PvdA, CDA en ChristenUnie werd geïnstalleerd. Zo'n half jaar is niet bepaald een mijlpaal die uitgebreid gevierd moet worden, maar deze keer markeerde deze periode voor mij persoonlijk wel een heel belangrijk doel. Bij het aantreden van het college kreeg ik als portefeuillehouder Oostvaarderswold immers de opdracht mee om binnen een half jaar met een voorstel te komen om de realisatie van het natuur- en recreatiegebied OostvaardersWold over te dragen aan een consortium van maatschappelijke organisaties. Het afgelopen half jaar heb ik samen met onze ambtenaren en de mensen van het Wereld Natuur Fonds, Het Flevo-landschap en Staatsbosbeheer keihard gewerkt om aan onze opdracht te voldoen. Ik kan u melden dat wij in onze opdracht geslaagd zijn. Afgelopen dinsdag heb ik de uiteindelijke plannen besproken met mijn collega's in het college van GS. Daar werden de plannen goed ontvangen, waarna we hebben besloten om e.e.a. voor te leggen aan de Provinciale Staten.

Wereld Natuur Fonds, Flevo-landschap en Staatsbosbeheer willen begin volgend jaar de stichting ter Ontwikkeling en Realisatie van het Oostvaarderswold oprichten. Deze stichting heeft als taak in 10 jaar de gebiedsontwikkeling te realiseren waarmee de provincie in 2005 is begonnen.

Het voorstel van de drie samenwerkende organisaties is een uitwerking van de intentieverklaring die ik namens de provincie in juni van dit jaar ondertekende met Wereld Natuur Fonds en Flevo-landschap. Staatsbosbeheer sloot zich daar later bij aan.

Het college van Gedeputeerde Staten is blij met het voorstel van de drie organisaties, omdat daarmee inhoud wordt gegeven aan het coalitieakkoord. Wij hebben gezocht naar een manier waarop de realisatie van het OostvaardersWold past in het nieuwe kabinetsbeleid. Natuur voor mensen, natuur met een belangrijke bijdrage aan de economie en natuur die niet alleen drijft op heel veel gemeenschapsgeld. Dit voorstel van Wereld Natuur Fonds, Flevo-landschap en Staatsbosbeheer sluit daar goed bij aan. Nu is het woord aan Provinciale Staten.

Besluitvorming door Provinciale Staten vindt de komende maanden plaats. Als zij akkoord gaan, zal de provincie komend voorjaar een realisatieovereenkomst sluiten met de drie maatschappelijke partners.

Tot ziens.

Realisatie Oostvaarderswold van start

Het was de langste collegevergadering die ik tot nu toe in Flevoland mocht meemaken en daar was ik dit keer zelf een beetje de aanstichter van. Als portefeuillehouder financiën mocht ik vandaag de voorstellen voor de begroting 2012 aan mijn collega's voorleggen. Ik ben tevreden over de uitkomst van onze discussie. Volgende week zullen wij het resultaat presenteren.

Maar dat was niet het enige. We hebben vandaag ook een belangrijk besluit genomen over de toekomst van het Oostvaarderswold. Dankzij dit besluit kunnen we in 2012 eindelijk starten met de realisatie van deze voor Flevoland zo belangrijke natuurontwikkeling. In deze eerste fase gaan we ruim 350 hectare landbouwgrond omzetten in nieuwe natuur. De aanleg van de nieuwe natuur is nodig als compensatie voor de aanleg van de Hanzelijn, de verbreding van de A6 en uitbreiding van Almere. Op die bouwlocaties gaat beschermde natuur verloren.

De nieuwe natuur wordt ingericht op negen agrarische bedrijven die reeds zijn aangekocht voor de aanleg van het OostvaardersWold. De betreffende boeren konden tot nu toe de grond nog pachten van Staatsbosbeheer, het Flevo-landschap of de provincie Flevoland. Voor 2012 wordt de pacht beëindigd conform de afspraken die daarover zijn gemaakt bij de aankoop van de bedrijven. De pachters zijn daarover inmiddels geïnformeerd.

De realisatie van deze natuurcompensatie past binnen de plannen voor het OostvaardersWold. Later dit jaar, naar verwachting in november, zullen het Wereld natuur Fonds en het Flevo-landschap hun plannen ontvouwen over de realisatie van het OostvaardersWold als geheel.

