Eerste paal

De dag voor koninginnedag is traditioneel lintjesregen, dus ook in Leiden. Het hele college was vanmorgen aanwezig tijdens een geanimeerde bijeenkomst in de Hooglandse kerk. Daar ontvingen maar liefst 17 inwoners uit handen van burgemeester Lenferink een koninklijke onderscheiding. Het was een mooie bijeenkomst in het bijzonder voor de mannen en vrouwen die zich vaak vele jaren lang, meestal belangenloos, hadden ingezet voor de gemeenschap. Hulde!

Toen ik na afloop weer terugkwam in het stadhuis was het daar een drukte van belang. Veel toeschouwers stonden langs het water te kijken hoe de brandweer bezig was een vrachtwagen uit het water te trekken. De foto hiernaast maakte ik uit mijn raam.

Vanmiddag was ik in de Minervalaan in de wijk Roomburg. Daar mocht ik op ouderwetse wijze een eerste paal slaan. Ik deed dat samen met enkele van de toekomstige bewoners van de 18 woningen waaruit dit project bestaat. De woningen in dit plan worden allemaal gebouwd volgens het concept ' het nieuwe bouwen'. Hierbij hebben kopers samen met de architect gezorgd voor de totstandkoming van het ontwerp, de indeling en het materiaalgebruik van hun woning.

Het einde van de middag was ik nog even in het gemeentehuis van Teylingen. Daar nam Piet Maat afscheid wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Tot de start van de nieuwe gemeente Teylingen was Piet griffier in de voormalige gemeente Warmond. Het was ook een leuke gelegenheid om ook de andere oud medewerkers van Warmond weer eens te zien.

Morgenochtend ben ik om 09.00 uur weer in het stadhuis om de start van koninginnedag in Leiden mee te maken.

Prettig weekend

Rembrandtplaats

Vandaag heb ik mezelf eens goed verdiept in de details van het 'dossier' van de nieuwbouw van het ROC aan de Lammenschansweg. Over dit plan is momenteel veel discussie in de stad. Op 9 mei aanstaande zal in de commissie Ruimte en Bereikbaarheid over dit plan gesproken worden. De belangen zijn groot zowel van het ROC, die het plan snel wil realiseren, als van de omwonenden die de bouwmassa veel te groot vinden. Het ontwerp is in mijn ogen heel bijzonder, maar het valt niet te ontkennen dat het een groot gebouw is. Om mezelf goed op de commissiebehandeling voor te bereiden, heb ik besloten de komende dagen eerst maar eens zelf een bezoekje aan de aangrenzende woonwijk te gaan brengen om met de omwonenden te praten. Ook ga ik nog even bij het ROC langs. Wordt vervolgd.

Vanmiddag was ik aanwezig bij een presentatie van de herinrichting van de Rembrandtplaats en omgeving. Daar vond de onthulling plaats van een beeldengroep, gemaakt door de internationaal bekende kunstenaar Stephan Balkenhol. Rembrandt werd 400 jaar geleden aan de Weddesteeg geboren. Het nabij gelegen Schildersplaats, in de volksmond Weddesteegplein, heeft de afgelopen maanden een metamorfose ondergaan en is als eerbetoon aan de wereldberoemde schilder officieel omgedoopt tot Rembrandtplaats.

Vanwege het feit dat de burgemeester verhinderd was had mijn collega Gerda van den Berg haar eerste optreden als loco-burgemeester. Die ambtketen stond haar prima en ze hield een uitstekende toespraak. Goed gedaan Gerda!

Vervolgens hield de schrijver Cees Nootenboom een voordracht. Met goedgekozen bewoordingen schilderde hij als het ware het leven in Leiden begin 1600, de tijd dat Rembrandt hier leefde. Ik was onder de indruk van de manier waarop hij er in slaagde zijn publiek ademloos mee te voeren naar die tijd.

Tot morgen.

Hoog tempo

De eerste hele week is begonnen. Het tempo is hoog, alles is nieuw en interessant. Omdat ik niet alles tegelijk kan oppakken, komt het er nu vooral op neer om de juiste keuzes te maken. Ik concentreer me daarbij vooral op zaken die de komende tijd actueel zullen worden.

