Aan tafel

De eerste week als burgemeester is inmiddels achter de rug. Na alle drukte rondom mijn installatie was het heerlijk om nu de rust te kunnen vinden om me grondig te verdiepen in mijn nieuwe werkzaamheden. De kennismakingsgesprekken wisselden elkaar in hoog tempo af en langzaam begin ik de grote lijnen te ontdekken en te begrijpen. De eerste maanden in een nieuwe functie zijn een soort ontdekkingsreis door onbekend gebied. Iedereen die ik tegenkom weet meer dan ik weet over de gemeente. Gesprekken die ik voer zijn daardoor zonder uitzondering super leerzaam en interessant. De mensen doen erg hun best om me een vliegende start te geven.

Toch kent de wet geen inwerktijd. Als burgemeester ben je vanaf de eerste dag volledig in functie. En dus was ik afgelopen dinsdag gelijk voorzitter van het college, voerde ik overleg met politie en OM over een aantal lopende veiligheidszaken, tekende ik de eerste brieven en besluiten en mocht ik het collegebeleid met betrekking tot horecasluitingstijden verdedigen in mijn eerste commissievergadering.

Vanaf het begin heb ik me voorgenomen om een vast deel van mijn tijd contact te zoeken met inwoners en bedrijven. Daardoor was ik afgelopen donderdag te gast bij Abrona Kunst en Koffie, een dagbestedingsproject voor mensen met een verstandelijke beperking in Kockengen. Geweldig om daar te zien hoe deze mensen zich ondanks hun beperkingen inzetten om hun lunchcafé draaiende te houden. Als u eens een leuke plek zoekt voor een kop koffie of een lekkere lunch is Kunst en Koffie een aanrader.

Voor mijn eerste bedrijfsbezoek was ik bij de Koninklijke Bammens in Maarssen. In dit bedrijf maakt men al meer dan 150 jaar stalen containers voor de afvalinzameling. Ooit zijn ze groot geworden met de verzinkte vuilnisbak, die ik maar al te goed ken uit mijn jeugd. Tegenwoordig maken ze vooral vuilcontainers en afvalbakken voor in het openbaar gebied. De vuilnisbak ‘Capitole’ (foto) is in het Nederlandse straatbeeld niet meer weg te denken. De Koninklijke Bammens, een sterk en ambachtelijk bedrijf,  zorgt voor een mooi stukje werkgelegenheid binnen de gemeente.

Deze week kwamen veel reacties binnen op mijn oproep om bij inwoners aan te schuiven voor de avondmaaltijd. In het kader van de actie ‘Burgemeester aan tafel’ zijn inmiddels ruim dertig aanmeldingen binnengekomen, waardoor ik nu al de komende weken onder de pannen ben voor het avondeten en een goed gesprek. Uiteraard zal ik vanaf deze plek verslag doen van mijn ervaringen

Tot ziens.

Verslaving

Vandaag was ik voor een werkbezoek bij Nieuw Veldzicht in Almere. Een adres dat ik nog kende van eerdere bezoeken. Dit keer was ik daar om eens wat door te praten over het onderwerp 'problematisch middelengebruik' door jongeren; oftewel drugsverslaving.  Een probleem dat helaas nog altijd groeit en vanuit de Jeugdzorg aparte aandacht krijgt omdat het een oplossing voor andere problemen in de weg kan staan.

 

In het eerste deel van het bezoek sprak ik met specialisten van Nieuw Veldzicht en Tactus verslavingszorg over de samenwerking die beide organisaties hebben. Daarna heb ik met jongeren gepraat die verblijven in de 24-uurs zorg. Hun verhalen zijn indrukwekkend en hun worsteling om weer tot een gewoon dagelijks leven te komen is niet minder heftig. Ik heb gemerkt dat jongeren in zo'n situatie willen/kunnen vechten om zichzelf te motiveren en nieuw gedrag aan te leren. Bij het vinden van hun eigen oplossingen worden ze bijgestaan door deskundige hulpverleners.

Tijdens dit bezoek heb ik opnieuw gemerkt hoe ingewikkeld de problematiek in de jeugdzorg is en hoe belangrijk het is dat we hier wat aan doen. Het motiveert me om me in te blijven zetten voor het in stand houden van deze vorm van intensieve verblijfzorg, zelfs als het Rijk hierop gaat bezuinigen. Bovendien heb ik vandaag weer gezien hoe belangrijk het is om samenwerking in de jeugdzorg verder te stimuleren, zodat partijen zoals Nieuw Veldzicht en Tactus samen hulp kunnen bieden aan jongeren met ingewikkelde problemen. Ook het verminderen van overbodige regelgeving en bureaucratie kan hierbij helpen. Dat is zeker nodig om jongeren met de zwaarste problematiek te kunnen blijven helpen en begeleiden naar een leven met een gezonde(re) toekomst.

Tot ziens.

Zomerstage 6, Link to Liek

Op de laatste dag van mijn zomerstages schoof ik vanmorgen aan bij Lique Guijs en Remko Hafkamp. Samen vormen zij de basis van het organisatieadviesbureau Link to Liek. Op hun website omschrijven zij zichzelf als "adviseurs, conceptontwikkelaars, creatievelingen en uitvoerders. Mensen die met hart en ziel van elk project een succes willen maken. We zijn groot genoeg om stevige uitdagingen aan te gaan. En klein genoeg om betrokken, persoonlijk en flexibel te blijven." Link to Liek is de enige commerciële onderneming bij wie ik in het kader van mijn zomerstage langs ging. Wat me aansprak in de uitnodiging was o.a. dat ze met me wilde praten over het onderwerp crowdsourcing. Het betrekken van het grote publiek bij beleidsontwikkeling.

In hun Knusse kantoor in Almere Haven hebben we vooral veel gepraat vandaag. Over het gebruik van nieuwe media, over Twitter en Linkedin. Over wat je kunt doen om succesvolle netwerken te ontwikkelen. Over goede en minder goede voorbeelden van projectcommunicatie. Over het Oostvaarderswold en over de schaalsprong van Almere. Maar ook over de ingewikkelde vraag wat je als politicus doet wanneer blijkt dat er geen draagvlak is voor plannen terwijl die wel belangrijk voor je zijn.

