Wijkbezoek

Vandaag zijn we met het hele college weer eens de wijk in geweest. We hebben een bezoek aan Pancras-Oost , de Havenwijk, de Zeeheldenbuurt en industrieterrein De Waard gebracht. We hebben kennis gemaakt met de wijk, met de diverse instellingen en organisaties uit de wijk en met de wijkbewoners en sleutelpersonen.

Het wijkbezoek begon met een fietstocht door de wijken, die o.a. langs de volgende plekken leidde: voormalig Sint Elisabethziekenhuis, Meelfabriek, Ankerpark, bedrijventerrein De Waard, begraafplaats Groenesteeg en twee speeltuinen. Ook was er aandacht voor verkeerssituaties in de wijken. De fietstocht werd begeleid door diverse ambtenaren en de wijkagent.

In 't Huis op de Waard heb ik gesproken met wijkbewoners, speeltuinverenigingen en bewonersorganisaties in de wijk en met woningcorporatie Portaal en woningstichting Ons Doel.

Bij de vorming van het huidige college is afgesproken om 3 à 4 keer per jaar met het gehele college op werkbezoek te gaan in een wijk van Leiden, om de wijk, de wijkbewoners en de organisaties en instellingen in de wijk te leren kennen. Eerder bezochten we de Slaaghwijk en de Stevenshof.

Prettig weekend.

Luisteren

Bij de start van dit college hebben we afgesproken dat we vooral goed gaan luisteren naar de mensen in de stad. In het licht van die afspraak is het wat merkwaardig dat ik vervolgens vooral uitnodigingen krijg om te komen spreken. Niet dat ik dat niet leuk vind, in tegendeel. Ik spreek graag over onderwerpen die voor dit college van belang zijn. Dat neemt niet weg dat ik uitnodigingen om eens een avond ergens te komen luisteren ook graag zal aannemen.

Gisterenavond was ik in het historische Gravensteen aan het Pieterskerkhof voor een spreekbeurt bij de REDOV. Dat is een vereniging van en voor mensen die zich binnen de regio Rijnland en de Duin- en Bollenstreek in professionele zin bezig houden met vastgoed. Dat kan zijn als kernactiviteit of als dienstverlener aan de vastgoedbranche. Denk daarbij aan architecten, aannemers, makelaars, financiers, projectontwikkelaars, advocaten, ambtenaren en notarissen. De vereniging is opgericht in mei 2003 en telt momenteel zo'n 70 leden.

Ik heb daar gesproken over het Aalmarktproject en in het bijzonder hoe dit college in zo'n project samenwerkt met marktpartijen, maatschappelijke partijen en inwoners uit de stad. Het verhaal werd goed ontvangen en na afloop hebben we een leuke discussie gehad.

Tot ziens.

Nieuw Rapenburg

Het is nu zo'n 8 jaar dat ik me in deze mooie regio bezig mag houden met het onderwerp ruimtelijke ordening. Heel veel tijd heb ik me samen met veel inwoners en bestuurders gebogen over het vraagstuk van de schaarse ruimte in dit deel van de randstad. In de regio betekende dat vooral kijken hoe je in de dorpen compact kunt bouwen waardoor het mooie buitengebied open en groen kan blijven. In de (bijna) dichtst bebouwde stad van Nederland zoeken we zelfs naar manieren om met meer kwaliteit in nog hogere dichtheid te bouwen (zie onze hoogbouwvisie). Je kunt dus gerust stellen dat ik altijd heb geleerd om zuinig te zijn met de ruimte. Lekker Hollandse zuinigheid dus.

Als je ziet hoeveel woningen er in deze regio de komende jaren nog bij moeten komen, dan is die zuinigheid achteraf gezien ook niet zo dom geweest. We hebben in ieder geval voorkomen dat elk open plekje in de regio straks vol staat.

In het licht van deze ervaring was het voor mij schokkend om vanmorgen in het Leidsch Dagblad te lezen dat de rijksoverheid 500 superdeluxe villa's wil ontwikkelen op 100 hectare van het voormalig Vliegkamp Valkenburg. Het gaat hier over wat men noemt een 'internationaal topmilieu'. Daar komen dus gemiddeld 5 woningen per hectare. 500 huizen op een oppervlakte waar je ook 3500 woningen zou kunnen bouwen voor bijvoorbeeld woningzoekende starters uit dit gebied. Gelukkig las ik dat mijn collega wethouder uit Katwijk er niet zoveel anders over denkt.