Het kennismaken gaat overigens ook voorlopig nog gewoon door. Begin deze week ben ik begonnen met een uitgebreid kennismakingsbezoek bij de Dienst Bouwen en Wonen in het stadsbouwhuis. Gezien mijn portefeuille is dat de dienst waar ik de komende periode het meest mee te maken zal krijgen.

Tijdens de wekelijkse collegevergadering hebben we dinsdag vooral veel aandacht besteed aan de concept jaarrekening over 2005. Een voor schuiven de directies van de verschillende gemeentelijke diensten aan om verslag te doen van hun prestaties in afgelopen kalenderjaar. Voor de inwerkende wethouders een mooie kans om snel een indruk te krijgen van het reilen en zeilen binnen de verschillende ambtelijke diensten.

Dinsdagmiddag hadden we als college een bijeenkomst met de verzamelde pers en hebben we gesproken over de gevolgen van onze nieuwe bestuursstijl voor onze omgang met de pers. Openheid en een optimale uitwisseling van gegevens is wat ons betreft de manier waarop we aan de slag gaan.

En dan was er dinsdagavond mijn eerste echte vergadering van de gemeenteraad. Voor mij toch nog steeds een beetje het democratische hoogtepunt van de maand. Dan kruisen de volksvertegenwoordigers de degens over zaken die voor de inwoners van de stad van belang zijn. Het belangrijkste onderwerp was het coalitieakkoord, zeg maar de overeenkomst tussen de collegepartijen op basis waarvan de wethouders straks aan het werk gaan. Ik heb genoten van de discussie. In vaak heldere en voor iedereen begrijpelijke woorden verliep de discussie langs de belangrijke onderwerpen als RijnGouwelijn, Oostvlietpolder, woonbeleid etc. De woordvoerders van de collegepartijen wisten het nieuwe beleid op een goede manier te verdedigen zodat nu het college aan zet is. Op basis van de doelen in het coalitieakkoord gaat het college nu een concreet werkprogramma maken voor de komende 4 jaar. Voor de zomervakantie moet dit terug zijn bij de raad. Werk aan de winkel voor het college dus.

Vandaag was er in Lisse een kennismakingsbijeenkomst van de nieuwe colleges uit de regio. We hebben met elkaar gesproken over een aantal grote regionale projecten. Tot mijn vertrek uit Warmond, eind vorig jaar, heb ik veel bestuurlijk werk gedaan in regionaal verband. Voor mij werd de bijeenkomst daardoor ook een soort prettig weerzien van bekende collega bestuurders uit andere gemeenten. Ook een stad als Leiden heeft de regio hard nodig om allerlei lastige bestuurlijke vraagstukken goed op te kunnen lossen. Daarvoor zal ik ook deze periode regelmatig in de regio zitten.

Tot de volgende keer.

Koeiendans

Het is wel even wennen aan mijn nieuwe agenda. Ik had me nog zo voorgenomen om hier wat eerder verslag te doen van mijn ervaringen, maar het is naar het weekend doorgeschoven. Ik beloof beterschap.

Die agenda loopt trouwens vol zonder dat ik daar om hoef te vragen. Als dat zo door gaat kom ik de komende maanden de deur van het stadhuis niet meer uit en ben ik definitief onbereikbaar. En dat is precies wat ik niet wil. Als bestuurder wil ik vooral zichtbaar en bereikbaar blijven. De afgelopen week hebben we als college goede afspraken gemaakt over de manier waarop wij onze nieuwe bestuursstijl gaan invullen. Persoonlijk zal ik de komende tijd in ieder geval 1 dag per week gaan vrijhouden om buiten het stadhuis te zijn en contacten in de stad te leggen. Er komt een collegebreed spreekuur en zelf wil ik dat nog aanvullen met iets van een een telefonisch spreekuur en de mogelijkheid van e-mail aan de wethouder. Ik maak er al heel lang een gewoonte van om snel een reactie te geven aan alle mensen die mij per e-mail benaderen. Zolang niet iedereen hiervan tegelijk gebruik maakt, heb ik er vertrouwen in dat het goed gaat.