Tussen de middag zijn we naar de stadsboerderij in Almere gegaan voor het project Cooking Class. Link to Liek ondersteunt in opdracht van de KNHM op dit moment een project om jongeren (18-24 jaar) met gezond voedsel, koken en duurzaamheid in aanraking te laten komen. Dat lijkt niet eenvoudig en de opdrachtgever heeft aan Link to Liek gevraagd om het project vooruit te helpen. Samen met de leden van de projectgroep hebben we een heerlijke lunch bereid (foto). Tijdens het eten bespraken de projectgroepleden de voortgang.

Dankzij Lique Guijs en Remko Hafkamp was ik vandaag in de gelegenheid om eens uitgebreid van gedachten te wisselen over wat mijn werk zo interessant maakt, communiceren en organiseren. Dat helpt mij weer vooruit het komende jaar.

Tot ziens.

Zomerstage 5, Digg'Out

"mijn vader en moeder zijn gescheiden, maar ze wilden me allebei niet hebben" dit citaat van een minderjarige dakloze jongen is mij misschien wel het meeste bijgebleven vandaag. Voor de 5e dag van mijn zomerstage was ik vandaag bij jongerencentrum Digg'Out aan de Marktmeesterstraat in Almere.

Rond negen uur schoof ik daar vanmorgen aan voor het Ochtendgesprek. Aan tafel zaten naast wat volwassenen vooral jongeren die zichzelf dwarsliggers noemen. Volgens de site van Digg'Out zijn dwarsliggers jongeren met afstand tot de arbeidsmarkt, drop-outs, jongeren met problemen en jongeren die met hun ziel onder de arm lopen. Met de hulp van jongerencoaches en stagiaires, maar ook met discipline, duidelijke afspraken en een onorthodoxe aanpak proberen de jongeren in Digg'Out de regie weer in eigen hand te nemen.

Het gesprek dat volgde was redelijk heftig. De jongeren aan tafel schetste een beeld van jonge mensen in Almere dat ik nog niet kende. We spraken over gothic's en emo's, over dakloze kinderen waarvoor geen opvang is, over een 12 jarige aan de GHB, over leerplichtige kinderen die niet op school zitten omdat er geen school is die ze wenst op te nemen en over het probleem van zelfdoding onder jongeren. Ondanks alle inzet van provincie en gemeente op Jeugdbeleid en Jeugdzorg slagen we er blijkbaar niet in om te voorkomen dat een organisatie als Digg'Out nodig is.

Na het ochtendgesprek heb ik samen met twee jonge mensen boodschappen gedaan voor de middaglunch. Mooie salade gemaakt en broodjes gebakken voor zo'n twintig jongeren die mee kwamen eten. Tijdens de lunch heb ik leuke gesprekken gevoerd met mensen die er echt in geslaagd zijn om de regie over hun eigen leven weer terug te krijgen. Jonge mensen die weer kunnen lachen en een doel voor de toekomst hebben en dat allemaal met hulp van Digg'Out maar vooral omdat ze het zelf wilden.

Het was weer een bijzondere dag. Ik heb gelachen maar ik heb me ook kwaad gemaakt. Ik zit met het dilemma dat ik vandaag op bezoek was bij een instelling die hartstikke belangrijk werk doet maar die er eigenlijk niet zou moeten zijn. Mijn opgave voor de komende tijd is uitzoeken hoe we meer kunnen doen om te voorkomen dat jonge mensen bij Digg'Out terecht komen.

Morgen is het alweer de laatste dag van de serie zomerstages van dit jaar. Dan ga ik op bezoek bij Link to Liek in Almere om me te verdiepen in het onderwerp Crowdsourcing. Wat dat precies is leest u morgen.

Tot ziens.

Zomerstage 4, Omroep Flevoland

Als gedeputeerde ben ik verantwoordelijk voor het communicatiebeleid van de provincie. Juist daarom was ik blij met de uitnodiging van Omroep Flevoland om in het kader van mijn zomerstage een dag mee te draaien.

Het is qua nieuws niet echt de drukste tijd van het jaar, maar juist daardoor namen de medewerkers van de omroep alle tijd om mij te laten zien hoe hun werkdag er doorgaans uitziet. Die dag begon vanmorgen rond een uur of negen met de redactievergadering. Daar werd kort maar kritisch teruggekeken naar de nieuwsuitzendingen van de vorige dag. De meeste tijd werd gebruikt om de agenda voor de komende dag te bepalen. Tijdens die discussie is goed te merken dat ik bij een regionale omroep ben. Nieuws uit Flevoland staat hier op de voorgrond.

De rest van de dag kijk ik op verschillende plaatsen mee bij de totstandkoming van de verschillende items. Ook ga ik mee naar Almere voor een interview met de regiodirecteur van het UWV die tekst en uitleg geeft over de sluiting van een aantal kantoren in de provincie (foto).

Bij het werk op de redactie is goed te merken dat een omroep tegenwoordig veel meer is dan Radio of TV. Distributie van programma's via internet en nieuwe media wordt steeds belangrijker. Omroep Flevoland loopt voorop wanneer het gaat om het maken van producties die geschikt zijn voor uitzending op verschillende media. Daarvoor beschikt men niet alleen over moderne digitale apparatuur maar ook over creatieve mensen die voortdurend meedenken hoe het slimmer kan. Daardoor is de omroep in staat om met een beperkt budget professionele producties te maken.

Professionaliteit ontmoet ik ook wanneer het gaat om de inhoud van het nieuws. Men hecht veel waarde aan objectiviteit van de berichtgeving en hecht aan goede relaties met de 'makers' van nieuws. Rutger Castricum komt er bij omroep Flevoland niet in, dat is me na vandaag wel duidelijk geworden. Als bestuurder ging ik dus met een gerust hart weer naar huis. Overigens pas nadat ik in de centrale regieruimte de nieuwsuitzending van 1730 uur had gezien hoe alles toch nog goedgekomen was.

