Recepties

Het nieuwe jaar is alweer een week oud, maar dat is geen belemmering om ook de lezers van mijn blog nog een heel goed 2013 te wensen. De afgelopen week stond vooral in het teken van de vele traditionele nieuwjaarsrecepties. Er zijn weinig andere momenten in het jaar waarop je zoveel contacten legt en afspraken maakt voor het nieuwe jaar. De meer dan 1000 aanwezigen vorige week in Almere of de 400 bezoekers gisteren in Lelystad tonen weer eens aan dat de animo onder de Flevolanders groot is om dit soort bijeenkomsten in gesprek te gaan met het bestuur.

Onderwerpen van gesprek waren ‘respectloosheid' en de Haagse plannen voor een randstadfusie. Het was onze commissaris Leen Verbeek die tijdens zijn Nieuwjaarsrede het onderwerp van de respectloosheid op de agenda zette. Enerzijds sprak hij zijn afschuw uit over extreme voorvallen op dit punt, anderzijds waarschuwde hij voor te makkelijke acceptatie van de kleine respectloosheid. Dat laatste deed door met een verwijzing naar normvervaging in de alledaagse politiek. Hij deed een oproep aan de politiek om alle vormen van respectloosheid actief te bestrijden. Mijn steun heeft hij daarbij, net als de steun van veel mensen die ik over de inhoud van zijn nieuwjaarsspeech sprak.

Dat het onderwerp van de Randstadfusie leeft onder de Flevolanders was ook duidelijk merkbaar. Ook bijna alle burgemeesters roerden het onderwerp aan in de nieuwjaarstoespraak. Mensen die ik sprak begrijpen niet waar zo’n megaprovincie nu eigenlijk voor nodig is en lieten dat op verschillende manieren merken. Dat sluit goed aan bij het standpunt dat verschillende partijen uit Provinciale Staten aan mij meegaven. Ik verwacht dat dit nieuwe onderwerp mijn agenda in het nieuwe jaar behoorlijk gaat beheersen.

Tot ziens.

reces

Het kerstreces is begonnen en het einde van 2012 is in zicht. Het was een bewogen jaar in veel opzichten. Er waren veel leuke, spannende en mooie ontwikkelingen. Er is veel bereikt maar er waren ook tegenslagen te verwerken. Het was vooral het dossier Oostvaarderswold wat mijn agenda domineerde en in oktober zelfs de val van de coalitie veroorzaakte. Gelukkig verliep niet alles zo dramatisch. De verkiezingen voor de 2e kamer werden onder leiding van Diederik Samsom een geweldig succes. Binnen de provincie hebben we grote stappen gezet bij de uitvoering van ons collegeprogramma waardoor we nu behoorlijk op schema liggen.

Het komende jaar zal zeker niet makkelijker worden. Het is crisis en dat gaan we merken. Om te beginnen zullen we begin dit jaar maar liefst 11 miljoen aan extra bezuinigingen moeten vinden. Daarnaast zal 2013 het jaar van de waarheid worden voor de toekomst van de provincie in de huidige vorm. Werk genoeg.

Maar voor het zover is nu eerst anderhalve week vrij. Samen met de familie genieten. Ik wens alle lezers van mijn weblog heel fijne feestdagen en een mooie start van 2013.

Tot ziens.

Over Flevoland Gesproken

Vandaag nam het Kabinet een besluit om in 2015 te komen tot een samenvoeging van de provincies Noord-Holland, Utrecht en Flevoland. In de studio van Omroep Flevoland sprak in met Jeroen van der Laan over de visie van Flevoland op dit besluit.

Geen meerwaarde

Vanmiddag sprak ik met de leden Provinciale Staten voor de eerste keer over de plannen van het kabinet om te komen tot een fusie van de provincies Noord-Holland, Utrecht en Flevoland. Bijna alle partijen vroegen zich hardop af wat de meerwaarde van een dergelijke megafusie zou moeten zijn voor Flevoland. Over het algemeen was men er niet van overtuigd dat het samenvoegen van provincies voldoende voordelen oplevert voor de inwoners en bedrijven in Flevoland. De aanwezigen riepen daarom de minister op om eerst maar eens met een goed inhoudelijk verhaal en een visie op het regionaal bestuur te komen.