Begrijp me goed. Ook ik zie wel het belang van wat men het 'internationaal topmilieu' noemt. Dat soort woningen heb je nu eenmaal nodig om toptalent aan te trekken voor topbedrijven in onze regio. Voor de economie van dit gebied is dat buitengewoon belangrijk. Maar volgens mij kun je topmilieu in de randstad ook wel vinden zonder op deze manier ruimte te verkwisten. Volgens mij vind je aan de Amsterdamse Grachtengordel of aan 'ons' Rapenburg ook topmilieu. Daar wonen ook veel internationale toptalenten. Bovendien trekken deze gebieden toeristen uit de hele wereld, zoveel kwaliteit is er te vinden. Daarvoor hoefde men in het verleden dus ook geen ruimte te verkwisten. Een advies aan mijn collega in Katwijk zou dus zijn, kijk eens naar de mogelijkheden van Nieuw Rapenburg op het vliegveld. Wij hebben daar al heel lang goede ervaringen mee.

Tot ziens.

Politieke vrienden

Vandaag, ruim na middernacht, heeft de gemeenteraad de begroting voor 2007 vastgesteld. Met gemeenteraad bedoel ik overigens niet alle leden van de raad. De leden van de oppositie konden zich met de voornemens van dit college niet verenigen en stemde dus tegen de begroting. Nadat deze partijen bij de installatie van dit college op 18 april dit jaar al tegen de benoeming van de individuele wethouders stemden, laten ze het college nu dus ook weten dat ze het te voeren beleid in het komende jaar niet wensen te ondersteunen.

Ik moet zeggen dat ik niet helemaal weet hoe ik om moet gaan met dit stemgedrag. Hoewel ik uit overtuiging lid ben van de Partij van de Arbeid heb ik als wethouder wel altijd het gevoel gehad dat ik er juist wil zijn voor alle leden van de gemeenteraad. Daardoor zie ik het als een sport tijdens een debat niet alleen de coalitiepartijen, maar ook de oppositie achter mijn voorstellen te krijgen. Als daarvoor een aanpassing van het voorstel nodig is heb ik dat er meestal wel voor over. Het zal wel niet goed zijn, maar op een of andere manier verwacht je dan wel iets terug.

Ik begrijp natuurlijk ook wel dat de oppositie in de begroting een aantal keuzes ziet die zij zelf anders zouden maken. Via een lange lijst aan moties en amendementen heeft men dit in ook buitengewoon duidelijk gemaakt. Daarvoor was het wat mij betreft niet nodig om tegen de hele begroting te stemmen.

Met dezelfde energie als altijd en in ieder geval met steun van mijn politieke vrienden in de raad, ga ik morgen weer gewoon aan het werk. Maar ik weet nu ook dat ik voor een deel van de raad de wethouder blijf die ze niet wilden en voer ik het beleid uit waar ze tegen zijn. Ik geef niet op.

Tot ziens.

Vrouwenadvies

Vandaag had ik een prettig kennismakingsgesprek met het bestuur van de Leidse Vrouwen Advies Commissie. Dit soort commissies bestaan in veel gemeentes door het hele land en maken zich op lokaal niveau sterk voor de gebruikskwaliteit in de bouw. Ze toetsen woningbouwplannen, geven adviezen en onderhouden contacten met gemeenten, corporaties, bewonersgroepen en andere belangenorganisaties. Van oudsher werken veel Adviescommissies Wonen onder de naam VAC (Vrouwen Advies Commissie), waarvan de eerste meer dan een halve eeuw geleden werd opgericht.

In het verleden heb ik goede ervaring opgedaan met deze commissies. Dat komt vooral omdat ze zo heel erg goed zijn in het geven van heldere en vooral praktische adviezen. Ze halen net die fouten uit een bouwplan waar de vakmensen vaak overheen kijken en die je na de bouw niet meer kunt veranderen.

Samen zijn we tot de conclusie gekomen dat de samenwerking tussen de gemeente en de VAC op een aantal punten beter kan. Gaan we de komende tijd dus iets aan doen.

Prettig weekend.

P.s. De Leidse Vrouwenadviescommissie is overigens nog op zoek naar vrijwilligers. Misschien iets voor u. Klik hier voor meer informatie.

Centrummanagement

Vanavond was ik aanwezig in de Waag voor een informatiebijeenkomst die het Centrummanagement had georganiseerd voor de ondernemers uit het centrumgebied. In een korte flitsende bijeenkomst van anderhalf uur kwamen 3 onderwerpen voorbij op een manier die voor de bijna 200 aanwezigen steeds boeiend bleef. Aan de orde kwamen achtereenvolgens de stand van zaken met betrekking tot het Aalmarktproject, parkeren in het centrum in relatie tot de Rijngouwelijn en tenslotte de zondagsopening van de winkels in het centrum. De avond werd afgesloten met een levendige discussie tussen de aanwezige bezoekers.