Wie nog niet gelooft in Twitter moet trouwens ook maar eens bij de omroep gaan kijken. Er is geen werkplek meer te vinden waar deze toepassing niet op een of andere manier op de achtergrond staat mee te draaien. Het is niet voor niets dat mijn trouwste volgers bij de omroep zitten.

Het was de moeite waard om een dagje mee te lopen. De kennis die ik heb opgedaan kan ik de rest van het jaar goed gebruiken. Omroep Flevoland is voor het provinciebestuur immers een van de belangrijkste kanalen om onze boodschap over te brengen aan onze inwoners.

Morgen ga ik voor mijn zomerstage naar Digg' Out. Een centrum voor jonge dwarsliggers in Almere.

Tot ziens.

Zomerstage 3, Jeugdzorg

Voor de derde dag van mijn zomerstages was ik vandaag te gast bij twee organisaties op het gebied van de jeugdzorg. Allereerst was ik bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK), onderdeel van het bureau Jeugdzorg. Iedereen die zorgen heeft over opgroei- of opvoedingssituaties van een kind kan contact opnemen met de Centrale (Aan)melding. Veel meldingen die daar binnenkomen zijn afkomstig van mensen die beroepsmatig werken met kinderen, zoals onderwijzend personeel of politie. Er komen ook (anonieme) meldingen binnen van familie, buren, vrienden etc. die het vermoeden hebben dat er iets aan de hand is met het kind. Alle meldingen worden serieus genomen, verder onderzocht en indien nodig wordt er direct actie ondernomen.

Voor het tweede deel van de dag was ik bij Vitree, de organisatie die verantwoordelijk is voor pleegzorg in onze provincie. Daar heb ik uitgebreid gesproken met een aantal (pleeg)ouders over hun ervaringen. Vervolgens heb ik met de medewerkers van Vitree gesproken over de manier waarop zij pleegouders selecteren en begeleiden.

Elke keer wanneer ik praat met professionals uit de jeugdzorg valt mij op met hoeveel toewijding en liefde deze mensen hun werk doen. Dat kan ook haast niet anders wanneer je kijkt naar het leed waarmee deze mensen zo nu en dan geconfronteerd worden. Ook vandaag heb ik daar weer voorbeelden van gezien. Het gaat gelukkig maar over een heel klein deel van de kinderen in onze provincie, maar die kleine groep maakt wel veel meer mee dan goed voor ze is.

De ervaringen van vandaag motiveren mij de rest van het jaar weer om mijn werk met nog meer inzet en toewijding te doen.

Morgen ben ik voor de 4e dag van mijn zomerstage de hele dag te gast bij Omroep Flevoland. Over mijn ervaringen daar schrijf ik morgen op deze plaats.

Tot ziens.

Zomerstage 2, Het Kuinderbos

In het noorden van Flevoland, op het grondgebied van de gemeente Noordoostpolder ligt het grootste en oudste bos van de provincie, het Kuinderbos. 1200 hectare bosgebied in de jaren 40 met de hand aangelegd en beplant. Het gebied is nu in beheer bij Staatsbosbeheer of beter gezegd bij boswachter Harco Bergman. Hij nodigde me een tijdje geleden uit om voor mijn zomerstage eens langs te komen voor een zogenaamde natuurmarathon. 2 uur wandelen, daarna 4 uur fietsen en tenslotte slapen op een vlot. Een uitnodiging die me wel aansprak en dus stapte ik gisterenochtend vroeg op de Interliner 315 naar Emmeloord.

Op natuurcamping 'De Veenkuil', die deel uitmaakt van het bos, zijn bijna alle plaatsen bezet toen ik aankwam. Terwijl de boswachter de laatste door hem zelf gebakken broden aan de campinggasten uitdeelt, had ik de gelegenheid om vast wat rond te kijken. De camping is in deze dagen een mooie extra bron van inkomsten, maar zeker niet de enige. Boswachter Harco Bergsma is een echte 'groene ondernemer' die werkelijk de hele dag bezig is om de broodnodige extra inkomsten voor 'zijn' boswachterij te genereren. Met alle bezuinigingen waarmee Staatsbosbeheer te maken krijgt, is dat ook hard nodig. Een belangrijke bron van inkomsten is de houtproductie,  maar je kunt in dit bos bijvoorbeeld ook tegen betaling een van de vele wandel- en ruiterpaden (tijdelijk) naar je laten vernoemen. Boswachter Harco is ook creatief als het gaat om het zware werk in de bossen. Hebt u van de rechter een taakstraf opgelegd gekregen? De kans bestaat dat u zich een tijdje nuttig kunt gaan maken in het Kuinderbos.

Daarnaast zijn de vrijwilligers belangrijk bij het beheer van het bos. Harco had er zo'n 15 uitgenodigd voor de lunch. Aan een prachtige, lange en witgedekte tafel in de tuin van vakantiepark Eigenwijze, gelegen naast het Kuinderbos, aten we met elkaar en genoten we van streekeigen producten. Tijdens het eten vertelde een aantal van hen met veel passie waarom ze zoveel tijd besteden in de natuur en waarom het belangrijk is dat ook de provincie blijft investeren in de natuur.

Na de lunch bracht ik een bezoek aan het Schoterveld. Hier werkt Staatsbosbeheer aan een nieuwe natuurontwikkeling in een gebied van ongeveer 80 hectare. Hier wordt onder andere de nieuwe Schoterplas gegraven die door middel van een nieuw aan te leggen beek wordt verbonden met de Kuinderplas. Vijf jaar na de start van dit project krijgt deze natuurontwikkeling nu aardig vorm.

De avond breng ik samen met een aantal genodigden door rondom de barbecue. We praten met elkaar o.a. over politiek, natuur en Flevoland.

