Estafette

Vanmiddag was ik aanwezig bij een bijeenkomst van directeuren van Nederlandse woningcorporaties. Zij hadden een bijeenkomst georganiseerd met als thema 'Leven met Links'. De corporaties zien een toename van het aantal colleges van B&W met een linkse signatuur en vragen zich af wat daarvan op termijn de gevolgen zullen zijn voor de corporaties.

Tijdens de discussie viel mij vooral op dat er onder deze groep nogal wat vooroordelen leven over linkse samenwerking. Vooroordelen die naar mijn mening op grond van de ervaringen in Leiden, ondanks het feit dat we pas sinds april aan de slag zijn, goed te weerleggen zijn. Op het gebied van Wonen heeft de gemeente een belangrijke rol voor inwoners die niet op eigen kracht in hun huisvesting kunnen voorzien. De partijen die in Leiden het college vormen staan min of meer van nature dichtbij deze mensen. Dat helpt ons om scherp te blijven op gemaakte afspraken. Om echt iets voor deze groepen te kunnen betekenen is een goede samenwerking met de corporaties van groot belang.



Leiden Atletiek bestond vandaag 10 jaar en organiseerde daarom een 4 keer 400 meter estafette door de Pieterskerk. Voor deze gelegenheid waren een aantal bijzondere teams samengesteld met lopers uit de politiek en het bedrijfsleven.

Goede gelegenheid voor collega Paul Jonas en mijzelf om onszelf weer eens te hullen in sporttenue (zie foto) en deel te nemen in het VIP-team. Wij hadden ons verzekerd van de beste ondersteuning die er te vinden was in de personen van Nederlands recordhouder 5000, 10000 m en marathon Kamiel Maase (foto) en Han Kulker. Het was dankzij deze toppers dat wij na afloop de eerste prijs in ontvangst mochten nemen.

Het einde nabij?

Zoals te verwachten was, stond vanmorgen de krant vol met grote koppen over de mededelingen die mijn collega John Steegh gisteren heeft gedaan in verband met de RijnGouwelijn. Volgens een van die koppen was nu werkelijk het einde nabij. In deze kop citeerde de krant een van de raadsleden tijdens het debat van gisterenavond. Het betreffende raadslid doelde met deze opmerking niet op het einde van de RijnGouwelijn, maar op het einde van het college. Grote onzin wat mij betreft.

Ik constateerde op deze plaats al eerder dat sommige leden van de gemeenteraad moeite hebben met de nieuwe bestuursstijl van het Leidse college. In die nieuwe stijl past niet meer dat collegepartijen kritiekloos achter het college aanlopen. Wanneer dat nodig is hebben deze partijen juist de ruimte om afwijkende standpunten in te nemen. Dankzij de nieuwe bestuursstijl kan dat ook gewoon.

Maar de stad moet natuurlijk wel bestuurd worden, daar staat dit college ook voor. Wij kennen onze verantwoordelijkheid. Daarom hebben wij na de verkiezingen slimme afspraken gemaakt. Door die afspraken kan het college krachtig doorbesturen en kunnen de collegefracties doen wat de kiezers van hen verwachten. Prima opgelost zou ik zo zeggen.

Wat ons betreft is het einde dus allerminst nabij. Dankzij de nieuwe bestuursstijl is dit college alleen maar sterker geworden. Met die bestuurskracht gaan we nu eendrachtig het ja/nee referendum organiseren.

Tot ziens.

De Zijl Bedrijven

Op de toch al volle agenda van het college van Burgemeester en Wethouders was vanmorgen de meeste tijd ingeruimd voor een discussie over de RijnGouwelijn. Een interessant maar ook complex vraagstuk waar heel veel over te zeggen is. Door de afspraken die de collegepartijen na de verkiezingen hebben gemaakt, zullen de inwoners van de stad middels een referendum gaan meepraten over de definitieve beslissing. Het college zal in de aanloop naar dit referendum een neutrale positie innemen. We laten de politieke discussies en de campagne de komende tijd dus over aan de politieke partijen. Volgens mij zijn die daar prima toe in staat. Als lid van het college zal ik me met betrekking tot dit onderwerp voorlopig beperken tot het formele besluit van ons college. Dat besluit is zoals altijd terug te vinden op de gemeentelijke site.

