Expat Centre Leiden

Met een druk op een rode knop (foto)mocht ik vandaag samen met Willem te Beest, vicevoorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Leiden, het Expat Centre Leiden officieel openen. Het Expat CentreLeiden is het nieuwe informatiepunt voor buitenlandse kenniswerkers in de regio Leiden.

De regio Leiden behoort tot de meest kennisintensieve regio’s van Nederland, met het Leiden Bio Science Park, de Universiteit Leiden, ESA Estec in Noordwijk, de bollensectoren de internationale juridische organisaties in Den Haag. In zo’n regio is de aanwezigheidvan voldoende hoogopgeleid personeel van cruciaal belang. Aangezien hoogopgeleidtechnisch personeel schaars is, werven veel organisaties hun personeel ook in het buitenland.

Er werken al zo’n 3.000 hoog opgeleide migranten in de regio en dat zullen er in dekomende jaren alleen maar meer worden. Expats ondervinden nu problemen bijbijvoorbeeld juridische kwesties, het zoeken van een huis en de weg vinden in Leiden. Het Expat Centre is speciaal opgezet om aan deze behoeften te voldoen. Daarbij gaathet niet alleen om formele zaken. Ik vind dat we het aan onze stand en de ambitie als kennisstad verplicht zijn ervoor tezorgen dat expats zich hier zo snel mogelijk thuis voelen.

Het Expat Centre Leiden bestaat uit de website http://www.expatcentreleiden.nl/ en een speciale expat balie in het Visitor Centre Leiden. Kennismigranten kunnen daar vanaf vrijdag 22 januari terecht bij de speciale expat officer voor vragen over formaliteiten rondimmigratie, wonen (zoals belastingen, verzekeringen, het vinden van een huis, scholen,enz), wat is er te doen en informatie over Leiden en de regio.

De foto bij dit bericht kreeg ik van Manon Vonk, waarvoor mijn dank.

Tot ziens.

Commandeur

Willem van Gulik (foto), hoogleraar Materiële cultuurkunde en kunstgeschiedenis van Oost Azië, is maandag 23 november door koningin Beatrix benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. Burgemeester Henri Lenferink spelde hem de bijbehorende versierselen op na afloop van zijn afscheidscollege.

Willem van Gulik heeft zich als hoogleraar lang ingezet voor de relatie tussen de Nederlandse en Japanse overheid. Om hem daarvoor te bedanken had de ambassadeur van Japan vanavond een diner voor hem georganiseerd. De ambassadeur had een groot aantal mensen uitgenodigd met wie Willem van Gulik tijdens zijn actieve carriere had samengewerkt. Als vertegenwoordiger van de gemeente Leiden mocht ik vanavond bij dat diner aanwezig zijn.

Daardoor zat ik vanavond opeens aan een tafel met o.a. een oud-minister president, een oud-burgemeester van Leiden, een oud-chef defensiestaf en een president van het internationale gerechtshof. Het was een boeiende avond.

Tot ziens.

Paling

Wat hebben Leiden en Volendam met elkaar gemeen? Het antwoord is paling. Paling is van groot belang voor de Volendammer vissers, maar met een teruglopende visstand in de wereld staat de paling op uitsterven. Voor de vissers in Volendam een groot probleem, en daar komt Leiden om de hoek kijken.

Vanmorgen mochten we minister Gerda Verburg (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) verwelkomen in het Gorleus Laboratorium van de Universiteit Leiden om haar te informeren over het resultaat van onderzoek van de Universiteit Leiden. Daar doet men al geruime tijd onderzoek naar een manier om de natuur een handje te helpen. In ons Bio Science Park leveren levende palingen in gevangenschap nu al miljoenen glasaaltjes af. Dat gebeurt nu nog onder laboratorium condities en er zijn nog een aantal praktische problemen die nader onderzoek nodig maken. De resultaten zijn echter zo bemoedigend dat de minister naar Leiden kwam om dit met eigen ogen te zien. Tijdens het bezoek werd zij geinformeerd over het feit dat Nederland in dit onderzoek wereldwijd voorop loopt waardoor bijvoorbeeld wetenschappers uit een visland als Japan naar Leiden komen om onze resultaten te zien.