Bij het ondergaan van de zon heb ik mijn tent opgezocht, op een vlot midden op de Kuinderplas. Dat vlot is ook weer zo'n creatieve uitvinding van de boswachter. Het vlot is gebouwd door stagiaires en belangstellenden kunnen het vlot per nacht huren. Ik heb er in ieder geval prima geslapen en werd vanmorgen gewekt door de watervogels.

Ik heb tijdens deze 24-uurs stage gezien hoe belangrijk natuur voor mensen kan zijn. Ik heb een boswachter ontmoet die er in is geslaagd om een hele gemeenschap enthousiast te maken voor de natuur zonder dat het heel veel gemeenschapsgeld hoeft te kosten. Na alle negatieve energie die ik de afgelopen periode ben tegengekomen rond het natuurdebat was het goed om dit te ervaren. In de Noordoostpolder wordt de natuur tenminste niet weggezet als een geldverkwistende linkse hobby.

U zult inmiddels wel gemerkt hebben dat ik een fan geworden ben van boswachter Harco Bergman. U kunt hem zelf ook volgen via Twitter op @BoswachterHarco

Volgende week maandag blijf ik voor mijn zomerstage wat dichter bij huis. Ik verdiep me dan op twee plaatsen in de jeugdzorg. Wat ik precies ga doen, kunt u volgende week lezen op deze plaats.

Tot ziens.

Jeugdbescherming

Uit eigen ervaring weet ik hoe ingewikkeld het opvoeden van kinderen kan zijn. Nu was er bij mij thuis nog sprake van een stabiele situatie, twee ouders, een goede woning en woonomgeving, een prima school en, al zeg ik het zelf, redelijk verstandige ouders. Ik kan me voorstellen dat wanneer niet aan deze voorwaarden is voldaan, de opvoeding van kinderen soms een onmogelijke opgave kan zijn.

Als ouders niet meer in staat zijn hun kind goed en veilig op te laten groeien, of als een kind of jongere problemen heeft, kunnen de ontwikkeling en veiligheid van het kind of de jongere in gevaar komen. In zulke gevallen kan de kinderrechter een kinderbeschermingsmaatregel opleggen. Dit zijn de (voorlopige) ondertoezichtstelling en de (voorlopige) voogdijmaatregel. Jeugdbeschermers van Bureau Jeugdzorg Flevoland voeren deze maatregelen uit. Er is dan sprake van gedwongen hulpverlening. Bij alle kinderbeschermingsmaatregelen geldt dat het belang van het kind of de jongere boven het belang van de ouders gaat.

Vandaag was ik in Almere bij het bureau Jeugdzorg voor mijn laatste zomerstage. Daar was ik aanwezig bij een werkbespreking waar de situatie in een aantal gezinnen besproken werd en waar afspraken werden gemaakt over mogelijke oplossingen. De oplossingen die gezocht worden verschillen echt per gezin. Ik heb hier goed kunnen zien dat de medewerkers echt doen en denken vanuit het belang van de kinderen, ook wanneer ze hierdoor in conflict kunnen komen met de ouders.

Vervolgens ging ik met een gezinsvoogd mee op huisbezoek. We kwamen bij een moeder van vier kleine kinderen. De kinderen waren door de rechter onder toezicht geplaatst omdat de moeder zonder heel veel hulp van buiten niet in staat was goed voor de kinderen te zorgen. Tijdens het huisbezoek kon ik zelf zien hoe belangrijk de rol van de voogd was voor de moeder. Dankzij deze hulp kunnen de kinderen bij moeder blijven wonen. Dat wil niet zeggen dat er geen problemen meer waren. In tegendeel. Het managen van de problemen in het gezin is voor de moeder een fulltime bezigheid die ze eigenlijk nauwelijks aan kan.

Door de invoering van een eigen bijdrage -die het gezin niet kan betalen- is onlangs een deel van de gemeentelijke hulpverlening aan het gezin stop gezet. Hierdoor zijn binnen het gezin extra problemen ontstaan, die de samenleving uiteindelijk meer gaan kosten dan wanneer de eigen bijdrage niet was ingevoerd. Daarnaast vertelde de moeder dat het vervoer van een van de kinderen naar school binnenkort gaat stoppen omdat het gezin 6,8 km van de school woont, terwijl het recht op vervoer alleen bestaat voor kinderen die meer dan 7 km van school wonen. Met nog drie andere kinderen die ze niet alleen thuis kan laten, plaatst dit de moeder voor problemen die ze zelf niet meer kan oplossen. Bovendien worden de toch al kwetsbare kinderen hier nu de dupe van. Ik hoop echt dat dit soort dingen gaan veranderen zodra de gemeenten de regie over de jeugdzorg hebben overgenomen.

Tenslotte nog dit. De financiering van de Jeugdbescherming staat onder druk. Het ministerie van Veiligheid en Justitie heeft een extra bezuiniging van 5% aangekondigd op het budget voor deze taak terwijl onafhankelijk onderzoek heeft uitgewezen dat het beschikbare geld nu al onvoldoende is. Hierdoor is de werkdruk van de gezinsvoogden enorm hoog. In theorie mag een gezinsvoogd zo'n 15 kinderen begeleiden. In de praktijk zijn dat er nu regelmatig veel meer waardoor er niet altijd voldoende aandacht aan de kinderen kan worden gegeven. Staatssecretaris Teeven is van mening dat minder geld verantwoord is en dat de mensen van het Bureau Jeugdzorg maar wat harder moeten gaan werken. Jammer dat Fred Teeven niet mee was met mijn zomerstage, dan had hij met eigen ogen kunnen zien wat de praktijk werkelijk is.

Tot ziens.

