Josef Jakobs Spargelhof

In Beelitz brachten we onze pauze vandaag door in Jozef Jakobs Spargelhof (www.jakobs-hof.de), een aspergeboerderij op zo’n 15 kilometer afstand van Potsdam. Gezien de omvang van dit toeristisch bedrijf moet dit in het seizoen een belangrijke pleisterplaats zijn. Op dit moment is het echter uitgestorven en hebben wij het rijk zo ongeveer alleen. Om wat slaap in te halen kunnen we even op bed gaan liggen in de slaapverblijven waar tijdens het seizoen de Poolse gastarbeiders slapen.

Onze oude gele omgebouwde NZH bus stond op het parkeerterrein. Deze is door de ANWB aan ons beschikbaar gesteld. Binnen zetten onze mensen van de catering al sinds ons vertrek een geweldige prestatie neer. Toen het buiten te koud werd zijn we binnen rond een grote open haard gaan zitten.

Rond half 10 ‘s avonds vertrokken we met team 1 in winter-outfit voor onze ‘night-shift’. Op het afgesproken wisselpunt hebben we het stokje van team 3 overgenomen. Het is een prachtige nacht geweest. Onder een heldere hemel en dus koud, maar volledig windstil. Bijna 5 uur lang hebben we gelopen op onverlichte buitenwegen en zonder ook maar een auto tegen te komen.

Tot ziens.

Hildesheim

'Im Tat und Wort treu unserem Sport’ staat onder een prachtige oude en een beetje Oost-Duits aandoende muurschildering in het kleedkamergebouw van Boerussia Hildesheim (zie foto). Het geeft aan hoe oud het kleedkamergebouw ongeveer is waar wij de nacht hebben doorgebracht. Maar de douches waren warm en dan klagen wij niet. Bij gebrek aan voldoende slaappplaatsen vond ik met mijn matrasje een plek in de gang bij de toiletten. Na zo veel kilometers achter de kiezen kost het me niet al te veel moeite om de slaap te vatten.

Vanmorgen om 04.45 uur ging de wekker weer. Rond 07.00 uur stonden we ergens voor Helmstedt, in de buurt van de voormalige grens tussen Oost- en West-Duitsland in een boerenkoolakker . Daar moesten we het stokje overnemen van team 3. Daarna liepen we over een licht beijzelde weg in de richting van de opkomende ochtendzon. Op zulke momenten is het echt genieten. Tijdens het eerste deel van het parcours ben ik even daarna de magische grens van 41 kilometer overschreden. De eerste marathon zit er op.

Het landschap om ons heen wordt steeds mooier. De hellingen voor ons als lopers trouwens ook. 10% is geen uitzondering meer. Vaker omhoog dan omlaag, zo lijkt het tenmiste. Ik schat toch dat Leiden een stuk lager ligt dat Torun. Door de informatie uit mijn GPS horloge kan ik u dat na afloop allemaal precies vertellen. Die informatie kunt u overigens ook raadplegen via de volgende link: http://connect.garmin.com/explore?owner=marcwitteman.

Bij Helmstedt zien we de voormalige grens tussen Oost- en West-Duitsland nog door het landschap lopen. Op zo’n moment realiseren we ons hoe bijzonder het eigenlijk is dat wij nu tijdens de loop van Leiden naar Torun gewoon door kunnen lopen.

Als we deze etappe hebben gelopen worden we afgelost door team 2. Wij rijden dan door naar onze volgende rustplaats, een aspergeboerderij in Belitz.

Tot zien.

Bielefeld

Vanaf 01.00 uur tot 06.00 uur heb ik vanacht met mijn team gelopen van Doetinchem over de Duitse grens naar Bielefeld in Duitsland. De buitentemperatuur daalde tot een paar graden onder het vriespunt, maar lange loopbroek en shirt met lange mouwen helpen om het grootste ongemak tegen te gaan. Meer last krijg ik van het feit dat je bij deze temperaturen steeds vanuit de warme auto direct aan het lopen moet gaan. Tijd om een beetje warm te lopen is er dan niet en dat heeft zo zijn effect op mijn kuitspieren. Die zijn inmiddels aardig stijf en een beetje vierkant geworden.

