Commandeur

Willem van Gulik (foto), hoogleraar Materiële cultuurkunde en kunstgeschiedenis van Oost Azië, is maandag 23 november door koningin Beatrix benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. Burgemeester Henri Lenferink spelde hem de bijbehorende versierselen op na afloop van zijn afscheidscollege.

Willem van Gulik heeft zich als hoogleraar lang ingezet voor de relatie tussen de Nederlandse en Japanse overheid. Om hem daarvoor te bedanken had de ambassadeur van Japan vanavond een diner voor hem georganiseerd. De ambassadeur had een groot aantal mensen uitgenodigd met wie Willem van Gulik tijdens zijn actieve carriere had samengewerkt. Als vertegenwoordiger van de gemeente Leiden mocht ik vanavond bij dat diner aanwezig zijn.

Daardoor zat ik vanavond opeens aan een tafel met o.a. een oud-minister president, een oud-burgemeester van Leiden, een oud-chef defensiestaf en een president van het internationale gerechtshof. Het was een boeiende avond.

Tot ziens.

Filmpje

KL862 is zojuist vertrokken vanaf luchthaven Nairita bij Tokyo. Als gevolg van het tijdverschil met Nederland is mijn zondag vandaag 7 uur langer dan normaal, wat me de tijd geeft om nog wat te schrijven op mijn weblog. Dat heb ik de afgelopen dagen gedaan, waarbij ik de teksten afwisselde met korte filmpjes. Uit mijn dagelijkse ‘kijkcijfers’ heb ik inmiddels kunnen opmaken dat mijn reis naar Japan voor een groter aantal mensen dan normaal aanleiding was om mijn weblog te bezoeken. Jammer dat het, zoals bij de echter kijkcijfers het geval is, niet lukt om ook uw waardering te meten van deze vorm van verslaglegging.

Leidse bestuurders die voor hun werk het buitenland bezoeken worden geacht verslag te doen van hun reis aan de achtergebleven collegeleden en de gemeenteraad. Dit soort verslagen bereiken doorgaans niet de gemiddelde inwoners van de stad. Omdat die gemiddelde inwoner doorgaans wel een mening heeft over stadsbestuurders die op rekening van de belastingbetaler naar het buitenland gaan, heb ik ervoor gekozen om een manier te kiezen die dichter bij de mensen komt. Gebruikelijk is dat niet en ook bij de collega bestuurders uit Den Haag, Westland en Utrecht die ik tijdens deze trip heb ontmoet, heb ik weinig behoefte gezien om zich op deze manier te verantwoorden voor hun werkzaamheden over zee.

Ik besef me overigens dat ik me op deze manier kwetsbaar maak. Als ik, net als mijn collega bestuurders op deze reis, ervoor zou kiezen om op deze manier geen verslag te maken, geef ik ook minder aanleiding voor kritiek. Zeker door de publicatie via dit kanaal weet ik natuurlijk dat de bekende Leidse ‘reageurders’ klaar staan om hun negatieve reactie te spuien. Het zij zo. Voor mij is dat geen aanleiding om af te zien van deze manier van verantwoording afleggen.

Blijft natuurlijk wel de vraag hoe nuttig deze reis is geweest voor de stad Leiden. Lees mijn verslagen, bekijk mijn filmpjes en oordeel vooral zelf zou ik zeggen. Als u mijn mening wilt weten dan zult u nog een tijdje moeten wachten. Ik ben immers niet naar Japan vertrokken met de concept overeenkomsten in mijn koffer. Ik ben vooral gegaan om het voorwerk te doen voor toekomstige successen. De komende maanden zal moeten blijken of dat positieve gevolgen krijgt voor Leiden. Ik zal u zeker op de hoogte houden. Een ding is voor mij wel zeker. Ik heb in Japan gezien en geleerd hoeveel waarde men hier hecht aan duurzame relaties. Het feit dat ik als wethouder persoonlijk hier geweest ben om het belang van een goede relatie te onderstrepen heeft veel waardering gekregen. Wanneer bedrijven waar ik geweest ben in de komende tijd een belangrijke beslissing moeten nemen, zullen ze dat zeker niet vergeten zijn. Dat er belangrijke beslissingen gaan komen, weet ik zeker want ondanks alle behoedzaamheid waarmee de Japanners zich uit weten te drukken, heb ik toch een paar concrete uitspraken mogen noteren. In die gevallen weet je ook wat je daaraan hebt, want een Japanner komt zijn afspraken altijd na. Daar kunnen we in Nederland nog iets van leren.