JJI

Het was misschien wel de zomerstage die tot nu toe de meeste indruk op me heeft gemaakt. Ik was vandaag voor een wat bijzonder bezoek bij de justitiele jeugdinrichting (JJI) van onze jeugdzorgaanbieder LSG Rentray in Lelystad. Eerder schreef ik op mijn weblog over de jeugdgevangenis, maar die term zal ik na vandaag niet meer gebruiken. Binnen de JJI ligt de nadruk veel meer op behandelen dan opsluiten. De JJI zou je ook wel het sluitstuk van de Nederlandse Jeugdzorg kunnen noemen. Jongeren waarvoor lichtere vormen van zorg onvoldoende waren en mede daardoor uiteindelijk op het criminele pad komen worden door de rechter doorverwezen naar het JJI. Het gaat om jongeren die (zeer) ernstige delicten hebben gepleegd vaak in combinatie met psychiatrische problemen. Het regime binnen de instelling is buitengewoon strikt. Het boekje met huisregels telt maar liefst 46 pagina's, overal hangen camera's en elke deur is voorzien van zwaar sluitwerk en electronische beveiliging. Er is nog nooit iemand voortijdig vertrokken.

Binnen deze muren van deze instelling heeft de provincie geen rol. De financiering van de JJI is een zaak van het rijk, het ministerie van Veiligheid en Justitie om precies te zijn. Dat ik deze instelling toch had uitgekozen voor mijn zomerstage heeft alles te maken met het feit dat het een belangrijk onderdeel is van de totale jeugdzorg.

Jongeren in de leefgroep van JJI Lelystad hebben te maken met het jeugdstrafrecht omdat zij een strafbaar feit hebben gepleegd. Tijdens het verblijf worden jongeren behandeld en zij gaan naar school. Aan de hand van een behandel-plan wordt gewerkt aan gedragsverandering en terugkeer in de samenleving. School en/of arbeidstoeleiding zijn belangrijk. Tijdens het verblijf in de JJI werken jongeren op verschillende momenten aan de afgesproken werkdoelen. Bijvoorbeeld in de groep, tijdens lessen, tijdens een arbeidstoeleidingstraject of tijdens andere activiteiten. Sommige jongeren krijgen ook individuele therapie of groepstherapie. Bijvoorbeeld om oplossingen te zoeken voor hun problemen of om te leren omgaan met agressie of boosheid. De werkdoelen zijn altijd gericht op het verminderen van de problemen die ertoe hebben geleid dat een jongere bij Rentray is geplaatst, en op het leren van nieuwe vaardigheden.

De jongeren die ik vanmiddag heb ontmoet hebben het aan zichzelf te danken dat ze hier terecht gekomen zijn. Dat neemt niet weg dat er bijna bij iedereen een verklaring te vinden is waarom het zo vreselijk fout is gegaan. Die verklaring ligt vaak buiten de invloed van de jongeren zelf. De talrijke hulpverleners die ze eerder tegen zijn gekomen hebben daar blijkbaar niets tegen kunnen doen. Bij de jongeren met wie ik sprak was sprake van een lichte verstandelijke handicap (een IQ lager dan 70) in combinatie met een zedendelict. Deze jongeren weer terugbrengen op het goede spoor en hen een perspectief geven voor de toekomst is wat mij betreft een vorm van beschaving. Heel veel respect voor de werkers die dit met heel veel geduld en inspanning proberen te bereiken.

Jammer dat het maatschappelijk oordeel over deze jonge mensen tegenwoordig vaak zo hard is. Die mensen zouden hier eens een middag mee moeten lopen.

Morgen ga ik alweer mijn laatste zomerstage lopen. Dan bij het Bureau Jeugdzorg in Almere.

Tot ziens.

Jimmy

Vandaag bracht ik een werkbezoek aan Installatiebedrijf Klein Poelhuis in Emmeloord. Gezien mijn portefeuille niet direct een voor de hand liggend adres, maar ik had een goede reden om er te zijn. Ik heb er de eerste succesmatch gevierd van het Lifecoach project: bij Klein Poelhuis is de jongere Jimmy aan de slag in een leerwerk-traject. Samen met collega gedeputeerde Andries Greiner hoorde ik uit de eerste hand hoe Lifecoach hier tot resultaten heeft geleidt.

Niet alle jongeren zijn in staat om zelfstandig hun weg te vinden op de arbeidsmarkt. Vaak zijn ze echter wel zeer gemotiveerd om aan de slag te gaan. Deze mensen krijgen een steuntje in de rug: Lifecoach wordt ingezet voor kwetsbare jongeren die met de jeugdzorgtraject te maken hebben gehad.

Vanmiddag dus in gesprek met Jimmy, zijn werkgever dhr. Steenge en de begeleiders uit het project. Ik vond het vooral mooi om te horen dat de werkgever, die in eerste instantie toch even moest nadenken over de vraag om Jimmy een leerwerk-plek te geven, nu heel tevreden is over de match en blij is met deze gemotiveerde werknemer.

Een dergelijk traject kan eigenlijk alleen succesvol zijn als andere zaken, zoals financiën en huisvesting, ook in orde zijn. Hierbij speelt de begeleiding van de Lifecoach een belangrijke rol, die bij allerlei onderwerpen (waar nodig) ondersteunt. Vanmiddag hoorden we hoe succesvol dit heeft uitgepakt in het geval van Jimmy.

Om dit project te laten slagen is het belangrij dat we genoeg ondernemers vinden die net als wij een uitdaging zien in het ondersteunen van kwetsbare jongeren. Voor mij aanleiding om hier een open uitnodiging te doen aan werkgevers die jongeren zoals Jimmy een werkplek willen bieden.

Tot ziens.

Multifunctioneel

De bibliotheek, het buurtcentrum, de school, het consultatiebureau en de sportzaal. Allemaal voorzieningen die vroeger in een eigen gebouw een plek in de gemeenschap hadden. Maar dat werd te duur en daardoor zag je dat dit soort voorzieningen langzaam de deuren moesten sluiten wat vooral in de kleinere kernen grote gevolgen had voor het voorzieningenniveau en dus de leefbaarheid. Een moderne oplossing voor dit probleem is het multifunctioneel centrum, op een centrale plaats in de buurt waar alle voorzieningen samen worden gebracht. Doordat de gebruikers in zo'n centrum allerlei functies kunnen delen is het weer betaalbaar. Bovendien ontstaan er door samenwerking allerlei nieuwe kansen.