Naast onderzoekers zijn er inmiddels ook al ondernemers die in deze productietechniek brood zien. Een bedrijf als Volendam Glasaal BV is daar weer een voorbeeld van. In Volendam begint binnenkort de eerste experimentele glasaalkwekerij waar met de kennis en ervaring van het onderzoek in Leiden en met hulp van het Innovatienetwerk van LNV de palingkweek verder wordt onderzocht en uitgeprobeerd. Ook de burgemeester en een wethouder uit Volendam waren daarom vanmorgen in Leiden. Zij onderstreepten met hun aanwezigheid het belang van de ontwikkeling voor de Volendammer economie.

Naast palingzaken heb ik de minister ook nog in algemene zin kunnen informeren over het Bio Science Park. We zijn tenslotte het beste bedrijventerrein van Nederland.

Tot ziens.

Gewone doen.

Het zomerreces is nu echt achter de rug, vanaf vandaag gaan we weer gewoon aan het werk. De agenda is alweer overvol met nieuwe afspraken. Voor mij staan de komende twee weken vooral in het teken van de voorbereidingen van mijn vertrek naar Japan op zondag 13 september a.s. Wat ik daar ga doen zal ik hier de komende tijd nader toelichten. Daarnaast ben ik van plan om u ook tijdens mijn reis te laten zien wat ik daar doe en waarom het voor de stad Leiden van belang is.

Eerst nog even terug naar vandaag. Vandaag stond vooral in het teken van de een tweetal gebeurtenissen bij de Leidse Universiteit. Op de eerste plaats was dat de feestelijke ingebruikname van het historisch Academiegebouw aan het Rapenburg. Na ruim 2 jaar van restauratiewerkzaamheden was het vanmorgen koninging Beatrix zelf die het vernieuwde gebouw mocht heropenen door het onthullen van een plaquette (zie foto) aan de buitengevel met daarop een afbeelding van Willem van Oranje, de stichter van onze universiteit.

Vanmiddag was de traditionele opening van het Academisch jaar in de Pieterskerk. Daarvoor was deze keer oud-wethouder van Leiden, Alexander Pechtold uitgenodigd. Hij hield een goed doordachte toespraak waarbij zijn kritiek vooral uitging naar het kabinet. Dit vanwege de onwil die hij daar aantrof om te investeren in kennis, innovatie en hoger onderwijs. Een stelling die in de Pieterskerk vanmiddag natuurlijk op grote bijval kon rekenen. In dat opzicht had hij een beetje makkelijk thema gekozen. Toch wees hij ook met een vinger naar de universiteit zelf, omdat die de afgelopen jaren blijkbaar niet in staat is geweest om in de samenleving voldoende draagvlak te krijgen voor verhoging van de uitgaven voor hoger onderwijs. Er klonk een soort opdracht aan de universiteit om ook de man in de straat te laten zien waarom hoger onderwijs zo belangrijk is voor de samenleving. Dat is nu onvoldoende het geval. Dat Bouwend Nederland onder aanvoering van Eelco Brinkman erin slaagde om 2,5 miljard crisisgeld los te krijgen terwijl de Nederlandse universiteiten niets extra's krijgen heeft ook te maken met het feit dat 'de man in de straat' begrijpt waarom bouwen nodig is. Alexander had hier natuurlijk wel een punt. Ik ben benieuwd welke acties de organisaties voor hoger onderwijs de komende tijd gaan bedenken om de steun uit de samenleving te vergroten. Overigens was Alexander zelf niet helder over waar hij dan meer geld voor hoger onderwijs vandaan wilde halen. Hij pleitte voor een grondige herorientatie van de overheidsuitgaven. Daarbij doelde hij op hervorming van stelsels zoals de arbeidsmarkt, de woningmarkt en de pensioenen waarvan de financiele en maatschappelijke houdbaarheidsdatum al lang zou zijn verstreken. Ik ben bang dat dit ook taal is die 'de man in de straat' niet zal begrijpen. Bedoelde hij hier nu echt dat door het verlagen van uitkeringen, het afschaffen van huursubsidie en het verlagen van pensioenen geld vrij gemaakt moet worden voor kennis en innovatie? Misschien was het wel de bedoeling dat de 'man in de straat' dit niet zou begrijpen.

