Stemmen

Het zal inmiddels bijna 30 jaar geleden zijn toen ik, als jongeman van net in de 20, voor de eerste keer op een stembureau meewerkte. Ik herinner me nog goed hoe bijzonder ik het toen vond dat de burgemeester in ‘mijn’ stembureau kwam kijken of alles goed verliep.

Ik moest daar aan terugdenken toen ik afgelopen woensdag zelf verantwoordelijk was voor het verloop van de verkiezingen en een aantal stembureaus in mijn gemeente mocht bezoeken. Het maakte mijn respect alleen maar groter voor al die honderden ambtenaren en vrijwilligers die tot diep in de nacht zijn doorgegaan om de uitslagen bekend te kunnen maken. Maar liefst 25.593 stemmen werden er uitgebracht voor de Provinciale Staten. Een opkomst van 52,77%. Alle uitslagen van de gemeente zijn hier terug te vinden.

Tussen alle stembureaus door mocht ik ook nog twee keer een startschot geven voor de sponsorloop ‘Wandelen voor Water 2015’. Een jaarlijks terugkerende loop voor scholieren uit de hoogste klassen van de basisschool. Met een rugzak met daarin 6 liter water moesten ze 6 kilometer lopen. Het idee is dat ze daarmee leren hoeveel moeite kinderen elders in de wereld moeten doen om aan schoon drinkwater te komen. De opbrengst van de loop gaat naar juist die landen om nieuwe waterpompen te installeren. Ik vond het een mooi initiatief.

Het lukte me deze week om 2 keer bij inwoners thuis aan te schuiven voor de avondmaaltijd. Maandag was dat bij Rina en Johan. Ze wonen in Tienhoven aan de rand van de Bethunepolder en vertelden me hoe bijzonder ze het vinden om op een van de mooiste plekjes van de gemeente te wonen.



De burgemeester aan tafel

Donderdag was ik bij Naomi Vervaart. Zij woont samen met haar familie in Breukelen. Naomi is geboren met een zeldzame spierziekte en zit daarom in een rolstoel. Met een enorme dosis doorzettingskracht is het Naomi ondanks alle tegenslagen gelukt om iets van haar leven te maken. Ze is buitengewoon zelfstandig, ze zingt, maakt deel uit van het gemeentelijk platform gehandicapten, is online zeer actief en heeft onlangs haar diploma leraar Nederlandse Gebarentaal gehaald. Ze vertelde me trots dat ze deze week hoorde dat ze een baan heeft bij de Nederlandse Spoorwegen. Onlangs was ze ook te zien bij RTV Utrecht. Zie http://www.rtvutrecht.nl/gemist/uitzending/rtvutrecht/u-vandaag/20150312-1700/8056174

In mijn serie ‘op stap met de gemeenteraad’ nam vandaag de fractie van Maarssen2000 mij aan de hand mee door de gemeente. Deze keer gingen we op de fiets langs de plekken, die de fractie me graag wilde laten zien. Dat begon bij de Werkspecht, een dagcentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Daar kregen we een rondleiding langs de verschillende activiteiten. Vervolgens werden we ontvangen in de studio van RTV Stichtse Vecht, waar ik uitleg kreeg over de plannen om een lokaal multimedia platform te worden voor alle inwoners. Daarna gingen we door het centrum van Maarssen-dorp naar de wijk Op Buuren.

Op Buuren

Daar stonden we stil bij het jaagpad langs de Vecht. De fractie maakt zich sterk om de openbare functie, die dit pad van oudsher heeft, te behouden. Vervolgens kregen we een rondleiding door het moderne sportcomplex Safari. Twee jaar geleden door de gemeente gerealiseerd en nu in beheer bij Sportfondsen. Zwembad, sporthal, bibliotheek en een jongerencentrum zijn hier bij elkaar te vinden in een mooi gebouw. Een van de laatste besluiten van de toenmalige gemeente Maarssen vlak voor de fusie tot Stichtse Vecht. De avond eindigde aan een grote tafel in het Griekse restaurant Callas bij het station in Maarssen. Daar spraken we over Maarssen2000, de politiek, de cultuur en de inwoners. Het was een leuke kennismaking.