Vanmiddag zijn we als college verder gegaan met onze kennismakingstour door de gemeentelijke organisatie. Vandaag waren De Zijl Bedrijven (DZB) en de Brandweer aan de beurt.

DZB is een gemeentelijke dienst voor arbeidsontwikkeling. Met 1500 medewerkers is het een van de grootste werkgevers in Leiden, en dé specialist op het gebied van gesubsidieerde arbeid. Ooit begonnen als sociale werkplaats levert DZB inmiddels leerwerktrajecten op maat aan iedereen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Meer informatie treft u aan op www.dzb.nl

Over de brandweer hoef ik hier natuurlijk helemaal niets meer te vertellen. Toch voelt het wat mij betreft goed om af en toe eens langs te gaan bij deze mannen en vrouwen die zo verbonden zijn met de veiligheid van onze inwoners. Hiervoor doen ze belangrijk maar soms ook risicovol werk en daarom is het goed om te laten zien hoe we dat waarderen. Daarnaast was het natuurlijk wel spannend om de hogedrukspuit weer eens ter hand te mogen nemen. Met dank aan mijn collega wethouder Gerda van den Berg voor de foto.

Tot ziens.

Een afscheid zonder weerzien

Vandaag werd het normale ritme van de maandag onderbroken door twee bijzondere gebeurtenissen. Het begon vanmorgen met de opening van het Academisch Jaar 2006-2007.

Met het voltallige college waren we aanwezig bij deze plechtige bijeenkomst in de Pieterskerk. Onderdeel van deze bijeenkomst was de uitreiking van de Mr. K.J. Cath-prijs. Deze prijs gaat jaarlijks naar een groep mensen die de Universiteit op een bijzondere manier naar buiten toe heeft gebracht. Dit jaar viel deze eer te beurt aan de stichting RINO (Reizende Informanten Natuurwetenschappelijk Onderzoek). Rino is een initiatief van studenten Natuurkunde aan de Universiteit Leiden. Ze zijn zo enthousiast over natuurkunde dat ze hun plezier daarin graag willen delen met middelbare scholieren en andere belangstellenden. Ze bezoeken scholen, wetenschapsmusea en wetenschapsfestivals. Met een bus vol apparatuur rijden ze het hele land door om hun publiek te verbazen met spectaculaire proeven.

Bij zo'n prijs hoort natuurlijk een demonstratie. Met behulp van een flinke hoeveelheid vloeibare stikstof, dat een temperatuur heeft van -196 graden Celsius, zorgde RINO vanmorgen na alle plechtige toespraken voor een spectaculaire opening van het nieuwe academisch jaar.

Vanavond was ik samen met de burgemeester aanwezig bij de herdenkingsplechtigheid voor de 26 Leidse militairen die in het voormalig Nederlands Oost-Indië zijn gesneuveld. In een stille tocht liepen we met een grote groep belangstellenden naar het monument bij Molen De Put.
Een eenvoudig maar wel indrukwekkend monument waarop de tekst 'Een afscheid zonder weerzien' te lezen is.

Wat je ook kunt zeggen van deze oorlog, het is voor heel veel mensen een gebeurtenis geweest die diepe sporen heeft achtergelaten. Zij vinden nog steeds heel veel steun bij deze jaarlijkse herdenking.

Jammer dat het zo gewaardeerde Leidsch Dagblad niet in staat was de waardigheid van deze herdenking door te laten klinken in de verslaggeving. Ze kwamen dit keer niet verder dan een wat zuur stukje over het feit dat in een van de 26 namen op het monument een 'f' te weinig staat.

Tot ziens.

