Recepties

Het nieuwe jaar is alweer een week oud, maar dat is geen belemmering om ook de lezers van mijn blog nog een heel goed 2013 te wensen. De afgelopen week stond vooral in het teken van de vele traditionele nieuwjaarsrecepties. Er zijn weinig andere momenten in het jaar waarop je zoveel contacten legt en afspraken maakt voor het nieuwe jaar. De meer dan 1000 aanwezigen vorige week in Almere of de 400 bezoekers gisteren in Lelystad tonen weer eens aan dat de animo onder de Flevolanders groot is om dit soort bijeenkomsten in gesprek te gaan met het bestuur.

Onderwerpen van gesprek waren ‘respectloosheid' en de Haagse plannen voor een randstadfusie. Het was onze commissaris Leen Verbeek die tijdens zijn Nieuwjaarsrede het onderwerp van de respectloosheid op de agenda zette. Enerzijds sprak hij zijn afschuw uit over extreme voorvallen op dit punt, anderzijds waarschuwde hij voor te makkelijke acceptatie van de kleine respectloosheid. Dat laatste deed door met een verwijzing naar normvervaging in de alledaagse politiek. Hij deed een oproep aan de politiek om alle vormen van respectloosheid actief te bestrijden. Mijn steun heeft hij daarbij, net als de steun van veel mensen die ik over de inhoud van zijn nieuwjaarsspeech sprak.

Dat het onderwerp van de Randstadfusie leeft onder de Flevolanders was ook duidelijk merkbaar. Ook bijna alle burgemeesters roerden het onderwerp aan in de nieuwjaarstoespraak. Mensen die ik sprak begrijpen niet waar zo’n megaprovincie nu eigenlijk voor nodig is en lieten dat op verschillende manieren merken. Dat sluit goed aan bij het standpunt dat verschillende partijen uit Provinciale Staten aan mij meegaven. Ik verwacht dat dit nieuwe onderwerp mijn agenda in het nieuwe jaar behoorlijk gaat beheersen.

Tot ziens.

e-magazine

Als gedeputeerde ben ik bij de provincie Flevoland onder andere verantwoordelijk voor de communicatie met onze omgeving. Het is immers van groot belang om inwoners, bedrijven en instellingen goed te informeren over zaken die voor hen belangrijk zijn. Tot voor kort deden we dat vooral met hele fraaie drukwerkproducties die per post het land in gingen. Nu geloof ik meer in de kracht van nieuwe media en heb ik bovendien een opdracht om een forse besparing te realiseren op onze communicatie. Op grond daarvan zijn we binnen de provincie een nieuwe weg ingeslagen. Daar waar mogelijk communiceren we digitaal en als het kan een beetje flitsend. De laaste tijd zie ik steeds meer mooie voorbeelden voorbij komen.

Zo zag ik vandaag een verslag van de week van de jeugdzorg. Met een filmpje, interviews, tweets en foto's is het provinciale nieuwe digitale stageverslag jeugdzorg een fris en aantrekkelijk medium geworden. Statenleden, wethouders en professionals doen er hun verslag in. Kijkt u zelf maar via deze link.

Tot ziens.

Megafusie in de Randstad

Als gevolg van actuele ontwikkelingen moest ik vanmorgen mijn agenda grondig aanpassen. Dat begon nadat De Volkskrant met het bericht kwam dat het kabinet zou besluiten tot een fusie tussen Noord-Holland, Utrecht en Flevoland. Vanaf dat moment stond bij de provinciale woordvoerders de telefoon niet meer stil. Nationale media toonden opeens veel interesse voor onze mening. Omdat ik binnen het college van GS de portefeuille Bestuurlijke Zaken beheer, kon ik vol aan de bak en dus zat ik om 12 uur in het nieuws op radio 1 en 2, stond ik 's middags in een radiostudio voor een debat over het onderwerp en was ik vrijdagavond te zien in het RTL Nieuws. Tussendoor stond ik Trouw en het Financieel dagblad te woord en maakte Omroep Flevoland opnames voor uitzending na het weekend.