In Bielefeld hebben de lokale autoriteiten voor ons bedacht dat we het basiskamp kunnen opslaan op een evenemententerrein waar we de ruimte moeten delen met een grote groep rondtrekkende kermisklanten. Zo staan we hier naast de Karussell-Vermietung aus Paderborn. Erger is nog dat er ook geen douche te vinden is. We moeten het doen met een toilet en wastafel met koude kraan. Bovendien zijn nog niet alle kampers gearriveerd waardoor we gedurende de ochtend onze slaap in moeten halen in een tentje tussen de kermisattracties.

Rond het middaguur werd ik wakker met een warm zonnetje op de tent. Inmiddels had ook onze fysiotherapeut zich weer bij de groep aangesloten zodat mijn kuiten op de massagetafel in de openlucht eens flink aandacht konden krijgen.
Inmiddels heb 25 kilometer achter de rug van de totaal 80 die ik gedurende deze trip zal moeten maken. Op dit moment is mij wel duidelijk dat dit allesbehalve vanzelf zal gaan. Vanmiddag om 16.00 uur begin ik aan mijn volgende estafetteserie tot 21.00 uur vanavond. Komende nacht kan ik weer eens ‘gewoon’ slapen en mij is beloofd dat we bij ons volgende kamp weer over een warme douche kunnen beschikken. Ik kijk er naar uit.

Tot ziens.

Westbroek

De eerste serie zit er bijna op voor mijn team. We bevinden ons bij Westbroek, vlakbij Hilversum. Nog een paar kilometer en we worden afgelost door het tweede team, die de volgende 60 km. in de richting van Torun gaat lopen. Als team gaan we door naar Papendal waar een heerlijke maaltijd en een warme douche op ons wacht. Vannacht om 01.00 uur vervolgen we onze weg naar de Duitse grens.

In mijn mailbox trof ik zojuist een hele serie foto's van Emile van Aelst. Een paar daarvan treft u hierbij aan. Emile bedankt hiervoor.

De stukken van de route die ik tot nu toe heb gelopen zijn te vinden via http://connect.garmin.com/explore?owner=marcwitteman.

Tot ziens.

Het is begonnen

Veel belangstelling van het publiek, een toespraak van de burgemeester en een afscheidswoordje van de Poolse Consul, dat ging zojuist vooraf aan de start van onze mega-estafette van Leiden naar Torun in Polen. Zelf heb ik inmiddels mijn eerste 4 kilometer achter de rug en ben ik gewisseld met de volgende loper. Mijn eerste stukje is op internet terug te vinden op deze link.

En natuurlijk voor vertrek nog een filmpje.





Inmidddels hebben we de eerste regenbui op onze weg getroffen.

Tot ziens.

Sneeuw

Tijdens de weersverwachting na het 8 uur journaal zag ik vanavond sneeuw in Polen. Komende nacht kan er in Nederland nachtvorst voorkomen. Aanstaande zaterdag ga ik samen met 14 andere lopers en 25 mensen voor onze ondersteuning, in estafette naar Torun in Polen lopen. Soms denk ik wel eens, waar ben ik aan begonnen. Toch zou ik niet meer terug willen. Na maanden van voorbereiding en intensieve training moet het nu gewoon maar gebeuren. Aanstaande zaterdag 17 oktober vertrekken we om 10.00 uur vanaf het Leidse Stadhuis. Daar zal burgemeester Henri Lenferink het startsein geven. Iedereen die daarbij aanwezig wil zijn om ons uit te zwaaien is natuurlijk welkom.

Het eerste stuk lopen we met alle lopers tegelijk de stad uit via de Breestraat, Korevaarstraat, Levendaal, Plantagelaan en de Hoge Rijndijk naar de Burggravenlaan. Daar pakt de eerste loper het estafettestokje op en gaat het echt beginnen. Doordat wij een GPS zender meedragen kunt u via de site www.leidentorun.nl online waarnemen waar de loper op dat moment ongeveer is.