Complimenten voor Robert Strijk (foto) van het Centrummanagement. Ik heb weer wat geleerd als het gaat om de opzet van de gemeentelijke informatiebijeenkomsten.

Tot de volgende keer.

Haagweg-Noord

Dat je als wethouder behoorlijk op de hoogte bent van zaken die binnen je portefeuille spelen, spreekt natuurlijk voor zich. Wanneer de pers werkt aan een artikel op mijn terrein dan krijg ik via onze persvoorlichters meestal wel even de gelegenheid om mijn reactie af te geven. Toch komt het zo af en toe nog voor dat ik 's morgens het Leidsch Dagblad opensla en verrast wordt met nieuws op mijn terrein. Vanmorgen was dat het geval. Een uitgebreid artikel over het feit dat een zeer gewaardeerde ondernemer uit onze stad 15 weken heeft moeten wachten op een bouwvergunning voor zijn nieuwe winkel. En dat terwijl deze ondernemer juist op verzoek van de gemeente ging verhuizen om plaats te maken voor het Aalmarktproject.

Voor mij was dat aanleiding om direct binnen de dienst te informeren naar de oorzaak van deze vertraging. Ik zal hier niet op de details ingaan, laat ik het een ongelukkige samenloop van omstandigheden noemen. Niet goed te praten en dus excuses voor het ongemak. Ondanks het feit dat heel veel vergunningen keurig binnen de beschikbare tijd worden afgegeven is dit verhaal voor mij een aanleiding om het proces van vergunningverlening nog eens kritisch te bekijken.

Vanavond was ik op uitnodiging van een aantal buurtbewoners aanwezig in de buurt Haagweg-Noord. Ze maakten zich ernstige zorgen over de situatie in de buurt en wilden daarover met me praten. Ik ben geschrokken van het verhaal dat ik te horen kreeg. Criminaliteit, geweld, bedreigingen, overlast, wietkwekerijen, handel in harddrugs, verpaupering van de buurt en ga zo nog maar even door. Ik kreeg een lijst mee met 32 punten waarover men zich in deze wijk ernstige zorgen maakt. In het verleden is er verschillende malen contact geweest met de gemeente en sommige politieke partijen, maar dat heeft in de ogen van deze mensen ook helemaal niets geholpen. Het vertrouwen in de politiek is tot een nulpunt gedaald. Dit is dus zo'n wijk waar minister Winsemius het de afgelopen week over had. Zo'n wijk waar de problemen echt gaan escaleren wanneer we niet snel iets gaan doen.

Ik heb veel respect voor de mensen die opnieuw de moeite namen om hun verhaal aan een wethouder te vertellen. Na afloop heb ik me echt kwaad gemaakt over het feit dat we dit soort problemen niet onder controle lijken te krijgen. Een ding weet ik zeker, vanuit het Stadhuis lossen we dit niet op. In het gesprek vanavond heb ik weer gemerkt dat de wereld van het Stadhuis zoveel anders is dan de wereld van Haagweg-Noord. Als we deze problemen op willen lossen dan kan dat alleen wanneer we dat samen met de bewoners gaan doen. Zij zijn bij uitstek deskundig in hun eigen wijk. Zij kunnen als geen ander de leiding nemen in het maken van een plan voor de wijk. De gemeente, politie, woningcorporaties en anderen kunnen daarbij op allerlei manieren helpen. De komende tijd gaan we aan het werk. Een ding is zeker, in Haagweg-Noord zijn ze nog niet van me af.

Tot ziens.

Zonder vergunning

Sinds mijn woning in Hillegom is verkocht is de zoektocht naar een nieuwe woning in Leiden serieus begonnen. Zo ook vanmorgen, toen wij de zoveelste woning zijn gaan bezichtigen. Voordat we uiteindelijk beslissen over de koop van een nieuwe woning moet er nog veel gebeuren. Het spreekt vanzelf dat de prijs goed moet zijn en dat de hele familie zich min of meer moet kunnen vinden in de uiteindelijke keuze. Ik heb echter gemerkt dat het kopen van een woning voor een wethouder nog een aantal extra complicaties met zich meebrengt.

Zo was ik onlangs na twee bezichtigingen redelijk enthousiast geworden voor een monumentale woning in de buurt van het centrum. Na enig onderzoek bleek echter dat de royale schuur in de achtertuin daar zonder vergunning was gebouwd nadat daarvoor, eveneens zonder vergunning, een flinke boom was gekapt. Als eerst verantwoordelijke bestuurder op het gebied van bouwregelgeving zou ik met de koop van een dergelijke woning in een onmogelijke situatie terecht komen.

We zoeken nog maar even door. Goede suggesties blijven natuurlijk welkom.

