Artikel 35b Provinciewet

Volgens artikel 35b van de Provinciewet moet een gedeputeerde woonachtig zijn in de provincie waar hij of zij werkt. Provinciale Staten kan in bepaalde gevallen vrijstelling van deze verplichting verlenen voor de periode van 1 jaar. Omdat ik bij de installatie van het huidige college op 18 mei van dit jaar buiten de provincie woonde heb ik deze vrijstelling gekregen. Ik heb bij die gelegenheid met de Staten afgesproken dat ik die vrijstelling slechts 1 keer zou vragen.

Vandaag tekende ik de koopovereenkomst voor een nieuwe woning in Lelystad. Als het allemaal een beetje mee zit kan ik me in januari melden bij de gemeente Lelystad om me in te schrijven als inwoner. Daardoor voldoe ik vanaf dat moment helemaal aan de eisen in de Provinciewet en dat is natuurlijk wel zo prettig.

Tot ziens.

Location:Lelystad

Het Gooi

In het kader van 25 jaar Flevoland was ik vanmiddag in De Eemhof bij een bijeenkomst over 25 jaar Economie en Arbeidsmarkt in onze provincie. De middag begon met een korte presentatie over de economische ontwikkeling van het gebied tot nu toe. Het blijven indrukwekkende cijfers om te zien. Sinds de drooglegging van de polder zijn hier 392.000 mensen komen wonen, hebben zich meer dan 32.000 ondernemingen gevestigd die samen goed zijn voor 127.000 arbeidsplaatsen. De afgelopen 25 jaar hebben we in Flevoland ruim 1100 hectare bedrijventerrein ontwikkeld. Dankzij de ruimte op het nieuwe land had de metropoolregio rond Amsterdam de afgelopen decenia ruimte om te groeien en dat is iets wat veel concurrerende Europese regio's niet hadden.

De Amsterdamse hoogleraar Pieter Tordoir (foto) keek vooruit. Hoe zal de provincie zich de komende 25 jaar in economisch opzicht gaan ontwikkelen. Hij was daarbij opmerkelijk positief. Zijn advies: benut de ruimte, innoveer, zorg voor voldoende geschoolde mensen en investeer in bereikbaarheid en natuurontwikkeling. Flevoland heeft een belangrijke positie als schakel tussen economisch sterke gebieden.

In de 21e eeuw willen mensen wonen in aantrekkelijke gebieden waar wonen, werken, vrije tijd en recreatie kan worden gemengd. Daarom moeten we gaan zoeken naar een andere manier van stedelijke ontwikkeling waarbij het groen steeds meer de steden binnen kan dringen, maar de steden ook meer het groen zullen binnenkomen. Naar zijn mening is daar niets op tegen zolang we ook de kwaliteit van het groen gaan verbeteren. Doordat de mensen welvarender worden willen ze ook een woonomgeving van meer kwaliteit. Juist in Flevoland zijn mogelijkheden aanwezig om die nieuwe woonomgeving te realiseren.

Pieter Tordoir ziet kansen om een woonomgeving te maken die lijkt op het Gooi. Zo'n ontwikkeling kan volgens hem worden gekoppeld aan de aanleg van nieuwe natuurgebieden. Hij noemt daarbij het Oostvaarderswold als voorbeeld. Ik vond het mooi om te horen hoe hij de realisatie van Oostvaarderswold nu vergelijkt met de realisatie van het Gooi aan het begin van de vorige eeuw. Dat geeft mij nog meer inspiratie om aan de slag te gaan met deze gebiedsontwikkeling.

Tot ziens.

Bouwen

Voor het derde achtereenvolgende jaar mocht ik vandaag in Leiden de Dag van de Bouw openen. Dit keer als vervanger van collega Pieter van Woensel die zelf verhinderd was. In 2006 deed ik deze opening samen met de toenmalige minister Dekker en in 2007 ging ik in een bakje onder een grote bouwkraan naar de top van de hoogbouw bij de Vlietpoort. Vandaag bleef het spektakel beperkt tot het doorknippen van een lint in De Lepelaar aan de Apollolaan in Leiden Zuid-West.