Naast afspraken over bestuursstijl hebben we de afgelopen week intensief gewerkt aan de teamvorming binnen het college. Daarvoor zijn we anderhalve dag de 'hei' op geweest. Met dat team zit het wel goed, ik heb er een stel prima collega's bijgekregen. Zowel in persoonlijk opzicht als met betrekking tot onze politieke denkrichting vormen we een goed team.

Deze week zat ik ook voor de eerste keer bij de commissie Ruimte en Bereikbaarheid. De komende tijd spreken we daar vooral nog over zaken die door het vorige college in gang zijn gezet. Daardoor mis ik wat achtergrondinformatie, maar dankzij een uitstekende ambtelijke ondersteuning had ik me goed kunnen voorbereiden. Een onderdeel van de vergadering was een hoorzitting over het nieuwbouwplan van het ROC Leiden aan de Lammenschansweg. Een ouderwetse botsing van belangen. Buurtbewoners die het bouwvolume veel te groot vinden voor hun buurt tegen een onderwijsinstelling die zit te springen om betere huisvesting. Er vielen 'grote' woorden tijdens de hoorzitting. De commissieleden zullen tijdens de volgende vergadering op 9 mei een keuze moeten maken. Dan mag ik ook namens het college een standpunt innemen. Tot die tijd zal ik me grondig verdiepen in beide belangen.

De week eindigde met de Leidse Singelloop. Samen met collega Paul Jonas heb ik de 6,4 kilometer in een half uurtje gelopen. Dat past mooi in ons streven om meer de straat op te gaan en het leverde een aantal leuke reacties op.

Vanmorgen las ik het afscheidsinterview met oud wethouder Ruud Hessing in het Leidsch Dagblad. Altijd lezenswaardig dat soort interviews. Ze hebben wel iets weg van een koeiendans. (Koeien die de hele winter op stal hebben gestaan en in de lente weer naar buiten mogen, gaan hun nieuwe vrijheid vaak met uitbundig springen tegemoet). Ruud zegt een aantal aardige dingen in zijn interview, maar maakt daarbij wel een denkfout. Hij verwijt het college slapheid op tal van standpunten zoals de RijnGouwelijn en Oostvlietpolder. Ruud weet als voormalig D66 wethouder natuurlijk heel goed dat niet het college, maar de gemeenteraad het hoogste orgaan binnen de gemeente is. De genoemde standpunten zijn dus de mening van een democratisch gekozen gemeenteraad. Het is de taak van het college om daaraan krachtig uitvoering te geven.

Tot volgende week.

Aan de slag

Vanavond heeft de gemeenteraad van Leiden besloten mij te benoemen als wethouder in deze stad. Ruim 3 maanden nadat ik mijn burgemeesterschap van Warmond afsloot kan ik weer als bestuurder aan de slag. Dat voelt weer helemaal goed kan ik u zeggen.

De installatie vond plaats nadat de raad uitgebreid de gelegenheid kreeg om de kandidaat wethouders te onderwerpen aan een aantal scherpe vragen. Het was mijn eerste mogelijkheid om de sfeer een beetje te proeven.

Mede op verzoek van de andere collegepartijen ga ik me de komende periode bezig houden met de onderwerpen Ruimtelijke Ordening, Wonen en Grondzaken. Voor mij is dat redelijk bekend terrein zodat ik hiermee snel aan de slag hoop te kunnen gaan. Doordat ik van buiten de gemeente kom is mijn kennis van de stad en haar inwoners wellicht nog wat beperkt. Tijdens mijn inwerkperiode ga ik proberen dit snel in te halen. In mijn agenda maak ik in ieder geval extra tijd vrij voor de kennismaking met de stad. Op deze plaats zal ik verslag blijven doen van mijn ervaringen.


Vanaf vandaag ben ik als wethouder van Leiden ook herkenbaar dankzij de revertspeld die ik uit handen van de burgemeester mocht ontvangen. Ik zal hem met trots dragen.