Tot ziens.

Gebiedsontwikkeling

Vandaag weer eens in de schoolbanken gezeten voor de tweede en laatste dag van een cursus gebiedsontwikkeling voor wethouders van het Nirov.

Ruimtelijke ontwikkelingen staan steeds minder op zichzelf en maken steeds meer deel uit van een integrale aanpak van een veel groter gebied. Goede voorbeelden in Leiden zijn de wijkontwikkelingsplannen, het Aalmarktproject of het project Leiden Centraal. Allemaal voorbeelden van projecten waarin we werken aan de ontwikkeling van een groot gebied. Hierbij gaat het niet alleen om bouwen, maar hebben we ook veel aandacht voor consequenties op het sociale en economische vlak en voor de ontwikkeling van infrastructuur. Kortom buitengewoon complexe projecten. Wat extra scholing kan daarbij geen kwaad.

Tot ziens.

Kijk: mijn wijk

Vandaag was ik een groot deel van de dag in de Cruise Terminal Rotterdam (zie foto) voor een praktijkcongres van het ministerie van VROM. Ik ben niet zo'n congresganger, de meeste uitnodigingen verdwijnen bij mij in de prullenbak, maar voor dit praktijkcongres heb ik een uitzondering gemaakt. Achteraf een goede keus, want het werd een dag vol inspiratie, praktijkkennis en nieuwe contacten. Ik heb nog eens bevestiging gevonden van wat fysieke vernieuwing van de wijk teweeg kan brengen als tegelijkertijd serieus werk gemaakt wordt van zorg, onderwijs, veiligheid en de arbeidsmarkt.

Dit congres was georganiseerd rond de zogenaamde 56 wijkenaanpak van het ministerie. Extra aandacht voor 56 Nederlandse wijken waar sprake is van verpaupering, hoge werkeloosheid, lage inkomens, criminaliteit, armoede etc. Wijken waar mensen minder kansen krijgen dan ze verdienen. Wijken waar de problemen onbeheersbaar worden als we niet ingrijpen. Van deze 56 wijken liggen er twee in Leiden. Het is niet voor niets dat ik de wijkontwikkelingsplannen voor Leiden Noord en Leiden Zuid-West zie als de belangrijkste projecten binnen mijn portefeuille.

Tijdens de lunch heb ik kennisgemaakt met de nieuwe minister van VROM, Pieter Winsemius. Hij heeft zich de afgelopen week onomwonden uitgesproken voor meer aandacht voor de genoemde wijken. Wat mij betreft een verfrissend geluid waarvan ik hoop dat het straks na de verkiezingen ook doorklinkt bij de vorming van het nieuwe kabinet. Ook in kleine kring weet deze minister overigens een bezielend verhaal te vertellen. Het komt recht uit zijn hart en hij weet waar hij over praat. Wat mij betreft is hij nu al de beste minister uit dit kabinet.

Tot ziens.

Begroting

Volle dag vandaag. Vanmorgen ben ik even na 07.00 uur van huis gegaan om pas ver na middernacht weer terug te keren. Een lange collegevergadering in de ochtend, een ontmoeting met onze collega bestuurders uit Leiderdorp tussen de middag, vervolgens een thema bijeenkomst met college en ambtelijk management en tenslotte een lange avondvergadering met de gemeenteraad over de begroting van 2007.

Het was de eerste begroting van ons college en daarmee een soort eerste 'proeve van bekwaamheid'. De begroting is bij uitstek de gelegenheid om te laten zien welke politieke keuzes dit college wenst te maken voor het komende jaar. Voor de politiek is de behandeling van de begroting dus een van de hoogtepunten van het jaar.

Aangezien de publieke tribune de hele avond bijna geheel leeg was, denken onze inwoners daar heel anders over. Toen ik na middernacht het woord kreeg om te reageren op de inbreng van de verschillende fracties was de tribune zelfs helemaal leeg. Blijkbaar slagen we er als politiek niet in om over belangrijke onderwerpen ook voor iedereen interessante debatten te voeren. Dat is jammer.

Tot ziens.

Wakker Nederland

Ik kreeg vanmorgen bij de kapper de Telegraaf van vandaag onder ogen, uw weet wel die krant van wakker Nederland. Onder een vette kop weet deze krant te melden dat het linkse college in Leiden overweegt de parkeertarieven in de stad inkomensafhankelijk te maken. Dit soort berichten neemt men bij deze krant blijkbaar gewoon over zonder kritische vragen te stellen. Het klopt dus ook niet.

Gelukkig weten ze nog niet dat wij nog 'overwegen' om ook de paspoorten, de rijbewijzen en misschien zelfs de bijstandsuitkeringen inkomensafhankelijk te maken.