Tenslotte wil ik dit verhaal afsluiten met iets leuks. Het is een filmpje dat ik afgelopen week voor u heb gemaakt met mijn pocketcamera. In het vliegtuig naar Nederland heb ik het gemonteerd. Ik maakt dit filmpje in een Sushirestaurant in Tokyo waar de verschillende gerechten via een lopende band door het hele restaurant gingen en de klanten naar keuze een gerecht konden pakken. Ik wilde wel eens zien wat er gebeurde wanneer ik de camera op de band plaatste. Een filmpje met misschien wel potentie op Youtube. Kijkt en oordeel zelf.



Tot ziens.

Hamamatsu

Vanmorgen werd ik wakker in mijn kamer op de 44 etage van het Okurahotel in Hamamatsu. Het uitzicht uit mijn raam wil ik u niet onthouden.Dat ik niet alleen naar Japan ben gegaan voor zakelijke gesprekken bleek vandaag. Ik was aanwezig bij de opening van een bijzondere agrarische tentoonstelling, de Hamamatsu International Mosaiculture 2009. Deze expositie die elke 3 jaar plaats vindt was eerder in Montreal en Sjanghai. De expositie omvat een groot gebied waar men kunstwerken heeft gemaakt van natuurlijke materialen, planten en bloemen.

Den Haag, Amsterdam, Rotterdam en de provincie Utrecht hadden in het kader van de 400 jaar handelsbetrekkingen tussen Nederland en Japan, een eigen paviljoen opgezet op deze expositie. Aan dit paviljoen deden we als Leiden niet mee, aangezien wij niet het gevoel hadden dat hier voor ons een meerwaarde in zat. Aangezien bestuurders uit deze steden deel uitmaakte van dezelfde delegatie waar ik ook in meegekomen was ben ik ook mee geweest.

De expositie werd vandaag geopend door de japanse Prins Akishino en zijn prinses Kiko. Dat was een beetje toevallig omdat ik het paar vorige maand in Leiden ook al had ontmoet. Wat toen niet lukte, is nu wel gelukt, een foto. Bij deze. Deze keer heb ik ook eens kunnen zien hoe de Japanners reageren op de aanwezigheid van het prinselijk paar. Dat is een enorm verschil met Nederland. De afstand tussen de Japanners en dit prinselijk paar was vooral erg groot. Even kreeg ik de indruk dat het paar daardoor meer met de nederlandse delegatie in gesprek was dan met de Japanners in ze zaal.

Vanavond hebben we de trein naar Tokyo genomen om komende nacht weer daar te slapen. Morgen mijn eerste dagje vrij voor ik zondag weer naar huis verstrek.

Tot ziens.

3D

Vanmiddag brachten we een courtesy visit aan Victor company of Japan, bij ons beter bekend als JVC. Het Benelux hoofdkantoor en het bijbehorende logistiek centrum zit in Leiden. Aangezien ik niet alleen naar Japan ben gegaan om nieuwe bedrijven te interesseren, maar ook om bestaande relaties te bestendigen hebben wij deze afspraak gemaakt.

Het is geen geheim dat het momenteel niet goed gaat in de consumenten electronica, ook JVC heeft daar last van. Dat is ook de reden dat dit bedrijf vooral inzet op de ontwikkelingen van nieuwe innovatieve technieken op het gebied van bijvoorbeeld 3D, super high definition en super platte beeldschermen. In de JVC showroom kregen we een hele fraaie demonstratie van dat soort toekomstige producten. Vooral de nieuwe 3D televisie die ik daar heb gezien was heel bijzonder.

JVC wil zich met dit soort producten ook meer gaan richten op de professionele markt, bijvoorbeeld de gezondheidszorg. We hebben hen gewezen op de mogelijkheden tot samenwerking met bijvoorbeeld onze Medical Delta. Ik denk dat ze daar iets mee gaan doen.

Tot ziens.

Tokyo

Toen de Boeing 777 van KLM vanmorgen rond half tien zijn wielen aan de grond zette op Nairita Airport bij Tokyo lag heel Nederland nog op een oor. Met een tijdsverschil van 8 uur en slechts een paar uurtjes slaap in het vliegtuig zou het nog een opgave worden om de dag goed door te komen.
De rit van anderhalf uur van de luchthaven naar Tokyo was lang genoeg om alvast uit te rekenen dat deze stad ongeveer 100 keer zo groot is als Leiden.