Hoe dan ook, het academisch jaar is vandaag begonnen en het politiek reces is afgelopen. Vanaf vandaag is Leiden weer een beetje in haar gewone doen.

Tot ziens.

LIS

In 1882 werd Heike Kamerlingh Onnes hoogleraar experimentele natuurkunde aan de universiteit van Leiden. De instrumenten die hij voor zijn experimenten nodig had waren in die tijd niet gewoon in de winkel te koop en moesten dus zelf worden gemaakt. Om ervoor te zorgen dat er voldoende vakmensen waren om deze instrumenten te maken richtte hij in 1901 de Leidse Instrumentmakersschool (LIS) op.

Deze school bestaat nog steeds en is tegenwoordig als de op een na kleinste vakopleiding van Nederland op het Leidse Biosciencepark gevestigd. Zo'n 200 leerlingen worden hier opgeleid tot instrumentmaker. Instrumentmakers zijn knutselaars, puzzelaars en uitvinders, die met hun technische kennis en creativiteit eigenlijk alles kunnen maken wat denkbaar is. Veel wetenschappelijk onderzoek zou onmogelijk zijn zonder de door instrumentmakers gemaakte apparaten of meetopstellingen.

Vandaag bracht ik samen met burgemeester Henri Lenferink een bezoek aan deze opleiding. Het is een unieke school. De lestijden lopen van 8 uur 's morgens tot 5 uur in de middag en meer dan de helft van de lestijd is praktijkles. Daarbij gaat het om metaalbewerken, glasblazen, electronica en het bewerken van keramiek. Het is een echte Willy Wortelschool op MBO niveau waar de leerlingen een schriftelijke baangarantie krijgen. Binnen een half jaar na het verlaten van deze opleiding heeft men werk gevonden.

In het geweld van steeds grotere onderwijsbedrijven is het mooi om te zien dat een kleine vakschool als de LIS ook gewoon kan blijven bestaan. De rijksregels voor financiering van het onderwijs maken dit overigens niet eenvoudig. Met directie en bestuur van de school hebben we gesproken over de manier waarop we elkaar kunnen helpen.

Tot ziens.

Leuven in Leiden

Vandaag was het weer eens bioscience wat de klok sloeg. Dat begon vanmorgen toen een brede delegatie uit het Belgische Leuven onder aanvoering van de bekende burgemeester Louis Tobback onze stad bezocht. De delegatie was samengesteld uit mensen van het Leuvense gemeentebestuur en de Katholieke Universiteit Leuven.

Leiden en Leuven hebben veel met elkaar gemeen. Historische steden met allebei een eigen belangrijke onderzoeksuniversiteit die bovendien op veel gebieden samenwerken. We hadden dus veel met elkaar te bespreken. Daarbij nam de bio science een belangrijke plaats in.

Vanmiddag was ik een van de sprekers tijdens het Beagle Life Science Center Symposium dat in het Bio Science Park werd gehouden in verband met het feit dat binnenkort een start zal worden gemaakt met het 2e Beagle gebouw in dit gebied. Het gaat hier om een soort bedrijfsverzamelgebouw dat heel specifiek is gebouwd om bio science bedrijven in onder te brengen. In de gebouwen zijn naast kantoren ook allerlei voorzieningen opgenomen ten behoeve van de inrichting voor gespecialiseerde laboratoria. Deze gebouwen vormen een prima oplossing voor jonge bedrijven die de startersfaciliteiten op het park ontgroeid zijn, maar nog niet toe zijn aan een eigen bedrijfsgebouw.

Tijdens deze bijeenkomst spraken vertegenwoordigers van de overheid, universiteit en bedrijfsleven over het maatschappelijk en economisch belang van het Bio Science Park. Ook de delegatie uit Leuven heeft een deel van dit symposium bijgewoond voor ze aan het einde van de dag met de trein naar Belgie vertrokken.

Tot ziens.