Daarnaast zal ik tijdens de stukken dat ik zelf loop mijn GPS horloge dragen. Via deze link kunt u mijn persoonlijke prestaties waarnemen. Voorwaarde is wel dat de techniek onderweg moet blijven werken, maar daar heb ik goede verwachtingen bij.

Zelf zit ik in het eerste team en dus loop ik mijn eerste serie op 17 oktober tussen 10.00 uur tot 15.00 uur. Dat zijn dan de eerste van in het totaal 80 kilometer die ik tot Torun ga volbrengen. Met een gemiddelde snelheid van 12 km per uur ofwel 5 minuten per kilometer. Gezien mijn trainingtijden in de afgelopen weken moet dat lukken.

Inmiddels heb ik de laatste training achter de rug. Om goed voorbereid aan de start te komen geniet ik nu van een paar dagen fysieke rust. Let wel fysieke rust, want de politieke agenda is tot en met vrijdag flink gevuld, er wachten nog een paar zware klussen voor ik kan vertrekken.

Overigens is mijn oproep tot sponsoring niet zonder gevolg gebleven. Hoeveel ik precies aan toezeggingen heb mogen ontvangen zal ik gedurende de loop bekend maken. Zeker is dat u nog steeds kunt storten.

Tot zover mijn eerste bericht. Ik probeer mijn volgende bericht ergens gedurende de zaterdag te sturen. Dan is het dus echt begonnen.

Tot ziens.

Hoorn

Samen met een groot aantal schaatsliefhebbers, wethouders sport, raadsleden uit de regio en de pers, ben ik vandaag op stap geweest naar het Noord-Hollandse Hoorn. De gezamenlijke schaatsverenigingen uit onze regio hadden deze excursie georganiseerd om de regionale ijshal in Hoorn te bekijken.

De ijsbaan die in 2006 werd geopend, ligt naast de snelweg de A7. De baan heeft een omtrek van 400 meter, en daarbinnen ligt een ijshockeybaan van 60 bij 30 meter. In het eerste seizoen 2006/2007 trok de ijsbaan 259.000 bezoekers en ook in latere jaren is dit aantal flink boven de 200.000 bezoekers per jaar gebleven. Dat is voldoende voor een sluitende exploitatie.

Alle gemeenten in de regio hebben eenmalig bijgedragen om deze voorziening tot stand te brengen. Daarmee is het echt een regionale voorziening geworden. Een mooi voorbeeld van regionale samenwerking waar de inwoners de vruchten van plukken. Wat mij betreft een mooi voorbeeld hoe het in onze regio ook zou kunnen.

Een van de belangrijkste succesfactoren bij de realisatie van deze sportvoorziening is het doorzettingsvermogen van de initiatiefnemer Toon Steltenpool (1936). Hij gaf ons een inspirerende en leerzame uiteenzetting over de manier waarop hij de lokale politiek in de verschillende gemeenten zover gekregen had om mee te doen in een regionale voorziening.

Het bezoek aan Noord Holland heeft mij enthousiast gemaakt. Zo'n voorziening zou toch in de regio Holland-Rijnland ook mogelijk moeten zijn. Daarvoor hebben we nog 4 jaar de tijd. Dat is ongeveer de periode die onze 200 meterbaan aan de Vondellaan technisch gezien nog open kan blijven.

Tot ziens.

Gerda

Tijdens een algemene ledenvergadering van mijn partij is mijn collega Gerda van den Berg vanavond gekozen als lijsttrekker voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Wat mij betreft een geweldige keuze.

