Uitvoeringsprogramma Jeugdzorg

Vanmiddag heb ik aan de regionale pers een toelichting gegeven over het Uitvoeringsprogramma Jeugdzorg 2011. In dat programma hebben we opgeschreven wat we volgend jaar gaan doen om de groep kwetsbare kinderen en jongeren de zorg te geven die ze nodig hebben. Belangrijk daarbij is dat we de jeugdzorg in Flevoland in 2011 op het huidige, hoge niveau handhaven, bijvoorbeeld door te voorkomen dat er nieuwe wachtlijsten ontstaan. Omdat we daarvoor van het rijk niet genoeg geld krijgen moeten we ook in 2011 als provincie zelf weer flink geld bijleggen, ruim 4,8 miljoen euro. Het komende jaar gaan we vooral hard werken aan een goede aansluiting tussen de verschillende vormen van zorg, gaan we beter kijken wat mensen zelf kunnen doen om problemen op te lossen en gaan we extra aandacht geven aan de begeleiding en opvang van kwetsbare meiden.



De provinciale jeugdzorg helpt als er ernstige problemen zijn bij het opvoeden en opgroeien. Het gaat dus om een zware vorm van zorg; die werkt alleen goed als er een goede aansluiting is bij lichtere vormen van zorg en maatschappelijke ondersteuning zoals gemeenten die bieden. Alle reden dus om daar volgend jaar weer stevig op in te zetten. Dat doen we bijvoorbeeld in het project Over en Weer. Daar werkt de jeugdhulpverlening samen met de maatschappelijke dienstverlening. Hierdoor is één samenhangend hulpverleningsaanbod met één methodiek ontstaan voor gezinnen die met meerdere problemen kampen. Een ander voorbeeld is de samenwerking van Triade, Nieuw Veldzicht en Vitree in één crisisteam. Hierdoor kunnen alle jongeren met een acute vraag binnen maximaal 24 uur hulp krijgen.

Verder gaan we in 2011 dus inzetten op eigen kracht: als provincie geloven we erg in de eigen kracht van gezinnen om hun problemen op te lossen. Familie en buren kunnen vaak beter inspelen op de problemen dan een buitenstaander. Dat blijkt ook uit de praktijk.
Ondanks wat hun ‘benaming’ misschien doet vermoeden, hebben ook kwetsbare meiden eigen kracht. We moeten ze alleen wat meer helpen om die naar boven te halen en voor zichzelf op te komen. Voor kwetsbare meiden met kinderen die het alleen niet redden, komt meer opvang; daarnaast letten we beter op meiden die het gevaar lopen slachtoffer te worden van loverboys. We zorgen ervoor dat er weerbaarheidstrainingen worden gegeven op scholen en dat hulpverleners beter in staat zijn signalen te herkennen die op deze risico 's wijzen.

Tot ziens.

Tienermoeders

Vandaag was ik op bezoek bij het Moeder & Kindhuis van Triade in Almere. Ik wilde graag met eigen ogen zien hoe Triade met steun vanuit experimenteergelden van de provincie een methode heeft ontwikkeld om (tiener)moeders of moeders met een verstandelijke beperking te begeleiden in hun ouderschap. Tijdens dit werkbezoek maakte ik opnieuw kennis met de bestuurder van Triade, Micky Adriaansens en een aantal medewerkers. Bovendien was er een moeder die over haar ervaringen met jeugdzorg vertelde en bracht ik een bezoekje aan drie jonge moeders uit het Moeder & Kindhuis.

Projectleider Marielle Bonnet vertelde over het moeder en kindhuis: ‘In Flevoland zijn er gemiddeld 1,16% (150) moeders van 15-19 jaar. Landelijk ligt dat cijfer lager op 0,66%. Van deze moeders heeft 10%-20% zorg nodig , 15-30 moeder per jaar in Flevoland. In het moeder en kind huis zijn 16 plekken met een 24 uurs aanbod voor moeders met lichte verstandelijke beperking en kind.’ Op ons verzoek wordt dit uitgebreid met 4 jeugdzorgplekken voor tienermoeders. Triade ontwikkelt een methodiek om de zorg zo goed mogelijk op deze moeders af te stemmen. Dit doen zij door de methodieken van Triade te gebruiken en expertise te ontwikkelen in samenwerking met Altra uit Amsterdam en de Vrije Universiteit.’