Volgende week ga ik op stap met de fractie van het CDA. Wat we gaan doen, weet ik nog niet. Wel kreeg ik alvast het verzoek om laarzen mee te nemen.

Verder zat de agenda deze week opnieuw vol met allerlei kennismakingsgesprekken. Zo maakte ik kennis met Patrick Poelmann, de dijkgraaf van het Hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden en met Miša Džoljić de rector magnificus van universiteit Nyenrode. Woensdagavond was ik weer even in Flevoland om daar live op Omroep Flevoland mijn analyse op de verkiezingsuitslagen te geven.

Tot ziens.

Op schema

'In principe zijn de drie provincies het eens met de fusieplannen en bovendien liggen we helemaal op schema', dat waren de woorden van de minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk vlak voor hij afgelopen vrijdag de ministerraad in ging. Zijn antwoord deed me denken aan de comminicatiestijl van de voormalig Iraaks minister van informatie Al-Sahaf. (Zie foto)

Aan het eerste deel van zijn uitspraak wil ik eigenlijk niet teveel woorden vuil maken. Iedereen die goed geluisterd heeft naar de persconferentie van de drie Commissarissen van de Koning, vandaag precies een week geleden, kan vaststellen dat de minister hier een onjuist beeld schetst van de werkelijke situatie


"There are no Americans here. We've everything under
control", aldus Al-Sahaf, voormalig Iraaks minister
 van informatie, tijdens de Amerikaanse bestorming van Bagdad.

Over het tweede deel van zijn reactie heb ik wat langer na moeten denken: helemaal op schema. Welk schema zou hij precies bedoelen? Ik heb mijn stukken daar nog eens op nagekeken. Daarbij vond ik een startdocument van het ministerie van september vorig jaar. Daarin stond dat de discussie over taken en bevoegdheden in november 2013 zou worden afgerond. En precies over dit onderwerp is het overleg vorige week vastgelopen. De conclusie kan niet anders zijn dat de minister minimaal 4 maanden vertraging heeft opgelopen op zijn eigen schema. Ook op dit punt sprak de minister vrijdag dus niet de waarheid.

Nu lijkt 4 maanden vertraging niet zoveel, maar in dit geval is het toch relevant. Dat heeft alles te maken met de verkiezingen voor Provinciale Staten die maart volgend jaar plaatsvinden. Het oorspronkelijke plan van de minister was om ruim voor die verkiezingen zijn plan door de Kamers te krijgen. De kans dat dit nog gaat lukken is volgens insiders in Den Haag nu wel erg klein geworden. Daardoor komt de besluitvorming in handen van de nieuwe Eerste Kamer die begin 2015 wordt gekozen door de nieuwe leden van Provinciale Staten. Daardoor zou de provinciefusie wel eens het centraal thema van die verkiezingen kunnen worden.

Reden temeer om het kabinet opnieuw te adviseren het voorstel in te trekken en nu eens eerst een gedegen visie te ontwikkelen op de toekomst van het middenbestuur in dit land.

'We liggen op schema'? Hoezo minister?

Tot ziens.


38 zetels

Ik ben vanmorgen maar eens begonnen om mijn collega's van de VVD in het college te feliciteren met de enorme overwinning van hun partij. Ik deed dat nadat ik gisterenavond en afgelopen nacht binnen mijn eigen partij een geweldig feest mocht vieren.

Wat was het indrukwekkend om vannacht in het Amsterdamse Paradiso (foto) met zoveel partijgenoten Diederik Samsom te feliciteren met zijn klinkende overwinning. Hij heeft voor mijn partij een enorme prestatie neergezet. Maar het werk is nog niet klaar. Het is aan hem om deze mooie overwinning nu om te zetten in een sterk en sociaal kabinet waarin VVD en PvdA gaan samenwerken. Het zal niet eenvoudig worden, maar ik vertrouw erop dat hij ook deze klus weet te klaren.

De campagne is achter de rug. Ik ga weer gewoon aan het werk als gedeputeerde voor alle Flevolanders. Snel nadenken hoe we de nieuwe politieke verhoudingen in Den Haag kunnen benutten om Flevoland verder vooruit te helpen.

Tot ziens.

