Unicef

Mijn 11e week als burgemeester van Stichtse Vecht zit er inmiddels op.

Deze week mocht ik voor het avondeten aanschuiven bij Koos en Thea Segers uit Kockengen (foto). Ze wonen aan de Wagendijk, helemaal tegen de grens met Woerden aan. Een mooie locatie in het Groene Hart. Ze hadden voor de gelegenheid ook de buren aan tafel uitgenodigd. Het werd een geanimeerd gesprek over het boerenleven in het buitengebied, de gemeente en wat ze verwachten van de burgemeester.

Dinsdag spraken we in het college over de dorpsvisie voor Maarssen-dorp. Zo'n visie maken we voor alle dorpen. Daarbij is bijzonder dat de visie eigenlijk is gemaakt door de inwoners van het gebied. In zo'n visie geven de bewoners aan waar de gemeente zich mee bezig moet houden. De inwoners die de visie voor Maarssen-dorp hebben geschreven, vragen aandacht voor het versterken van het winkelgebied in het oude centrum en het behouden van het groene karakter. Bovendien vraagt men meer aandacht voor verkeersveiligheid, parkeren, jongeren, sociale cohesie en participatie. Deze dorpsvisie gaat nu naar de gemeenteraad. Als de raad zich er in kan vinden, gaan we aan de slag met een praktische uitwerking.

Ter voorbereiding op mijn toespraak bij de dodenherdenking op 4 mei ging ik woensdag in gesprek met twee oudere inwoners van Breukelen die er zelf bij waren in 1940/45. We spraken over de oorlog en de betekenis daarvan voor de inwoners van deze gemeente. Het was een goed gesprek dat mij helpt om de juiste accenten in mijn toespraak te leggen.

Als burgemeester vertegenwoordig ik de gemeente in het bestuur van de Veiligheidsregio Utrecht (VRU). Het samenwerkingsverband voor hulpverlening, rampenbestrijding en crisisbeheersing. In dat bestuur zitten ook de andere 25 Utrechtse burgemeesters. Woendagavond en donderdag was ik aanwezig bij de jaarlijkse bestuursconferentie van de Veiligheidsregio. Een goed moment om mijn collega's een beetje beter te leren kennen, maar ook om een aantal inhoudelijke thema's te bespreken. We werden bijgepraat over de achtergronden van de berging van de MH17, een onderwerp waar verschillende burgemeesters mee te maken hebben, vanwege het feit dat er onder de slachtoffers ook inwoners te betreuren zijn. Ook voor Stichtse Vecht is dat het geval.

Verder spraken we over de rol van de burgemeester bij rouwverwerking, over samenwerking op het gebied van beheer en onderhoud van de brandweerkazernes en over de rol van de gemeente bij brandpreventie. Wist u dat het aantal keer dat de brandweer per jaar moet uitrukken al jarenlang elk jaar minder wordt. Dat is mede het gevolg van preventie.

Vrijdagavond werd in Breukelen voor de 9e keer de Unicefloop gehouden. Een mooi evenement waar veel inwoners aan deelnemen. De opbrengst gaat uiteraard naar Unicef. Men had mij verzocht om het startsein te geven. Die gelegenheid heb ik gebruikt om de 10 kilometer mee te lopen. Ik liep de mooie route in een kleine 54 minuten. Uiteraard nadat ik op de foto was geweest met de organisatie.

De Unicefloop was niet het enige sportieve evenement deze week. Zaterdag mocht ik in Maarssen de lopers van de MS Motion uitluiden. Een jaarlijkse wandel- c.q. hardloopevenement om meer aandacht te geven voor de ziekte MS. Het was tevens de start van de Nationale Sportweek waarvoor de komende week binnen onze gemeente zo'n 40 sportevenement zullen worden gehouden.

Zaterdagmiddag sloot ik de week af met de opening van buitenzwembad De Koet in Kockengen (foto). Geweldig om de zien hoe de inwoners van dit dorp hun eigen buitenzwembad in stand houden. Nadat de gemeente geen mogelijkheid meer zag om het bad open te houden hebben de inwoners het voor 1 gulden overgenomen en er een succes van gemaakt. Tegenwoordig ligt het bad er prachtig bij en trekt het bij mooi weer bezoekers uit de weide omgeving. Laat de zomer maar komen.


Volgende week is een bijzondere week met een jaarlijks hoogtepunt voor elke burgemeester. Mijn verslag daarvan leest u hier volgende week.