Moeder Paula vertelde over haar ervaringen in jeugdzorg. Paula kreeg intensief pedagogische thuishulp toen haar dochter veel problemen kreeg toen ze puber werd. Zij was blij en geholpen met de begeleiding van Triade, maar had ook duidelijk ideeën voor verbetering. Paula had meer steun in de regie willen hebben toen er meerder vormen van jeugdzorg, onderzoek in Fornhese en justitie bij kwamen. Ook vindt ze dat alle instanties onderling beter kunnen communiceren.

Aan het eind van het werkbezoek bracht ik nog een bezoek aan drie jonge moeders. Ze hebben ieder hun eigen huisje, maar krijgen intensieve hulp van Triade. Bij de kennismaking bleek heel duidelijk dat deze meiden goed voor ogen hebben wat ze willen. Ze gaan naar school, lopen stage en voeden ondertussen hun kind op. Ik was onder de indruk van deze drie meiden en al helemaal van Daisy (op de foto in het midden), het dochtertje van een van de meiden, die als klap op de vuurpijl mij ten huwelijk vroeg.

Tot ziens!

Zuiderzeeland

In Flevoland leven we zo'n 6 meter onder de waterspiegel van het IJsselmeer. Als we niets zouden doen dan zou de polder als gevolg van regen en kwelwater binnen een korte tijd gewoon weer helemaal vol met water staan. Onder andere om dit te voorkomen hebben we een Waterschap.

Waterschap Zuiderzeeland is de waterbeheerder in Flevoland en een klein deel van Friesland en Overijssel. Zij beheren in dit gebied alle dijken, watergangen, gemalen en waterzuiveringen. Daarmee zorgen ze voor veiligheid en voldoende en schoon water. Dat doen ze in samenwerking met gemeenten, provincies, natuurorganisaties, andere waterschappen, maatschappelijke organisaties en belangenbehartigers. De provincie Flevoland is toezichthouder op dit waterschap.

Als gedeputeerde water ben ik politiek verantwoordelijk voor de manier waarop wij dit toezicht uitoefenen. Daarvoor is het voor mij van belang om een goed beeld te hebben van het functioneren van ons Waterschap. Daarom ben ik vanmorgen met Dijkgraaf Henk Tiesinga de polder in getrokken om eens met eigen ogen te zien wat er allemaal komt kijken bij het uitvoeren van deze belangrijke taak.

Hierbij ik onder andere een bezoek gebracht aan de gemalen Wortman (foto) en De Block van Kuffler. Het zijn de grootste gemalen in de provincie met een capaciteit van resp. 2000 en 3100 kubieke meter per minuut. Samen zijn ze dus goed voor een capaciteit van meer dan 5.000.000 liter per minuut! De Block van Kuffler is bij een opvoercapaciteit van 6 meter het grootste gemaal in zijn soort in Europa. De gemalen zijn gebouwd in de periode voor de drooglegging. Vooral bij het gemaal Wortman is dat nog goed te zien. De techniek is nog steeds zoals die in 1956 werd opgeleverd. Als liefhebber van industriele monumenten heb ik daar mijn ogen uitgekeken.

Naast de gemalen zijn we ook door de polder gereden en hebben we op een aantal plaatsen de dijken bekeken. Waterschap Zuiderzeeland onderhoudt en beheert 265 kilometer dijken die rondom de polders liggen en ons beschermen tegen het buitenwater, zoals het IJsselmeer, Markermeer, IJmeer en de randmeren.