De Lepelaar is een hoogbouw project in aanbouw, bestaande uit twee torens met een 2-laags parkeergarage en is bestemd voor 72 appartementen in zowel koop-, en huursector en een dagopvang inrichting op de begane grond. Op de 3e en 4e verdieping bevinden zich 16 wooneenheden voor minder valide mensen. De oplevering is in september 2008

De stad Leiden is behoorlijk vol terwijl toch veel mensen behoefte hebben aan een andere, betere of grotere woning. Om daarvoor toch ruimte te vinden is het noodzakelijk om te zoeken naar creatieve mogelijkheden. Leiden heeft de bouwsector hierbij hard nodig. De Dag van de Bouw was een goed moment om daar nog eens op te wijzen.

Belangstelling was er overigens voldoende. Rond het middaguur waren er al zoveel belangstellenden dat er een wachtlijst tot laat in de middag was. Onder de bezielende leiding van bouwbedrijf Heijmans is alles prima verlopen.

Tot ziens.

Afscheid

De afgelopen 5 jaar was Lex de Boer directeur van Portaal Leiden, de grootste woningcorporatie in onze stad. In die hoedanigheid heb ik de afgelopen jaren veel met hem samen mogen werken. Onlangs kondigde hij zijn vertrek aan om directeur te worden van de SEV (Stuurgroep Experimenten Volkshuisvesting). De SEV ontwikkelt innovatieve oplossingen voor maatschappelijke vraagstukken op het gebied van wonen.

Vanmiddag was ik op zijn afscheidsreceptie om hem de hand te schudden en te bedanken voor de goede samenwerking. Ik wens hem veel succes in zijn nieuwe baan.

Tot ziens.

Haagwegterrein

Vandaag had ik een kennismakingsgesprek met een aantal leden van de initiatiefgroep Haagwegterrein. Dit is een groep die opkomt voor de belangen van omwonenden van dit terrein. Binnen het nieuwe college ben ik verantwoordelijk voor de ontwikkeling van parkeerlocaties. Op dit moment gaat het daarbij vooral over het Morspoortgebied en het Haagwegterrein. Op deze locaties samen moeten zo'n 1000 parkeerplaatsen worden ingericht. De kosten moeten voor een belangrijk deel worden terugverdiend met ontwikkeling van woningbouw.

Met betrekking tot het Haagwegterrein is in de vorige periode veel werk verricht door collega wethouder John Steegh. Aan mij de schone taak om dat in de komende periode af te ronden. Een lastige opgave daarbij is het feit dat de gemeenteraad van mening is dat er in dit gebied naast woningbouw 400 parkeerplaatsen moeten blijven ten behoeve van centrumparkeren. Om de mogelijkheden te verkennen heb ik de afgelopen week gesproken met de projectontwikkelaar en vandaag dus met de omwonenden. De komende weken gaan we proberen om op basis van de resultaten van deze gesprekken een voorstel voor de gemeenteraad te maken.

De omwonenende waren overigens niet ontevreden over de manier waarop men tot nu toe met de gemeente in gesprek is over deze ontwikkeling. Wat mij betreft blijft dat zo.

De bewoners hebben overigens een eigen website: http://www.haagwegterrein.nl/

Tot ziens.

Strategisch kader

Vanavond mocht ik als wethouder Economische Zaken voor de eerste keer in de commissie Werk en Financien optreden. Op de agenda van de commissie stond de behandeling van het strategisch kader bedrijventerreinen, een stuk waar mijn voorganger, Filip van As, het meeste voorwerk voor deed.

Leiden heeft in vergelijking met andere steden buitengewoon weinig bedrijventerrein binnen haar grenzen. Bovendien hebben we de afgelopen jaren veel terrein omgezet in woningbouw. Gevolg daarvan is dat gevestigde bedrijven zodra ze gaan groeien hun heil vaak moeten zoeken buiten de gemeente. Dat gaat weer ten koste van belangrijke werkgelegenheid voor de stad. Daarom willen we de bestaande bedrijventerreinen zo goed mogelijk blijven gebruiken. Bovendien wil het college stoppen met het omzetten van bedrijventerreinen in woonwijken. In het strategisch kader dat vanavond is besproken staat in grote lijnen aangegeven hoe we de verbetering van deze terreinen de komende jaren gaan oppakken.