Tot de volgende keer.

Te koop

Het was de week van de ledenvergaderingen, ook wel een beetje de week van de waarheid. Maandagavond moesten de leden van de nieuwe collegepartijen zich uitspreken over het akkoord dat de onderhandelaars de afgelopen weken hadden bereikt. Dat was nog best spannend. Het beoordelen van een onderhandelingsresultaat komt eigenlijk altijd op hetzelfde neer. Je constateert dat er eigenlijk te weinig punten uit je eigen programma zijn overgenomen. Daarnaast weet je ook dat je helemaal niets bereikt, als je daar niet mee akkoord gaat. Dat is een lastige afweging en er werd dus tot laat in de avond over vergaderd. Even na middernacht kwam het verlossende woord, alle partijen konden instemmen met het akkoord.

Zodra het college volgende week geinstalleerd is, kunnen we aan de slag om dit akkoord uit te werken in een concreet werkprogramma.

Voor mij was dat het signaal om me nu echt te gaan voorbereiden op mijn nieuwe functie. Zo zat ik woensdag de hele dag in het stadhuis om met mijn voorganger Ron Hillebrand de hoofdlijnen van alle lopende zaken door te spreken. Ik heb een goed beeld gekregen van wat me op het gebied van stedelijke ontwikkeling de komende tijd allemaal te wachten staat.

Vanmiddag waren de toekomstige wethouders op uitnodiging van de burgemeester bij elkaar voor een informele ontmoeting in het stadhuis. Daar hebben we een aantal huishoudelijke zaken doorgesproken en alvast wat afspraken gemaakt met betrekking tot de installatievergadering van volgende week.

Dinsdagavond om 20.00 uur zal het nieuwe college geinstalleerd worden. Aangezien een wethouder op grond van de wet binnen de gemeente moet wonen, zal de gemeenteraad voor mij moeten besluiten om hiervoor ontheffing te verlenen. Dat kan voor een periode van maximaal 1 jaar. Daarna moet ik dus in Leiden wonen. Ons huis in Hillegom staat sinds vandaag te koop.

Tot volgende week.

Linkse lente

Vanmiddag was ik in de Leidse Hout. Wat een prachtige oase is dat. In het theehuis hadden we een kennismakingsbijeenkomst met de onderhandelingsdelegaties van verschillende partijen en de andere kandidaat wethouders. Dat leverde in veel gevallen nieuwe contacten op, en in andere gevallen een prettig weerzien. Leuke mensen en leuke gesprekken in een ongedwongen sfeer. Mij is het goed bevallen.

In de loop van de middag liet de zon zich van zijn beste kant zien. Buiten werd het gezellig druk. Heel even leek het of de linkse lente was begonnen.

Tot de volgende keer.

Met hart en hand

Vanavond rond 23.00 uur maakten de onderhandelaars van PvdA, SP, GroenLinks en ChristenUnie in Leiden bekend dat zij overeenstemming hebben bereikt over de vorming van een nieuw college van Burgemeester & Wethouders. Als het collegeprogramma begin volgende week ook de goedkeuring van de ledenvergaderingen van de verschillende partijen krijgt, is de weg vrij om een gloednieuw college te installeren.

Met 6 nieuwe wethouders gaan we wat je noemt een frisse start maken. Op basis van wat ik nu van de toekomstige collega's weet, ben ik enthousiast over de toekomstige samenwerking. Wat mij betreft gaan we snel en binnen een collegiaal bestuursmodel met elkaar aan de slag.

In de inleiding van het collegeprogramma staat het mooi beschreven. Het college heeft een open, extern gerichte en dienstbare bestuursstijl en is daarom toegankelijk, zichtbaar en aanspreekbaar voor alle Leidenaren.