Tot ziens.

Geloof, Hoop en Liefde

De afgelopen week was de week van geloof, hoop en liefde. Althans dat was de titel van het EO programma dat deze week elke dag een reportage vanuit Breukelen verzorgde. In de uitzending van maandag 2e paasdag mocht ik op stap met presentator Herman Wegter (foto). De uitzending is hier nog terug te zien. Samen met de andere 4 uitzendingen kregen de kijkers deze week een aardig beeld van Breukelen, waarin veel inwoners met een bijzonder verhaal aan het woord kwamen.

De agenda was deze korte week gevuld met de gebruikelijke vergaderingen en kennismakingsgesprekken. Bijzondere momenten waren er ook. Zo schoof ik woensdagavond voor het avondeten aan bij Rob en Nienke Strijland in Nieuwersluis. Zij hebben daar een voormalige melk- en veehouderij een nieuw leven gegeven. De boerenhofstede 'Vecht en Schans' die daaruit is ontstaan, biedt voldoende ruimte voor een biologische paardenhouderij, de kippen, de Kerry Hill schapen, de moestuin, de boomgaard en ook voor de vele activiteiten waarmee Nienke en Rob de brug tussen mens, cultuurhistorie en natuur willen slaan. We hadden een mooi avondmaal in een bijzondere omgeving met biologische producten van eigen erf. We spraken o.a. over de gemeente, duurzame energie, gentechvrije zones, de rol van de burgemeester en over het werk van Rob. Als scheepsbouwkundig ingenieur ontwikkelde en gaf hij leiding aan de bouw van het grootste zware ladingschip ter wereld, de Dockwise Vanguard.

Voor mijn ontdekkingstocht door de gemeente was ik donderdag te gast bij Bert Degenaar in Oud Zuilen. Ogen en oren kwam ik tekort bij de rondleiding door zijn historische panden (foto) waarin o.a. het planetarium Zuylenburgh en het logement Swaenenvecht is ondergebracht. Bovendien beschikt hij zelf over een indrukwekkende verzameling uurwerken en instrumenten, waarmee zijn monumentale woning tot aan de nok gevuld is. De verzameling doet niet onder voor wat ik ooit zag in museum Boerhave in Leiden, een museum waarmee hij regelmatig samenwerkt.

Vervolgens ging ik dezelfde middag ook langs bij het streekmuseum Vredegoed in Tienhoven. In dit museum is een bijzondere collectie plattelands- en boerenvoorwerpen ondergebracht. Het zijn voorwerpen van rond 1900 uit de dorpen Tienhoven, Oud Maarsseveen en omgeving. Ze hebben betrekking op traditioneel wonen, ambachtelijk werken op het boerenbedrijf en de veenderij en de dorpssamenleving. Boerderij Vredegoed met enkele historische art nouveau elementen is zelf ook van waardevolle museale betekenis (rijksmonument). Zo'n 70 vrijwilligers zorgen ervoor dat dit museum blijft draaien. Ik sprak met leden uit het bestuur over de plannen die men heeft voor de toekomst. Het afgelopen jaar kwamen er zo'n 3.000 bezoekers een kijkje nemen.

Vrijdag was ik opnieuw op stap met een fractie uit de gemeenteraad. Dit keer was dat de PvdA-fractie. Ze hadden een rondleiding bij Pauw bedrijven voor me georganiseerd. Pauw verzorgt de sociale werkvoorziening voor de gemeente. We bezochten een aantal locaties, waar mensen met afstand tot de arbeidsmarkt onder leiding van Pauw aan het werk zijn. Goed om te zien dat men zich druk maakt om ook voor deze mensen volwaardige arbeidsplaatsen te creëren. Daarna hebben we de lunch gebruikt in bistro Zizi in Breukelen. In de middag brachten we een bezoek aan scholengemeenschap Broklede, waar we een prima gesprek hadden met de leerlingenraad. Dat leverde een paar leuke ideeën op om jongeren wat meer te betrekken bij de politiek.

De afsluiting van de week was een bezoek aan de wereldwinkel in het historische brandspuithuisje in Breukelen. Daar spraken we met de voorzitter over het belang van deze winkel in het centrum en de zorgen die er zijn voor de toekomst. Na afloop genoten we voor de winkel nog even van de lentezon onder het genot van een kopje eerlijke koffie uit de winkel.

Tot ziens.

