Begroting

Ruim 12 uur vergaderen was er voor nodig. Meer dan 50 moties en 6 wijzigingsvoorstellen werden ingediend, maar rond de klok van half elf vanavond stemde de Provinciale Staten in met een sluitende begroting voor het jaar 2012 en dat was precies het doel dat ik mezelf had gesteld toen we voor de zomer begonnen met het opstellen van die begroting.

Het vaststellen van de begroting is een van de belangrijkste besluiten die een volksvertegenwoordiging neemt. Door middel van dit besluit geeft men de ruimte aan het dagelijks bestuur om ook volgend jaar weer de provincie te besturen. In de begroting ligt precies vast hoeveel geld er voor de taken beschikbaar is en welke doelen het college met dat geld moet nastreven. Het vaststellen van de begroting is daardoor ook soort een signaal dat men voldoende vertrouwen heeft in het dagelijks bestuur om ons deze opdracht te geven.

Dat vertrouwen kregen we gisteren niet van alle partijen. De Statenleden van SP en PVV stemden tegen de begroting. Zij deden dat zonder aan te geven wat het college aan de begroting zou kunnen veranderen om wel steun te krijgen. Sterker nog, ook wijzigingsvoorstellen die ze eerder zelf hadden ingebracht of waaraan ze steun hadden gegeven, werden bij de vaststelling door beide partijen weer weggestemd. In feite hadden ze vooraf bepaald dat ze tegen zouden stemmen. Ik begrijp dat nooit zo goed want ze bereiken daarmee in ieder geval dat het college ook weinig moeite zal doen om voor hen nog veranderingen in de begroting aan te brengen. Met deze houding veroordeelden SP en PVV zichzelf vandaag dus tot de minst invloedrijke fracties in de Staten.

Niet alles liep zoals verwacht. Dat gebeurde bijvoorbeeld als gevolg van een door het CDA ingediend wijzigingsvoorstel, dat betrekking had op ons investeringsplan. Na de laatste verkiezingen hadden de coalitiepartijen bepaald voor welke noodzakelijke investeringen het college zich moest gaan inzetten. In deze begroting hebben wij voor de eerste keer inzichtelijk gemaakt hoeveel geld er nodig is om deze investeringen werkelijk uit te voeren. Dat leverde een prijskaartje op waarvan de coalitiepartijen nogal geschrokken waren. Door het CDA-voorstel waarin men bepaalde dat het college nog niet mag gaan sparen voor deze investeringen, haalde de Staten als het ware de basis onder ons investeringsprogramma weg. De komende tijd zullen de partijen eerst moeten kijken welke investeringen men nu wil gaan schrappen om het programma wel acceptabel te maken. Gezien het feit dat het investeringsprogramma vol zit met zaken die uit de verkiezingsprogramma's van de verschillende partijen komen, zal dat nog een hele klus worden.

Tot ziens.

Perspectief

Voor de tweede achtereenvolgende keer deze week was vanavond de gemeenteraad bijeen. Het belangrijkste punt op de agenda was het financieel perspectief voor de periode 2010. We hebben veel besluiten genomen die van belang zijn voor de stad. Een van die besluiten wil ik hier in het bijzonder noemen. Tegelijk met de vaststelling van de perspectiefnota hebben we vanavond namelijk het voortbestaan van de stichting IJshal in Leiden voor de komende 4 jaar zeker gesteld. Ik wil het bestuur van de stichting en alle vrijwilligers van harte feliciteren met dit mooie resultaat. Uiteindelijk zijn zij er in geslaagd om de Leidse politiek te overtuigen van het belang van de ijshal.

Op de agenda stond ook een door de SP aangevraagd debat over het collegebeleid inzake de vrijplaats Koppenhinksteeg. De SP deed hiermee een laatste poging om verkoop van deze panden aan een ontwikkelaar tegen te gaan. Uiteindelijk is dat niet gelukt.