Ik ga me eerst maar eens goed voorbereiden op de installatiebijeenkomst. Op Sleutelstad.nl heb ik gelezen dat de VVD de kandidaat wethouders uitnodigt voor een hoorzitting, omdat zij de achtergronden en de ideeën van de wethouderskandidaten niet kennen. Ze hebben mijn site blijkbaar nog niet ontdekt. Vragen over het Leidse volkslied mogen ze me in ieder geval wel stellen. Een deel van de tekst staat op de omslag van het coalitieakkoord. De naam van het akkoord "Met hart en hand" is aan deze tekst onleend.

Leiden, trots van Neerlands steden,

parel van het Hollands land

Stad van heden, vol verleden,

stad van werk met hart en hand.

Plaats van dromen en van daad,

waar ieder blijft en niemand gaat.

Leiden, stad van denken en doen,

stad van mijn hart, door nu en toen.

Ik ben er klaar voor. Tot volgende week.

Dubbel

Ik ga nu ruim twee weken door het leven als 'kandidaat wethouder'. Merkwaardige status is dat. In feite ben je nog helemaal niets. Wethouder ben je immers pas wanneer de gemeenteraad daarover een besluit heeft genomen. Zolang er onderhandeld wordt tussen partijen is dat niet het geval en kan er nog van alles gebeuren.

Aan de andere kant wil je natuurlijk wel goed voorbereid aan de start verschijnen. Daarvoor ga je toch warm lopen. Voor mij betekent dat veel nieuwe mensen ontmoeten, lezen, luisteren en praten over van alles wat met die nieuwe functie te maken heeft. Ook voor mijn gezin heeft dit gevolgen. Als het door gaat willen we snel naar Leiden verhuizen.

Ik zal me op deze plaats nog even inhouden tot het echt zover is.

Tot volgende week.

46 minuten en 17 seconden

Het was de week na de bekendmaking van mijn kandidatuur als wethouder voor de gemeente Leiden. Ik heb veel leuke reacties ontvangen en aardige stukjes in de pers, bedankt daarvoor. Een paar inwoners van Teylingen lieten me weten het jammer te vinden dat ik hierdoor blijkbaar niet meer beschikbaar ben voor een burgemeesterschap van die gemeente.


Vorige week eindigde ik mijn dagboekbijdrage met de opmerking dat ik me inmiddels warm ging lopen voor het wethouderschap. Dat heb ik de afgelopen week maar eens letterlijk genomen met m'n deelname aan de jaarlijkse NK Veldloop voor gemeenteambtenaren die woensdag in Vlaardingen werd gehouden. Dit jaar liep ik de 9 kilometer in 46 minuten en 17 seconden. Op 23 maart vorig jaar liep ik dezelfde afstand in 51 minuten en 34 seconden. Is alle training niet voor niets geweest. Veel bekende gezichten ontmoet trouwens uit Leiden, Hillegom en Teylingen waaronder een buitengewoon sportieve waarnemend burgemeester uit Teylingen (zie foto links). Iemand vroeg me of ik nu ook ga meelopen in de 31e Leidsch Dagblad singelloop op 21 april aanstaande. Daar moet ik nog eens goed over na denken.

Toen ik het afgelopen jaar in Warmond zat, had ik met enige regelmaat contact met een groep burgemeesters die net als ik pas waren begonnen in het ambt. Eerst kwamen we bij elkaar met het doel om ons te orienteren op allerlei inhoudelijke aspecten van het ambt. Langzaam is het een club geworden waar we van elkaar leren door het uitwisselen van ervaringen en adviezen. Bovendien is het leuk om elkaar zo nu en dan weer terug te zien, ook al ben ik inmiddels geen burgemeester meer. Vanmiddag waren we weer eens keer bij elkaar, dit keer in de mooie gemeente Jacobswoude.

Tot volgende week.

Bijzonder besluit

Vanavond was ik in Leiden aanwezig bij een bijeenkomst waar de fractie van de Partij van de Arbeid in gesprek ging met de leden over de verkiezingsuitslag. Tijdens deze bijeenkomst is bekend gemaakt dat de Leidse fractie Gerda van den Berg en mij gaan voordragen als wethouders voor het nieuwe college van burgemeester en wethouders wanneer de PvdA daarvan deel uitmaakt.