Deze week was de week van mijn tweede raadsvergadering. Die duurde langer dan de eerste keer in de te kleine zaal in Loenen. De benoeming van Jeroen-Willem Klomps als nieuw raadslid voor de VVD, gaf een feestelijk tintje aan de vergadering. Verder ging de meeste tijd zitten in een groot aantal insprekers en een bewogen discussie over de vraag of er extra geld moest komen voor RTV Stichtse Vecht. De emoties liepen tijdens de discussie zo nu en dan flink op. Met 13 stemmen voor en 19 stemmen tegen haalde het voorstel het niet.

De volgende dag mocht ik aan 10 inwoners de Nederlandse nationaliteit uitreiken tijdens een zogenaamde naturalisatieceremonie. Het was de tweede keer dat ik dit mocht doen. Na een toespraakje over rechten en plichten uit de grondwet mochten de nieuwe Nederlanders een voor een de eed op de grondwet afleggen. Het was voor de aanwezigen een bijzondere bijeenkomst. De meeste van hen hadden jaren moeten wachten op dit moment. Een nieuwe nationaliteit krijg je niet zomaar. Het is mooi om op deze manier mensen gelukkig te mogen maken.

Woensdag maakte ik kennis met de vrijwilligers van Buurtbemiddeling. Waar mensen met elkaar samen wonen, ontstaan ook wel eens minder prettige situaties. Dat kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van zaken als geluidsoverlast of parkeerproblemen. Als zo'n geval van burenruzie echt uit de hand loopt, ligt daar een taak voor de politie. Eigenlijk ben je dan al te laat. Dat is de reden waarom we in Stichtse Vecht werken met Buurtbemiddeling. Bijna 20 inwoners zijn op vrijwillige basis actief als buurtbemiddelaar. Twintig getrainde mensen die beschikken over een flinke dosis levenservaring gaan met partijen in gesprek en proberen tot een oplossing te komen. Vorig jaar kwamen ze 85 keer in actie en wisten ze in veel gevallen tot een werkbare oplossing te komen. Het was goed om hun verhalen eens te horen. Het is geweldig dat deze mensen zich in hun vrije tijd inzetten voor dit belangrijke werk.

Donderdag had ik een ontmoeting met de wijkagenten van de politie die binnen de gemeente werkzaam zijn. Naast een eerste kennismaking vertelden ze me tegen welke problemen ze aanlopen binnen de verschillende wijken. Dat Stichtse Vecht een relatief veilige gemeente is, wil nog niet zeggen dat er geen problemen zijn. De onderwerpen drugs en jongeren komen vaak aan de orde. Uit de verhalen die ik tot nu toe hoorde, trek ik de conclusie dat de samenwerking tussen gemeente en onze politie uitstekend verloopt. 

Ook deze week schoof ik voor mijn avondeten weer aan bij bewoners. Deze keer was ik in Maarssen bij de familie Keurentjes. Actieve mensen die echt hun wortels hebben in de Maarssense samenleving. We spraken over de gemeente, de ondernemers, de geschiedenis van het gebied. Bovendien ging het gesprek over de lange samenwerking die de heer Keurentjes had gehad met de politie op het gebied van preventie. Op het menu stonden overheerlijke verse asperges, op een voortreffelijke manier klaar gemaakt door mevrouw Keurentjes.

Donderdag was ik bij Fransje Volmer (foto). Zij woont in haar woonark aan de Angstel in Loenersloot. Ze kijkt uit over de weilanden met de A2 aan de verre horizon. Fransje nodigt graag buren en familie uit voor het eten. Dat was ook deze keer het geval. We hebben gezellig gepraat. Na afloop kon ik direct door naar het Nifterlakecollege in Maarssen. Daar was het jaarlijkse diploma dansen voor mensen met een geestelijke handicap. Na een maandenlange begeleiding en dansles van de vrijwilligers van Samen Verder Stichtse Vecht (SVSV) was voor hen een belangrijke avond aangebroken. De spanning was op de gezichten van de deelnemers af te lezen. Je kon merken dat ze vele maanden hadden toegeleefd naar deze avond. Complimenten aan alle vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt.

Zaterdagavond zat ik in de Grote Kerk van Loenen aan de Vecht voor een uitvoering van de Matthäus Passion. Een bijzondere uitvoering met een koor dat was samengesteld uit inwoners van Stichtse Vecht. Zowel professionele musici als amateurs maakten deel uit van het koor en het orkest. Het initiatief voor dit mooie project lag bij Elfride Zeldenrust, raadslid voor de VVD. Ze mag trots zijn op het geweldige resultaat, dat wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar is.