Het voorstel leverde nog een behoorlijke discussie op. En alhoewel de Oostvlietpolder in het stuk niet aan de orde komt, het voorstel ging immers over bestaande bedrijventerreinen, speelde dit nog te ontwikkelen terrein een grote rol in de discussie. Het is duidelijk dat, ondanks heldere afspraken in het coalitieakkoord, dit onderwerp de politieke gemoederen nog even bezig zal houden. Verder zien een aantal partijen het bedrijventerrein de Waard nog als een mogelijkheid om toch wat extra woningen te bouwen. Hoe dit afloopt zullen we volgende week dinsdag tijdens de behandeling in de gemeenteraad zien.

Tot ziens.

Evaluatie woonruimteverdeling

Het bureau Rigo heeft de afgelopen maanden het regionale systeem voor woonruimteverdeling onderzocht. In het gemeentehuis van Teylingen in Voorhout werden vanmiddag de resultaten van dit onderzoek gepresenteerd. Veel mensen hebben de afgelopen periode vraagtekens gezet bij het systeem van woonruimteverdeling. Vooral voor jonge woningzoekenden zouden de kansen aanmerkelijk afgenomen zijn. In de presentatie van vanmiddag hebben we kunnen zien dat dit gevoel klopt met de werkelijke cijfers. Door de invoering van de nieuwe regels komen jonge mensen minder snel aan een woning.

Toch is het aantal woningen dat via woonzicht.nl is toegewezen niet afgenomen in vergelijking met de voorgaande jaren. In het eerste jaar zijn voor de hele regio 3.285 nieuwe woningen toegewezen. Uit de cijfers blijkt nu dat de slaagkans voor met name de oudere woningzoekenden flink is toegenomen. Dat klopt ook wel met mijn waarneming, ik heb vanuit deze groep de afgelopen periode nauwelijks klachten gehoord. Dit in tegenstelling tot alle mail die ik van de jongeren mocht ontvangen.

Maar er blijkt nog een reden te zijn waarom sommige groepen er erg op achteruit gegaan zijn. Bij de invoering van het systeem zaten we met een probleem dat woningzoekenden die toen stonden ingeschreven in één keer hun rechten kwijt zouden raken. Omdat dat toen niet redelijk leek hebben we besloten dat er voor deze groep een overgangsregeling moest komen. Uit de cijfers die we nu hebben blijkt dat tienduizenden mensen een beroep op deze overgangsregeling hebben gedaan. Deze mensen krijgen allemaal voorrang op woningzoekenden die zich na de invoering van het systeem hebben ingeschreven. Vaak zijn dat jonge mensen. Gevolg daarvan is dat deze groep nog vele jaren op een woning moet wachten.

Tot zover de resultaten. Genoemde problemen zijn een gevolg van politieke keuzes die zijn gemaakt bij de start van het systeem. Het is dus niet de schuld van de woningcorporaties of het systeem woonzicht.nl, zoals je ook wel eens hoort. Als de politiek de jonge woningzoekenden in de toekomst meer kansen wil geven, dan kan dat volgens mij maar door andere groepen minder kansen geven. Een andere mogelijkheid is om bestaande rechten in de vorm van de overgangsregeling weer in te trekken.

Beide oplossingen zijn verre van populair en dus voor de politiek moeilijk te realiseren. Maar als we de jonge woningzoekenden in deze regio echt willen helpen, dan is dat wel noodzakelijk. De discussie daarover gaan we de komende tijd voeren. Wat mij betreft moeten we maar eens nadenken over het afbouwen van de huidige overgangsregeling.

Ik hoop dat de discussie de komende tijd echt gaat over keuzes die we nu moeten maken om de problemen op te lossen. Ik hoop dat we stoppen om het systeem Woonzicht.nl de schuld te geven. Als het systeem niet goed werkt dan kan de politiek alleen zichzelf de schuld geven.

