NFIA

Tokyo

Toen de Boeing 777 van KLM vanmorgen rond half tien zijn wielen aan de grond zette op Nairita Airport bij Tokyo lag heel Nederland nog op een oor. Met een tijdsverschil van 8 uur en slechts een paar uurtjes slaap in het vliegtuig zou het nog een opgave worden om de dag goed door te komen.
De rit van anderhalf uur van de luchthaven naar Tokyo was lang genoeg om alvast uit te rekenen dat deze stad ongeveer 100 keer zo groot is als Leiden.

Ruim 12 miljoen inwoners wonen hier met een dichtheid van 5600 inwoners per km2. In vergelijking met Leiden wonen de mensen hier dichter op elkaar. Naarmate we dichter bij het hotel kwamen was dat beter te zien. Tokyo is echt een overweldigende stad. Alle functies zijn hier letterlijk op elkaar gestapeld. Het is zo groot dat even de stad ontvluchten hier niet werkt. Mensen wonen, werken en recreëren hier in de stad. Het platteland van Japan vergrijst en ontvolkt en is zeker geen plek voor een buitenhuis voor de stedeling.

Vanmiddag ben ik om 1600 uur vertrokken naar de Nederlandse ambassade. Daar kregen we een briefing over Japan. Ik neem veel informatie op die ik kan gebruiken voor de gesprekken die ik in de rest van de week ga voeren. Tokyo heeft overigens een van de grotere Nederlandse ambassades, er werken 50 mensen.

Vanavond met de andere bestuurders van onze missie gegeten in de statige residentie van de Nederlandse ambassadeur, Flip de Heer (foto). We hebben elkaar eerder in Leiden een aantal keer ontmoet. Goed om hem hier weer terug te zien. Tijdens het eten wisselen we vooral veel informatie uit die de rest van de week goed van pas kan komen. Verder maak ik gebruik van de gelegenheid om de aanwezige medewerkers bij te praten over Leiden Bio Science Park. Deze mensen komen met regelmaat in contact met Japanse ondernemers uit de Bio Science en zijn daarbij letterlijk een soort ‘ambassadeurs’ voor Leiden.

In de werkkamer van de ambassadeur neemt Leiden een prominente plaats in. Een foto met uitzicht op de Pieterskerk herinnert hem aan de tijd dat hij in Leiden studeerde. Maar er is meer Leiden. Op deze ambassade eten ze op 2 october hutspot, bereidt door een Franse kok die nog studeert op de juiste verhouding aardappel, peen en ui.

Vanavond lekker op tijd naar bed.

Tot ziens.

KL861

Aan boord van de KL861 ben ik vandaag naar Japan vertrokken. Gedurende de 12 uur vliegtijd ben ik in de gelegenheid om u alvast iets meer te vertellen over wat ik daar de komende week ga doen. Een wethouder Economische Zaken van Leiden die voor zijn werk naar Japan gaat, roept vragen op bij de inwoners van de stad. Dat is begrijpelijk en juist daarom zal ik de komende week ook verslag doen van mijn activiteiten. Op die manier bent u in staat om zelf een oordeel te vellen over de vraag of dit nuttig is voor de stad. Mijn open berichtgeving heeft de komende week overigens nog wel enige beperkingen. Reken er maar op dat ik de nodige terughoudendheid zal betrachten in het noemen van namen en/of bedrijven. Bedrijven die ik wil interesseren voor een vestiging in Leiden hebben die keuze nog niet gemaakt. Het zou niet verstandig zijn als ik via mijn weblog ook andere aanbieders op een idee breng om het vliegtuig naar Japan te nemen.

Ik ga overigens niet alleen naar Japan. Ik zit met een groot aantal bestuurders en ambtenaren uit de Randstad en van de ministeries van EZ en LNV in het vliegtuig. Voor een deel hebben we een gezamenlijk programma, maar voor het belangrijkste deel heb ik de komende week een eigen bio science programma. Tijdens dat programma zal ik vooral bedrijven bezoeken die geïnteresseerd zijn in vestiging in Leiden of in de randstad. Deze bedrijven zijn de afgelopen periode geselecteerd door de NFIA en/of de WFIA en in veel gevallen hebben er ook al gesprekken plaatsgevonden met deze bedrijven. De bezoeken die ik de komende week ga afleggen zijn dus grondig voorbereid en voorgesproken. In mijn koffer zit alles wat ik moet weten om de komende week tot resultaten te komen. In diezelfde koffer zitten overigens ook veel typisch Hollandse cadeautjes, want zonder dat kom je in Japan niet veel verder.