Wanneer het over dit onderwerp gaat, kan ik enig gevoel van irritatie over de rol van de SP toch niet onderdrukken. Ooit heb ik me als wethouder in een college met de SP ingezet voor de legalisatie van de vrijplaats. Onder de toenmalige collegepartijen was daarvoor destijds ook voldoende steun. Dat was niet meer het geval nadat de SP eind 2007 vanwege de RijnGouwelijn uit het college stapte. In de onderhandelingen die volgden bleek dat er geen enkele mogelijkheid meer was om de legalisering van de vrijplaats voort te zetten. Partijen hebben toen afgesproken het legaliseringsproces te stoppen en een herontwikkeling van het complex te starten. Dat soort dingen gebeuren in een democratie. Als je daar als wethouder niet tegen kunt, moet je of stoppen, of je verantwoording nemen en je aanpassen aan de nieuwe situatie. Ik koos voor doorgaan met besturen. De SP niet en daardoor draagt deze partij mede verantwoordelijkheid voor de situatie die nu is ontstaan.

Tot ziens.

Rood

Nog 5 dagen, en dan mag u gaan stemmen. Mag ik u daarvoor iets meegeven? Die vraag stelde ik vandaag zo'n 250 keer aan het massaal passerende koopvolk in de Haarlemmerstraat. Mooi weer, gezellige mensen en leuk om te doen. Het was voor mij de laatste partij-activiteit voor de Europese verkiezingen van volgende week. Overigens stonden we niet alleen. De meeste partijen waren wel aanwezig. Op de foto sta ik met Julian van der Kraats van de SP. Samen kleurden we de Haarlemmerstraat een beetje rood.

Tot ziens.

Piep (2)

“Belachelijk!” zegt Eva de Bakker, SP-raadslid, over het besluit van burgemeester Lenferink om de nieuwe, strengere geluidsnormen bij 2 en 3 oktober strikt te volgen en sancties op te leggen bij overtreding. Dat lees ik zojuist op de site van mijn lokale SP vrienden. Op 25 september jl. schreef ik hier een stukje naar aanleiding van een door de raad aangenomen motie met betrekking tot geluidsbeperkende maatregelen op 2 en 3 oktober. Nu ken ik de SP als een partij die de bescherming van de gezondheid van mensen hoog in het vaandel heeft en daarom begreep ik niet helemaal waarom de Leidse SP de 'herriemotie' steunde. Ik ben maar eens wat verder gaan zoeken.

In maart van dit jaar stelden de kamerleden Leijten en Langkamp (beiden SP) kamervragen aan de minister van Binnenlandse zaken omdat ze zich grote zorgen maakten over gehoorschade bij jongeren als gevolg van de zogenaamde Mosquito, een apparaat dat met 'slechts' 90 Dba wordt gebruikt om hangjongeren te weren van bepaalde openbare plaatsen.

Ook de Leidse SP-leden Eva en Louk schreven destijds een artikel op hun website waar ze de Mosquito een onmenselijk apparaat noemden.

Ook grote SP fracties in Eindhoven, Almere en Tilburg hebben zich het afgelopen jaar ingespannen voor maatregelen tegen gehoorbeschadiging bij jongeren.

De SP in Leiden is in ieder geval doof voor de geluiden binnen hun partij die het goed voor hebben met de gezondheid van jonge mensen. Misschien toch een beetje te dicht bij de boxen gestaan op 3 october?

Tot ziens.

Tweede huwelijk

Vanavond heeft de gemeenteraad in grote meerderheid besloten om voor het Rembrandt Cultuurfestival 2008 een subsidie te verstrekken. Het was tevens mijn laatste 'klus' als 'demissionair' en waarnemend wethouder van Cultuur.

Nadat de gewone raadsagenda was afgehandeld, volgde de installatie van het nieuwe college. Voor de tweede keer in krap 20 maanden moest ik met de andere kandidaat wethouders op het klapstoeltje wachten alvorens ik me aan de gemeenteraad kon presenteren. Het was wel apart om dit zo snel weer mee te maken. Alhoewel ik geen ervaringsdeskundige ben, denk ik dat het iets weg heeft van een feest bij een 2e huwelijk kort na een vervelende scheiding. Ik bedoel, het is wel een feestelijke bijeenkomst, maar het voelt toch anders dan de eerste keer.