Stoel

Gezien het mooie weer buiten had het van mij nog wel iets langer mogen duren, maar de volle agenda was onverbiddelijk en dus ben ik vanmorgen na twee mooie weken vakantie weer aan het werk gegaan.

Behalve wat leeswerk om de opgelopen achterstand weer in te halen, was het vooral een werkbezoek van tweedekamerleden dat vandaag de dagindeling domineerde. O.a. de kamerleden Lutz Jacobi (PvdA), Rik Grashoff (D66) en kandidaat-kamerlid Femke Dingemans (D66) waren naar Flevoland gekomen om zich persoonlijk op de hoogte te laten stellen van de stand van zaken met betrekking tot natuurontwikkeling in onze provincie. Namens de provincie mocht ik hen ontvangen en bijpraten over de stand van met betrekking tot het open planproces voor nieuwe natuur in Flevoland en de gevolgen daarvan voor het project Oostvaarderswold.

Ondanks de besluitvorming over het Oostvaarderswold in onze provincie merkte ik tijdens de gesprekken van vandaag dat de ontwikkeling van het Oostvaarderswold bij de aanwezige partijen in de kamer nog helemaal geen gepasseerd station is. Naast D66, GroenLinks en de PvdA heeft ook de SP inmiddels laten weten dat men van mening is dat de ecologische verbinding Oostvaarderswold alsnog gerealiseerd zou moeten worden. We zullen de verkiezingen van 12 september af moeten wachten om te kunnen beoordelen wat dit voor ons allemaal zou kunnen betekenen.

Omdat het campagnetijd is hadden de kamerleden vandaag de groene kamerzetel meegenomen voor het fotomoment. Omroep Flevoland was aanwezig om een aantal stevige uitspraken van deze kandidaten vast te leggen.

Tot ziens.

Hei

Politici hebben een bijzonder vak. Tijdens de verkiezingscampagne doen we er alles aan om de onderlinge verschillen zoveel mogelijk te benadrukken waarbij we er soms niet voor terugdeinzen om elkaar heel flink de maat te nemen. Zodra die campagne achter de rug is beseffen we opeens weer dat we juist met elkaar moeten samenwerken om de beloftes aan de kiezers waar te maken. Daarom is het ook niet zo gek dat die samenwerking in het begin een beetje geholpen moet worden. De verstoorde relaties moeten weer gerepareerd worden. De afgelopen week stond in het teken van de teambuilding.

Zat ik eerst twee dagen met het college van GS op de 'hei' in Otterlo, de laatste dagen zat ik met de leden van Provinciale Staten in Hulshorst.

Er lijkt een hele markt te bestaan voor dit soort teambuildingsessies. Er zijn begeleiders in allerlei soorten, maten en prijzen beschikbaar. De programma's die ze afdraaien lijken allemaal op elkaar en of ze echt helpen weet ik eerlijk gezegd niet. Mijn ervaring is dat een andere omgeving en het feit dat je een keer echt de tijd neemt voor een goed gesprek vaak al voldoende is om wat dichter bij elkaar te komen. Dat is de afgelopen week in ieder geval gelukt. Nu hopen dat de kwaliteit van onze besluiten er de komende tijd zoveel beter van wordt dat het de moeite waard was. Ik denk van wel, in ieder geval tot de volgende verkiezingscampagne.

Tot ziens.

Stemverklaring

Precies 11 weken na de verkiezingen van Provinciale Staten werd vanavond het gloednieuwe college van Gedeputeerde Staten geïnstalleerd. Voor ons was dat als het ware de kroon op een lang en ingewikkeldonderhandelingsproces. Geen enkele andere provincie had zoveel tijd nodig als wij. De belangrijkste reden hiervoor lag in een besluit dat het kabinet vlak voor de verkiezingen nam, met betrekking tot de verdeling van het provinciefonds. Dat besluit pakte voor ons zo negatief uit dat we werden gedwongen tot veel extra bezuinigen en dat was niet eenvoudig. Zo moesten we bijvoorbeeld flink snijden in het sociaal beleid van de provincie terwijl juist de PvdA het altijd heel belangrijk vond om aandacht te hebben voor de sociale positie van onze inwoners.