Ruim drie jaar zijn Gerda en ik nu collega’s van elkaar. In die tijd hebben we pakweg zo’n 600 uur tegenover haar gezeten aan de Leidse collegetafel. In die tijd heb ik een goed beeld gekregen van de manier waarop Gerda invulling geeft aan haar taak als wethouder. Met een ogenschijnlijke rust en een schat aan inhoudelijke kennis en ervaring weet zij steeds haar standpunten te bepalen. De manier waarop zij de meest ingewikkelde dossiers weet te verdedigen heeft indruk op me gemaakt. Na al die tijd kost het mij daarom ook niet zoveel moeite om vast te stellen dat zij zonder twijfel de beste wethouder aan de college tafel was. De Leidse Partij van de Arbeid zou zichzelf enorm tekort hebben gedaan als ze Gerda niet als lijsttrekker zou hebben aangewezen.

Eerlijk gezegd kan ik op dit moment niemand anders bedenken die een betere lijsttrekker voor de PvdA zou zijn. Gerda is inmiddels een bekend en gewaardeerd persoon in de stad. Ze is buitengewoon goed ingevoerd op de meest uiteenlopende politieke onderwerpen. Ze houdt bovendien steeds aandacht voor de mensen achter de dossiers. Bovendien is ze gewoon een hele prettige persoon om mee samen te werken. Dat alles was voor mij een paar maanden geleden al reden om haar mijn steun bij een eventueel lijsttrekkerschap toe te zeggen.

Wat mij betreft kan de campagne beginnen, ik sta achter Gerda, onze nummer 1.

Speech Gerda van den Berg from PvdA Leiden on Vimeo.

Tot ziens.

Bio Science kampioen

Leiden Bio Sciencepark is sinds vandaag het beste bedrijventerrein van Nederland. Daarmee is na 25 jaar hard werken door Universiteit, bedrijfsleven, wetenschappers en gemeente eindelijk de bekroning gekomen voor alle inspanningen. Wat mij betreft is dit opnieuw een hoogtepunt voor de toch al zo succesvolle Bio Science in Leiden.

Vandaag mocht ik als trotse wethouder Economische Zaken en projectwethouder voor Leiden Bio Science de prijs in Venlo in ontvangst nemen tijdens het Nationale Bedrijventerreinencongres 2009. Ik hoop dat ook deze prijs weer mee werkt om de gemeente Leiden, de universiteit Leiden en de Bio Science in onze stad nog beter op de kaart te zetten. Want meer aandacht betekent voor ons meer intresse van allerlei bedrijven om ons park te komen versterken.

Die aandacht begint morgen bijvoorbeeld al wanneer ik aan de gezamenlijke wethouderhouders van de steden met meer dan 100.000 inwoners een presentatie mag geven over ons Bio Science Park.

Tot ziens.

Sponsors gezocht

Vanaf 17 oktober a.s. ga ik meedoen aan een estafetteloop doen van Leiden naar zusterstad Torun in Polen. Het idee is een jaar geleden ontstaan bij de viering van het 20 jarig bestaan van de Stedenband die Leiden heeft met Torun. Met een gemiddelde snelheid van 12 km per uur moet de afstand in 100 uur kunnen worden afgelegd, ofwel na 5 dagen en 4 nachten lopen wij (met 15 lopers verdeeld over 3 teams in een estafette) Torun binnen. Per loper gaan we dus gemiddeld 80 km lopen, gemiddeld dus 20 km per dag. De start is op zaterdag 17 oktober en de finish staat gepland op woensdagmiddag 21 oktober na de middag.

Om goed op deze prestatie voorbereid te zijn heb ik de afgelopen maanden een behoorlijk zwaar trainingsschema doorgewerkt. Ik ben nu goed in vorm en heb er vertrouwen in dat het allemaal gaat lukken. Natuurlijk blijft het moeilijk in te schatten is hoe zwaar het precies gaat worden. Het doorbreken van het dag- en nachtritme zou wel eens het zwaarste aspect kunnen worden. Maar goed, wie A zegt moet ook B zeggen, dus 17 oktober ga ik vertrekken.

Behalve 15 lopers gaat er op 17 oktober een flink aantal vrijwilligers mee om de loop te ondersteunen. Het opzetten van deze loop kost veel geld, maar dat kunnen we dekken met eigen bijdragen van de deelnemers en een aantal grote sponsors. Aan de estafette is echter ook een goed doel gekoppeld waar we zoveel mogelijk geld voor willen ophalen. Het geld is bestemd voor het "blijf van mijn lijf" huis in Torun, waar nauwelijks geld aanwezig is om in de primaire levensbehoeften te voorzien.