Medical Delta

Erasmus Medisch Centrum, de Erasmus Universiteit, de Universiteit Leiden, het LUMC en de TU Delft hebben elkaar sinds kort gevonden in de Medical Delta. Onder deze verzamelnaam gaan deze partijen samen onderzoek doen naar vernieuwende ontwikkelingen op het gebied van hoogwaardige medische technologie. Samen hebben de dokters en ingenieurs van deze 5 instituten zoveel kennis en deskundigheid in huis dat je mag verwachten dat deze samenwerking tot heel veel mooie en nuttige ontwikkelingen zal leiden.

Uit ervaring weten we echter dat alleen dokters en ingenieurs bij elkaar zetten geen garantie is voor mooie resultaten. Om echt succesvol te zijn is meer nodig. Zo zal het bedrijfsleven mee moeten doen om hoge onderzoekskosten te financieren in ruil voor de gelegenheid om nieuwe uitvindingen straks op de markt te mogen brengen. Tenslotte zal de gemeente moeten helpen om het proces waar nodig een duwtje in de rug te geven en om nationale en Europese onderzoeksgelden beschikbaar te krijgen.

Vanmorgen was ik in Rotterdam voor een overleg tussen bestuurders uit de drie betrokken gemeenten. We hebben afspraken gemaakt over de manier waarop we samen onze rol ten opzichte van de Medical Delta vorm gaan geven. Rotterdam, Delft en Leiden, samen sterk in de Medical Delta. U hoort nog van ons.

Tot ziens.

Verwachtingen

Vanmiddag was ik in de Hooglandse kerk voor de opening van het academisch jaar van de Universiteit Leiden. Altijd weer een indrukwekkende bijeenkomst met een spreker van formaat. Ik herinner me daarbij nog goed de geweldige toespraak die voormalig minister Pieter Winsemius vorig jaar bij deze gelegenheid hield. Het ging toen over ongetemde uitdagingen. Zo'n ervaring schept verwachtigen en daarmee zat ik vandaag opnieuw in de kerk.

Vandaag was echter alles anders. Dit jaar zou onze minister van buitenlandse zaken, Maxime Verhagen, de gastspreker zijn. Hij moest echter voor spoedoverleg in Brussel zijn. Dat kan natuurlijk gebeuren, maar daardoor moesten wij het doen met een nogal langdurige toespraak die de minister eerder vandaag ergens op video had ingesproken. Het was een monotoon verhaal geworden, waarbij geen enkele rekening gehouden was met de typische galm die bij zo'n groot kerkgebouw hoort. Bij het afspelen van deze opname was voor het publiek vooral een galmende minister te horen, waardoor men een groot deel heeft moeten missen. Daarnaast scheen de zon op het moment van de toespraak zo naar binnen dat op het grote scherm ook geen minister meer te zien was.

Ondanks alles lukte het me nog net om te begrijpen dat de minister een pleidooi hield voor achtereenvolgens:

- het aanhalen van de politieke banden met de Verenigde Staten van Amerika;

- het verhogen van de Nederlandse defensieuitgaven;

- uitbreiding van het gebruik van kernenergie in Nederland;

Dat zijn niet echt de punten waar je als PvdA wethouder nu direct heel gelukkig van kan worden, maar dat terzijde. Erger vond ik dat zijn punt over de defensieuitgaven al naar de ochtendpers was uitgelekt en dat de opmerkingen over kernenergie, naar vanavond bij het NOS Journaal bleek, onderdeel uitmaakten van een brede mediacampagne voor kernenergie waar het CDA vandaag aan begonnen is.

Mijn verwachtingen waren blijkbaar te hoog gespannen. Gelukkig was de afsluiting van deze bijeenkomst een stuk positiever toen de rector magnificus de winnaars bekend maakte van de Mr. K.J. Cath-prijs. Deze prijs gaat jaarlijks naar een groep mensen die de Universiteit op een bijzondere manier naar buiten toe heeft gebracht. Dit jaar viel deze eer te beurt aan de wiskundemeisjes.nl voor de manier waarop zij het vak wiskunde onder de aandacht brengen van de jeugd. Hun site wiskundemeisjes.nl krijgt dagelijks meer dan 2000 lezers. Geweldig toch, kijk zelf maar even.