Ik wens u fijne paasdagen.

Tot ziens.

Showroom

Vroeger had je op de Nederlandse televisie het programma Showroom. Dat programma bracht bijzondere en een beetje excentrieke Nederlanders in beeld. Ik moest even aan dat programma terugdenken toen ik maandagavond voor het avondeten aanschoof bij boer Johan Beukenboom in Vreeland. De 74-jarige Johan is een bijzondere man. Geboren in de Amsterdamse Bijlmermeer toen daar nog koeien liepen. De oprukkende stad maakte dat hij ooit naar Vreeland verhuisde.

  

In Vreeland zwaait hij nu de scepter over country boerderij Ponderosa. Op het eerste gezicht een gewone boerderij, waar de tijd een jaar of 20 stil gestaan lijkt te hebben. Bij de rondleiding merkte ik dat de boerderij ook een soort evenemententerrein is voor het hele dorp. Compleet met een levensgroot fort achter de boerderij. Boer Johan heeft het niet zo op autoriteiten, maar sinds de bewoners uit het dorp hem een handje helpen met vergunningen etc. gaat het een stuk beter. Een bord bij de ingang, waarop hij duidelijk maakte dat de brandweercommandant niet welkom was, getuigde nog van een tijd waarin de contacten niet zo goed waren. Trots vertelde hij dat ik de eerste burgemeester was die bij hem op het bedrijf kwam. 

Nadat ik Johan had geholpen om de koeien van vers hooi te voorzien, gelukkig had ik mijn laarzen bij me, gingen we naar zijn woning in de oude boerderij. Om de goede relatie met de buurt nog eens te onderstrepen waren Hanneke en Sandra uit Vreeland ook aangeschoven. In de keuken waarvan de met stro beklede wanden vol hingen met country foto's uit een ver verleden, genoten we van een door zijn broer uit Amsterdam bereide maaltijd. Hij was zijn leven lang banketbakker geweest. Dat was goed te zien aan de voortreffelijke zelf gemaakte chipolatapudding die de afsluiting vormde van het diner. Het tafellaken was speciaal voor deze gelegenheid voor het eerst sinds 57 jaar uit de linnenkast gehaald. Ik heb genoten.

Donderdagavond schoof ik opnieuw aan voor het avondeten. Minder spectaculair dan de country boerderij, maar zeker niet minder leerzaam. Donderdag was ik bij Marie-Madeleine en John in Loenersloot. Zij hadden ook dorpsgenoot Janna uitgenodigd. Tijdens het eten ben ik helemaal bijgepraat over hoe het is om in Loenersloot te wonen. De nadelen maar vooral ook de voordelen van het wonen in een kleine kern werden nog eens onderstreept. Doordat zowel John als Marie-Madeleine politiek actief zijn (geweest) binnen de gemeente ben ik helemaal bijgepraat over hun visie op de politiek bestuurlijke situatie in Stichtse Vecht.

Maar er was meer deze week. Maandag was ik in de fotostudio voor een serie portretfoto's voor toekomstig gebruik. Die avond mocht ik in het koetshuis van het slot Zuilen het eerste exemplaar van het boekje 'Gouden Bochten' in ontvangst nemen.

Dinsdagavond sprak ik met een commissie uit de gemeenteraad over het veiligheidsbeleid in Stichtse Vecht. Woensdag liep ik in 1 uur en 8 minuten de 12 kilometer van de NK veldloop voor gemeenten, die dit jaar in de buurgemeente Utrecht werd gehouden.

Het fondsbestuur

Donderdag had ik een bijzondere vergadering met het bestuur van fonds 'Buiten Armen van Ruwiel'. Dit fonds is ergens in de 17e eeuw ontstaan uit een nalatenschap van de heer Ruwiel. Deze man van adel bewoonde het slot Ruwiel langs de rivier de Aa. Doel was destijds om de zogenaamde buitenarmen van Ruwiel (arme mensen die in Portengen woonden, maar niet in een tehuis waren ondergebracht) tijdens de wintermaanden te voorzien van brood. Dit duurde tot 1984. Sinds die tijd krijgt elk gezin uit het noorden van Portengen jaarlijks gedurende een aantal weken voor een bepaald bedrag gratis brood. Hoeveel dat precies is, is afhankelijk van het financieel rendement van het fonds. De burgemeester is volgens de statuten beheerder van het fonds. Het bestuur vergadert
een keer per jaar om het jaarverslag vast te stellen. Traditioneel is daarbij koffie met slagroomtaart. 