Tenslotte nog dit. Als wij het woningtekort in de regio echt willen oplossen dan kunnen we onze energie beter steken in de bouw van meer nieuwe woningen dan in de kwaliteit van het verdeelsysteem. En ook met betrekking tot de woningbouwproductie doen we het niet goed. Vanuit Leiden hebben wij inmiddels een brief aan de regio Holland Rijnland gezonden met een verzoek om op dit punt harde afspraken te maken.

Ik nodig alle jonge woningzoekenden die mij de afgelopen periode hebben benaderd nadrukkelijk uit te reageren. Dat mag ook rechtstreeks aan m.witteman@leiden.nl.

Het rapport van Rigo met daarin alle informatie over het onderzoek kunt u downloaden van de site van Holland Rijnland.

Tot ziens.

Priemus

In 2005 stelde de gemeenteraad een woonvisie voor de stad vast. In grote lijnen zou je kunnen zeggen dat daarin is opgenomen waar en wanneer we welke woningen willen bouwen en voor wie. De gemeente moest volgens deze visie vooral inzetten op kwalitatief hoogwaardige nieuwbouw, waardoor doorstroming in de woningbouw op gang zou komen en de goedkopere woningvoorraad weer vrij komt voor de mensen die dat echt nodig hebben.

Onlangs zijn de cijfers bekend geworden van het laatst gehouden woningbehoefteonderzoek onder de naam WOON2006. Uit dit onderzoek, waarbij ook gekeken is naar de specifieke situatie op de Leidse woningmarkt, trok het college (toen nog voltallig) de conclusie dat de woonvisie uit 2005 nog steeds actueel is en geen aanpassing nodig heeft. Het komende jaar kunnen we wat ons betreft het uitgestippelde beleid dus gewoon doorzetten.

Het is nu aan de gemeenteraad om te oordelen of zij deze conclusie kan onderschrijven. Om hen hierbij behulpzaam te zijn, was er vanavond een bijeenkomst voor alle betrokken partijen om onder leiding van niemand minder dan Hugo Priemus, te discussieren over de Leidse woningmarkt. Hugo Priemus was tot voor kort hoogleraar bij de TU in Delft maar bovenal de deskundige in Nederland op het gebied van volkshuisvesting. Bovendien is hij al heel lang inwoner van onze stad. Op zijn kenmerkende manier gaf hij zijn visie op het Leidse volkshuisvestingsbeleid. Bij zijn uiteenzetting gaf hij de aanwezige gemeenteraadsleden een aantal waardevolle suggesties mee.

Centraal in de discussie stond de vraag hoe de voorraad goedkope woningen in onze stad aansluit bij de omvang van de groep mensen die van deze woningen afhankelijk zijn. Het antwoord op deze vraag is altijd afhankelijk aan wie je hem stelt. Het is bij uitstek een politieke vraag. In dat opzicht is het interessant om de komende tijd te kijken hoe de onderhandelende partijen omgaan met dit onderwerp.

Tot ziens.

Vogelaar

In Nederland maakt de 2e kamer afspraken met de minister over het aantal woningen dat per jaar moet worden gebouwd om aan de behoefte te voldoen. De minister maakt op haar beurt weer afspraken met de diverse regio's die er uiteindelijk voor zorgen dat de betreffende afspraken ook worden nagekomen. Tenmiste, dat is de bedoeling. Het lukt namelijk niet alle regio's om de afgesproken woningaantallen ook daadwerkelijk gebouwd te krijgen. Onze regio is op landelijk niveau zelfs de slechtst presterende regio.

Dat was voor Minister Vogelaar aanleiding om vandaag naar Leiden te komen voor een goed gesprek met bestuurders van gemeenten en woningcorporaties. De minister was te gast in buurthuis 't Spoortje in Leiden-Noord. Ze kwam juist naar deze wijk omdat de grootste woningbouwopgave in onze stad daar te vinden is. Bovendien kunnen we hier laten zien, waarom het soms moeilijk is om de afgesproken woningbouw binnen de geplande termijnen te realiseren. Gelukkig is er bereidheid bij het ministerie om de gemeente te hulp te komen bij dit soort moeilijke plannen. Die toezegging hebben we in ieder geval gekregen. Bovendien wil zij graag op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in deze wijk.