Tot ziens.

Koud

Precies vandaag was het 100 jaar geleden dat in onze stad Heike Kamerlingh Onnes (foto) er als eerste in slaagde om het gas helium vloeibaar te maken bij een temperatuur van slechts vier graden boven het absolute nulpunt. Daarmee opende hij de weg naar experimenteel onderzoek bij de allerlaagste temperaturen. In de periode daarna kwamen vanuit de hele wereld wetenschappers naar Leiden om hun experimenten uit te voeren. In 1913 kreeg Kamerlingh Onnes de Nobelprijs voor de Natuurkunde.

Bij afwezigheid van de burgemeester mocht ik samen met de Rector Magnificus van de Universiteit Leiden een beeld onthullen voor het Kamerlingh Onnesgebouw aan de Steenschuur.

Naar aanleiding van de gebeurtenis 100 jaar geleden zijn er de komende tijd maar liefst 4 tenstoonstellingen in de stad. In het Kamerlingh Onnes gebouw is een tentoonstelling van historische foto's, in de Universiteitsbibliotheek worden boeken en documenten getoond. Verder zijn er exposities in zowel de Lakenhal als het museum Boerhaave.

Ons credo 'Leiden, stad van ontdekkingen' was vandaag weer buitengewoon toepasselijk.

Tot ziens.

Battle of the universities

De Academische Jaarprijs is een prijs voor de beste vertaling van wetenschappelijk onderzoek naar een breed publiek en beloont de winnaar met het beste voorstel met 100.000,- Euro. De wedstrijd staat open voor teams van de Nederlandse universiteiten en is met de opening van het academische jaar op 3 september vorig jaar begonnen. Vandaag was ik in 'onze' eigen Leidse Schouwburg aanwezig bij de finale.

Stil hoopte ik natuurlijk op een overwinning van de Leidse Universiteit. Het Leidse team had hiervoor een project in de strijd gebracht over het onderwerp pubertijd. Als thema sloot dat mooi aan bij het verhaal dat hoogleraar Michiel Westenberg in februari van dit jaar uitsprak ter gelegenheid van de 433ste verjaardag van de Universiteit Leiden onder de titel ‘De jeugd van tegenwoordig’. Ik schreef daar toen ook over in mijn dagboek.

Uiteindelijk ging de hoofdprijs naar de Rijksuniversiteit Groningen voor een project met betrekking tot infra-rood sterrenkunde. Gezien de grote deskundigheid van de jury onder voorzitterschap van Rick van der Ploeg (foto) zal ik me bij deze uitkomst neerleggen.

Tot ziens.

Bio Science kennismaking

Vandaag had ik een uitgebreide kennismaking met het Bio Science Park in onze gemeente. Binnen mijn EZ portefeuille zal de komende periode veel tijd gaan naar de ontwikkeling van dit gebied en dat is niet voor niets. Het Leiden Bio Science Park is immers het grootste life sciences kenniscluster in Nederland. Bovendien hebben we als gemeente samen met onze partners in het park de ambitie om door te blijven groeien tot een internationaal topniveau met toonaangevende bedrijven, onderzoekers en opleidingen.

Dat lijkt heel ambitieus, maar veel mensen weten niet dat dit park nu al het 5e park van Europa is op dit gebied. Op het park bevinden zich instellingen en bedrijven die behoren tot de wereldtop op het gebied van life sciences zoals het LUMC, TNO, LACDR, Top Instituut Pharma, Centocor, Crucell, Pharming en Octoplus. Door de aanwezigheid van deze topkennis is het park een aantrekkelijke vestigingsplaats geworden voor meer bedrijven en wetenschappers. De verschillende partners willen de komende jaren bovendien blijven investeren in een hoogwaardig vestigingsmilieu waar het niet alleen prettig is om te werken, maar ook om te wonen en te ontspannen.

Het park bestaat sinds 1982 en inmiddels werken er zo'n 10.000 mensen op het park. Door een zeer restrictief toelatingsbeleid, waarbij alleen bedrijven worden toegelaten die actief zijn in de bio science, kon dit gebied uitgroeien tot wat het nu is.