Laat in de middag kwam de minister-president met uitsluitsel over wat er precies besproken was in het kabinet. Het kwam erop neer dat het kabinet indringend over het onderwerp had gesproken en dat men het eens was geworden. Men had echter nog geen besluit genomen. Daarvoor heeft minister Donner nog 1 à 2 weken nodig om een nieuw voorstel te formuleren.

Mooie woorden van de minister-president, maar ze verhullen naar mijn mening wat er echt aan de hand is. Om dat uit te leggen wil ik u vragen mijn weblog van 13 juli jl. nog eens na te lezen. Naar mijn mening zegt de minister president vanmiddag eigenlijk dat minister Donner een voorstel had gemaakt dat voor een meerderheid van het kabinet niet acceptabel was. Daar heeft men een stevige discussie over gehad, waarna de meerderheid heeft besloten dat Donner zijn voorstel moet aanpassen. Donner wil met de komende vacature bij de Raad van State ook niet teveel discussie over dit onderwerp en gaat nu werken aan een nieuw voorstel.

Uit de woorden van de minister-president valt op te maken dat het voorstel voor de megafusie er gaat komen. Voor ons is dat het signaal dat wij ons nu ook voluit gaan mengen in deze discussie. Ons standpunt daarbij is duidelijk. Wij zijn tegen deze megafusie omdat wij daar voor onze inwoners en bedrijven geen voordelen in zien. Dat standpunt mag voor niemand een verassing zijn. In het coalitieakkoord dat de fracties van VVD, PvdA, CDA en ChristenUnie eerder dit jaar hebben vastgesteld draagt niet voor niets de naam 'Zelfstandig en Uniek'. In dit akkoord krijgt het college van GS de opdracht ervoor te zorgen dat Flevoland erkenning krijgt als een onafhankelijke en zelfstandige provincie met een duidelijk profiel. Dat willen we vooral bereiken door een actieve samenwerking met o.a. andere provincies, en dus geen fusie.

Voor mij zijn de afspraken in het coalitieakkoord voldoende om de komende tijd flink aan de slag te gaan om te laten zien dat het plan voor de megaprovincie voor Flevoland een slecht plan is. Dat neemt niet weg dat er ook veel inhoudelijke argumenten tegen deze megafusie zijn te noemen. Ik noem er een paar.

Flevoland is 25 jaar geleden bewust ingericht als een 'provincie nieuwe stijl'. 6 gemeenten, 1 waterschap en 1 provincie. Een gebied met korte bestuurlijke lijnen, die een daadkrachtig bestuur mogelijk maken en bovendien de politiek dicht bij de mensen brengen. Door die opzet is Flevoland gevrijwaard gebleven van veel bestuurlijke drukte en ondoorzichtige 'democratische' hulpconstructies. Kom daar in Noord-Holland maar eens om, een gebied met 2,7 miljoen inwoners, waar men omkomt in bestuurlijke drukte, ondoorzichtige hulpbesturen en slepende projecten en procedures. In Utrecht is het niet veel anders. De nieuwe megaprovincie zou 4 miljoen inwoners krijgen. Dat is tien keer zoveel als Flevoland nu heeft. Bij mij gaat het er niet in dat we daardoor sneller, slagvaardiger, beter en goedkoper kunnen worden. Mijn inschatting is dat we binnen een paar jaar omkomen in dezelfde bestuurlijke drukte als Noord-Holland nu al heeft.

Om de megafusie door te zetten moet het kabinet een procedure starten op grond van de Wet Algemene Regels Herindeling (AHRI). Van de gemeentelijke herindelingen weten we dat het doorlopen van zo'n herindelingsprocedure vaak een buitengewoon tijdverslindende bezigheid is. Zeker wanneer niet alle partijen het eens zijn met het voornemen tot herindeling. Het starten van de procedure heeft echter ook tot gevolg dat allerlei belangrijke bestuurlijke trajecten tot stilstand komen vanwege onduidelijkheid over de toekomst. Dat levert veel schade op voor inwoners en bedrijven. Alle bestuurlijke energie die we in zo'n procedure moeten steken, kunnen we veel beter benutten om de werkelijke problemen op te lossen.