Coebel

Vandaag was ik even in De Coebel. Deze wijk in Leiden Zuid-West vierde vandaag haar derde lustrumfeest en aangezien ik wijkwethouder ben voor Zuid-West had ik een uitnodiging ontvangen. Men had er echt werk van gemaakt om dit feest tot een succes te maken. Als lid van de jury kreeg ik de buitengewoon smakelijke opdracht om mee te denken over welke inzending voor de bakwedstrijd de hoofdprijs moest krijgen. Na het meezingen van het Coebellied ben ik weer vertrokken. Een leuke groene wijk met veel kinderen, vriendelijke mensen en een eigen internetsite: www.decoebel.nl

Tot volgende week

Kerntaak

Vandaag en gisteren stonden voor een belangrijk deel in het teken van twee wijkbijeenkomsten in Leiden-Noord. Gisterenavond was vooral bedoeld voor de bewoners van de te slopen woningen rondom het Kooiplein. Vanavond was bedoeld als informatieavond in het kader van het nieuwe bestemmingsplan en het wijkontwikkelingsplan voor Leiden-Noord. In het totaal mocht ik deze twee avonden meer dan 200 inwoners begroeten.

Dit soort avonden behoren wat mij betreft een beetje tot de kerntaak van een wethouder. Ik doe het ook met veel plezier; samen met inwoners praten over de toekomst van hun wijk en samen plannen maken om de wijk te verbeteren. Zonder deze hulp van onze inwoners zijn we als gemeente nooit in staat de hedendaagse problemen op te lossen.

In Leiden-Noord is veel te verbeteren. De Willem de Zwijgerlaan, waarover dagelijks vele duizenden auto's de wijk doorkruisen is daarvan de belangrijkste oorzaak. Op allerlei manieren heeft dat vervelende gevolgen. Al weer een hele tijd geleden zijn we als gemeente samen met bewoners begonnen met het maken van een plan om deze problemen op te lossen. Het is een ingrijpend plan geworden. Zo ingrijpend dat er 116 woningen gesloopt moeten worden om ruimte te maken voor o.a. de reconstructie van deze drukke verkeersader.

De plannen zijn inmiddels nagenoeg klaar. Tijd dus om de bewoners uit dit gebied weer eens te informeren en de gelegenheid te geven om hun mening kenbaar te maken.

Tijdens dit soort avonden tref ik altijd wel mensen die zich afvragen wat het nut is van dergelijke bijeenkomsten. “Het gemeentebestuur heeft de plannen toch klaar liggen, daar veranderen wij niets meer aan”. Ik ben altijd blij wanneer deze opmerking uit de zaal komt. Het geeft mij de gelegenheid om nog eens goed uit te leggen hoe het huidige college denkt over inspraak en hoe serieus we onze inwoners nemen. Mensen die ik niet kan overtuigen nodig ik graag uit om in het stadhuis eens mee te komen kijken hoe we dat doen.

Tot ziens.

Hugo de Groot

Na de onderbreking als gevolg van het zomerreces ben ik vanmorgen weer gestart met het wekelijkse spreekuur. In mijn streven om als wethouder aanspreekbaar te zijn voor de stad blijkt dit toch een goed middel te zijn. In de praktijk blijkt dat mensen die mij dringend willen spreken nog steeds binnen een week bij me terecht kunnen. Ik probeer het zo te houden.

Vanmiddag was ik namens de gemeente Leiden aanwezig in het gemeentehuis van de gemeente Teylingen voor de installatie van de nieuwe burgemeester, Sander Schelberg. Dat was toch ook voor mij een bijzonder moment gezien mijn rol bij de vorming van die gemeente in het afgelopen jaar. De kennismaking was prettig. Ik trof een nieuwe burgemeester die mij al veel beter bleek te kennen dan ik had verwacht. Hij was al vorig jaar een regelmatig lezer van mijn weblog. Het kan verkeren. Sander in Teylingen, ik in Leiden. Twee tevreden bestuurders. Ik wens Sander natuurlijk heel veel succes in zijn nieuwe functie.

Vanavond 'deed' ik een hoorzitting in het kader van een groot bouwproject in de Hugo de Grootstraat. Het bouwplan met de naam 'Hugo de Groot Staete' is centraal gelegen in de wijk Vreewijk in het centrum van Leiden. Dit bouwplan bestaat uit de realisatie van circa 51 luxe appartementen in een stijlvol en karakteristiek rijksmonument.

Voor dit plan kwamen zo'n 15 buurtbewoners inspreken. Zij vroegen vooral aandacht voor de oplossing van de extra parkeerdruk in de omgeving van het gebouw en kwamen hiervoor met argumenten. Het onderwerp parkeren speelt bij binnenstedelijke ontwikkelingen vaak een dominante rol. De argumenten van de bewoners zal het college de komende tijd gaan betrekken bij de uiteindelijke besluitvorming rondom dit plan.