Tot ziens.

Zijn Doel

Vanmiddag een kennismakingsgesprek gehad met de nieuwe directeur van woningcorporatie Ons Doel. Hij heet Ben Noorlander (51) en heeft in de volkshuisvesting een lange staat van dienst. Prettig gesprek met een prettige man die, als mijn eerste indruk juist is, goed past bij deze kleine en bijzondere Leidse corporatie. Ik wens hem veel succes in zijn nieuwe functie.

Tot ziens.

Steun

Dit voorjaar heeft het Kabinet bekend gemaakt in welke 40 wijken in Nederland de sociale problematiek zo groot is dat extra steun vanuit het rijk noodzakelijk is om deze wijken er weer bovenop te helpen. Leiden prees zich toen gelukkig niet in de ‘prijzen’ van de prachtwijken te vallen; dankzij de aanpak in onze wijkontwikkelingsplannen ging het blijkbaar goed met onze wijken!

Inmiddels is het Kabinet door gegaan met het maken van plannen voor deze 40 wijken. Daarvoor is veel geld nodig en men heeft zich nu voorgenomen om dit geld te halen uit de reserves van de woningcorporaties. Daarover is nu, ook binnen onze stad, een flinke discussie ontstaan.

Heffingen aan woningcorporaties hebben een lange voorgeschiedenis. Ik zal u daar niet lastig mee vallen. Feit is wel dat de corporaties in het algemeen vaak het verwijt kregen teveel op de centen te zitten en te weinig aandacht hebben voor de problemen in de oude wijken. Inmiddels is naar mijn mening en in ieder geval in onze stad een kentering zichtbaar. Uit alle evaluaties blijkt dat door het beleid in de aandachtswijken resultaten geboekt worden. De variatie aan woningen neemt toe, de leefbaarheid verbetert en mensen komen weer aan het werk. De woningcorporaties hebben zich ontwikkeld en nemen in de steden volop deel aan dit proces. Natuurlijk moet er ook nog veel gebeuren.

Ook de Leidse woningcorporaties hebben een langdurig proces van verzelfstandiging, fusies, kortom veel interne besognes, achter de rug. Nu komen ze weer toe aan waar ze ooit voor werden opgericht: kwalitatief goede woningen bouwen voor diverse lagen van de bevolking, van bijzondere doelgroepen tot middengroepen en studenten.
De hartenkreet van de directeur van De Sleutels van Zijl en Vliet Marjo Visser, die zij onlangs in het Leids Dagblad uitte, ondersteun ik dan ook zeker. Zij vreest dat met de inlevering van donaties ten behoeve van de veertig wijken de herstructurering van Leidse wijken op het spel komt te staan.

Het zou inderdaad een slechte zaak zijn, wanneer een algehele heffing ten behoeve van 40 probleemwijken ten koste zou gaan van de uitvoering van plannen in andere wijken en gemeenten in het land. Dat neemt niet weg, dat ik, net als Bos en Vogelaar, wel wil dat dat gemeenschapsgeld, dat ook bij de Leidse woningcorporaties te vinden is, tijdig benut wordt om de kwaliteit van de woningvoorraad op peil te brengen en te houden en initiatieven in de maatschappelijke sfeer tot uitvoering te brengen. Ik pleit daarom voor een gedifferentieerde aanpak voor de zo betwiste heffing: actieve corporaties die doen wat ze beloven blijven gevrijwaard van een algemene heffing, rijke (veelal regionale) woningcorporaties die er niet in slagen hun overmaat aan vermogen waar dan ook in het land in te zetten, dienen aangeslagen te worden teneinde een bijdrage te leveren aan de verbetering van de 40 wijken in Nederland, die dat het hardste nodig hebben.

Tot ziens.

1000 kavels

Vandaag was ik aanwezig bij het jaarcongres van de Nederlandse Federatie Welstand. Deze federatie is een samenwerkingsverband van de provinciale en lokale welstandscommissies. Doel van dit samenwerkingsverband is het bevorderen van landschaps-, dorps- en stedenschoon in Nederland. Omdat het welstandsbeleid binnen de gemeente Leiden momenteel ook in de schijnwerpers staat leek het me een goede gelegenheid om iets te leren en wat te netwerken.