Overigens staan wij in onze afwijzing niet alleen. Een grote meerderheid van de Provinciale Staten van Flevoland denkt er net zo over. Ook in de tweede kamer is voorlopig nog geen meerderheid te vinden voor de plannen van dit kabinet. CDA kamerlid Bas Jan van Bochoven laat dit weekend weten dat het CDA geen voorstander is van onvrijwillige fusies en dat in het regeerakkoord ook helemaal niet staat dat het tot een fusie moet komen. Eerder sprak het PvdA kamerlid Lea Bouwmeester zich voor Omroep Flevoland ook uit tegen de megaprovincie. En voor wat het waard is: een poll op omroep Flevoland laat dit weekend zien dat na 600 reactie 85% tegen deze megafusie is. Dit laat weer eens zien wat we eigenlijk al heel lang wisten: onze inwoners zitten niet te wachten op bestuurlijke opschaling.

Tot ziens.

Drempelvrij

Alle overheidssites moeten in 2015 toegankelijk zijn voor mensen die niet (goed) zien of horen. ‘Drempelvrij’ is de bijbehorende term. Dat zal nog lastig worden, want momenteel zijn bij 98 procent (!) van de sites van gemeenten en rijk nog knelpunten in de bruikbaarheid voor deze groepen.

In de afgelopen maanden ontving ik een aantal e-mails van een inwoner van onze provincie die mij in heldere bewoordingen wees op mijn verantwoordelijkheid. Dit was voor mij aanleiding om me eens te verdiepen in dit onderwerp.

Om de provinciale site 'drempelvrij' te maken moeten wij de volgende maatregelen uitvoeren:
- alle pagina's voorzien van extra informatie over de gebruikte taal
- alle documenten zo aanpassen dat ze ook zonder opmaak te lezen zijn
- alle filmpjes ondertitelen en de belangrijkste gebeurtenis die te zien zijn beschrijven
- alle foto's, plaatjes en filmpjes voorzien van een beschrijving over wat er op te zien is
- alle pagina's moeten ook zonder scripts leesbaar zijn

Op zich allemaal maatregelen die uitvoerbaar zijn, maar dat kost wel tijd en dus geld, veel geld. Bovendien heb ik juist de opdracht om flink te gaan bezuinigen op de provinciale communicatiekosten. Dus moet ik op zoek naar creatieve oplossingen.

De meest eenvoudige oplossing is het weglaten van alle plaatjes, filmpjes, foto's en cijfertabellen. Dan voldoen we in een handomdraai aan de criteria voor drempelvrij en we staan direct bovenaan de landelijke ranglijsten. Nadeel is natuurlijk dat alle lezers die wel (goed) kunnen zien of horen vinden dat de site wel heel saai geworden is, en daardoor misschien minder gaan lezen. Dat is natuurlijk niet wat ik wil.

We gaan de komende tijd op zoek naar betere oplossingen. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan de mogelijkheid om de hulp van 'het grote publiek' in te roepen. Wie wil er zo af en toe een uurtje helpen om online een YouTube filmpje te voorzien van Nederlandse ondertitels? Onder al die tienduizenden social mediagebruikers binnen onze provincie zijn vast wel een paar die dat graag willen doen. Als u verder nog suggesties heeft dan hoor ik dat natuurlijk graag.

Zit ik tenslotte nog met de vraag of mijn eigen site, waar ik vanaf 2005 berichten plaats, zou moeten voldoen aan deze richtlijnen. Aangezien ik hier op persoonlijke titel schrijf lijkt me dat niet direct het geval. Toch heb ik er belang bij dat iedereen mijn weblogs kan lezen. Een tijdje geleden heb ik daarom de voorleesfunctie al opgenomen, maar dat is niet genoeg. Ik zou bij de afbeelding op deze pagina bijvoorbeeld ook uit moeten leggen dat op het plaatje een verkeersdrempel staat afgebeeld, waarboven een hand te zien is die een computermuis voortbeweegt.

Tot ziens.