Ik vlieg verder en ga proberen wat te slapen. Morgenochtend om 09.40 komen we aan in Tokyo en het tijdsverschil maakt de nacht wel erg kort.

Tot ziens.

Handtekening

Vanmiddag mocht ik als verantwoordelijk wethouder voor gemeentelijke gebouwen mijn handtekening zetten onder de huurovereenkomst voor het Stedelijk Concertgebouw. Mijn medeondertekenaar was Bart van Mossel die als directeur/bestuurder zijn goedkeuring gaf.

Over de verbouwing en uitbreiding van het Stedelijk Concertgebouw is in de Leidse politiek veel te doen geweest. Het waren niet alleen complimenten die ik daarbij kreeg, schrijf ik met enig gevoel voor understatement. Ik geef toe dat er een aantal dingen fout zijn gelopen, maar dat dit in de beeldvorming zo nu en dan flink is overdreven, is net zo waar. Tijdens de rondleiding die ik na de ondertekening kreeg heb ik met eigen ogen kunnen zien wat voor geweldige culturele accommodatie we erbij hebben gekregen. Ook buiten ben ik nog even stil blijven staan bij het resultaat van dit geslaagde onderdeel van het Aalmarkplan.

Tot ziens.

Confrontatie

Na mijn Haagse ontbijt en een bijeenkomst met de EZ wethouders van de G27 heb ik de trein naar Brussel genomen. Daar was ik vandaag op uitnodiging van Gedeputeerde Dwarshuis van de provincie Zuid-Holland voor een 09-09-09 special event. De bijeenkomst was georganiseerd door de Randstadprovincies en de G-4 (Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht) in het prestigieuze Concert Noble (zie foto). Partijen hadden zich tot doel gesteld de Randstad te presenteren aan Europese bestuurders en ambtenaren. Door nu indruk te maken op de beleidsmakers en beslissers in Brussel, hopen we in de toekomst meer (financiele) steun te krijgen voor onze projecten. Het feit dat de Leidse economie in toenemende mate afhankelijk is van geld uit Brussel was voor mij reden om deze wereld eens beter te verkennen. Het werd echter een middag waar werkelijk alles fout ging wat fout kon gaan.

Wat een flitsende randstadpresentatie had moeten worden aan de vooravond van 'a new EU era with a new EU mandate and a new EU partnership' werd een logistieke nachtmerrie. En uiteindelijk voor ons als publiek een soort comedy capers.

De voortdurend wisselende namen op de programma's (van de oorspronkelijke uitnodiging, de tussenzending en het in de zaal uitgereikte exemplaar) beloofden al niet veel goeds. Uiteindelijk bleken alle vier onze burgemeesters om uiteenlopende redenen verhinderd. Ook Jeremy Rifkin, de key-note speaker, bleek op het allerlaatste moment fysiek niet aanwezig te kunnen zijn. De gekozen oplossing, een videoverbinding met de VS, maakte het alleen maar erger. Door de slechte geluidskwaliteit was hij compleet onverstaanbaar en het gehannes om die boodschap over te brengen naar de andere kant van de oceaan was voor ons als publiek een slapstick in zichzelf. De versnelde overgang naar het panel maakte het niet beter. De uitgenodigde euro-parlementariers - druk bezig met het nieren proeven van de voorgestelde EU commissievoorzittter Barroso - kwamen pas op het oorspronkelijk afgesproken tijdstip binnen en zetten de Barrosodiscussie daar nog even voort. Van de overige bijdragen is me niet veel bijgebleven. Het afsluitende woord van wethouder Bolsius uit Rotterdam liet zien dat Rotterdam natuurlijk wel deel uitmaakt van de Randstadregio en de G4 maar vooral ook Rotterdam is.