De fractievoorzitter van de Socialistisch Partij, Antoine Theeuwen, bezorgde mij een teleurstelling door te verklaren dat se SP niet voor mijn benoeming zou stemmen. Uiteindelijk kreeg ik daardoor van de 38 aanwezige raadsleden 32 stemmen.

Alhoewel het in de meeste gemeenten geen gewoonte is om tegen bepaalde kandidaten te stemmen bij de installatie van een nieuw college, werkt dit in de Leidse cultuur blijkbaar nog steeds wel zo. Ook bij de installatie van het vorige college was dat het geval. Ik herinner me nog goed hoe ook de SP wethouders destijds hun teleurstelling uitspraken over het feit dat de toenmalige oppositiepartijen hetzelfde deden. Jammer dat de SP dat over het hoofd heeft gezien, ik denk dat ze daar een kans hebben laten liggen. Bovendien vraag ik me af of een partij die mij bij de installatie het vertrouwen niet heeft gegeven, dat vertrouwen in mij ooit nog kan opzeggen.

Van alle andere partijen kreeg ik dat vertrouwen wel en dus kan ik vanaf vandaag aan de slag als wethouder Economie, Sport en Personeel & Organisatie.

Tot ziens.

Hofleverancier

Door het opstappen van de SP-collega's zitten we momenteel met een wat krappe wethouders bezetting. Als gevolg daarvan moeten de achtergebleven wethouders vaker de burgemeester vervangen. Vandaag mocht ik als loco-burgemeester de ambtsketen omhangen voor een bezoek aan Drukkerij De Bink aan de Rooseveltstraat. Deze drukkerij is sinds vandaag hofleverancier. Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland, Jan Franssen, onthulde in de drukkerij het speciale, bijbehorende schild en overhandigde de koninklijke oorkonde aan de directie. Het was vandaag precies 125 jaar geleden dat Cornelis de Bink een drukkerij begon aan de Aalmarkt. Daarna verhuisde het bedrijf tweemaal: eerst naar de Stille Rijn en vervolgens naar de huidige locatie aan de Rooseveltstraat 3.

Een mooi Leids bedrijf, een trotse directie en tevreden werknemers.

Tot ziens.

Afscheid

Vandaag hebben we tijdens een bijzondere raadsvergadering in de bovenzaal van Scheltema afscheid genomen van de voormalige collega-wethouders Paul Jonas en Raymond Keur. Na een aantal mooie en strijdbare toespraken hebben we elkaar de hand geschud. Anderhalf jaar van intensieve samenwerking komt op deze manier ten einde. Jammer.

Tot ziens.

Cultuur

Als gevolg van het aftreden van de twee SP collega's hebben we vandaag binnen het college een nieuwe taakverdeling afgesproken. Voor mij heeft dat tot gevolg dat ik de komende tijd ook de cultuurportefeuille mag behartigen. Een nieuwe uitdaging erbij zal ik dus maar zeggen, maar ook een extra belasting op de toch al volle agenda. De komende tijd betekent dat vooral scherpere keuzes maken voor dingen die ik wel en niet kan doen. Korter vergaderen en meer aandacht voor de mensen waar het echt om gaat is daarbij wat mij betreft uitgangspunt. Ik zal u hier verslag blijven doen van mijn culturele ontdekkingstocht, maar ik hoop ook dat het niet lang hoeft te duren.

Vanavond was er in het gebouw van de DZB een commissie vergadering over de voorgenomen vestiging van het asielzoekerscentrum in de wijk Roomburg. Mensen die in het kader van de lopende procedure bezwaar hebben gemaakt, mochten voor de commissie een toelichting geven, waarna de commissie in een onderlinge discussie probeerde een advies aan het college mee te geven. Dat de commissie had besloten tot het houden van deze avond was in mijn ogen een beetje vreemd. De gemeenteraad heeft het college op 11 juli jl. immers opdracht gegeven om de procedure vooral zorgvuldig af te handelen en daarna een besluit te nemen. Dat besluit hebben wij nog niet genomen. Dat de commissie vanavond toch tot een standpunt probeerde te komen zonder dat men bijvoorbeeld op de hoogte was van de toezeggingen die wij al tijdens de informatieavond van 31 augustus aan de buurt hadden gedaan, is in mijn ogen nauwelijks zorgvuldig te noemen.