Vanmorgen ben ik mijn kennismaking begonnen in De Stal, het voormalig onderkomen van stier Herman. Daar kreeg ik een uitgebreide presentatie over het park waarbij we een interessante discussie hadden over de kracht van deze economische cluster en de kansen en bedreigingen die we zien voor de toekomst.

Daarna hebben we een wandeling door het park gemaakt, waarbij we een bezoek hebben gebracht aan het bedrijf Baseclear. Dit bedrijf is een servicelaboratorium met een specialisatie op DNA technieken. Onder de klantenkring van dit bedrijf zitten veel andere bedrijven die ook op het bio science park zitten.

Na de wandeling heb ik in De Stal samen met een groot aantal mensen van verschillende bedrijven en instellingen de lunch gebruikt. Het was een buitengewoon interessante kennismaking met de wereld van de bio science bedrijven. De kennis die ik vandaag heb opgedaan kan ik de komende tijd goed gebruiken bij mijn werk.

Tot ziens.

Gefeliciteerd!

De Universiteit Leiden was jarig vandaag en daarom zat ik vanmiddag tijdens en plechtige bijeenkomst in de Pieterskerk voor de 433 ste Dies Natalis.

Daar sprak prof. dr. P.M. Westenberg, hoogleraar Ontwikkelingspsychologie, de diesoratie uit. De titel van zijn verhaal was: De jeugd van tegenwoordig! Het ging over gedragsproblematiek bij opgroeiende tieners waarin hij probeerde te verklaren waarom jongeren in de pubertijd doen wat ze doen en waarom. Zeker voor iemand als ik, vader met drie kinderen in die doelgroep, een buitengewoon boeiend en leerzaam betoog.

Na een muzikaal intermezzo werd vervolgens een eredoctoraat uitgereikt aan: prof. dr. F. Holsboer, directeur van het Max Planck Instituut voor Psychiatrie te München.

De bijeenkomst werd beeindigd met de uitreiking van de Onderwijsprijs van de Leidse Studentenraad.

Tot ziens.

Life meet science

Vandaag was een dagje Bio Science. Dat begon vanmorgen met een bestuursvergadering van de Stichting Leiden Life Meet Science in het kantoor van Centocor. De grondleggers van deze in 2005 opgerichte stichting zijn de universiteit en de gemeente Leiden, LUMC, TNO, Naturalis, Kamer van Koophandel Rijnland, Provincie Zuid-Holland, Hogeschool Leiden en ROC Leiden. De stichting stelt zich tot doel om groei van het Leiden Bio Science Park in omvang en kwaliteit te realiseren. Als wethouder Economische zaken maak ik deel uit van dit bestuur. We hebben vandaag o.a. gesproken over zaken met betrekking tot inrichting van het gebied en onderwijs voor de bioscience bedrijven.

Vanavond was ik aanwezig in het Life Science Cafe. In de voormalige stal van stier Herman kwamen hier allerlei mensen bij elkaar die het gebied tot hun werkterrein rekenen. Voornamelijk om te netwerken en informatie uit te wisselen. Het is mij duidelijk dat de bioscience bedrijven onderling een hechte groep vormen die veel samenwerken en daarbij ook gemeenschappelijke doelen hebben. Ik merk dat dit voor de bedrijven buitengewoon stimulerend werkt.

Tijdens deze bijeenkomst kregen we een presentatie van de directeur van BioPartner Center Leiden, Henk Venema. Biopartner heeft in het Biosciencepark twee bedrijfsverzamelgebouwen met alle faciliteiten die startende ondernemers in de Life Sciences nodig hebben: laboratoria, kantoorruimte, centrale faciliteiten en telefoon-, technische en IT-infrastructuur. Startende bedrijven kunnen hier terecht tegen een bijzonder aantrekkelijk tarief en onder voorwaarde dat men binnen 5 jaar weer vertrekt zodra de nieuwe onderneming op eigen benen kan staan. Dit bedrijf vormt hiermee de 'incubator' van het Biosciencepark en dit functioneert uitstekend. Het zijn mede dit soort initiatieven die het Biosciencepark haar internationale toppositie heeft gegeven en waar ik als wethouder Economische Zaken bovendien enthousiast van kan worden.