Onderweg hebben we met elkaar gesproken over de samenwerking tussen Provincie en het Waterschap. Het was een buitengewoon boeiend en leerzaam bezoek aan de mensen en systemen die er voor zorgen dat we droge voeten houden.

Tot ziens.

Bosatlas

Wie kent ‘m niet? En wie herinnert zich niet de momenten dat je je als kind verwonderde over de wereld zoals de Bosatlas die zich voor je ontvouwde? Prachtig toch.

Nu is er dan de Bosatlas van Nederland Waterland. Een speciale editie die aandacht besteedt aan alle aspecten van water. De provincie Flevoland heeft een grote bijdrage geleverd aan de totstandkoming van dit bijzondere boekwerk. Uiteraard staat het verhaal over de Zuiderzeewerken tot en met de drooglegging van de Zuiderzee erin. En het verhaal over Schokland, het aanleggen van de zoetwatervoorraad, het Deltaprogramma, honderden kaarten, grafieken, luchtfoto’s en nog veel meer.

Vanmiddag heb ik in de bibliotheek van Lelystad het eerste exemplaar van de Wateratlas uitgereikt aan Jan Steffens, directeur van de Flevomeer Bibliotheken. Alle Flevolandse bibliotheken krijgen van de provincie een exemplaar. Komend voorjaar ontvangen alle middelbare scholen in het hele land exemplaren.

Tot ziens.

Zeven heuvels

Politiek is hard werken, het is dan ook heerlijk om met hardlopen je hoofd leeg te maken. Daarom hebben een aantal leden van de PvdA een hardloopteam samengesteld. Vandaag was de eerste loop, de pittige ‘7-heuvelenloop’ in Nijmegen. PvdA leden w.o. kamerleden, provincie- en gemeentebestuurders waren van de partij. Vijftien kilometer lang liepen we herkenbaar in PvdA shirts, door de heuvels rondom Nijmegen. Het was een prachtige route. Zelf liep ik deze afstand in 1 uur en 24 minuten en daar was ik best tevreden mee. Alle PvdA-ers die willen meelopen in het PvdA team bij de volgende loop op zondag 9 januari in Egmond, zijn van harte uitgenodigd!

Voor de liefhebber van statistiek, via deze link alle detail over mijn prestatie van vandaag.
Tot ziens.

Week vd Jeugdzorg (4)

Vandaag organiseerde de provincie voor de vijfde keer de GAAF-conferentie. GAAF staat voor Gemeenschappelijk Actieprogramma Aansluiting Flevoland. Dat doen we voor mensen die in hun werk met jongeren te maken hebben. Zij ontmoeten elkaar hier en wisselen kennis en ervaring uit. Thema dit jaar was ‘Focus op nazorg’.

Uit onderzoek van CMO Flevoland is gebleken dat de nazorg beter kan. We doen er wel wat aan, maar de samenwerking kan veel beter. Met de wethouders en de betrokken instellingen is afgesproken dit per gemeente te gaan oplossen.

In Flevoland gaat het om zo’n 250 jongeren per jaar, die ondersteuning nodig hebben na jeugdzorg. De aanwezigen hebben tijdens deze conferentie veel informatie gekregen waarmee ze de nazorg in Flevoland sterk kunnen gaan verbeteren.

Tijdens deze conferentie werd voor het derde achtereenvolgende jaar een stimuleringsprijs uitgereikt (de GAAF-prijs) voor het beste projectidee op het gebied van nazorg. De prijs van 10.000 euro ging naar het project jongerencoaches van het jongerenwerk op Urk. Als reden waarom zij zouden moeten winnen, hadden de indieners aangegeven: ‘Jongeren zijn gemotiveerd om te veranderen, maar missen het lef om de laatste stap te zetten. Het coachingsproject helpt hen om keuzes te maken die een verschil kunnen vormen voor de rest van hun leven.’ Mooier had ik het zelf niet kunnen zeggen. En het leuke is, dat de eerste successen al zichtbaar zijn. Trotse Urkers dus in het provinciehuis vanmiddag. Zij werken samen met veel partijen, zoals de politie, Waypoint, de gemeente Urk, maatschappelijk werk, reclassering en BJZ.
Van harte gefeliciteerd prijswinnaars en doe iets moois met de prijs! Ik ga de komende tijd nog een keer op Urk kijken wat ze met het geld hebben gedaan.