Een kleine week geleden bracht fractievoorzitter Marije van den Berg me persoonlijk op de hoogte van dit voor mij wel heel bijzondere besluit. Ik heb dus zelf al even aan het idee kunnen wennen en geloof me, dat was nodig. Natuurlijk, toen ik half februari het besluit nam om mijn sollicitatiebrief op de post te doen, deed ik dat niet voor niets. Maar als een soort zelfbescherming schat je de kansen op zo’n moment niet al te hoog in. Dat pakte dus anders uit en daar ben ik echt hartstikke blij mee. Na mijn wethouderschap in Hillegom en het burgemeestersambt in Warmond breekt hiermee naar verwachting een hele nieuwe periode aan waarin ik mijn ervaring en energie ga inzetten voor de inwoners en gemeenteraad van de stad Leiden. Voor mij een enorme uitdaging die ik met beide handen ga aanpakken.

Dat ik hiervoor kandidaat ben is mede het gevolg van het vertrek van twee zittende PvdA wethouders waarvoor ik veel respect heb, Ron Hillebrand en Hans Buijing. Zij hebben er niet zelf voor gekozen om hun functie straks te beëindigen. Ik weet uit eigen waarneming, met hoeveel gedrevenheid zij zich de afgelopen jaren hebben ingezet voor de stad. De Partij van de Arbeid is ze daarvoor veel dank verschuldigd. In regionaal verband heb ik veel met ze samengewerkt. De samenwerking met Ron gaat meer dan 15 jaar terug. Beiden hebben me gefeliciteerd met mijn kandidatuur. Ik vind dat getuigen van grote klasse.

Hoe het vanaf hier allemaal verder gaat zal de komende periode duidelijk worden. Alle ogen zijn nu gericht op de onderhandelingsdelegaties van PvdA, SP, GroenLinks en ChristenUnie die hard werken aan de vorming van het nieuwe college en een nieuw programma. Ik ga me in de zijlijn alvast flink warm lopen. Mocht u de komende tijd nog tips voor me hebben, dan zijn die natuurlijk weer van harte welkom.

Tenslotte nog even dit. Afgelopen week had ik mijn laatste bijeenkomst die nog in het teken stond van mijn afscheid van de gemeente Warmond. Met het voormalige Warmondse college en ambtelijk management zijn we nog een keer bij elkaar geweest. Dat was er met alle drukte in december niet meer van gekomen. Als afscheidscadeau kreeg ik een boekwerk met de titel Eén jaar burgemeester Witteman. Alle bijdragen die ik vanuit Warmond in dit dagboek schreef in full colour afgedrukt, mooi ingebonden en voorzien van een aantal persoonlijke brieven van de oud collega’s. Een prachtig boek waar ik zuinig op zal zijn. Antoon, Hans, John, Ine, Kees, Aad, Sandra, Gerard, Lieneke, Jeanette.en natuurlijk alle andere Warmonders, jullie waren geweldig. Ik zal die samenwerking nooit meer vergeten.

Tot volgende week.

Oneerlijke berichtgeving

De politiek is niet voor bange mensen, hoor je wel eens zeggen. Ik kan u uit eigen ervaring meedelen dat dit klopt. Ook in de plaatselijke politiek zijn de belangen soms zo groot dat mensen het elkaar erg moeilijk kunnen maken. Dat is vooral het geval tijdens verkiezingscampagnes. Ook in de gemeente Hillegom hebben zich tijdens de laatste verkiezingen twee dingen voorgedaan, die ik maar zal betitelen als oneerlijke berichtgeving.