De Partij van de Arbeid is een enthousiast voorstander van dergelijke voorzieningen. Daarom waren we vandaag in het gloednieuwe Atolplaza in Lelystad op werkbezoek. Naast veel PvdA-ers uit de polder waren er ook een aantal tweede kamerleden met de rode dubbeldekker uit Den Haag gekomen. O.a. Ronald Plasterk, Hans Spekman, Ed Groot en Agnes Wolbert maakte deel uit van onze delegatie.

Atolplaza is een centrale plek in de wijk waar diverse voorzieningen onder één dak komen. Het is een plek waar alle bewoners van de Atolwijk elkaar kunnen ontmoeten en elkaars cultuur beter kunnen leren kennen. Door saamhorigheid, gezelligheid en ontdekking wordt de hele buurt jouw buur. Atolplaza helpt de buurtbewoners om elkaar op een laagdrempelige manier beter te leren kennen. Naast de bewoners kunnen ook professionals elkaar ontmoeten om zorg te dragen voor goede en passende activiteiten voor de bewoners van de Atolwijk. Kortom een prima ontwikkeling en als het aan de Partij van de Arbeid ligt, gaan we daar de komende periode mee door in Flevoland.

Kijk hier voor een fotoimpressie van dit werkbezoek.

Tot ziens.

Zonnehoeve

Een aantal weken geleden deed ik op mijn weblog verslag van mijn werkbezoek aan Lelystad, de eerste in een serie werkbezoeken aan gemeenten. Woensdag 8 december ging ik op werkbezoek in Zeewolde en Dronten.

‘s Ochtends was ik te gast bij boerderij Zonnehoeve in Zeewolde, een gemengd boerenbedrijf, gestart in 1981 en daarmee een van de oudste biologisch-dynamische bedrijven van Flevoland. De Zonnehoeve biedt ook zorg, inwoning en dagbesteding aan jongeren. In samenwerking met jeugdzorgaanbieder Nieuw Veldzicht (onderdeel van LSG-Rentray) wonen er op de Zonnehoeve jongeren die (voorlopig) niet meer thuis kunnen wonen. Deze jongeren hebben hun thuis in een van de drie gezinshuizen op het terrein van de Zonnehoeve.

De directeur van Nieuw Veldzicht, Peter van Vliet, gaf een presentatie over wat Nieuw Veldzicht doet voor jongeren die hulp of ondersteuning nodig hebben en hoe ze dat organiseren. Daarna heeft oprichter Piet van IJzendoorn (op de foto rechts) gepassioneerd verteld over het boerenbedrijf en de combinatie met het zorgen voor jongeren. Hij heeft een bijzonder verhaal dat te lang is om hier te vertellen. Hij vertelde het aan de makers van het VPRO programma Tegenlicht.



Als afsluiting heb ik een rondleiding over het erf gekregen.

Jongeren hebben op de Zonnehoeve letterlijk de ruimte om te wonen, spelen, leren en werken, en daardoor als persoon te kunnen groeien. En alles zo gewoon mogelijk! Ik ben erg onder de indruk van dit geweldige bedrijf en de gedrevenheid van de medewerkers. Zonnehoeve heeft een eigen website: www.zonnehoeve.net

’s Middag sprak ik in Dronten met wethouder Erik Langeweg (foto), wethouder voor onder meer jeugdbeleid en onderwijs, over de situatie in Dronten en over onze samenwerking.

Erik Langeweg timmert met gedrevenheid aan het jeugdbeleid en onderwijs in Dronten. Inmiddels al bijna 5 jaar, en met succes. In Dronten is in deze jaren intensief gebouwd aan een goede zorgstructuur en het preventief jeugdbeleid. De samenwerking heeft hierdoor een behoorlijke ‘boost’ gekregen. Erik is vooral trots op het bereik van de peuterspeelzalen en kinderopvang in Dronten: 92% van de kinderen tussen de 0-4 jaar bezoekt een voorschoolse voorziening. De signaleringskwaliteit is hoog en de kinderen die dit nodig hebben, krijgen voor- en vroegschoolse educatie. Dronten wil de ondersteuning in opvoeden en opgroeien voor kinderen en ouders graag koppelen aan de basisvoorzieningen. En met het grote bereik is dat volgens mij een prima keuze!

Verder maakten wij kennis met de onderwijshulpverlening en twee vormen van ambulante hulp (gezinsbehandeling en thuishulp) in Dronten. Wat mij vooral opviel is dat bij deze vormen van hulp tijdens het traject steeds wordt gekeken of de hulp lichter kan. Daarmee wordt creatief samengewerkt met andere partners, bij de onderwijshulpverlening met een instituut voor huiswerkbegeleiding. Hierdoor wordt het hulpverleningstraject zo kort mogelijk gehouden, maar worden ouders en jongeren niet meteen helemaal losgelaten. En heel belangrijk, we hebben daarmee ruimte om meer mensen helpen. De werkers zijn terecht trots op hun methodiek die in korte tijd sterk verbeterd is en die goede resultaten oplevert.

Tot ziens.

Powerbreakfast

LB Mobility

Ik fiets er gemiddeld wel vier keer per dag langs, maar vandaag mocht ik naar binnen voor een bedrijfsbezoek aan het bedrijf LB Mobility van Boudewijn Leeuwenburg aan de Haarlemmerweg.

Na een lange carierre in het Openbaar Vervoer begon Boudewijn eind vorige eeuw als zelfstandig adviseur op het gebied van mobiliteitsvraagstukken. Bijzonder in zijn adviespraktijk is wat mij betreft dat hij zich vooral afvraagt op welke manier gedragsbeinvloeding kan bijdragen aan het oplossen van mobiliteitsvraagstukken. Een van de meest succesvolle projecten van dit bureau was de uitvoering van het grootonderhoud aan de Ring Amsterdam, de A10 west in het jaar 2000. Bij dit project heeft dit bedrijf haar expertise geleverd voor het bedenken en realiseren van de begeleidende maatregelen. Terwijl niemand dacht dat het mogelijk was om deze hele drukke verkeersader zonder grote problemen in onderhoud te nemen bewees LB Mobility voor de ogen van autorijdend Nederland dat het wel kon.