Op zo'n moment bekruipt je het gevoel van een burgemeester in oorlogstijd. Je voelt je gedwongen om maatregelen uit te voeren van een kabinet waarvan je het beleid volstrekt afwijst, een kabinet dat hele andere keuzes maakt dan jij zelf zou doen en een kabinet dat jij dus zelf niet hebt gekozen. En natuurlijk heb je in zo'n geval de mogelijkheid om niet aan het college deel te nemen, maar dan loop je de kans dat de partij die het van je overneemt de meest kwetsbaren nog veel harder gaat treffen. En dus ga je onderhandelen en kom je tot een akkoord dat, met dit alles in het achterhoofd, heel goed te verdedigen is. Ook al blijft het een akkoord waar maatregelen in staan die we uit vrije wil nooit zouden kiezen.

Toch heeft een langdurig onderhandelingsproces ook voordelen. Tijdens zo'n proces werk je intensief samen met je politieke partners. In dit geval VVD, CDA en ChristenUnie. Je gaat elkaar steeds beter begrijpen en waarderen. Daardoor groei je flink naar elkaar toe en dat schept een stevige band. Omdat drie van de vier nieuwe gedeputeerden deel uitmaakte van de onderhandelingsdelegatie werkten we in feite al aan een nieuwe teamspirit voordat het nieuwe college was geïnstalleerd. Daardoor was het vandaag een start met warme motor. Als het aan mij ligt gaan we daarmee de vertraging die we tijdens de onderhandelingen opliepen ruimschoots inhalen.

Nadat ik vanavond met 38 stemmen voor en 1 stem tegen werd toegelaten mocht ik de belofte afleggen en werd ik geïnstalleerd. Omdat dit soort stemmingen geheim zijn zal ik waarschijnlijk nooit weten van wie die stem tegen afkomstig was. Toch wist een van mijn collega's wel van wie zij een tegenstem had gekregen. Ik zal dat uitleggen.

Tijdens de stemmingen gebeurde vanavond namelijk iets vreemds, iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Voordat de kandidatuur van mijn VVD collega Anne Bliek in stemming kwam, kwam het statenlid van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) met een zeer opmerkelijke stemverklaring. Hij deelde de vergadering mee dat hij niet op haar zou stemmen omdat hij van mening was dat vrouwen niet in het dagelijks bestuur horen. Daarmee doorbrak hij niet alleen de geheimhouding, maar toonde hij in mijn ogen ook een volstrekt gebrek aan respect voor de kwaliteiten van mijn collega. Achteraf begreep ik dat het niet de eerste keer was dat deze partij een dergelijke stemverklaring ten gehore bracht. Dat was, zo begreep ik later, de reden voor het feit dat niemand op deze merkwaardige stemverklaring reageerde. Later dacht ik na over wat er zou gebeuren wanneer een partij bijvoorbeeld tegen een kandiaat zou stemmen vanwege het feit dat hij moslim was. De wereld zou te klein zijn, maar ik vraag me af wat eigenlijk het verschil is. Een positief puntje was het feit dat ik later hoorde dat de jongerenorganisatie van de SGP de stemverklaring had afgewezen. Er is nog hoop zal ik maar zeggen.

Hoe het ook zij, met ingang van morgen kan ik aan de slag. Dit keer met uitzicht op een volle bestuursperiode van 4 jaar.

Tot ziens.

Location:Lelystad

Noncommunicatie

Het communiceren met de buitenwereld is zo ongeveer de belangrijkste taak van een bestuurder. Ik doe dat dan ook in ruime mate, bijvoorbeeld via dit weblog, maar ook via Twitter, Linkedin en Hyves, maar natuurlijk ook gewoon per telefoon, tijdens besprekingen etc. Zo nu en dan zijn er momenten dat teveel of op het verkeerde moment communiceren in je nadeel kan werken. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer mensen je in vertrouwen hebben genomen of wanneer je in onderhandelingen zit over belangrijke onderwerpen. In die gevallen kan communicatie in je nadeel werken, daar heb ik ook ervaring mee.