Het wijkcomite heeft ook een eigen site: www.devreewijker.nl

Tot ziens.

Rapenburgconcert

Vanavond naar het Rapenburgconcert geweest. Topentertainment op het Rapenburg en het startschot voor het Leids Cultureel seizoen. De hele avond geen druppel regen, lekker temperatuurtje, gezellige mensen en Men in Blues op het podium. Het was genieten in Leiden vanavond.

Prettig weekend verder

Paal

Vanmiddag mocht ik de eerste paal slaan voor een woontoren van achttien verdiepingen in het kader van het project Vlietpoort in Leiden-Zuidwest. De bijzonder vormgegeven toren biedt straks plaats aan 35 appartementen met fraai uitzicht.

Een 'room with a view' zou je dus kunnen zeggen. De toekomstige bewoners overzien straks heel Leiden en het gebied tot aan de zee. Bij helder weer kijken ze tot aan Lisse en Den Haag. Veel enthousiaste toekomstige bewoners dus bij de bijeenkomst van vanmiddag.

Toch is niet iedereen blij met de komst van een dergelijk hoog gebouw. De bewoners van de nabij gelegen Vlietweg hebben bezwaar gemaakt tegen de komst van dit gebouw. Bij hoogbouw is dat eigenlijk het klassieke dilemma. Hoe hoger het gebouw, hoe enthousiaster de toekomstige bewoners, hoe groter de tegenstand in de omgeving. En welke belangen laat je nu als bestuurder het zwaarste wegen.

Zoals zo vaak kiezen we de tussenweg. Hoogbouw hoort bij een stad en is nodig om binnen de schaarse ruimte voldoende woningen te kunnen bouwen voor onze inwoners. Het kan echter niet overal en je moet dus zoeken naar plaatsen waar dergelijke bebouwing meer voor de hand ligt. Aan de hand van een nieuwe hoogbouwvisie gaan we de komende maanden over dit onderwerp een discussie met de gemeenteraad voeren. Ik ben benieuwd.

Vanavond was ik in het stadhuis voor een bijeenkomst in het kader van de landelijke naturalisatiedag. In alle gemeentehuizen van Nederland was vandaag een naturalisatiebijeenkomst voor de mensen die de afgelopen periode de Nederlandse nationaliteit hadden verworven. Van de 180 uitgenodigde nieuwe Nederlanders waren er in Leiden ongeveer 40 gekomen. Ik wist eigenlijk niet helemaal wat ik moest vinden van deze dag. Iets nationalistisch heeft het natuurlijk wel. Op een peiling van planet.nl zag ik vanavond dat van 1625 stemmers 60% de naturalisatiedag niet ziet zitten.

Tijdens de bijeenkomst heb ik een aantal nieuwe Nederlanders gesproken. Over het algemeen waren ze trots op hun nieuwe nationaliteit en vonden ze het een prima idee om daar op een dag als vandaag aandacht aan te besteden. Sommige hadden daarvoor zelf familie en schoonfamilie meegenomen. Wie ben ik dan om te zeggen dat we dit niet moeten doen. Een groot aantal genodigden had er echter voor gekozen om vandaag niet te komen. Dat is volgend jaar anders. Dan moeten alle nieuwe Nederlanders verplicht naar deze bijeenkomst komen. Het heeft wat mij betreft iets onnederlands.

Tot ziens

Vragen

Alweer twee dagen aan de slag geweest. Gisteren vooral gebruikt om me in te lezen op alles wat er tijdens mijn afwezigheid is gebeurd. Belangrijke onderwerpen binnen mijn portefeuille zijn tijdens mijn afwezigheid overigens gewoon doorgegaan. Een en ander dankzij de inzet van m'n achtergebleven collega's.