De oorspronkelijke nalatenschap had de vorm van een stuk land van 3,5 hectare, waarbij de pachtopbrengsten voldoende waren om het brood voor de armen te betalen. De betreffende grond is in 1964 verkocht aan Staatsbosbeheer, waarbij de opbrengst in het fonds is gestort en tot vandaag nog steeds op de bank staat. Op het betreffende land staat een bord waarop de geschiedenis te lezen is. Samen met de overige bestuursleden ging ik daar op de foto.

Het fonds 'Buiten Armen van Ruwiel' is niet het enige fonds dat ik als burgemeester mag beheren. We hebben ook nog het L.C. Dudok de Wit's fonds. Ook een fonds met een bijzonder doel, maar daarover schrijf ik een volgende keer nog?

In het kader van de kennismaking met de gemeenteraad ging ik vrijdag op stap met de CDA fractie. Het werd een soort expeditie door het buitengebied van de gemeente. We begonnen op de boerderij van Simon en Tineke van der Paauw in Vreeland. Een mooi bedrijf met 80 melkkoeien en een paar honderd geiten. Leuk was het bezoekje aan de kraamkamer, die in deze tijd goed gevuld is met jonge geitjes. Tijdens ons bezoek kwamen ook 3 geitjes ter wereld. De middag eindigde in de polders rondom Kockengen. Met laarzen maakten we een wandeling door het gebied met bodemdaling als centraal thema. De polder Spengen is in de afgelopen eeuw maar liefst 70 cm gedaald. We spraken over de consequenties die dat heeft voor het gebied. Bij de gerestaureerde Spengense molen stopten we voor bijgaande groepsfoto.

De middag eindigde aan de keukentafel van de familie Scherpenzeel waar we tijdens de maaltijd spraken over de politiek in de gemeente en de rol van de burgemeester.

Tot ziens.

Stemmen

Het zal inmiddels bijna 30 jaar geleden zijn toen ik, als jongeman van net in de 20, voor de eerste keer op een stembureau meewerkte. Ik herinner me nog goed hoe bijzonder ik het toen vond dat de burgemeester in ‘mijn’ stembureau kwam kijken of alles goed verliep.

Ik moest daar aan terugdenken toen ik afgelopen woensdag zelf verantwoordelijk was voor het verloop van de verkiezingen en een aantal stembureaus in mijn gemeente mocht bezoeken. Het maakte mijn respect alleen maar groter voor al die honderden ambtenaren en vrijwilligers die tot diep in de nacht zijn doorgegaan om de uitslagen bekend te kunnen maken. Maar liefst 25.593 stemmen werden er uitgebracht voor de Provinciale Staten. Een opkomst van 52,77%. Alle uitslagen van de gemeente zijn hier terug te vinden.

Tussen alle stembureaus door mocht ik ook nog twee keer een startschot geven voor de sponsorloop ‘Wandelen voor Water 2015’. Een jaarlijks terugkerende loop voor scholieren uit de hoogste klassen van de basisschool. Met een rugzak met daarin 6 liter water moesten ze 6 kilometer lopen. Het idee is dat ze daarmee leren hoeveel moeite kinderen elders in de wereld moeten doen om aan schoon drinkwater te komen. De opbrengst van de loop gaat naar juist die landen om nieuwe waterpompen te installeren. Ik vond het een mooi initiatief.

Het lukte me deze week om 2 keer bij inwoners thuis aan te schuiven voor de avondmaaltijd. Maandag was dat bij Rina en Johan. Ze wonen in Tienhoven aan de rand van de Bethunepolder en vertelden me hoe bijzonder ze het vinden om op een van de mooiste plekjes van de gemeente te wonen.