Tot ziens.

Randstad Urgent

De Randstad weer aan de top brengen als duurzame, economisch sterke regio, door besluitvaardigheid en bestuurlijke daadkracht te organiseren. Dat is de doelstelling van een programma dat het kabinet vorig jaar is gestart onder de naam Randstad Urgent.

In het kader van dit programma heeft mijn voorganger Filip van As vorig jaar met de minister van Economische Zaken, Maria van der Hoeven, een overeenkomst ondertekend. Met hun handtekening hebben zij hun commitment gegeven aan de uitvoering van het kabinetsprogramma Randstad uit het regeerakkoord. Voor Leiden zit een verbetering van de onsluiting van het Bio Science Park in het Programma Randstad Urgent. Deze maatregelen zijn een noodzakelijke voorwaarde voor de verdere ontwikkeling van het Bio Science Park. Aangezien hiermee ook nationale belangen gediend zijn trekken de gemeente Leiden en het Rijk hier samen op.

De besluitvorming in Nederland heeft last van bestuurlijke drukte. Dat levert te vaak vertraging op. De bestuurlijke cultuur moet daarom anders. Veel bestuurders in Nederland zijn het erover eens dat het Rijk en de provincie als dat nodig is gelegitimeerd knopen moeten kunnen doorhakken. Daarom zijn vorig jaar bestuurlijke duo’s gevormd die samen een specifiek project gaan ondersteunen dat voor de Randstad van strategisch belang is. De uitbreiding van het Bio Science Park is zo'n strategisch belang en daarom vorm ik nu samen met minister Van der Hoeven zo'n duo.

Afgesproken is dat de minister uiterlijk april 2008 een uitspraak van het kabinet zal vragen over een financiële bijdrage voor de oplossing van ons probleem. Daar staat tegenover dat de gemeente moet zorgen voor een tijdige aanpassing van het bestemmingsplan en overeenstemming met de grondeigenaar.

Vanmorgen was ik in Den Haag om de voortgang van onze afspraken te bespreken met minister Van der Hoeven. Bovendien hebben we afspraken gemaakt over de samenwerking tussen het ministerie en de gemeente met betrekking tot de Bio Science cluster.

Tot ziens.

Ongetemde uitdaging

Het was een bijzondere dag vandaag. Dat begon al met de opening van het academisch jaar vanmorgen in de Pieterskerk. Als gastspreker was deze keer Pieter Winsemius uitgenodigd. Ik schreef op deze plaats vaker in positieve zin over deze man. Dat beeld heeft hij wat mij betreft vandaag nog eens bevestigd. Zijn inleiding boeide van begin tot eind. Ik zal het niet allemaal herhalen want de tekst is integraal op de site van de Universiteit Leiden terug te vinden. Zijn verhaal ging over, wat hij noemde, ongetemde uitdagingen. Grote belangrijke vraagstukken van deze tijd die er werkelijk toe doen maar waarvoor we de oplossing nog niet hebben gevonden. Als voorbeeld noemde hij o.a. de klimaatverandering en de problematiek in de achterstandswijken. Hij sprak over de rol die de Universiteit zou moeten spelen in het opleiden van mensen die in de toekomst de oplossingen voor dit soort ongetemde uitdagingen kunnen bedenken. Het is de moeite waard om zijn tekst er nog eens op na te lezen. Of zelfs terugkijken in streaming video.

Voor mij was het overigens de eerste keer dat ik de Pieterskerk van binnen zag zonder de steigers onder het plafond. Deze zijn recent weggehaald waardoor nu het zicht op het gerestaureerde plafond helemaal zichtbaar is geworden. Het ziet er werkelijk prachtig uit.

Vanavond was ik in Leiden zuid-west voor de eerste informatieavond over een bouwplan op de hoek van de Zoeterwoudseweg en de Vrijheidslaan, de zogenaamde 'Sanderslocatie'. SLS Wonen heeft voor deze locatie een plan gemaakt voor de bouw van 126 woningen voor jonge starters of studenten. Driekamerwoningen met een huur tot 500 euro. Dat zijn de doelgroepen waarvoor we in de stad veel woningen tekort hebben. Wat dat betreft kunnen we niet genoeg van dit soort plannen binnen krijgen.