Dat neemt niet weg dat ik vandaag wel de opdracht mee kreeg om met een open houding het gesprek met minister Plasterk en de twee andere provincies aan te gaan. Het belangrijkste is dat de minister de vraag gaat beantwoorden wat de winst van een fusie van de drie provincies precies is voor Flevolanders, voor Flevolandse bedrijven en voor de gemeenten in de provincie. Alleen dan kan er wellicht een begin van draagvlak voor deze plannen ontstaan. Provinciale Staten hebben mij duidelijk gemaakt dat ze dit zeer kritisch zullen volgen.

Het plan van het kabinet om de drie provincies op te schalen is volgens de staten niet ingebed in een brede visie op het openbaar bestuur. Wat wil het kabinet bijvoorbeeld gaan doen met de overige provincies en de vorming van de landsdelen, welke taken gaan over naar de provincies, wat is de toekomst voor gemeenten en waterschappen? Alleen het opschalen van de drie provincies is niet zinvol als het overige openbaar bestuur bij het oude blijft.

De leden van Provinciale Staten waren vandaag duidelijk in de koers die het college vanaf nu moet volgen. Ook maakte men duidelijk dat er nog heel veel vragen leven. Allemaal zaken die in een volgend gesprek met de minister aan de orde zullen komen. Zoals het er nu uitziet is dat al heel snel.

Tot ziens.

Opschaling

Binnen het college van Gedeputeerde Staten ben ik o.a. verantwoordelijk voor de portefeuille Bestuurlijke Zaken. Over het algemeen niet echt het meest tijdrovende onderdeel van mijn werk. Dat zou de komende tijd wel eens kunnen veranderen aangezien het kabinet in haar regeerakkoord de opdracht heeft gekregen om de provincie Flevoland te laten fuseren met Noord-Holland en Utrecht. Het is niet de eerste keer dat we met een dergelijk plan te maken krijgen. Ook het vorige kabinet had aanvankelijk zo'n voornemen maar dat plan is toen door een wat onhandige aanpak van de toenmalige minister eigenlijk nooit aan de start verschenen. Ik schreef daar in 2011 al over. Eerst onder de titel Zelfstandig en Uniek en later onder Megafusie in de Randstad.

Maar dit kabinet lijkt het onderwerp weer serieus op de agenda te hebben. Precies 1 maand na zijn installatie als minister van BZK zaten Leen Verbeek en ik vandaag al aan tafel met Ronald Plasterk. We kregen opnieuw te horen dat het toch echt een heel serieus plan is. Het is nog wat te vroeg om nu op deze plaats al in te gaan op de inhoud van dit gesprek omdat ik eerst Provinciale Staten wil bijpraten. Daarvoor krijg ik op 12 december gelegenheid. Dan spreken de Staten voor de eerste keer aan de hand van een discussienota die we als college van GS hebben opgesteld.

Dat neemt niet weg dat het onderwerp belangrijk genoeg is om op mijn weblog zo nu en dan verslag aan u te doen. Het gaat immers om het voortbestaan van de Provincie Flevoland in de huidige vorm. Opschaling is naar mijn vaste overtuiging veel meer dan alleen maar een bezuiniging doordat er minder bestuurders nodig zijn. Opschaling betekent ook een andere toekomst voor onze inwoners. Waar voor ons het belang van de Flevolanders voorop staat zijn onze inwoners voor de grote Randstadprovincie slecht 10% van het totaal. Zo'n bestuur zal dus ander om gaan met belangen. Wat mij betreft zal de discussie over opschaling dus vooral moeten gaan over voor- en nadelen voor onze inwoners en bedrijven. Wordt dus vervolgd.

Tot ziens.

Anne

Vanmiddag nam mijn oud collega Anne Bliek tijdens een druk bezochte, bijzondere statenvergadering afscheid van de Provincie Flevoland. Anne heeft er voor gekozen om niet meer terug te keren in het nieuwe college. Ik begrijp waarom ze tot haar besluit gekomen is, maar dat neemt niet weg dat ik het erg jammer vind dat het zo moest lopen.