In de eerste situatie ging het om een oranje pamflet dat vlak voor de verkiezingen in heel Hillegom huis aan huis werd bezorgd. Ook verscheen dit pamflet in een groot aantal kranten en werd het op allerlei plaatsen aangeplakt. Het ging hier om een anonieme publicatie die was ondertekend door 'verontruste Hillegommers'. De distributie moet de afzender veel geld hebben gekost. In het pamflet werden de Hillegommers opgeroepen om vooral niet te stemmen op de PvdA, de lijst Van Aken of het CDA en dat allemaal omdat deze partijen een voorstander zijn van de bouw van een pensiongebouw voor Poolse werknemers in Hillegom. De afzender was hier dus blijkbaar erg tegen. Dat is natuurlijk zijn haar goed recht maar hij/zij onderbouwde deze stelling vervolgens met zoveel onwaarheden dat ik er niet lekker van werd. In noem er een paar: er wonen al 600 Polen in Hillegom, Hillegom vangt de Poolse werknemers voor de hele regio op, de Poolse mensen krijgen de woningen van onze jongeren en daardoor vertrekken er elke week 25 tot 40 jongeren uit onze gemeente. De feiten zijn heel anders. Zo wonen er minder dan 200 Polen in Hillegom, bestaan er afspraken met andere gemeenten over de spreiding van de opvang. Lisse vangt bijvoorbeeld veel meer Polen op. Verder wil de gemeente juist deze pensiongebouwen toestaan om te voorkomen dat hiervoor gewone woningen worden gebruikt. En tenslotte zouden in Hillegom al lang geen jongeren meer wonen, wanneer er twee jaar lang 25 a 40 jongeren per week zouden vertrekken. Ik ga niet op alle punten uit het pamflet in, maar neemt u van mij aan dat er nog veel meer onwaarheden in stonden.

Een tweede bericht was niet anoniem. Het was een ingezonden brief die vlak voor de verkiezingen, net als het pamflet, in de meeste kranten (Hillegommer, Witte Weekblad, Haarlems Dagblad en Leidsch Dagblad) heeft gestaan onder de kop 'Inspraak is in Hillegom een wassen neus'. Deze brief was ondertekend door Jhr. Ir. D.M.F. von Balluseck. Deze heer schrijft over het bouwplan 'De Marel' wat momenteel wordt ontwikkelt. Volgens hem heb ik tijdens een informatiebijeenkomst in 2002 beloofd dat er in de nieuwe wijk niet meer dan 70 woningen en geen hoogbouw zou komen. Hij beklaagt zich er over dat er nu 88 woningen komen, waarvan een deel gestapelde appartementen en trekt de conclusie dat de PvdA wethouder zich niet aan zijn woord heeft gehouden. Hij schrijft over zijn buurt als een rustige en lommerrijke buurt.

Ik heb het verslag van de betreffende informatiebijeenkomst er nog eens bijgepakt. Een verslag dat ook de aanwezigen destijds allemaal hebben ontvangen. De genoemde informatieavond vond plaats in huize Parkwijk op 19 november 2002. In het verslag is te lezen hoe ik destijds vertelde dat er 70 tot 90 woningen zouden komen, waaronder ook 19 appartementen in 5 bouwlagen. Bovendien is de heer Von Balluseck blijkbaar vergeten dat op de plaats waar nu woningen komen destijds het Partycentrum Treslong stond. Met grote regelmaat vonden hier feesten plaats met meer dan 2500 bezoekers per avond. Bijna ieder weekend hadden de omwonenden uit deze 'lommerrijke buurt' last van honderden auto's en bussen die vaak na middernacht met veel geluid vertrokken uit de wijk. Het vertrek van het Partycentrum uit de wijk was een dermate kostbare zaak dat het alleen haalbaar was door de bouw van woningen op dezelfde plaats. De heer Von Balluseck is blijkbaar vergeten dat het in 1998 de omwonenden zelf waren die vonden dat er iets moest gebeuren en dat dat de werkelijke aanleiding was voor het bouwplan dat nu gerealiseerd gaat worden. Er is dus wel degelijk geluisterd naar de bewoners van deze wijk, inspraak was alles behalve een wassen neus.

Beide publicaties verschenen vlak voor de verkiezingen, waardoor een weerwoord onmogelijk was. Beide afzenders bedienen zich van aantoonbare leugens om bepaalde politieke partijen in een kwaad daglicht te zetten. De Partij van de Arbeid in Hillegom kwam 9 stemmen tekort voor een extra zetel in de gemeenteraad... Zoals ik al zei, de politiek is niet voor bange mensen.

Tot volgende week.