Na afloop van de vergadering was er onduidelijkheid over het standpunt dat de verschillende partijen hadden ingenomen. Ik heb begrepen dat het college een brief tegemoet kan zien, dus die wacht ik maar even af. Wel jammer dat er op dit dossier toch weer zoveel verwarring is veroorzaakt.

Tot ziens.

Teleurstelling

Het was een dag met veel emoties. De twee wethouders van de SP hebben vandaag tijdens de collegevergadering besloten op te stappen en hun ontslag in te dienen. Daarmee heb ik twee gewaardeerde collega's verloren en kan het college niet meer steunen op een meerderheid binnen de gemeenteraad. De fracties in de gemeenteraad zijn inmiddels aan het werk gegaan om een nieuw college te formeren dat weer de steun zal hebben van een meerderheid in de raad. Tot die tijd passen de overgebleven wethouders, waaronder ik, op de winkel.

Aanleiding voor deze breuk was de vraag hoe wij als college moesten omgaan met de dreiging van de provincie Zuid-Holland die de RijnGouwelijn tegen onze wil toch wil aanleggen door de binnenstad van Leiden. Daarbij is natuurlijk van belang dat bijna 70% van onze inwoners zich in maart jl. uitsprak tegen een trace door de binnenstad.

Persoonlijk ben ik van mening dat wij de dreiging van de provincie buitengewoon serieus moeten nemen. Medio volgend jaar wordt de nieuwe wet op de ruimtelijke ordening van kracht. Deze nieuwe wet biedt de provincie goede mogelijkheden om de bevoegdheden van de gemeente over te nemen, die het mogelijk maken om een dergelijk project te realiseren. Daarmee zal een RijnGouwelijn door de Breestraat dus een zeer realistische mogelijkheid worden. Willen we dat voorkomen dan zullen we moeten onderhandelen over alternatieve mogelijkheden, en dat is precies wat de SP wethouders niet wilden.

Gezien de uitslag van het referendum zijn de inwoners van Leiden in ieder geval tegen de aanleg van deze lijn door de Breestraat. Juist nu het risico dat de provincie dit doordrukt het grootst is, kiest de SP ervoor om uit het college te stappen. Ik denk dat ze meer hadden kunnen bereiken door met de andere collegepartijen samen te werken op dit punt. Helaas, dat zal niet meer lukken.

In plaats daarvan kiest de SP liever voor het dwarsbomen van de provinciale plannen. Ik geloof daar niet in. Ruzie maken met de provincie geeft alleen maar verliezers. Dat nog even los van het feit dat een jarenlange juridische strijd de belastingbetaler alleen maar onnodig veel geld zal kosten, terwijl er in de tussentijd helemaal niet meer wordt verbeterd aan het openbaar vervoer in de stad. Het geld daarvoor moet immers ook van de provincie komen.

Ik ging vanavond als een teleurgesteld man naar huis. We hadden nog zoveel mooie plannen met onze stad. Nu hebben we vooral een tijdje veel onzekerheid. Onzekerheid waar de inwoners tijdens het referendum van 7 maart zeker niet om gevraagd hebben.

Tot ziens.

Singelloop

Het is volgens mij het leukste evenement op sportief gebied in Leiden, de jaarlijkse Singelloop. Vanavond was het weer zover. Bijna 4000 deelnemers aan de start onder de rook van de EON-schoorsteen aan de Langegracht in Leiden. Iedereen die het eens proberen wil, kan meedoen. De snelheid is niet belangrijk, meedoen veel meer.

Samen met een aantal medewerkers van DZB Re-integratie hebben collega wethouder Paul Jonas en ondergetekende de 6,1 kilometer langs de Leidse singels binnen het half uur gelopen.

Tot ziens.