Een keer in de vier jaar, soms vaker, krijg je in de politiek te maken met wat ik maar zal aanduiden met de 'moeder' van alle onderhandelingen. De onderhandelingen voor de vorming van een nieuw college. Nu de verkiezingsuitslag definitief is vastgesteld is dit proces van de vorming van een nieuw college ook in Flevoland begonnen. Het is een soort politiek gevecht op leven en dood dat uiteindelijk moet leiden tot een nieuw college van Gedeputeerde Staten dat kan rekenen op een meerderheid in de nieuw gekozen Provinciale Staten. Dat onderhandelingsproces loopt de komende weken als een soort rode draad door al mijn werkzaamheden.

Om dat proces van collegevorming niet al te veel negatief te beïnvloeden zal ik de komende tijd waarschijnlijk wat zuinig zijn met mijn communicatie. Als ik toch communiceer dan sluit ik niet uit dat dit op een of andere manier juist de bedoeling heeft om een proces te beïnvloeden en dat u zonder het te weten opeens onderdeel uit maakt van dat politieke proces. Het is maar dat u het weet.

Tot ziens.

23.668 keer bedankt!

Zo dat was een spannende week. Eigenlijk was ik al veel eerder van plan om alle PvdA stemmers te bedanken en de winnaars van de verkiezingen te feliciteren, ware het niet dat het deze keer wel heel lang duurde voor de uitslag bekend werd. Het verlossende woord kwam pas vandaag tijdens de vaststelling van de uitkomst door het Hoofdstembureau. Zowel de VVD als de PvdA kregen vanmorgen een zetel minder dan woensdagnacht in de voorlopige uitslag. En dus zal de PvdA fractie het de komende periode moeten doen met zes zetels, hetzelfde aantal als de grootste winnaar, de PVV. Overigens zijn we qua aantal stemmen wel ruim de tweede partij geworden. Maar liefst 23.668 inwoners van Flevoland stemden op de Partij van de Arbeid. Persoonlijk kreeg ik als lijstduwer en Leidse 'bestuursimmigrant' nog 239 stemmen. En daar was ik best trots op. Allemaal heel erg bedankt dus!

Overigens is er zelfs nu nog discussie over de uitslag. Het schijnt zo te zijn dat er in Almere 80 stemmen meer zijn uitgebracht dan er kiezerspassen zijn ingenomen. Een onbegrijpelijke zaak, iets wat eigenlijk helemaal niet kan of mag voorkomen in ons systeem. Dat dit blijkbaar toch kan gebeuren is misschien wel het beste pleidooi om heel snel dat onzinnige besluit, om af te stappen van de vertrouwde stemcomputers, weer terug te draaien. Als dit al fout is gegaan, wat is er dan allemaal nog meer fout gegaan?

Wat de nu vastgestelde uitslag voor mij persoonlijk gaat betekenen is nog niet duidelijk. Als grootste partij zal de VVD nu het voortouw moeten gaan nemen in het formatieproces. Pas als dat achter de rug is zal duidelijk zijn of mijn partij een rol in het college zal gaan spelen. Tot die tijd blijven de verhuisdozen nog even in de kast.

Tot ziens.

Stem PvdA op 2 maart!

Campagne

Vandaag waren we voor de campagne in Almere. Ondanks het slechte weer werd het een gezellige middag met muziek, rap, veel mensen en Job Cohen. Ik maakte de volgende impressie:

Drie keer mis

Koud

In het kader van de campagne waren we vandaag in Emmeloord en Dronten. Zoals u de afgelopen week van mij gewend bent, maakte ik met mijn flipcamera korte impressie van wat de koudste campagne dag tot nu toe werd.

Multifunctioneel

De bibliotheek, het buurtcentrum, de school, het consultatiebureau en de sportzaal. Allemaal voorzieningen die vroeger in een eigen gebouw een plek in de gemeenschap hadden. Maar dat werd te duur en daardoor zag je dat dit soort voorzieningen langzaam de deuren moesten sluiten wat vooral in de kleinere kernen grote gevolgen had voor het voorzieningenniveau en dus de leefbaarheid. Een moderne oplossing voor dit probleem is het multifunctioneel centrum, op een centrale plaats in de buurt waar alle voorzieningen samen worden gebracht. Doordat de gebruikers in zo'n centrum allerlei functies kunnen delen is het weer betaalbaar. Bovendien ontstaan er door samenwerking allerlei nieuwe kansen.