Aan het begin en het eind van de GAAF-conferentie voerden verschillende jongeren van jeugdzorginstelling Nieuw-Veldzicht en Rentray acts op: raps, maar ook een gevoelige song waarbij heel wat mensen de tranen in de ogen kregen. Giorgio, Millow en Locs, Ellis, Jordy, Luchard en Joost: zij kregen het daverende applaus dat ze verdienden. Wat een talent heeft Flevoland, geweldig! Ik ben benieuwd naar de cd-opnames die er ongetwijfeld gaan komen. Mij hebben ze in elk geval al als grote fan. Kortom, ook de jongeren waren weer van de partij. Hun optredens zijn mooie momenten tijdens zo’n conferentie, en doen je ook realiseren waarvoor we het met z’n allen doen.

Wordt vervolgd

Week vd Jeugdzorg (3)

Bestuurders, raadsleden, beleidsmedewerkers en mensen uit het onderwijs, de politie en de zorg waren uitgenodigd om in de Week van de Jeugdzorg stage te lopen bij een jeugdzorginstelling of Bureau Jeugdzorg (BJZ) Flevoland. Uiteraard heb ik die uitnodiging met beide handen aangenomen.

Vanmiddag kreeg ik een kijkje achter de schermen van BJZ. Daar heb ik zelf ervaren dat het werk buitengewoon pittig is. Samen met mijn mede-stagiairs, een zorgcoördinator van Icare en de GGD, heb ik een casus uit de praktijk behandeld over de 15-jarige Sara en haar familie. De vraag was welke hulpvormen wij zouden aanbieden en welke doelen wij zouden stellen. Zelf vond ik een eventuele uithuisplaatsing heel ingrijpend en heb ik aangegeven het gezin het liefst bij elkaar te houden. Ik zal hier niet de hele discussie uit de doeken doen. Waar het om gaat is dat de medewerkers van BJZ dagelijks tegen dilemma’s aanlopen en zich afvragen ‘wat is wijsheid’? Kortom, moeilijk en belangrijk werk waar ik groot respect voor heb.

Wordt vervolgd.

6e Sportcongres

Vanavond heb ik in het Topsportcentrum in Almere de aftrap gegeven van het zesde sportcongres ‘Vooruitzien is besturen’. Aanwezigen waren sportbestuurders, wethouders, beleidsmedewerkers, workshopinleiders en anderen die zich verbonden voelen met sportverenigingen en te maken hebben met het besturen van een sportvereniging. Direct of wat meer op afstand

Vandaag ging het om thema's als wat doen bestuurders met hun maatschappelijke rol? Hoe gaan ze om talentontwikkeling en hoe handelen ze in deze financieel mindere tijden?

Voor mij was het als gedeputeerde Sport erg leuk om te zien dat de onderwerpen van de inleiding en de workshops mooi aansluiten bij onze sportnota: Flevoland, sportiefste provincie van Nederland. Ook daarin gaat het over het ontwikkelen en begeleiden van talent, over het aanhaken bij het Olympisch Plan en natuurlijk ook over die enorm belangrijke basis die de sportverenigingen vormen.

Ik heb enorm veel respect voor de manier waarop honderden sportbestuurders in de provincie zich, vaak geheel belangeloos, inzetten voor de sport. Het besturen van zo'n vereniging is niet niks. Door het organiseren van dit soort congressen is Sportservice Flevoland voor deze mensen een goede steun in de rug. Ik ben ervan overtuigd dat de bestuurders er na de ‘training’ en ‘coaching’ van vandaag weer helemaal tegenaan kunnen en feilloos de bal het juiste doel schieten.