Zie hier mijn eerste confrontatie met de Europese politiek. Ik hoop maar dat de manier waarop wij ons vandaag als Randstad presenteerde niet al te veel afbreuk heeft gedaan aan de manier waarop men in Brussel tegen de Randstad aankijkt. Dat zou niet best zijn want zoals ik al schreef, de Leidse economie is in toenemende mate afhankelijk van steun uit Europa. Met name in de Bio Science gaat het om vele miljoenen.

Tijdens de 2,5 uur durende terugreis (ook de trein had een half uur vertraging, volgens de stationsspeaker, wegens 'unexpexted absence of the traindriver') heb ik natuurlijk nagedacht over nut en noodzaak van dit soort evenementen. Uit gesprekken die ik vandaag in Brussel mocht voeren is mij in ieder geval duidelijk geworden dat de regio daar de kleinste schaal is. Als individuele gemeente hoef je in Brussel nergens aan te kloppen. Wanneer je als regio zaken wilt doen, dan werkt dat alleen als je een stevige regionale lobby hebt waardoor de belangrijkste Europese beslissers steeds goed op de hoogte zijn van de grote projecten in onze regio. De Brusselse lobby is dus een must, ook voor Leiden. Ik hoop wel dat een volgende bijeenkomst beter georganiseerd wordt.

Tot ziens.

Lobby

Vanmorgen zat ik voor mijn ontbijt wel op een hele bijzondere locatie. Samen met een flink aantal collega wethouders uit de 32 grote steden (G32) was ik vanmorgen in een grote tent midden op het Binnenhof in Den Haag. Een week voor Prinsjesdag hadden we daar als grote steden samen een ontbijtbijeenkomst georganiseerd voor 2e kamerleden en bewindslieden. Die bewindslieden heb ik overigens niet gezien, maar zo’n 10 tot 15 kamerleden hadden wel gehoor gegeven aan de uitnodiging. Blijkbaar helpt het als je dit soort dingen letterlijk voor de ingang van het 2e Kamergebouw organiseert.

Deze bijeenkomst was georganiseerd om de kamerleden een week voor Prinsjesdag nog eens te wijzen op de wensen van de grote steden met betrekking tot de rijksbegroting. We hebben gesproken over welke maatregelen het kabinet wel of juist niet zou moeten nemen om de problemen met betrekking tot onderwerpen als veiligheid, stijgende werkeloosheid en teruglopende economie het hoofd te bieden. Dat we daar dan ook wel de middelen voor moeten hebben moge duidelijk zijn. De huidige verwachtingen voor de komende jaren zijn in dat opzicht niet best.

Het was dus een onvervalste lobbyochtend. Of het geholpen heeft, weet ik niet. Eerst Prinsjesdag maar even afwachten.

Tot ziens.

Uitzending

Vanmiddag was ik dus aanwezig bij een gesprek in de studio van BNR Nieuwsradio in Amsterdam. Klik hier om de uitzending terug te luisteren.

Tot ziens.

BNR Nieuwsradio

Vanmiddag kreeg ik een uitnodiging van BNR Nieuwsradio voor een uitzending van het programma BNR in Business. Maandag 7 september te horen van 14.30 tot 15.30 uur over het onderwerp ondernemers en de gemeente. Luisteren dus.

Tot ziens.

Impulsus

'Veel mensen die werken in een kantooromgeving hebben te maken met een te hoge werkdruk, grote hoeveelheden (elektronische) informatie, chronisch tijdgebrek en stress. Graag zou men resultaten realiseren, het overzicht op en de regie over het werk willen houden om zo hun werk op een hoger peil te brengen om met meer plezier en voldoening te functioneren.'

Zo begint de tekst op de internetsite van Impulsus, een in 1992 opgericht Leids bedrijf, waar ik vanmiddag was voor een werkbezoek. Impulsus is gevestigd in een prachtig gerenoveerd voormalig bankgebouw van de Leidsche Spaarbank aan de Doezastraat. Ik werd daar ontvangen door de eigenaren van het bedrijf Gery Groen en Cees Ashmann.