Ruim 12 miljoen inwoners wonen hier met een dichtheid van 5600 inwoners per km2. In vergelijking met Leiden wonen de mensen hier dichter op elkaar. Naarmate we dichter bij het hotel kwamen was dat beter te zien. Tokyo is echt een overweldigende stad. Alle functies zijn hier letterlijk op elkaar gestapeld. Het is zo groot dat even de stad ontvluchten hier niet werkt. Mensen wonen, werken en recreëren hier in de stad. Het platteland van Japan vergrijst en ontvolkt en is zeker geen plek voor een buitenhuis voor de stedeling.

Vanmiddag ben ik om 1600 uur vertrokken naar de Nederlandse ambassade. Daar kregen we een briefing over Japan. Ik neem veel informatie op die ik kan gebruiken voor de gesprekken die ik in de rest van de week ga voeren. Tokyo heeft overigens een van de grotere Nederlandse ambassades, er werken 50 mensen.

Vanavond met de andere bestuurders van onze missie gegeten in de statige residentie van de Nederlandse ambassadeur, Flip de Heer (foto). We hebben elkaar eerder in Leiden een aantal keer ontmoet. Goed om hem hier weer terug te zien. Tijdens het eten wisselen we vooral veel informatie uit die de rest van de week goed van pas kan komen. Verder maak ik gebruik van de gelegenheid om de aanwezige medewerkers bij te praten over Leiden Bio Science Park. Deze mensen komen met regelmaat in contact met Japanse ondernemers uit de Bio Science en zijn daarbij letterlijk een soort ‘ambassadeurs’ voor Leiden.

In de werkkamer van de ambassadeur neemt Leiden een prominente plaats in. Een foto met uitzicht op de Pieterskerk herinnert hem aan de tijd dat hij in Leiden studeerde. Maar er is meer Leiden. Op deze ambassade eten ze op 2 october hutspot, bereidt door een Franse kok die nog studeert op de juiste verhouding aardappel, peen en ui.

Vanavond lekker op tijd naar bed.

Tot ziens.

KL861

Aan boord van de KL861 ben ik vandaag naar Japan vertrokken. Gedurende de 12 uur vliegtijd ben ik in de gelegenheid om u alvast iets meer te vertellen over wat ik daar de komende week ga doen. Een wethouder Economische Zaken van Leiden die voor zijn werk naar Japan gaat, roept vragen op bij de inwoners van de stad. Dat is begrijpelijk en juist daarom zal ik de komende week ook verslag doen van mijn activiteiten. Op die manier bent u in staat om zelf een oordeel te vellen over de vraag of dit nuttig is voor de stad. Mijn open berichtgeving heeft de komende week overigens nog wel enige beperkingen. Reken er maar op dat ik de nodige terughoudendheid zal betrachten in het noemen van namen en/of bedrijven. Bedrijven die ik wil interesseren voor een vestiging in Leiden hebben die keuze nog niet gemaakt. Het zou niet verstandig zijn als ik via mijn weblog ook andere aanbieders op een idee breng om het vliegtuig naar Japan te nemen.

Ik ga overigens niet alleen naar Japan. Ik zit met een groot aantal bestuurders en ambtenaren uit de Randstad en van de ministeries van EZ en LNV in het vliegtuig. Voor een deel hebben we een gezamenlijk programma, maar voor het belangrijkste deel heb ik de komende week een eigen bio science programma. Tijdens dat programma zal ik vooral bedrijven bezoeken die geïnteresseerd zijn in vestiging in Leiden of in de randstad. Deze bedrijven zijn de afgelopen periode geselecteerd door de NFIA en/of de WFIA en in veel gevallen hebben er ook al gesprekken plaatsgevonden met deze bedrijven. De bezoeken die ik de komende week ga afleggen zijn dus grondig voorbereid en voorgesproken. In mijn koffer zit alles wat ik moet weten om de komende week tot resultaten te komen. In diezelfde koffer zitten overigens ook veel typisch Hollandse cadeautjes, want zonder dat kom je in Japan niet veel verder.

Ik vlieg verder en ga proberen wat te slapen. Morgenochtend om 09.40 komen we aan in Tokyo en het tijdsverschil maakt de nacht wel erg kort.

Tot ziens.