De Partij van de Arbeid is een enthousiast voorstander van dergelijke voorzieningen. Daarom waren we vandaag in het gloednieuwe Atolplaza in Lelystad op werkbezoek. Naast veel PvdA-ers uit de polder waren er ook een aantal tweede kamerleden met de rode dubbeldekker uit Den Haag gekomen. O.a. Ronald Plasterk, Hans Spekman, Ed Groot en Agnes Wolbert maakte deel uit van onze delegatie.

Atolplaza is een centrale plek in de wijk waar diverse voorzieningen onder één dak komen. Het is een plek waar alle bewoners van de Atolwijk elkaar kunnen ontmoeten en elkaars cultuur beter kunnen leren kennen. Door saamhorigheid, gezelligheid en ontdekking wordt de hele buurt jouw buur. Atolplaza helpt de buurtbewoners om elkaar op een laagdrempelige manier beter te leren kennen. Naast de bewoners kunnen ook professionals elkaar ontmoeten om zorg te dragen voor goede en passende activiteiten voor de bewoners van de Atolwijk. Kortom een prima ontwikkeling en als het aan de Partij van de Arbeid ligt, gaan we daar de komende periode mee door in Flevoland.

Kijk hier voor een fotoimpressie van dit werkbezoek.

Tot ziens.

Stemmen

Op 4 februari jl. schreef ik hier over mijn nominatie voor de titel 'beste webpoliticus 2011, provinciale staten'. Inmiddels is het zover, de nominatielijst is vandaag definitief geworden en dus kan het stemmen beginnen. Daarvoor roep ik natuurlijk ook de lezers van mijn weblog op.

Als lezer van mijn weblog kunt u nu uw invloed uitoefenen door op mij te stemmen. In totaal reikt de organisatie 5 prijzen uit op maandag 28 februari. U kunt stemmen tot en met zaterdag 26 februari. Ik reken op u.

Tot ziens.

Horsterwold

In het kader van de campagne voor de statenverkiezingen van 2 maart waren we vandaag in Almere-Haven en in Zeewolde. In Almere-Haven hebben we in de ochtend folders en rozen uitgedeeld aan het winkelend publiek. Een beetje in de regen, dat wel.

In Zeewolde hadden we met zo'n 40 mensen een goede discussie over de aanleg van het Oostvaarderswold. Het Oostvaarderswold wordt een voor Nederland uniek natuurgebied van Internationale betekenis. De Partij van de Arbeid is voor de realisatie van dit project ondanks het feit dat het kabinet voornemens is om de geldkraan flink dicht te draaien.

Het Oostvaarderswold verbindt de Oostvaarderplassen met het Horsterwold en de Veluwe. Als het straks klaar is hebben we een prachtig recreatie en natuurgebied bij waar bovendien veel mensen werk zullen vinden. Doordat het gebied ook gebruikt kan worden voor natuurcompensatie voor aan te leggen wegen en bedrijfsterreinen elders heeft het gebied ook een belangrijke economische functie. Vanmiddag gingen wij onder leiding van een boswachter van Staatsbosbeheer een kijkje nemen in het Horsterwold om daar te zien en te horen waarom natuur in Flevoland zo belangrijk is.

Zoals vorige week heb ik voor u een korte impressie gemaakt.




Wilt u meer weten over de ontwikkeling van het Oostvaarderswold, klik dan hier.

Tot ziens.

Rode Rinus en Pé Daalemmer

De verkiezingen voor de Provinciale Staten op 2 maart komen nu snel dichterbij. De provincies spannen zich in om zoveel mogelijk kiezers naar de stembus te krijgen. Elke provincie doet dat weer op haar eigen manier. Zo ook de provincie Groningen. Daar maakte Rooie Rinus en Pé Daalemmer een wervingsfilmpje. Ik zag het vorige week tijdens het PvdA congres in Groningen voor de eerste keer en wil het u niet onthouden.

Rood op straat

Vanaf vandaag tot aan de verkiezingen voor de provinciale Staten op 2 maart a.s. zijn de mensen van de PvdA overal in de provincie te vinden. Vandaag waren we in Lelystad en Almere. Hieronder een korte impressie die ik maakte met mijn flipcamera.