De mensen van Impulsus zetten zich in om resultaatgericht werken blijvend te koppelen aan een positieve werkbeleving. Op de website van het bedrijf is daarover van alles terug te vinden, dus dat zal ik hier niet herhalen. Het heeft alles te maken met een visie op mensen en organisaties die Gery Groen als oprichter van Impulsus heeft ontwikkeld en steeds weer verder verbeterd. Ze kan er met veel enthousiasme over vertellen. Ook de resultaten die ik vandaag mocht zien liegen er niet om. Zowel bedrijven als individuele medewerkers die met de trainers van Impulsus gewerkt hebben zijn enthousiast over de positieve gevolgen binnen hun eigen werkomgeving.

Impulsus wijkt in een opzicht af van andere aanbieders in de markt. De 55 trainer/coaches zijn namelijk niet in dienst bij het bedrijf, maar werken als franchisenemers die op allerlei manieren ondersteuning krijgen vanuit de vestiging in Leiden. Feitelijk werken er dus 55 ondernemers bij dit bedrijf en dat is bijzonder. Hierdoor werkt Impulsus met gemotiveerde mensen die maximaal in staat zijn hun eigen werksituatie te beinvloeden. De relatie tussen het bedrijf en de fanchisenemers is een zakelijke, overigens zonder de menselijke aspecten uit het oog te verliezen.

Op het gebouw wil ik nog even terug komen. Je kunt hier echt zien dat dit met veel zorg in de huidige staat is gebracht. Volgens Cees Ashmann is het een monument van de toekomst. Op het terrein achter het pand tref ik een muurschildering aan die mij bekend voorkomt. Op 18 december 2007 schreef ik er al over op deze plaats.

Tot ziens.

Nominatie

Nog meer goed nieuws voor het Leiden Bio Science Park deze week. Ons bedrijventerrein is genomineerd voor de Award ‘Beste bedrijventerrein 2009’ van Nederland in de categorie bestaand. Het blad bedrijventerrein organiseert deze competitie. De andere genomineerden zijn het industrieterrein Moerdijk en bedrijvenpark Borgchwerf te Roosendaal.

De uitslag wordt bekend gemaakt tijdens het jaarlijkse nationale bedrijventerreincongres, op 8 oktober a.s. in Venlo. Dus nog even in de wachtkamer. Voorlopig is Leiden Bio Science een van de drie beste bedrijventerreinen van Nederland en daar kan ik goed mee leven.

Meer info is te vinden op www.bedrijventerrein.biz.

Tot ziens.

Ambassade

Feestje

Het was vandaag een beetje feest in het Leidse Bio Science Park. Minister Van der Hoeven van Economische Zaken was naar Leiden gekomen om de eerste paal te slaan van de Bio Partner Accelerator. De hoofddoelstelling van dit project is om ervoor te zorgen dat jonge bedrijven niet na de startersfase verdwijnen, maar zich verder kunnen ontwikkelen in Leiden en uiteindelijk in de markt kunnen concurreren. Gebleken is dat starters in de sector Life Science ongeveer 10 jaar nodig hebben om tot volle wasdom te komen. Zij moeten daarom, alvorens naar de commerciële vastgoedmarkt door te stromen, nog een additionele 5 jaar worden ondersteund en dat gebeurt in een bedrijfsverzamelgebouw de BioPartner Accelerator.

In haar toespraak gaf de minister nog eens aan hoe belangrijk Leiden Bio Science Park voor Nederland is. Ik heb vandaag ook nog eens persoonlijk mogen constateren hoeveel belangstelling de minister heeft voor het Bio Science Park en dat ze heel goed op de hoogte is van de ontwikkelingen. Leiden Bio Science is sinds de oprichting, ruim 25 jaar geleden, echt een icoon voor de Nederlandse kenniseconomie geworden. En daar mogen we best trots op zijn.

Ook bijzonder was een toespraakje van de bouwer Dura Vermeer. Hij complimenteerde de gemeente vanwege de grote snelheid waarmee de vergunningen voor dit gebouw waren afgegeven. Een groot compliment voor de betrokken ambtenaren.

Tot ziens.