Japan@Leiden

Onder de titel Japan@Leiden vinden er in onze stad het hele jaar activiteiten plaats in het kader van 400 jaar handelsrelaties tussen Nederland en Japan. Zo ook vandaag. Samen met Mr. Minoru Shibuya, de Japanse ambassadeur in Nederland was ik vandaag in de Leidse Hortus Botanicus om een Firmiana simplex te zaaien. Deze boom is ook wel bekend onder de naam Peace Tree (Vredesboom). De moederboom van het zaad dat wij vandaag hebben geplant doorstond in Hiroshima de aanval van de atoombom op zes augustus 1945. Het is de eerst keer dat zaden van die boom in Nederland worden uitgezaaid. Nadat de atoombom de Japanse havenstad had verwoest dacht men dat daar zeker 70 jaar lang geen bomen meer zouden groeien. Deze boom kreeg echter snel weer nieuwe bladeren en staat sindsdien bekend als de Peace Tree.

Na de ceremonie in de Hortus zijn we naar de Universiteitsbibliotheek aan het Rapenburg gelopen. Daar presenteerde Laurens van Rooijen de nieuwe release van zijn CD Rêverie. Alhoewel Van Rooyen vooral muziek maakt voor de Europese markt, bleek op een bepaald moment dat zijn nummer 'Imaginary Landscapes' in Japan buitengewoon populair was geworden. Op een of andere manier zat er iets in de muziek dat de Japanners erg aansprak. Op grond hiervan is het idee ontstaan om een CD uit te brengen die vooral op de Japanse markt gericht was. De ambassadeur mocht vanmiddag het eerste exemplaar in ontvangst nemen. Ik kreeg het tweede exemplaar. Ik ga er de komende dagen eens goed voor zitten.

Tot ziens.

Reces

Deze week hadden we reces. Een week waarin de politiek in Leiden op een laag pitje staat zodat er weer eens wat tijd voor het thuisfront overblijft. Dat betekent niet dat ik het stadhuis niet van binnen heb gezien. Het reces is immers een prima tijd om zaken op te pakken waar ik normaal niet zo snel toe kom. Verder heb ik de week gebruikt om me te verdiepen in een bestemmingsplan voor het Bio Science Park, heb ik gesproken over de organisatie van een groot sporttoernooi, heb ik me in pensioenzaken verdiept, over Japan-Leiden zaken gesproken en heb ik veel tijd gestoken in een hele bijzondere internationale partij die zich misschien wil vestigen in Leiden.

Tot ziens.

Dujat

Op uitnodiging van de WFIA was ik vanavond te gast tijdens het jaarlijkse Dujat diner in het Amsterdamse Okura Hotel (foto). Dujat staat voor Dutch & Japanese trade federation. Deze organisatie is in 1984 opgericht door een aantal bedrijven en heeft tot doel om de handelsrelaties tussen beide landen te bevorderen.

Leiden heeft een bijzondere relatie met Japan. Zo is onze universiteit de enige universiteit in Nederland waar je Japans kunt studeren. De opleiding bestaat al anderhalve eeuw en heeft zich ontwikkeld tot een internationaal bekend centrum van onderzoek. Daarnaast hebben we in het Sieboldhuis een unieke Japan-collectie waar veel Japanse toeristen die Nederland bezoeken een kijkje komen nemen. Tenslotte is Japan een belangrijk land op het gebied van Bio Science waardoor er veel interesse van Japanse bedrijven is voor ons Bio Science Park als mogelijke vestigingsplaats.

Het is ook niet voor niets dat mijn voorgangers Filip van As en Alexander Geertsema Japan bezochten. In de handel met Japan zijn persoonlijke relaties nu eenmaal van groot belang. Ze hebben zichtbaar effect op de manier waarop Japanse bedrijven naar onze stad kijken. Dankzij de WFIA heb ik mijn economisch netwerk vanavond kunnen uitbreiden met een aantal interessante relaties.

Gedurende de avond kregen we een geweldig optreden te horen van Martijn van den Hoek en zijn vrouw Tomiko Kaneko (foto). Deze Nederlands/Japanse combinatie speelde, hoe toepasselijk, drie muziekstukken waarvan twee quatre mains.

Tot ziens.