Het thema van de dag was 'publieke kwaliteit in private handen' en de plaats van samenkomst was Almere waar collega wethouder Adri Duivesteijn (foto) het ambitieuze plan heeft opgevat om per jaar 1000 vrije kavels uit te geven, waarop mensen hun eigen woning mogen bouwen. Meer informatie kunt u vinden op www.ikbouwmijnhuisinalmere.nl.

Volgens een vertegenwoordiger van de gemeente heeft zelfbouw vele voordelen voor de gemeente. 'Je verkoopt een kavel en een jaar later staat er een huis op, bij de gemiddelde projectontwikkelaar duurt dat veel langer.' Wel was het in de ogen van deze vertegenwoordiger noodzakelijk dat de gemeente bij zelfbouw strenge regels maakt met betrekking tot architectuur van de woningen.

Nu hebben we in Leiden ervaring met zelfbouw. Ons project Nieuw Leyden is in Nederland zelfs de grootste locatie voor zelfbouw door particulieren. Wij weten inmiddels dat voorbereidings- en bouwtijd veel langer is dan een jaar en dat mensen die hun eigen woning bouwen zoveel belang hechten aan een mooi ontwerp, dat strikte welstandsregels helemaal niet nodig zijn.

Informatieuitwisseling tussen gemeenten kan zinvol zijn om te voorkomen dat we allemaal in dezelfde valkuilen stappen. Blijkbaar kan er op dat punt nog wel het een en ander verbeteren.

We sloten de bijeenkomst af met een rondrit langs allerlei woonwijken met bijzondere architectuur. In dat opzicht blijft Almere natuurlijk zeker de moeite waard.

Tot ziens.

Hugo

Na 400 jaar afwezigheid was Hugo de Groot weer even terug in Leiden. In een grote zwarte koets, compleet met boekenkist op het dak, kwam hij vandaag Vreewijk in rijden om mij de sleutels te overhandigen van een nieuw ingerichte modelwoning in het Hugo de Grootstaete.

Toen van Lokhorst dit fraaie gebouw eind 19e eeuw ontworp als Farmaceutisch Laboratorium had hij zich waarschijnlijk ook niet kunnen voorstellen dat dit gebouw ooit eens een woonbestemming zou krijgen. Vanwege het potentiele ontploffingsgevaar van een dergelijke laboratorium is het pand destijds buiten de stad gebouwd. Inmiddels is de omgeving helemaal vol gebouwd en is het dus logisch dat ook de bestemming van dit gebouw daar nu ook op is aangepast. Daarbij zal de momumentale waarde van het pand zoveel mogelijk behouden blijven.

Tot ziens.

Laatste eerste paal

Vanmiddag was ik in de wijk Roomburg om de eerste paal te slaan van het laatste deelplan van deze nieuwe wijk. In oktober 2003 werd voor deze wijk de eerste paal geslagen. Nu, minder dan 4 jaar later, gaat dit project alweer de laatste fase in. In de tussentijd is er een duurzame, kindvriendelijke en autoluwe woonwijk ontstaan met bijna 1000 woningen. Veel van de bewoners van deze nieuwe wijk waren vanmiddag bijeen in een grote partytent op het bouwterrein om dit feit, samen met de kopers van dit laatste deelplan, te vieren.

Ik heb vanmiddag veel tevreden nieuwe bewoners mogen ontmoeten. Veel mensen die vanuit andere locaties in Leiden naar Roomburg gekomen zijn, maar ik heb ook veel mensen gesproken die uit de regio rondom Leiden gekomen zijn. Het overgrote deel van deze mensen heeft elders een, vaak goedkopere, woning achtergelaten. Die woningen komen vervolgens ook weer beschikbaar voor nieuwe bewoners. De vakmensen noemen dit verschijnsel een verhuisketen. Een verhuisketen stopt zodra er jonge starters in een woning gaan wonen, die laten immers zelf geen woning achter. Laatst las ik ergens dat op die manier de gemiddelde verhuisketen voor een wijk als Roomburg ongeveer 2,7 is. Dat wil zeggen dat als gevolg van de bouw van zo'n 1000 woningen ruim 2700, veelal hele betaalbare, woningen beschikbaar komen. Als gemiddeld per woning zo'n 2,3 personen wonen, hebben we als gevolg van de bouw van deze wijk zo'n 6210 mensen uit Leiden en de regio aan een nieuwe woning geholpen. Dat lijkt me de moeite waard.