De burgemeester aan tafel

Donderdag was ik bij Naomi Vervaart. Zij woont samen met haar familie in Breukelen. Naomi is geboren met een zeldzame spierziekte en zit daarom in een rolstoel. Met een enorme dosis doorzettingskracht is het Naomi ondanks alle tegenslagen gelukt om iets van haar leven te maken. Ze is buitengewoon zelfstandig, ze zingt, maakt deel uit van het gemeentelijk platform gehandicapten, is online zeer actief en heeft onlangs haar diploma leraar Nederlandse Gebarentaal gehaald. Ze vertelde me trots dat ze deze week hoorde dat ze een baan heeft bij de Nederlandse Spoorwegen. Onlangs was ze ook te zien bij RTV Utrecht. Zie http://www.rtvutrecht.nl/gemist/uitzending/rtvutrecht/u-vandaag/20150312-1700/8056174

In mijn serie ‘op stap met de gemeenteraad’ nam vandaag de fractie van Maarssen2000 mij aan de hand mee door de gemeente. Deze keer gingen we op de fiets langs de plekken, die de fractie me graag wilde laten zien. Dat begon bij de Werkspecht, een dagcentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Daar kregen we een rondleiding langs de verschillende activiteiten. Vervolgens werden we ontvangen in de studio van RTV Stichtse Vecht, waar ik uitleg kreeg over de plannen om een lokaal multimedia platform te worden voor alle inwoners. Daarna gingen we door het centrum van Maarssen-dorp naar de wijk Op Buuren.

Op Buuren

Daar stonden we stil bij het jaagpad langs de Vecht. De fractie maakt zich sterk om de openbare functie, die dit pad van oudsher heeft, te behouden. Vervolgens kregen we een rondleiding door het moderne sportcomplex Safari. Twee jaar geleden door de gemeente gerealiseerd en nu in beheer bij Sportfondsen. Zwembad, sporthal, bibliotheek en een jongerencentrum zijn hier bij elkaar te vinden in een mooi gebouw. Een van de laatste besluiten van de toenmalige gemeente Maarssen vlak voor de fusie tot Stichtse Vecht. De avond eindigde aan een grote tafel in het Griekse restaurant Callas bij het station in Maarssen. Daar spraken we over Maarssen2000, de politiek, de cultuur en de inwoners. Het was een leuke kennismaking.

Volgende week ga ik op stap met de fractie van het CDA. Wat we gaan doen, weet ik nog niet. Wel kreeg ik alvast het verzoek om laarzen mee te nemen.

Verder zat de agenda deze week opnieuw vol met allerlei kennismakingsgesprekken. Zo maakte ik kennis met Patrick Poelmann, de dijkgraaf van het Hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden en met Miša Džoljić de rector magnificus van universiteit Nyenrode. Woensdagavond was ik weer even in Flevoland om daar live op Omroep Flevoland mijn analyse op de verkiezingsuitslagen te geven.

Tot ziens.

Kom erbij

Het was de week waarin het onderwerp veiligheid centraal stond. Het is de bedoeling dat de gemeenteraad eind dit jaar weer een nieuw integraal veiligheidsplan voor de hele gemeente vast gaat stellen. Zo'n plan heeft een looptijd van 4 jaar. Samen met de ambtenaren bereid ik dat voor en in dat kader heb ik deze week een aantal gesprekken gevoerd. Zo was ik woensdagavond in jongerencentrum Second Base in Maarssenbroek met een grote groep actieve inwoners. Wijkcommissies en signaleringsteams spelen in onze gemeente een belangrijke rol bij het veiligheidsbeleid. Verder sprak ik achtereenvolgend met drie schooldirecteuren, mensen van het maatschappelijk werk, het Leger des Heils en de geestelijke gezondheidszorg en een groep betrokken jongeren (foto) over hetzelfde onderwerp. De betrokkenheid van alle mensen bij het onderwerp veiligheid gaf mij een goed gevoel voor het vervolg.

Een bijzonder warm welkom kreeg ik donderdag in kerkcentrum De Ark in Maarssenbroek. Ik werd daar ontvangen door een groep van zo'n 25 mensen die allemaal een button droegen met daarop de tekst 'Kom Erbij'. Kom Erbij Maarssenbroek is een fantastisch initiatief dat oorspronkelijk is gestart om eenzaamheid in de wijk te bestrijden. Onder de verzamelnaam 'Kom Erbij' werken een groot aantal vrijwilligers en medewerkers van zorg- en welzijnsorganisaties samen in een groot netwerk. Ook werkt men samen met bijvoorbeeld de wijkagent, het sociale wijkteam van de gemeente, maar ook met bedrijven in de buurt. Vanuit het netwerk worden in een vroeg stadium problemen in de wijk gesignaleerd en opgelost. Het was mooi om te horen hoe succesvol de samenwerking verloopt. Na afloop gingen we samen op de foto. RTV Stichtse Vecht deed hier verslag van het bezoek.