Toch moet er nu al worden begonnen met het voorbereiden van de inrichting van nieuwe natuur, omdat de provincie met Staatsbosbeheer en de RWS heeft afgesproken dat de natuurcompensatie uiterlijk in 2012 wordt gerealiseerd. Anders wordt niet voldaan aan de wettelijke vereisten voor natuurcompensatie. Wat mij betreft een prachtig voorbeeld hoe belangrijke (economische) ontwikkelingen elders in het gebied door kunnen gaan dankzij de aanleg van nieuwe natuur. Zonder het Oostvaarderswold waren deze ontwikkelingen niet mogelijk geweest.

Tot ziens.

Over Flevoland Gesproken

Op zondag 11 september was ik te gast bij Omroep Flevoland in de uitzending van het programma Over Flevoland Gesproken. Daar was ik in gesprek met Jeroen van der Laan over de onderwerpen Oostvaarderswold, Jeugdzorg en de provinciale financien. Kijk zelf maar.

Keukentafel

Het zomerreces is begonnen. Dat is de jaarlijks terugkerende periode waarin de Nederlandse overheid op halve kracht lijkt te kunnen draaien. Aangezien mijn vakantie nog een paar weken op zich laat wachten probeer ik in deze periode dingen te doen waar ik normaal niet zo snel aan toe kom. Zo ga ik deze dagen bijvoorbeeld letterlijk de boer op.

De gebiedsontwikkeling Oostvaarderswold maakt sinds mei jl. onderdeel uit van mijn portefeuille. Dit project heeft grote gevolgen voor de boeren in het betreffende plangebied. Sommige van hen zien kansen maar er zijn ook bedreigingen. Het standpunt van het kabinet om deze natuurontwikkeling te stoppen heeft niet de duidelijkheid gebracht waar een aantal boeren ondernemers wellicht op gehoopt hadden. Hoe je het ook wendt of keert, de beslissingen die we in dit dossier de komende tijd moeten nemen hebben veel invloed op de toekomst van een aantal bedrijven.

Voor mij was dat reden om de betrokken ondernemers een tijdje terug een brief te sturen waarin ik ze aanbood om een keer langs te komen voor een gesprek bij hen thuis aan de 'keukentafel'. Een flink aantal mensen heeft positief gereageerd en zodoende was ik vanmorgen bij de eerste familie thuis.

Het was een prettig gesprek waarin nog eens bevestigd werd hoe trots boeren kunnen zijn op hun eigen bedrijf. Ook werd me weer eens duidelijk hoe ingrijpend onzekerheid over de toekomst van het bedrijf kan zijn. Het sterkt mij in de gedachte dat wij belangrijke beslissingen in het dossier Oostvaarderswold niet voor ons uit moeten schuiven. Verder helpen de gesprekken mij om de juiste beslissingen te nemen waarbij wat mij betreft vooral de kansen van deze natuurontwikkeling voor het agrarisch bedrijf de ruimte moeten krijgen. De agrarische ondernemers in Flevoland en de nieuwe natuur kunnen niet zonder elkaar.

Mijn bezoek werd in ieder geval erg op prijs gesteld, zodat ik voorlopig doorga met de keukentafelgesprekken. Waar zo'n zomerreces al niet goed voor is.

Tot ziens.

Location:Zeewolde

Intentieverklaring

Vandaag was ik in Zeist om samen met het Wereld Natuur Fonds en Flevolandschap een Intentieverklaring te tekenen voor het OostvaardersWold. Dit contract was de bevestiging van formele afspraken die we hebben gemaakt over de samenwerking rond de realisatie van het nieuwe natuur- en recreatiegebied OostvaardersWold.

Wereld Natuur Fonds en Flevo-landschap werken het komende half jaar aan het tot stand brengen van een consortium van private en maatschappelijke partijen voor de realisatie van het Oostvaarderswold.
Volgens de Intentieverklaring moet in november 2011 een consortium in oprichting zijn gevormd.

Ik ben blij dat wij zo snel na het aantreden van het nieuwe college deze stap vooruit kunnen zetten. Met het ondertekenen van de Intentieverklaring kunnen de drie samenwerkende partijen nu echt aan de slag. Er ligt de komende maanden nog een flinke klus voor ons, maar wat belangrijk is dat we hebben gezocht naar oplossingen die passen binnen de visie van het nieuwe kabinet. Provincie, Wereld Natuur Fonds en Flevo-landschap werken daarbij vanuit dezelfde visie: het is belangrijk dat het OostvaardersWold er komt, voor de toekomst van de natuur, maar vooral ook voor de inwoners van Flevoland en Nederland als geheel.

Voor de ondertekening zelf hadden we de natuur opgezocht, waarbij we bijgaande foto maakte.



Op de foto geheel links, Bart Fokkens, bestuursvoorzitter van Flevolandschap en recht Johan van de Gronden, directeur van het Wereld Natuur Fonds.

Tot ziens.

Location:Zeist