Nog voordat ik twee jaar geleden in Flevoland geïnstalleerd werd heb ik haar al ontmoet. Ze kwam bij me langs in mijn toenmalige woonplaats Leiden. We hebben samen een kop koffie gedronken op een terras op het Stadhuisplein. Ze kwam niet om over het werk of politiek te praten, ze kwam gewoon even langs omdat ze benieuwd was wie ik was. Anne was iemand die oprecht een warme interesse had voor de mensen om haar heen. Een kwaliteit die je in de politiek niet zo heel veel tegen komt. Dat neemt niet weg dat ze op de inhoud ook gewoon hard en buitengewoon gedreven kon zijn als dat nodig was. Dat blijkt wel uit de manier waarop ze haar grote dossiers getrokken heeft.

In een stoere afscheidspeech onderstreepte ze het belang van een betrouwbare overheid. Het belang om eenmaal genomen besluiten zonder aarzeling uit te voeren en vooral geen belastinggeld te verkwisten aan projecten die je toch niet afmaakt. Als voorbeelden noemde ze vooral het beleid inzake windenergie, maar natuurlijk ook het Oostvaarderswold.

Ondanks dat haar partij een prima opvolger heeft gevonden in de persoon van Bert Gijsberts, zullen we haar warmte en specifieke geluid nog wel een tijdje missen in het college van GS. Ik in ieder geval wel.

Tot ziens.

Provinciaal Jeugddebat

Digitaal ondernemerschap, de ontwikkeling van Luchthaven Lelystad, de woningmarkt en de arbeidsmarkt. Dat waren de onderwerpen waarover vandaag in het provinciehuis stevige debatten over werden gevoerd. Niet zoals gebruikelijk door de dames en heren politici, maar door een groep van 50 jongeren uit onze provincie.
Deze jongeren waren vandaag te gast voor het jaarlijkse provinciaal jeugddebat, een voorronde van het Nationaal Jeugddebat dat komend jaar in de tweede kamer in Den Haag wordt gehouden.

Voor het debat zelf was de groep jongeren onderverdeeld in vier fracties die de ochtend mochten gebruiken om zich voor te bereiden om de genoemde thema's. Onder mijn voorzitterschap mochten ze vanmiddag in debat gaan met een aantal politici uit Provinciale Staten. Dat leverde een stevig debat op met veel creatieve ideeën. Het was voor mij een grote eer om dat voor te mogen zitten. Geweldig om jonge mensen te zien die zich inzetten voor een betere provincie.

Naast het gewone debat was er vandaag ook veel aandacht voor het digitale debat via Parlement Z, een site die met steun van de provincie Flevoland tot stand gekomen is na een idee tijdens het jeugddebat van vorig jaar. Op www.parlementz.nl zijn de virtuele debatten nog een tijdje te volgen. Meedoen kan ook, voor alle jongeren tot 18 jaar.

Tot ziens.

Beweging in de Jeugdzorg

“De jeugdzorg is in beweging, en niet zo’n klein beetje ook. We staan aan de vooravond van de overdracht van alle jeugdzorgtaken naar de gemeenten. We zitten op dit moment in een spannende fase. Lukt het om de nieuwe wet op tijd af te krijgen voor een overdracht per 1 januari 2015 en zo ja, geeft deze wet de gemeenten genoeg ruimte om de noodzakelijke verandering in de zorg echt vorm en inhoud te geven? Tijdens deze conferentie geven we alle ruimte aan professionals die – midden in de hectiek van de transformatie – vormgeven aan de toekomst.”

Deze tekst schreef ik onlangs in de uitnodiging voor de traditionele najaarsconferentie voor de jeugdzorg in Flevoland. Dit jaar had deze bijeenkomt het thema “Beweging in de jeugdzorg” meegekregen. Vandaag kwamen ruim 200 mensen uit gemeenten, welzijn, onderwijs, gezondheidzorg en jeugdzorg bij elkaar om elkaar te ontmoeten, te leren van de ‘buren’ in en buiten Flevoland en elkaar te inspireren om samen te werken aan de toekomst van de jeugdhulp.

Het was voor mij alweer de derde keer dat ik bij deze conferentie aanwezig was. Anders dan vorige jaren opende ik de bijeenkomst deze keer niet zelf. Als illustratie van de komende overdracht van jeugdzorg naar gemeenten, verwelkomde Meta Jacobs, wethouder van Lelystad, de deelnemers. Zij benadrukte dat de veranderingen in de praktijk moet gebeuren, de vernieuwing krijgt vorm vanuit de jeugdzorgorganisaties en de mensen die daar met heel veel inzet hun werk doen. Meta Jacobs roept op aan de gang te gaan met de opgedane ideeën. En dat spreekt mij aan. Verandering die gedragen wordt door de werkers in de jeugdzorg levert de beste resultaten op.