Vandaag hadden we de eerste gewone collegevergadering na het zomerreces. Op de agenda stond de beantwoording van een groot aantal schriftelijke vragen van diverse raadsfracties. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat sommige raadsfracties juist de periode van de zomervakantie gebruiken om schriftelijke vragen in te dienen. De kans dat ze in deze tijd de pers halen is inderdaad aanmerkelijk groter. Het CDA haalde daardoor zelfs de actualiteitenrubriek Nova met vragen over de meeuwenoverlast.

Het indienen van schriftelijke vragen is een van de instrumenten die de gemeenteraad heeft om het college te controleren. De beantwoording van dit soort vragen neem ik dus uiterst serieus. De raad in Leiden maakt veelvuldig gebruik van dit instrument. Misschien wel een beetje te veel, in ieder geval veel meer dan ik in andere gemeenten gewend was. Nadeel daarvan is dat het instrument aan kracht verliest en dat is jammer. Zo heeft de pers bijvoorbeeld doorgaans ook minder aandacht voor deze vragen dan ik gewend was. Misschien verklaart dat het grote aantal in de komkommertijd.

Tot ziens

P.s. naar aanleiding van mijn laatste bijdrage kreeg ik van Marco van Duijn een reactie op mijn tekst over de kraakactie. Mijn reactie treft u bij de reacties onder het betreffende stuk.

Terug

Nog een nachtje slapen en dan zit mijn vakantie er voor dit jaar weer op. Na 1 week in de regen op een camping in de Achterhoek, 1 week in een schattig huisje op palen langs de kust in Noord Frankrijk en tenslotte 1 week thuis lekker niks doen, ga ik morgen weer versnellen naar het dagelijke tempo als wethouder in Leiden. Het zal weer even wennen zijn.

Ik ben benieuwd welke nieuwe onderwerpen na terugkeer mijn aandacht zullen vragen. Via het Leidsch Dagblad heb ik al het een en ander kunnen vernemen. Jan Peter Balkenende komt naar Leiden, de meeuwenoverlast heeft nu ook de landelijke pers gehaald, de prijzen op de Leidse terassen zijn te hoog, de PvdA wil een tweede gat van Van de Putte voorkomen en de Leidse horeca wil dat regels ook voor krakers gelden.

Met de horeca-mensen ben ik het wel eens. Regels zijn er voor iedereen, dus ook voor krakers. Begrijp me goed, ik ben geen tegenstander van kraken, maar dan moet het wel gaan om woningen die een belegger om financiele reden langdurig leeg laat staan terwijl daar veel behoefte aan is. In dat geval is kraken volkomen legaal en dat moet wat mij betreft ook zo blijven. Van een dergelijke situatie is in Leiden echter nauwelijks sprake. Dat blijkt ook wel uit het feit dat men nu voormalige kantoorgebouwen in gebruik heeft genomen. Wanneer krakers zich daarbij beroepen op de bescherming door de wet, dan moeten ze mijns inziens ook accepteren wanneer ze van de overheid ook andere wetgeving moeten naleven. Ik heb trouwens geen reden om aan te nemen dat de betreffende krakers daar anders over denken.

Het beste nieuws van de afgelopen weken las ik op de weblog van Marije van den Berg. Zij verwacht haar tweede kindje. Gefeliciteerd Marije!

Tot snel dus weer.

Honderd dagen

Dat zomerreces heeft toch meer invloed op de Leidse politiek dan ik had verwacht. Voor mij reden om eens na te denken wat ik in de toekomst ga doen met recesperiodes voor zover ik de tijd niet nodig heb voor mijn eigen vakantie. Leden van de Tweede Kamer vullen deze tijd vaak in met maatschappelijke stages in het hele land. Misschien is dat een aardig idee om via deze weg als wethouder eens kennis te maken met zaken of mensen die belangrijk zijn voor de stad maar waar je normaal niet aan toe komt. Als u goede suggesties heeft voor een korte werkstage in de komende recesperiodes, dan hoor ik dat graag. In ieder geval heb ik dan ook iets om in mijn dagboek over te schrijven.

Vandaag was ik honderd dagen wethouder in Leiden. Zelf zal ik niet vervallen in een saaie evaluatie van deze eerste periode, anderen moeten daar maar over oordelen. Gebruikt u daarvoor rustig de mogelijkheden van deze site om te reageren.

Ik ga met mijn familie genieten van een vakantie. Tot over drie weken.