Nominatie

Ruim zes jaar geleden begon ik met het schrijven van mijn weblog. Toen noemde ik dat nog mijn digitale dagboek. In de loop der tijd heb ik ontdekt dat internet een hele waardevolle aanvulling kan zijn in mijn bestuurlijke 'gereedschapskist'. Inmiddels zijn daar nieuwe 'social media' instrumenten bijgekomen. Eerst Hyves, toen Linkedin, Facebook en uiteindelijk Twitter. Met die volle digitale gereedschapskist onderhoud ik nu een jaar of twee het contact met de inwoners waarvoor ik dagelijks aan het werk ben. Gedurende die periode heb ik het aantal bezoekers van mijn site steeds verder zien stijgen met pieken wanneer er belangrijke beslissingen werden genomen en natuurlijk rondom verkiezingen. In de aanloop naar de verkiezingen op 2 maart nemen de bezoekersaantallen en de reacties die ik krijg weer flink toe.

Vandaag kreeg ik via www.bestewebpoliticus.nl het bericht dat ik ben genomineerd als 'beste social mediagebruiker' onder de provinciale politici. Een mooie mijlpaal in ruim 6 jaar op het web. En nu maar afwachten of ik deze titel ook in de wacht ga slepen. Ik sluit niet uit dat ik daar binnenkort uw hulp bij nodig heb. Voorlopig geniet ik even van de nominatie.

Tot ziens.

Lagerhuis

Vandaag namen negen Flevolandse scholen op het provinciehuis deel aan de provinciale voorrondes van de debatcompetitie 'Op weg naar het Lagerhuis'. Tijdens de finaleronde kreeg ik de rol van juryvoorzitter.

Jongeren die met elkaar in debat gaan, geweldig vind ik dat. Door deel te nemen aan ‘Op weg naar Het Lagerhuis’ vormen zij zich een mening over maatschappelijke onderwerpen en leren ze hun standpunt te verwoorden en zich in het openbaar te verdedigen. Een mooie leerschool voor onze jeugd!

En de overtuigende winnaar is geworden, het Oostvaarderscollege uit Almere. Zij slaagde er in drie spetterende debatrondes in om het Zuyderzee College te verslaan. Namens de jury mocht ik het winnende team voorzien van een grote beker.

'Op weg naar Het Lagerhuis' is een debatcompetitie die door de VARA speciaal ontwikkeld is voor middelbare scholieren tussen de 12 en 18 jaar. Het debat wordt georganiseerd in samenwerking met de twaalf Nederlandse provincies en het Nederlands Debat Instituut. Het debatcompetitie wordt dit jaar voor de 13e keer georganiseerd. Zo’n 200 scholen uit heel Nederland nemen deel aan deze wedstrijd. De winnaars gaan door in de landelijke competitie en kunnen zich uiteindelijk plaatsen voor de finale die door de VARA zal worden uitgezonden op tv.

Onder de deelnemende scholieren werden vanmiddag ook schaduwverkiezingen gehouden voor de Provinciale Staten, als voorproefje voor de verkiezingen op 2 maart. De uitslag was voor mij in ieder geval een flinke aansporing om de komende tijd flink met de campagne aan de slag te gaan. Desondanks zal ik u de uitslag niet onthouden. Met 102 uitgebrachte stemmen was de opkomst van deze schaduwverkiezingen maar liefst 94%. Omgerekend in zetels in de provinciale staten zou dat de volgende uitslag geven:

VVD - 9 zetels (9)
PvdA - 5 zetels (7)

PVV - 3 zetels (0)

CDA - 2 zetels (8)

SP - 2 zetels (6)

D66 - 10 zetels (0)

GroenLinks - 4 zetels (2)

ChristenUnie - 1 zetel (5)

SGP - 0 zetels (1)

Partij voor de Dieren - 2 zetels (1)

Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit - 1 zetel (0)

(Het aantal tussen haakjes is het werkelijk aantal zetels dat partijen nu in de Provinciale Staten hebben.)

Met het oog op toekomstige collegevorming een interessante uitslag. Ik zie uw analyse graag tegemoet op de reactiemogelijkheid onder deze tekst. Misschien goed om daarbij te bedenken dat van de 102 stemmers van vandaag nog niemand de stemgerechtigde leeftijd had bereikt.