Drie keer per week brengt het bedrijf voor zo'n 6000 afnemers in Nederland informatie uit over verkeershindersituaties in Nederland en Belgie. Daarvoor verzamelt men berichten van overheden en aannemers in een speciaal systeem. Tijdens mijn bezoek mocht ik zelf eens kijken wat er in Leiden zou gebeuren wanneer ik de Hooigracht zou afsluiten voor alle verkeer (foto).

Mooi Leids bedrijf, dat LB Mobility. Werkzaam in Nederland en Belgie en net even anders dan de meeste aanbieders in de markt.

Tot ziens.

Terma

Onlangs opende het Leidse Expatcenter haar deuren om nieuwe werknemers van internationale bedrijven in Leiden de weg te wijzen. Sinds enige tijd kennen we in Leiden het ondernemersnetwerk Leiden International, een netwerk voor internationale bedrijven uit onze regio. Vandaag bracht ik een werkbezoek aan Terma een internationaal bedrijf dat al vele jaren gevestigd is aan het Leidse Schuttersveld.

Terma ontwikkelt en produceert hightech oplossingen, systemen en producten voor zowel militaire als civiele afnemers. Ze maken producten die zijn ontwikkeld voor gebruik in extreme bedrijfskritieke situaties. Daarbij moet u vooral denken aan onderdelen voor vliegtuigen, radarinstallaties en ruimtevaartequipment. Bij het concern, waarvan het hoofdkantoor in Denemarken staat, werken wereldwijd ruim 1000 mensen. Vanuit het Leidse kantoor bedienen zo'n 40 mensen de Europese markt. Leiden is een prima vestiging vanwege de snelle verbinding met Schiphol, de Haagse ministeries en de Spacescience cluster in Noordwijk en Leiden.

Terma is weer een goed voorbeeld van een kennisintensief bedrijf dat zich al meer dan 30 jaar heel goed thuis voelt in onze sleutelstad.

Tot ziens.

BDO

Op het Leidse bedrijventerrein aan de Rooseveltstraat is, naast de Sligro, het kantoor van BDO te vinden. In dit bedrijf zwaaien de belastingadviseurs, accountants en consultants de scepter. Ik was hier vandaag te gast voor een bedrijfsbezoek. Ik werd ontvangen door Ron van Eijk en Maikel Rekelhof, beide partners bij dit bedrijf. Ron is bovendien lid van de Raad van Bestuur van BDO Nederland.

Beide heren spreken steevast over 'de grote vier' wanneer het gaat over de marktleiders in Nederland. BDO behoort niet tot die kopgroep, maar dat ziet men bij BDO vooral als een voordeel. Juist door die kleine en flexibele organisatie staat men dichter bij de klant. Men gelooft sterk in een persoonlijke benadering; sterke relaties met de cliënten en op maat gemaakte oplossingen. Bij BDO stelt men zich tot doel om oplossingen te bieden voor complexe vraagstukken op administratief gebied, zodat de ondernemer zich kan richten op zijn of haar doelen en ondernemerschap.

In Leiden is BDO marktleider, zo begrijp ik van beide heren. Daardoor heeft men in het kantoor aan de Rooseveltstraat een bijzondere kijk op de stand van zaken in de Leidse economie en dan in het bijzonder het midden- en kleinbedrijf. Voor mij een goede gelegenheid om tijdens dit bezoek eens goed door te vragen over de stand van onze stedelijke economie. Hieruit krijg ik overigens een bevestiging van de stelling dat de Leidse economie er nog steeds goed voor staat in vergelijking met veel andere steden. Bij de Leidse vestiging van BDO heeft men in het afgelopen jaar slechts 1 faillissement hoeven te begeleiden.

Wie denkt dat er achter de gevel van dit kantoor een saai kantoor schuil gaat, heeft het overigens behoorlijk mis. Ik kwam binnen in een sfeervol gebouw met een soort bruin cafe, een uitgebreide keuken, kunst en grote vakantiefoto's van de medewerkers in de gangen en sfeervol ingerichte kantoren. De vergadertafel van Ron van Eijk was ooit een zwaard van een oude zeilschuit en in de hoek van zijn kamer stonden 6 vliegtuigstoelen als gezellig zitje (zie foto).

Dat ze ook humor hebben bij BDO bleek bij een rondgang langs de verschillende vergaderkamers. Deze dragen allemaal een naam van een voormalig Amerikaanse president. Behalve de Clintonzaal, daar is de rookruimte gevestigd.

Tot ziens.

Augusta

In 1991 is het bedrijf in Leiden begonnen als kleine groothandel in fietsonderdelen. Nu bijna 20 jaar later is deze onderneming uitgegroeid tot een bedrijf met ongeveer 35 medewerkers met een volledig eigen productlijn welke over de hele wereld zijn weg vindt naar de eindafnemers. Het komende jaar is het bedrijf medesponsor van maar liefst drie ploegen in de Tour de France. Het zou mij niet verbazen als men daarmee de grootste topsportsponsor van Leiden is. Ondanks de recessie gaat het bedrijf dit jaar de grootste omzet uit haar bestaan maken. Vandaag was ik voor een bedrijfsbezoek bij Augusta aan de Rooseveltstraat.

Eigenaar en directeur Chris Koppert ontving me in een ruim opgezette showroom die een goed beeld geeft van het uitgebreide assortiment aan fietsaccessoires. Van fietshelm tot stuur, alles door de eigen productontwikkelaars uitgedacht en ontworpen en vervolgens in exclusieve productie gegeven bij een van de producenten aan de andere kant van de wereld. Onder de merknaam BBB brengt het bedrijf deze artikelen op de markt. Winkels in de Benelux krijgen hun goederen rechtstreeks uit de Leidse vestiging aangeleverd. De export naar de overige landen gaat rechstreeks vanuit de productieplaatsen.