Tot ziens.

Week vd Jeugdzorg (2)

Het thema van de Week van de Jeugdzorg was 'Luisteren' en dit stond ook centraal bij het jongerendebat dat vandaag na de verhalenfinale plaatsvond. Samen met bestuurders van jeugdzorginstellingen en Bureau Jeugdzorg, ging ik met jongeren uit de jeugdzorg in gesprek over stellingen. Onder leiding van Sara Kroos (foto) werd er pittig gediscussieerd; de jongeren waren behoorlijk kritisch. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen, want een aantal jongeren was vorig jaar ook bij het debat en in lang niet alle gevallen was er iets gedaan met wat ze toen gezegd hadden. Over het contact met hun voogd was een aantal jongeren bijvoorbeeld helemaal niet tevreden. Ook balen ze van het slechte imago van jeugdzorg. Daar hebben ze last van als ze een opleiding willen volgen of solliciteren. Verder gaven ze aan betere nazorg te willen, als hun jeugdzorgtraject is beëindigd. Als ze een opleiding willen volgen of solliciteren hebben ze last van het slechte imago van de jeugdzorg. Verder gaven ze aan betere nazorg te willen, als hun jeugdzorgtraject is beëindigd. Ook was ik onder de indruk van de positieve ervaringen met jeugdzorg. Het was duidelijk dat een aantal jongeren dankzij jeugdzorg zelf verantwoordelijkheid hadden genomen voor de rest van hun leven. En daar gaat het natuurlijk om in de jeugdzorg.

Ik vind het belangrijk om zo rechtstreeks met jongeren te praten en te horen wat ze vinden van de jeugdzorg die ze krijgen. Op een of andere manier wil ik daar in de toekomst zeker mee doorgaan. Met de dingen die ik in dit debat heb gehoord ga ik zeker aan de slag. De jongeren die hebben deelgenomen aan het debat wil ik dan ook hartelijk bedanken voor hun bijdrage en openheid!

Wordt vervolgd.

Week vd Jeugdzorg (1)

Als het goed is, heeft u er al over gehoord en/of gelezen: het is deze week nationale Week van de Jeugdzorg. Ook de provincie Flevoland doet daar al jaren aan mee. De doelstelling is om de jeugdzorg eens op een positieve manier in het zonnetje te zetten.

Deze week doe ik op mijn weblog verslag van de Week van de Jeugdzorg. Ik neem u graag mee langs de activiteiten die er tot nu in onze provincie geweest zijn.

Vandaag was de aftrap en deze stond in het teken van (het luisteren naar) verhalen. Verschillende leerlingen van de groepen 7 en 8 van basisscholen in Flevoland deden mee aan de verhalenwedstrijd. Zij konden het verhaal afschrijven met als titel ‘Druk hoofd’. Jill Vink van basisschool Ichthus uit Almere won de eerste prijs met haar verhaal over de tweeling Sanne en Joppe die ADHD hebben. Ik mocht haar samen met ambassadeur van de jeugdzorg, cabaretière Sara Kroos een kadobon uitreiken (foto) en alle lof toezwaaien. Dat was niet zo moeilijk, want de jury roemde in haar rapport het inlevingsvermogen en de humor waarmee Jill haar verhaal had geschreven. Een feestelijk en mooi begin van de Week van de Jeugdzorg

Jill mocht na afloop haar eigen verhaal voorlezen en daarvan maakte ik het volgende filmpje. Als u het volume van uw PC wat harder zet dan is het goed te volgen.



Wordt vervolgd.

Istanbul Declaration

Vandaag was mijn laatste dag in Istanboel voor de jaarvergadering van de Assembly of European Regions. Na een interessant symposium over de rol van regionale overheden bij de ontwikkeling van economische clusters, ben ik weer vertrokken naar het vliegveld.