En ideeën hoorde en zag ik genoeg vandaag tijdens rondes met interessante workshops. Daarnaast werd in de derde workshopronde gewerkt met de ideeëngenerator en matchmaking.

Dat leverde aan het einde van de dag veel enthousiaste deelnemers op waarvan de meeste morgen weer aan de slag gaan in de jeugdzorg. Ik hoop dat de conferentie vandaag helpt om het werk voor de meest kwetsbare kinderen uit onze provincie nog beter te gaan doen.

Tot ziens.

Begroting 2013



Bert Gijsberts

Bijna twaalf uur duurde vandaag de vergadering van Provinciale Staten. Dat begon feestelijk met de installatie van mijn nieuwe VVD collega Bert Gijsberts (foto), waarmee het college weer voltallig is. Bert, nogmaals van harte gefeliciteerd en welkom in het team! We hebben inmiddels uitgebreid kennis gemaakt, ik heb veel vertrouwen in de toekomstige samenwerking. Het toeval wil dat nu alle gedeputeerden afkomstig zijn uit een agrarische familie. Eén van de Statenleden sprak ons zelfs aan met 'boerenzonen'.

Na de installatie stond de Begroting 2013 op de agenda. Een belangrijk onderwerp waar ik als portefeuillehouder Financiën met onze ambtenaren een aantal maanden aan gewerkt heb. Over de inhoud van deze begroting maakte ik eerder dit filmpje. In de bespreking werden door de diverse fracties mooie complimenten geuit. De PVV-fractie vormde de uitzondering, zij kwamen vandaag vooral naar het provinciehuis om tegen te stemmen. Behalve natuurlijk tegen hun eigen voorstellen, maar daar stemden vervolgens meestal alle andere partijen tegen. Zo maakte de PVV ook vandaag niet het verschil. Gelukkig deden een aantal andere partijen wel voorstellen die op een meerderheid konden rekenen. Daardoor kwam er extra geld voor openbaar vervoer, wegen en jeugdzorg. Bovendien werd afgesproken dat de jeugddebatten 'Op weg naar het Lagerhuis' en het Nationaal Jeugddebat ook in de toekomst in Flevoland worden gehouden. Tenslotte gaan we ons wagenpark vergroenen en zijn we een Schaliegasvrije provincie.

Belangrijk discussiepunt was ook het voornemen van het nieuwe kabinet om Flevoland samen met Noord Holland en Utrecht op te laten gaan in een Randstadprovincie. We hebben afgesproken dat we de komende tijd met de gemeenten in gesprek gaan om zo tot een breed gedragen Flevolands standpunt te komen. Bijzonder was in dit opzicht de bijdrage van CDA fractievoorzitter Marianne Luyer, die zich hardop afvroeg hoe we binnen Flevoland een tegenkracht konden ontwikkelen tegen het nieuwe kabinet. Het maakte nog eens duidelijk dat het CDA nationaal in een andere positie terecht gekomen is.



Na de vaststelling van de begroting (alle partijen met uitzondering van de PVV stemden in met de begroting) mocht ik van de diverse fracties de felicitaties in ontvangst nemen.

Wilt u de begroting 2013 zelf eens inkijken? Dat kan op www.flevoland.nl/begroting Daar vindt u de mooiste en meest inzichtelijke digitale provinciebegroting die momenteel op het internet te vinden is.

Tot ziens.