De fietssport heeft tegenwoordig een goed imago. Het is gezond, schoon, betaalbaar en vriendelijk voor het milieu. Steeds meer mensen pakken de fiets. Niet alleen voor woon-werk verkeer, maar ook als vrijetijdsbesteding. Mede dankzij een slimme marketingstrategie weten de mensen van Augusta daar flink van te profiteren.

Als het om Augusta en de fietsstad Leiden gaat, dan passen die twee goed bij elkaar. Het bedrijf voelt zich uitstekend thuis en ziet de locatie ook niet zo snel veranderen. Dat heeft ook iets te maken met het feit dat een groot deel van de medewerkers in Leiden woont. Op het gebied van bereikbaarheid heeft de directeur nog wel wat wensen en daar neem ik goed nota van.
Tot ziens.

Dutch Space

Het bedrijf begon ooit op Schiphol-Oost als onderdeel van het vermaarde Fokker concern. Voordat Fokker falliet ging was deze ruimtevaartsectie ondergebracht in een zelfstandig bedrijf en verhuisd naar Leiden. Ik heb het over het bedrijf Dutch Space. Vanmiddag was ik samen met Henri Lenferink bij Dutch Space voor een werkbezoek.

Met 200 medewerkers en een omzet van 50 miljoen euro per jaar is Dutch Space verreweg het grootste Nederlandse ruimtevaartbedrijf. De vestiging in Leiden ligt strategisch gezien mooi in het midden van de driehoek Noordwijk, Den Haag en Schiphol. Noordwijk omdat de relatie tussen dit bedrijf en de vestiging van ESA/Estec van groot belang is. Den Haag omdat het bedrijf voor opdrachten voor het overgrote deel afhankelijk is van politieke besluitvorming. Schiphol tenslotte is als internationale luchthaven belangrijke voor de verbinding met de rest van de wereld.

Behalve kantoorruimte heeft het bedrijf in Leiden ook grote assemblageruimtes. De enorme clean-rooms worden vooral gebruikt voor de assemblage van grote projecten zoals de robotarm voor het internationale spacestation ISS. Ook is het bedrijf een hele grote speler op het gebied van zonnepanelen voor ruimtevaart toepassingen.

Dutch Space maakt onderdeel uit van het Europese EADS concern. Dit concern, waar zo'n 120.000 mensen werken is een soort Europese versie van het amerikaanse Boeing. Men is actief op het gebied van luchtvaart (o.a. Airbus), ruimtevaart en defensie. Overigens vergadert de Board van Directors van EADS een keer per maand in het Dutch Space gebouw in Leiden. En daarmee is Leiden tevens de hoofdzetel van dit internationale concern.

Tot ziens.

Movenext

Vandaag was ik aan de Kenauweg voor een bedrijfbezoek bij Movenext, een grote aanbieder van hostingdiensten. Particuliere klanten en bedrijven kunnen hun internettoepassingen en de afhandeling van hun email via de servers van Movenext laten verlopen. Daarnaast levert men maatwerk waar dat nodig is. Movenext, waar 15 jonge mensen werken, voert al 12 jaar uitdagende opdrachten uit voor de zakelijke markt.Innovatie en creativiteit staan hoog op de agenda bij dit bedrijf. Een voorbeeld van een grote klant is het Leidse biotechbedrijf Crucell, maar ook de politieke partij D66 heeft de site in handen gegeven van Movenext.

Ook het maatschappelijk betrokken ondernemen heeft een plaats gekregen binnen het bedrijf. Voorbeelden hiervan zijn de site Eerlijksolliciteren.nl of het feit dat de medewerkers allemaal een dag hebben gewerkt voor een babyhuis in Mozambique.

Aan de buitenkant oogt het bedrijf als een gemiddeld bedrijf op een bedrijventerrein. Zodra je binnenkomt is dat helemaal anders. De presentatieruimte (foto) op de begane grond oogt als een modern kantoorgebouw waarbij via het geschilderde raam uitzicht geeft over de hoogbouw in een moderne wereldstad.

Als gevolg van een groot aantal vaste klanten is het bedrijf in staat ook in tijden van recessie voldoende werk te houden. Men heeft zelfs een aantal vacatures open staan. Via een youtube filmpje roept een aardige mevrouw toekomstige medewerkers op vooral bij Movenext te komen werken. Ik wil het u niet onthouden.





Tot ziens.

Wolfslag

Zo'n 80 jaar geleden begon oma een winkeltje op de hoek van de Langebrug en de Ketelboetersteeg. Ze verkocht daar o.a. kaartjes voor de tram en een klein assortiment schrijfbenodigdheden. Via verschillende locaties in de stad is het bedrijf Wolfslag groter en groter geworden en nu zit de 3e generatie in een mooi en modern bedrijfspand aan de Moerbeistraat.

Vanmiddag bracht ik als wethouder een bezoek aan dit bedrijf. Het gaat allang niet meer om alleen schrijfbenodigdheden. Het bedrijf is uitgegroeid tot een moderne dienstverlener die werkelijk alles in huis heeft voor de moderne kantooromgeving. De concurrentie met de talloze internetwinkels op dit gebied gaat men niet uit de weg. Door persoonlijke aandacht en ouderwetse dienstverlening lijkt men deze strijd royaal te winnen.

Tijdens mijn bezoek kreeg ik een uitgebreide rondleiding door het bedrijf en de showroom. In het gesprek kwam het veelbesproken onderwerp van het gemeentelijke aanbestedingsbeleid weer eens aan de orde. De gemeentelijke organisatie is immers een grootverbruiker wanneer het gaat om de producten van dit bedrijf. De regels die wij als overheid tegenwoordig moeten volgen bij aanbestedingen lijken echter niet altijd in het voordeel van plaatselijke leveranciers.

Tot ziens.