Tot ziens.

Kruiwagen

Vandaag mocht ik het officiele startsein geven van het Leidse WOZ-fonds door een kruiwagen met (nep)munten uit te storten voor de voeten van de Leidse huurdersverenigingen.

Tijdens de invoering van de Wet Waardering Onroerende Zaken zijn een aantal zaken in Leiden niet gelopen zoals het moest. Als gevolg daarvan hebben Leidse huurders tussen 1997 en 2005 te veel onroerend-zaakbelasting betaald. Dit geld, meer dan een miljoen euro, stort de gemeente nu terug aan de huurders. De drie betrokken huurdersorganisaties hebben besloten dit geld in een fonds te doen. Vanuit dit fonds zullen de komende jaren allerlei uitgaven worden gedaan die bijdragen aan een verbetering van woon- en leefklimaat in wijken en buurten. Bij het WOZ-fonds kunnen huurders een aanvraag indienen voor de uitvoering van plannen met dat doel.

Ik moet zeggen, het was een bijzondere ervaring om een dergelijk bedrag te mogen overhandigen aan de huurdersorganisaties. De komende jaren kunnen we daaruit allemaal mooie initiatieven uit zien voortvloeien.

Tot ziens.

Studentenhuisvesting

In december jl. gaf ik op deze plaats mijn mening over de Taskforce Studentenhuisvesting. Mijn verhaal kwam er toen op neer dat alleen het hebben van een taskforce geen enkele garantie was voor het oplossen van het probleem; het tekort van meer dan 1000 studentenwoningen in onze stad. Mijn verhaal was destijds aanleiding voor een artikel in het Leidsch Dagblad en vervolgens voor schriftelijke vragen van de CDA fractie.

Deze week schreef het geachte raadslid Joost Bleijie (foto) op zijn weblog opnieuw over dit onderwerp. Aanleiding voor zijn in mooie woorden beschreven, maar weinig vleiend commentaar aan mijn adres is het feit dat het college nu heeft besloten de ambtelijke ondersteuning van de taskforce te verminderen. De weblog van Joost was vanmorgen voor het Leidsch Dagblad weer aanleiding voor een net zo weinig vleiend artikel.

Wat mij betreft trekt Joost Bleijie, en het Leidsch Dagblad in zijn voetspoor, veel te snel en te onzorgvuldig conclusies.

De ambities van deze wethouder zijn op dit gebied niet minder geworden het afgelopen jaar, in tegendeel. Voor de periode tot 2010 hebben we nu 950 studentenwoningen in onze planning staan en ik ga ontzettend m'n best doen om te zorgen dat deze woningen er ook komen. Maar dat kan ik niet alleen. Sterker nog, de gemeente gaat zelf helemaal geen studentenwoningen realiseren. Daarvoor hebben we professionele organisaties in de stad als SLS, Duwo en de andere corporaties en marktpartijen. Zij zullen er uiteindelijk voor moeten zorgen dat deze woningen, en liefst nog meer, allemaal op tijd klaar zijn. Ik weet dat deze partijen het ook als hun taak zien om precies dit te gaan doen. De taak van de gemeente is om te coordineren en te zorgen dat deze huisvesters alle de benodigde gemeentelijke medewerking krijgen om hun plannen te realiseren.

Gezien de belangrijke rol van deze partijen ligt het wat ons betreft voor de hand dat zij ook een belangrijkere rol gaan spelen in de taskforce. En dus kan de gemeente daar een stapje terug doen. Dat is precies wat het college heeft besloten.

De gemeente gaat zich wat mij betreft vooral richten op het oplossen van praktische problemen die een snelle realisatie van goede plannen in de weg staan. De marktpartijen gaan doen waar ze goed in zijn, bouwplannen realiseren.

Tot ziens.