De resulaten van deze General Assembly zijn vastgelegd in de 'Istanbul Declaration', die u hier nog eens rustig kunt doorlezen.

Het waren drie volle dagen. Veel tijd om de stad te ontdekken is er niet geweest, maar van wat ik heb gezien heb ik een positief beeld overgehouden. Istanboel is letterlijk een stad waar twee werelden samen komen. Aan de ene kant is het een moderne westerse stad, aan de andere kant een islamitische maatschappij. Die twee lijken volstrekt probleemloos in elkaar over te gaan. Het was een mooie ervaring om daar eens te zijn.

Gelukkig was er wel veel tijd om contacten te leggen en een goed beeld te krijgen van de activiteiten van de AER. Aan het einde van de reis heb ik mezelf dus ook de vraag gesteld of het lidmaatschap van de AER voor Flevoland nu werkelijk meerwaarde biedt. Met enige reserve stel ik vast dat dit wel het geval is. Het gaat daarbij wel om voordeel op de lange termijn. Een organisatie als de AER kan voor Flevoland waardevol zijn. Daarbij is het wel van belang dat we optimaal gebruik maken van de mogelijkheden die deze organisatie ons te bieden heeft. Op dat punt zijn er zeker nog wel verbeteringen mogelijk. Daar ga ik de komende tijd aan werken.

Tot ziens.

General Assembly

Het is hier in Istanboel één uur later en 12 graden warmer dan in Nederland. Dat maakt het goed toeven in deze wereldstad met 17 miljoen inwoners. Ik heb gisteravond mijn bagage en warme jas achtergelaten in het Nippon Hotel in het centrum van Istanboel en ben vanaf daar vertrokken voor een welkomstdiner aan boord van een schip op de Bosporus. Daar heb ik collegabestuurders uit heel Europa ontmoet en deed ik een poging om voor mezelf een beeld te vormen van de manier waarop de verschillende regio's samenwerken binnen de AER. Ook maakte ik kennis met de president van de AER, de uit Frankrijk afkomstige Michèle Sabban. Zelf is zij sinds 1998 Vice-President van de Regionale Council van de Franse regio Ile-de-France.

Vanmorgen vroeg begon de General Assembly in een groot conferentiecentrum in het centrum van Istanbul. Daar waren zo'n 500 bestuurders uit 37 europese landen aanwezig om besluiten te nemen over de organisatie van de AER en met elkaar te praten over het thema van deze bijeenkomst: de uitdaging van Europa 2020, een strategie van de Europese Commissie voor een slimme, duurzame en inclusieve groei van Europa. Om u een indruk te geven van deze bijeenkomst heb ik onderstaand filmpje van een Italiaanse omroep op youtube gevonden. Na 29 seconden ben ik zelf nog net even in beeld.



Gedurende de dag hebben we een hele agenda afgehandeld. Een van de onderwerpen had betrekking op de europese regelgeving voor staatsteun aan regionale luchthavens. Mede dankzij de inzet van de AER komt hier meer ruimte en daar kunnen wij bij de groei van de luchthaven bij Lelystad rechtstreeks belang bij hebben. Tussen de verschillende onderdelen door was er voldoende gelegenheid om nieuwe informele contacten te leggen. Zo heb ik onder andere gesproken over de voorbereidingen van de AER Summerschool, die volgend jaar in Flevoland gehouden zal worden.

Na afloop van de eerste dag waren we op uitnodiging van de Gouverneur van Istanbul te gast voor een diner in het indrukwekkende Çirağan Palace Kempinski, een 17e eeuws paleis aan de oevers van de Bosporus, dat tegenwoordig als luxe hotel in gebruik is. De Turkse overheid liet zich tijdens het hele congres overigens van haar beste kant zien. Ze deden duidelijk erg hun best om bij de 500 europese bestuurders een positieve indruk achter te laten. Daarbij staken ze de ambitie om een rol in Europa te gaan spelen niet onder stoelen of banken.

Tot ziens.