Ontbijtgesprek

Vanmorgen was het hele college vroeg uit de veren voor een nieuw initiatief. We hadden een aantal regionale kamerleden uitgenodigd voor een ontbijtje in het stadhuis. Je ziet tegenwoordig steeds vaker dat 2e en 1e kamerleden zich in de Haagse politiek ook profileren als vertegenwoordiger van de regio waar ze zelf wonen. Voor ons was dat aanleiding om kamerleden uit Leiden en omgeving eens uit te nodigen voor een kennismakingsgesprek. Een aantal van hen had daar ook gehoor aan gegeven. Het werd een buitengewoon prettige ontmoeting. Deze kamerleden weten nu dat ze in de toekomst een beroep op ons kunnen doen wanneer daar aanleiding toe is. Andersom is het voor ons nu eenvoudiger om met hen contact te zoeken als dat nodig is. De eerste afspraken zijn gemaakt. Zo helpen we elkaar een beetje. Ook onze gasten waren van mening dat deze ontbijt-bijeenkomst voor herhaling vatbaar is. Gaan we dus ook doen.

Vanmiddag was ik in het Sieboldhuis voor de ontvangst van een grote groep Japanse ondernemers uit de farmaceutische industrie. Zij waren o.a. naar Leiden gekomen vanwege de interesse voor ons BioSciencepark. Dit bezoek was een gevolg van het bezoek dat mijn voorganger Filip van As vorig jaar bracht aan Japan. Het was overigens buitengewoon boeiend om deze mensen te ontmoeten in het Sieboldhuis. Ze zagen daar met veel bewondering delen van hun eigen geschiedenis die in Japan zelf niet bewaard gebleven zijn.

Tot ziens.

Japan - Leiden

Op 25 mei 2000 liepen de Japanse keizer en zijn gevolg over het Leidse Rapenburg van het Sieboldhuis naar de Hortus Botanicus. Halverwege bleef hij staan bij nummer 51 en maakte daar een praatje met een drietal studenten die daar hun hoofd uit het raam staken. Terwijl hij stond te praten rustte zijn hand op een paaltje.

Deze gebeurtenis was opmerkelijk omdat het in Japan ondenkbaar was dat de keizer op deze manier in gesprek was met 'gewone' mensen. De foto van deze gebeurtenis haalde om die reden in Japan de voorpagina's van alle kranten. Tot op de dag van vandaag komen Japanse toeristen naar Leiden om daar in de voetsporen van hun keizer te treden.

Vandaag was het precies 8 jaar geleden dat deze opmerkelijke situatie zich in Leiden voordeed. Bovendien is het dit jaar 150 jaar geleden dat Japan en Nederland diplomatieke betrekkingen aanknoopten. Tenslotte is het volgend jaar 400 jaar geleden dat shögun Tokugawa Ieyasu aan Nederland de officiële handelspas overhandigde waarmee Nederland handel met Japan mocht gaan drijven.

In vele steden in Nederland en Japan zullen de laatste twee gebeurtenissen worden herdacht. Zo zal ook de stad Leiden, die van oudsher sterke banden met Japan onderhoudt, het decor zijn voor vele activiteiten rond de herdenking van beide historische gebeurtenissen.

Vanmiddag was ik aanwezig bij de officiele start van het herdenkingsjaar. De opening vond plaats door de ambassadeur van Japan en onze burgemeester. Ter gelegenheid van deze opening liepen we van de Hortus Botanicus naar het Sieboldhuis. Op de gevel van Rapenburg 51 werd een plaquette onthuld met daarop de beroemde foto van de Japanse keizer in gesprek met de studenten. Vanaf nu kan elke Japanse toerist ook deze plaats moeiteloos vinden.

Tot ziens.

Buitenlandse zaken

Vandaag was een dag van bijzondere ontmoetingen. Rond de middag waren we met nagenoeg het hele college te gast bij de Japanse ambassade in Den Haag. Leiden heeft al heel lang een speciale band met Japan. Dat heeft niet alleen te maken met het feit dat Leiden voor Japanse toeristen een populaire reisbestemming is. Ook op wetenschappelijk gebied zijn er historische banden. Dat is onder andere te zien in het Sieboldhuis aan het Rapenburg. Het SieboldHuis herbergt het mooiste uit Japan achter een Nederlandse historische gevel. Op 2 september 2005 beschreef ik mijn bezoek aan het Sieboldhuis in mijn dagboek.

Mr. Kyoji Komachi, de Japanse ambassadeur, wilde de bijzondere band met de stad door zijn uitnodiging nog eens onderstrepen. Het was een bijzondere ontmoeting vol met japanse tradities.

Bij mijn terugkomst in Leiden mocht ik een Turkse delegatie ontvangen. Het waren gemeentebestuurders uit de gemeente Zeytinburnu, een deelgemeente van Istanbul. Zij kwamen kijken naar de manier waarop we in Leiden onze herstructurering aanpakken binnen de wijkontwikkelingsplannen.