Overigens heb ik de leerlingen van het winnende Oostvaarderscollege bijzonder veel succes gewenst met het vervolg. Zij zullen de Flevolandse eer moeten verdedigen in de landelijke competitie. Ik heb ze daarbij mijn persoonlijke steun toegezegd.

Tot ziens.

100 dagen

Vandaag is het 100 dagen geleden dat ik mijn werkzaamheden als nieuwe gedeputeerde in Flevoland begon. Het einde van zo'n periode is tegenwoordig voor veel bestuurders aanleiding tot een moment van reflectie. Bovendien is het bijna Kerstmis, ook een tijd voor bezinning en reflectie. Met de verkiezingen voor de deur lijkt het me niet het juiste moment om van die reflectie heel veel werk te maken, maar ik wil het ook niet ongemerkt voorbij laten gaan.

Over het algemeen kijk ik terug op een prettige periode. Zowel door de medewerkers van de provincie, mijn collega-bestuurders als de andere mensen uit de polder ben ik buitengewoon hartelijk ontvangen. Dankzij professionele ondersteuning van de ambtelijke organisatie was ik in staat me snel in te werken. Mijn komst naar Flevoland voelde een beetje als een landing in een warm nest en dat was fijn.

De kennismaking met de politieke cultuur in Flevoland was wel even wennen. Misschien was dit wel het grootste verschil met de tijd toen ik in Leiden wethouder was. De politieke verschillen tussen partijen zijn hier veel kleiner. Daardoor duren zelfs de ‘lange’ vergaderingen in Flevoland naar mijn gevoel kort. Bolkenstein zei ooit dat saaie politiek een zegen voor de mensen was. Hij had gelijk, maar iets meer politiek en iets meer debat zou de Flevolandse politiek volgens mij wel ten goede komen.

Wat mij in deze provincie eigenlijk het meest is opgevallen, is de kleine schaal. Een provincie, zes gemeenten, een waterschap en krap vierhonderdduizend inwoners maakt het allemaal heel overzichtelijk. Geen groot duur provinciehuis en geen grote stadhuizen met vele honderden ambtenaren. Het is de voor deze provincie zo kenmerkende menselijke maat. Een wethouder in Flevoland heeft als dat nodig is binnen een mum van tijd een provinciebestuurder aan de telefoon en andersom is het voor ons geen probleem om een overleg met zes wethouders te beleggen om samen een koers te bespreken. Het is zo ongeveer zoals Thorbecke het bedoeld moet hebben. Die korte lijnen zijn buitengewoon waardevol en geven ons slagkracht. Wat mij betreft een goed voorbeeld voor andere provincies.

Toch zitten er ook nadelen aan die kleine schaal. Die nadelen zitten vooral in de relaties tussen de gemeenten onderling en de verhouding tussen provincie en de gemeenten. Door de kleine schaal lopen we elkaar soms voor de voeten en voeren we veel discussies over wie waarover gaat. Toch denk ik dat de gemeenten, het waterschap en de provincie in Flevoland zoveel gemeenschappelijke belangen hebben dat het zeer de moeite waard is om ons vooral samen sterk te maken van een sterkere Flevolandse samenwerking. Dat is goed voor de provincie en goed voor onze inwoners. Volgend jaar viert de provincie haar 25-jarig jubileum. Wat mij betreft een mooie aanleiding om werk te maken van die samenwerking.

De portefeuille die ik overgenomen heb van John Bos was voor mij in zekere zin een sprong in het diepe, er zaten voor mij veel nieuwe onderwerpen in. Voor mij betekende dat de afgelopen 100 dagen vooral veel inlezen, studeren en kennismaken, heel veel kennismaken. Achteraf gezien merk ik dat deze ‘mensenportefeuille’ mij sneller in zijn greep heeft gekregen dan ik voor mogelijk hield na al die jaren op de meer ‘harde’ beleidsterreinen. Met deze kennis zou ik graag na de verkiezingen een vervolg willen geven aan mijn eerste periode. Of dat ook gaat lukken is natuurlijk van veel meer afhankelijk dat mijn eigen inzet.

Tot ziens.