Voor dit goede doel wil ik graag een beroep doen op de lezers van mijn weblog. Als je daartoe bereid bent, laat mij dan per mail weten hoeveel je wilt bijdragen wanneer ik de finish van deze monsterestafette ook werkelijk ga halen. Tijdens de loop zal ik verslag doen via mijn weblog.

Als het me inderdaad lukt zal ik na afloop iedereen die mij een bericht heeft gezonden een verzoek sturen om de bijdrage over te maken op Giro 4878029, Stichting Stedenband Leiden-Torun. Het kan natuurlijk ook zijn dat je zoveel vertrouwen in mijn prestaties hebt dat je bij voorbaat al een bijdrage wilt overmaken. Stuur ook in dat geval even een bericht aan me, dat is goed voor mijn motivatie.

Bij zo´n evenement hoort ook een eigen website met alle informatie. Deze is te vinden onder www.leidentorun.nl . Naast alle wetenswaardigheden zijn straks ook onze verrichtingen live te volgen op deze site. Via een klein kastje bij de fietser die met de lopers mee rijdt, kun je precies zien waar we ons op de route bevinden.

Bedankt voor de support in welke vorm dan ook!!

Tot ziens.

3 october

Voor de 5e keer maakte ik vandaag in Leiden de viering van Leidens ontzet mee. Toen ik via mijn blogarchief de verslagen van eerdere jaargangen nog eens doornam kwam ik tot de conclusie dat ik opnieuw ongeveer dezelfde tekst zou kunnen schrijven. De 3 octoberviering hangt zozeer van tradities en gewoonten aan elkaar dat ook het programma nauwelijk aan verandering onderhevig is. En dat hoort ook zo. Toch waren er dit jaar een paar dingen anders.

Op de eerste plaats werd het begin van de viering dit jaar officieel gemarkeerd door een echte openingsceremonie door de burgemeester en de voorzitter van de 3 octobervereeniging. Na een druk op de knop ontstaken zij een kanon waaruit onder een luide knal rode en witte linten over de Garenmarkt schoten. Daarna zagen we een spectaculair straattheaterspectakel. De artiesten die zo uit de film Mad Max weggelopen leken te zijn, gaven met veel vuur, muziek, trommels en geweldige kleding hun interpretatie van het verhaal van Leidens Ontzet. Van mij mag zo'n openingsact een vaste plaats in het programma krijgen.

Het tweede bijzondere moment was de bekendmaking van de kersverse ereburger: Jochem Meyjer, de jongste ereburger van Leiden ooit.

Ik had het opnieuw niet willen missen vandaag.

Onderstaande foto van onze bordesscene tijdens de grote optocht werd gemaakt door Frans Brocken, waarvoor mijn dank.

Tot ziens.

Complimenten

In het blad van onze ondernemersvereniging BV Leiden staat deze maand een verslag van de zomerstages die ik afgelopen zomer bij het Leidse bedrijfsleven liep. Onderdeel van dit verhaal is een vraaggesprek met de ondernemers waar ik mijn stage liep. De volgende passage uit dit verhaal wil ik u niet onthouden:

'Iedereen is het er over eens dat het initiatief van Marc Witteman om een zomerstage te lopen een zeer geslaagd concept is. Unaniem zijn de stagebegeleiders in hun oordeel over Witteman: hij is een toegankelijke, enthousiaste persoonlijkheid die de politiek op straat brengt. Door zich te mengen met de medewerkers en niet terug te deinzen voor vieze handen heeft hij respect afgedwongen'

Van dit soort teksten in het lijfblad van ondernemend Leiden kon ik tot nu toe alleen maar dromen. Mijn 3 oktober kan niet meer stuk, dat zult u begrijpen. Bij het artikel stond onderstaande foto waarop ik met mijn stagebegeleiders te zien ben.

Tot ziens.