Vanavond hadden we het vervolg van de gemeenteraadsvergadering van gisterenavond. Naast o.a. de toekomst van het openbaar onderwijs, de Rijngouwelijn en de Stichting Stadsparkeerplan stond ook de vaststelling van het ligplaatsenplan op de agenda. Het ligplaatsenplan maakt onderdeel uit van mijn portefeuille, en dat het ik gemerkt ook. In dit plan staat beschreven waar en onder welke voorwaarden, binnen de gemeente woonschepen mogen liggen. Ten behoeve van een bouwplan van de Firma Noordman aan de Haagweg moesten een aantal woonschepen in de Rijn naar een andere plaats verhuizen. Daarvoor was aanpassing van het ligplaatsenplan noodzakelijk. Probleem daarbij was het feit dat o.a. de Leidse Roeivereniging "Die Leythe" met enige regelmaat van hetzelfde water gebruik maakt voor hun roeiwedstrijden.

Beide dreigden dus letterlijk in elkaars vaarwater te komen. Het geschil is de afgelopen weken in de plaatselijke pers breed uitgemeten. Steeds meer partijen zijn zich vervolgens met dit vraagstuk bezig gaan houden. Het probleem was dat zowel naar Noordman als Die Leythe in het verleden toezeggingen waren gedaan die de gemeenteraad na wilde komen. Na heel veel discussie met allerlei belanghebbenden en talloze misverstanden over hoe je ruimte op het water kunt meten zijn we er vanavond met de nodige creatieviteit gelukkig uitgekomen. Bijna iedereen was na afloop tevreden over de uitkomst en dat is in de ruimtelijke ordening niet altijd het geval.

Tot ziens

Trefmarkt

Gemeenten hebben allerlei verschillende taken. De meeste daarvan voeren ze geheel in eigen beheer uit, maar dat geldt niet voor alle taken. Er zijn ook taken die alleen goed uitgevoerd kunnen worden wanneer we dat samen met andere gemeenten doen. Voor dat doel werken 16 gemeenten in onze regio samen onder de naam Holland Rijnland. Met enige regelmaat komen de bestuurders uit de regio in zogenaamde portefeuillehoudersoverleggen bij elkaar om afspraken te maken over deze regionale samenwerking. Vandaag had ik twee van dergelijke overleggen, dit keer in het gemeentehuis van de gemeente Voorschoten. Voor het geval u graag wil weten waarover we gesproken hebben, zijn de vergaderstukken terug te lezen op www.hollandrijnland.net

Tussen de bedrijven door heb ik alvast de collegestukken voor volgende week doorgenomen. De laatste dagen was er ook nog het nodige leeswerk op mijn bureau terecht gekomen, maar daar ben ik vandaag niet meer aan toegekomen. Het zit nu in mijn 'weekendkoffer' om thuis nog iets te lezen.

Vanmiddag de werkweek afgesloten met een bijeenkomst van de burgemeesterskring. In deze kring ontmoeten de burgemeesters uit de regio elkaar zo af en toe eens op een wat minder formele manier dan doorgaans het geval is. Vanmiddag waren we in Leiden waar we eerst een rondleiding kregen door de Bibliotheca Thysiana aan het Rapenburg. Een hele bijzondere en complete zeventiende-eeuwse particuliere bibliotheek die in originele staat bewaard is gebleven.


Daarna zijn we twee deuren verder gegaan naar het Siebolthuis alwaar een Japans cultureel centrum is gevestigd. Achter een mooie historische gevel is hier een grote verzameling planten, dieren, zaden en allerlei gebruiksvoorwerpen te vinden die bijeengebracht zijn door de 'Japan verzamelaar' Philipp Von Siebold (1796-1866). Wat hebben we in onze regio toch bijzondere plekjes. Klik maar eens door voor meer informatie. In het Sieboldhuis hebben we de week tenslotte afgesloten met een hapje en een drankje.




Dit weekend ga ik zondagochtend om 11.00 uur nog even naar Warmond om de jaarlijkse Trefmarkt te openen. Tijdens deze 3e Trefmarkt kunnen de inwoners van Warmond kennismaken met vele Warmondse verenigingen en wordt gestart met de losse kaartverkoop van het nieuwe theaterseizoen in Het Trefpunt.

Voor nu wens ik u een prettig weekend.