Toon Hermans

Vanmiddag was ik in Zeewolde. Hier werd het Toon Hermanshuis officieel geopend, een inloophuis voor (ex)kankerpatiënten en hun naasten. Edith Schippers, Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Sport heeft de openingshandeling verricht, door het onthullen van een schilderij van Toon Hermans, gemaakt door Jeanette van Vliet.

Het kost mensen met kanker vaak moeite hun leven na de diagnose en behandeling opnieuw vorm en zin te geven. Erover praten helpt. Het Toon hermanshuis biedt een plaats waar men ruimte krijgt om vrij over ervaringen, problemen en beperkingen te praten met iemand die buiten de familie- en kennissenkring staat. Iedereen die met kanker in aanraking is gekomen is welkom, bijvoorbeeld als patiënt, ex-patiënt, partner of familie. Het inloophuis richt zich primair op mensen uit Zeewolde.

Het woord inloophuis zegt al genoeg. Een centrum met een open deur, laagdrempelig en daarin mensen met een luisterend oor en enige afleiding. Dit alles in een huiselijke sfeer. Mensen kunnen er onaangekondigd binnenlopen, even een kopje koffie of thee drinken en hun verhaal delen met lotgenoten en vrijwilligers. Het inloophuis biedt hen in een ongedwongen sfeer een luisterend oor.

Het is bovendien een initiatief dat door inzet van heel veel vrijwilligers en uithoudingsvermogen tot stand gekomen is. Men heeft e.e.a. gedaan zonder subsidie van de provincie.

Tot ziens.

Basisz

Nog niet zo lang geleden kreeg ik een mailtje van Martine Kruider. Zij is inwoner van Zeewolde, volgde me op Twitter en was zo op het idee gekomen om mij eens uit te nodigen voor een bezoek aan kringloopwinkel De Basisz in Zeewolde. Omdat ik vanmiddag toch een afspraak had met wethouder Winnie Prins in het gemeentehuis ben ik op de terugweg langs gegaan. Daar heb ik geen spijt van gekregen.

Ik werd in de winkel ontvangen door Martine Kruider en Corine Kroon. Zij vormen samen drijvende kracht achter dit initiatief. Door hun werkzaamheden met jongeren kwamen zij tot de ontdekking dat er onder deze groep behoefte was aan nieuwe vormen van werk en opleiding. Door een intensieve coaching en begeleiding helpen ze nu jonge mensen, die dat op eigen kracht niet redden, om hun weg te vinden naar betaald werk.

De Basisz is veel meer dan een kringloopwinkel. Eigenlijk is het een leer- werk- en trainingscentrum voor jongeren t/m 27 jaar. De Basisz biedt jongeren ongeacht hun achtergrond of omstandigheden een werkplek om op weg geholpen te worden naar een opleiding, een baan, een combinatie van beide of een zelfstandig ondernemerschap. De jongeren krijgen een kans om met eigen handen aan hun toekomst te leren werken.

Het is moeilijk te beschrijven met hoeveel gedrevenheid, enthousiasme en betrokkenheid Martine en Corine de afgelopen jaren hebben gewerkt om de Basisz uit te bouwen tot wat het nu is. Ze hebben werkelijk al hun creativiteit ingezet om dankzij en ondanks alle denkbare regelgeving van de overheid hun kringloopwinkel uit te bouwen tot een stevige en waardevolle maatschappelijke voorziening. Ze doen daar buitengewoon waardevol werk voor de samenleving. Gelukkig worden ze daarbij geholpen door heel veel vrijwilligers, inwoners van Zeewolde en de provincie, maar ook door bestuurders uit de Polder. In 2008 kreeg de Basisz heel terecht de GAAF prijs t.w. 10.000 euro toegekend. Dat dit geld buitengewoon goed besteed is, heb ik vandaag met eigen ogen kunnen zien.

De Basisz heeft ook een eigen website. Klik hier voor meer informatie.

Tot ziens.

Zonnehoeve

Een aantal weken geleden deed ik op mijn weblog verslag van mijn werkbezoek aan Lelystad, de eerste in een serie werkbezoeken aan gemeenten. Woensdag 8 december ging ik op werkbezoek in Zeewolde en Dronten.

‘s Ochtends was ik te gast bij boerderij Zonnehoeve in Zeewolde, een gemengd boerenbedrijf, gestart in 1981 en daarmee een van de oudste biologisch-dynamische bedrijven van Flevoland. De Zonnehoeve biedt ook zorg, inwoning en dagbesteding aan jongeren. In samenwerking met jeugdzorgaanbieder Nieuw Veldzicht (onderdeel van LSG-Rentray) wonen er op de Zonnehoeve jongeren die (voorlopig) niet meer thuis kunnen wonen. Deze jongeren hebben hun thuis in een van de drie gezinshuizen op het terrein van de Zonnehoeve.

De directeur van Nieuw Veldzicht, Peter van Vliet, gaf een presentatie over wat Nieuw Veldzicht doet voor jongeren die hulp of ondersteuning nodig hebben en hoe ze dat organiseren. Daarna heeft oprichter Piet van IJzendoorn (op de foto rechts) gepassioneerd verteld over het boerenbedrijf en de combinatie met het zorgen voor jongeren. Hij heeft een bijzonder verhaal dat te lang is om hier te vertellen. Hij vertelde het aan de makers van het VPRO programma Tegenlicht.



Als afsluiting heb ik een rondleiding over het erf gekregen.

Jongeren hebben op de Zonnehoeve letterlijk de ruimte om te wonen, spelen, leren en werken, en daardoor als persoon te kunnen groeien. En alles zo gewoon mogelijk! Ik ben erg onder de indruk van dit geweldige bedrijf en de gedrevenheid van de medewerkers. Zonnehoeve heeft een eigen website: www.zonnehoeve.net

’s Middag sprak ik in Dronten met wethouder Erik Langeweg (foto), wethouder voor onder meer jeugdbeleid en onderwijs, over de situatie in Dronten en over onze samenwerking.

Erik Langeweg timmert met gedrevenheid aan het jeugdbeleid en onderwijs in Dronten. Inmiddels al bijna 5 jaar, en met succes. In Dronten is in deze jaren intensief gebouwd aan een goede zorgstructuur en het preventief jeugdbeleid. De samenwerking heeft hierdoor een behoorlijke ‘boost’ gekregen. Erik is vooral trots op het bereik van de peuterspeelzalen en kinderopvang in Dronten: 92% van de kinderen tussen de 0-4 jaar bezoekt een voorschoolse voorziening. De signaleringskwaliteit is hoog en de kinderen die dit nodig hebben, krijgen voor- en vroegschoolse educatie. Dronten wil de ondersteuning in opvoeden en opgroeien voor kinderen en ouders graag koppelen aan de basisvoorzieningen. En met het grote bereik is dat volgens mij een prima keuze!

Verder maakten wij kennis met de onderwijshulpverlening en twee vormen van ambulante hulp (gezinsbehandeling en thuishulp) in Dronten. Wat mij vooral opviel is dat bij deze vormen van hulp tijdens het traject steeds wordt gekeken of de hulp lichter kan. Daarmee wordt creatief samengewerkt met andere partners, bij de onderwijshulpverlening met een instituut voor huiswerkbegeleiding. Hierdoor wordt het hulpverleningstraject zo kort mogelijk gehouden, maar worden ouders en jongeren niet meteen helemaal losgelaten. En heel belangrijk, we hebben daarmee ruimte om meer mensen helpen. De werkers zijn terecht trots op hun methodiek die in korte tijd sterk verbeterd is en die goede resultaten oplevert.

Tot ziens.