Vanavond bleek dat de direct omwonenden daar toch heel anders over dachten. Zij kijken op dit moment tegen een vestiging van de Praxis aan van een meter of 10 hoog en dat is heel wat anders dan woonbebouwing die pakweg 3 keer zo hoog is. Veel protest uit de zaal tegen de realisatie van dit plan dus waarbij ik het zo nu en dan zwaar te verduren kreeg. Dat het om mooie architectuur gaat die op 30 tot 40 meter afstand van de woningen komt te staan doet daar niets aan af.

Het dilemma is helder. Als we deze bebouwing doorzetten maken we heel veel startende woningzoekenden die eindelijk een woning kunnen krijgen heel gelukkig, maar zullen de omwonende dat mij absoluut niet in dank afnemen. Doen we helemaal niets, dan is het precies andersom. Dat is vaak het lot van de bestuurder. Het lijkt een ongetemde uitdaging.

Vanavond hebben we goed geluisterd naar de wensen die in de wijk leven met betrekking tot dit bouwplan. De komende tijd gaan we ons best doen om te kijken of we een compromis kunnen vinden, waardoor we beide partijen gelukkig maken. Of dat helemaal lukt weet ik niet. Ik weet wel dat die vrouw in het publiek die riep dat we alles toch al besloten hadden, en dat het plan wel gewoon door zou gaan, geen gelijk zal krijgen.

Tot ziens

Studentenhuisvesting

In december jl. gaf ik op deze plaats mijn mening over de Taskforce Studentenhuisvesting. Mijn verhaal kwam er toen op neer dat alleen het hebben van een taskforce geen enkele garantie was voor het oplossen van het probleem; het tekort van meer dan 1000 studentenwoningen in onze stad. Mijn verhaal was destijds aanleiding voor een artikel in het Leidsch Dagblad en vervolgens voor schriftelijke vragen van de CDA fractie.

Deze week schreef het geachte raadslid Joost Bleijie (foto) op zijn weblog opnieuw over dit onderwerp. Aanleiding voor zijn in mooie woorden beschreven, maar weinig vleiend commentaar aan mijn adres is het feit dat het college nu heeft besloten de ambtelijke ondersteuning van de taskforce te verminderen. De weblog van Joost was vanmorgen voor het Leidsch Dagblad weer aanleiding voor een net zo weinig vleiend artikel.

Wat mij betreft trekt Joost Bleijie, en het Leidsch Dagblad in zijn voetspoor, veel te snel en te onzorgvuldig conclusies.

De ambities van deze wethouder zijn op dit gebied niet minder geworden het afgelopen jaar, in tegendeel. Voor de periode tot 2010 hebben we nu 950 studentenwoningen in onze planning staan en ik ga ontzettend m'n best doen om te zorgen dat deze woningen er ook komen. Maar dat kan ik niet alleen. Sterker nog, de gemeente gaat zelf helemaal geen studentenwoningen realiseren. Daarvoor hebben we professionele organisaties in de stad als SLS, Duwo en de andere corporaties en marktpartijen. Zij zullen er uiteindelijk voor moeten zorgen dat deze woningen, en liefst nog meer, allemaal op tijd klaar zijn. Ik weet dat deze partijen het ook als hun taak zien om precies dit te gaan doen. De taak van de gemeente is om te coordineren en te zorgen dat deze huisvesters alle de benodigde gemeentelijke medewerking krijgen om hun plannen te realiseren.

Gezien de belangrijke rol van deze partijen ligt het wat ons betreft voor de hand dat zij ook een belangrijkere rol gaan spelen in de taskforce. En dus kan de gemeente daar een stapje terug doen. Dat is precies wat het college heeft besloten.

De gemeente gaat zich wat mij betreft vooral richten op het oplossen van praktische problemen die een snelle realisatie van goede plannen in de weg staan. De marktpartijen gaan doen waar ze goed in zijn, bouwplannen realiseren.

Tot ziens.