Week van de Jeugdzorg

De Flevolandse jeugdzorginstellingen zetten deze week de deuren open tijdens de week van de Jeugdzorg. Zij ontvangen geïnteresseerden uit de wereld van politiek, overheid, onderwijs en gezondheidszorg. Ruim 70 mensen hebben zich gemeld voor een stage, een mooi aantal. Ik weet uit eigen ervaring dat een dagje stagelopen bij zo’n organisatie een ander perspectief geeft op onze taak als overheid om te zorgen dat kwetsbare kinderen veilig kunnen opgroeien. Het geeft ook een ander perspectief op de jeugdzorgwerkers, de mensen die het moeten doen.
Als provincie vinden we het belangrijk te laten zien wat de jeugdzorg is en doet. Daarom worden de programma’s zodanig ingevuld dat de stagiaires een reëel beeld krijgen van de dagelijkse praktijk van de jeugdzorgmedewerkers. Met wat voor problematiek en dilemma’s worden zij in hun werk geconfronteerd, met welke gezinnen krijgen zij te maken.
Ik wens alle stagiaires een goede stage toe, waarin zij nieuwe inzichten opdoen over de jeugdzorg, de kinderen waarvoor we ons sterk maken en de professionals die het werk verzetten.

Tot ziens.

Over Flevoland Gesproken

Vandaag was ik weer te zien in het programma Over Flevoland Gesproken van Omroep Flevoland. Met Jeroen van der Laan keek ik terug op mijn installatie als gedeputeerde in Flevoland nadat ik eerder mijn ontslag had genomen.

 

Terug

Het was tegen half drie vannacht toen ik bij het provinciehuis op de fiets naar huis stapte. Een groot rood boeket onder de snelbinders, ik kreeg dat van mijn eigen PvdA fractie na mijn herbenoeming als gedeputeerde. Een herbenoeming die wat mij betreft alles behalve vanzelfsprekend was. De worsteling die hieraan vooraf ging, wil ik hier graag toelichten.

Toen ik op 3 oktober jl. mijn ontslag aanbood, deed ik dat vol overtuiging. Provinciale Staten hadden immers de conclusie getrokken dat het college van Gedeputeerde Staten de Provinciale Staten op belangrijke momenten onvoldoende had geïnformeerd over risico's van de natuurontwikkeling Oostvaarderswold. Ondanks het feit dat dit vooral was gebeurd in de tijd voor mijn aantreden als gedeputeerde, was ik daarvoor toch verantwoordelijk. Zo werkt dat in de politiek.

Na dat ontslag kreeg ik heel veel reacties. Over het algemeen was er respect voor het besluit. Er waren ook behoorlijk wat reacties van mensen die vonden dat ik terug zou moeten komen. Meestal zeiden ze dat vanuit de overtuiging dat tussentijds weggaan ook nadelige gevolgen heeft voor belangrijke onderwerpen. Dat heeft me aan het denken gezet.

Behalve voor de ontwikkeling van het Oostvaarderswold heb ik me de afgelopen periode ook ingezet voor een aantal andere onderwerpen. Zo ben ik op verzoek van de Staten aan het werk gegaan om het financiële beheer beter op orde te brengen en heb ik samen met de gemeenten hard gewerkt aan de overdracht van de Jeugdzorgtaken. Voor beide onderwerpen kreeg ik van de Staten altijd veel steun. Voordat er een opvolger ingewerkt is, zal er veel kostbare tijd verloren kunnen gaan, wat voor de voortgang van beide onderwerpen nadelig zou zijn.

Toen ik ook vanuit mijn eigen partij het verzoek kreeg om door te gaan, ben ik dat serieus gaan overwegen. Doordat ik zelf ontslag had genomen zou mijn terugkeer alleen mogelijk zijn wanneer de leden van Provinciale Staten dat in meerderheid zouden beslissen. Op een of andere manier was dat wel een geruststellend gevoel. Wie anders dan onze volksvertegenwoordiging kan immers beter beoordelen of mijn terugkeer verantwoord was. Om een beetje de meningen te peilen, ben ik in gesprek gegaan met een flink aantal fractievoorzitters, zowel van de coalitie als de oppositie. Die gesprekken gaven me het gevoel dat een flinke meerderheid in beginsel bereid was om mijn terugkeer te ondersteunen. Voor mij was dat voldoende aanleiding om me, met steun van mijn eigen fractie, weer kandidaat te stellen.

Gisteravond was het dus zover. Na een intensief debat met de Staten over de uitkomsten van het onderzoek en de voor- en nadelen van mijn terugkeer, was het na middernacht tijd om te gaan stemmen. Van de 38 aanwezige Statenleden stemden er drie blanco, negen tegen en zesentwintig voor mijn terugkeer. In ieder geval ruim voldoende om weer als gedeputeerde geïnstalleerd te worden.

Tot ziens.