Kennismakingsgesprekken waren er ook weer deze week. Met de collega-burgemeesters van de buurgemeenten Utrecht en De Ronde Venen en de dijkgraaf van waterschap Amstel, Gooi en Vecht. Voor het avondeten schoof ik aan bij Piet en Truus Savelkoul - Buijs. Zij vertelden mij waarom ze al 40 jaar met veel plezier in Maarssenbroek wonen. We aten een overheerlijke macaronischotel en bekeken na afloop de bijzondere fotoreportage, die Truus had gemaakt van haar eigen wijk.

Zaterdag was een bijzondere dag. Het was de dag waarop de Vecht officieel schoon verklaard werd. Na ruim 4 jaar baggeren was er zo'n 2,5 miljoen kuub vervuild slib van de bodem van de Vecht gebaggerd. Een project waarmee zo'n 100 miljoen euro gemoeid was. Het waterschap Amstel, Gooi en Vecht nam deze omvangrijke klus voor haar rekening. De afronding van het werk was voor het waterschap reden om de inwoners van de gemeente een tweetal kunstwerken aan te bieden. Nadat wethouder Pieter de Groene eerder die ochtend een kunstwerk in Maarssen in ontvangst nam, mocht ik in Loenen aan de Vecht, 'De Spiegelvis’ in ontvangst nemen. Dit kunstwerk (zie foto) is gemaakt door kunstenaars Lolke van der Bij en Marianne van Dede Henstra. De in roestvrij staal uitgevoerde vis is 1,5 meter breed en 1,7 meter hoog.

Tenslotte nog dit. Deze week was het ook de week waarin de gemeente opnieuw de landelijke pers haalde. Jammer genoeg niet altijd positief. Net als de afgelopen weken ging het meestal over het vermeende informatielek in de procedure rondom de benoemingsprocedure voor de burgemeester. Ik laat het allemaal maar een beetje langs me heen gaan, maar leuk is anders.

Tot ziens.

Raadsvergadering

Deze week, was de week waarin ik voor de eerste keer de gemeenteraad voor mocht zitten. Dat was dinsdagavond  in het voormalige gemeentehuis van de gemeente Loenen. Voor de toenmalige gemeenteraad een mooie zaal. Maar voor de veel grotere gemeenteraad van Stichtse Vecht is de zaal te klein.

De opstelling van de vergadertafels heeft daardoor meer weg van een soort tribunaal, waarbij de gemeenteraad vooral tegen het college praat. Een goede raadzaal zou juist tot doel moeten hebben dat de raadsleden met elkaar in debat gaan, in plaats van met het college.  Bovendien kijken de meeste raadsleden in deze opstelling tegen de rug van hun collega’s aan. Dit helpt niet echt om tot een mooi debat te komen. Voor een goed gesprek moet je elkaar toch echt in de ogen kunnen kijken. Omdat het oude gemeentehuis in Loenen inmiddels is verkocht, zijn we  op zoek naar een nieuwe vergaderlocatie. Een mooie kans om de belangrijkste vergaderzaal van de gemeente in te richten volgens de principes van het ‘nieuwe vergaderen’.
 

De agenda voor de raadsvergadering was overzichtelijk. Na een in memoriam voor de overleden wethouder Henk van Rhee en een korte verklaring omtrent de afwezigheid van het raadslid De Kruif, spraken we vooral over en met de lokale omroep en over de kwaliteit van het beheer van de openbare ruimte. Als u interesse heeft, kunt u de vergadering hier nog terugluisteren.  Ik had het erg naar mijn zin dinsdagavond.  Mijn eerste raadsvergadering zit er op, de volgende vergadering is op 31 maart.

Maandag was ik eerst bij de familie Veltema-Rijke om daar een bos bloemen te overhandigen in verband met het 60-jarige huwelijk. Een mooie gelegenheid om de verhalen van vroeger weer eens te horen. 

Maandagavond schoof ik aan bij de uit Iran afkomstige familie Mollai. Een paar jaar geleden als christenen gevlucht uit hun vaderland, wonen ze nu in Maarssen. Ze vertelden me hun boeiende levensverhaal en ik genoot van de Iraanse gerechten. Ik weet nu dat ze in Iran ook radijsjes eten, maar in tegenstelling tot wat ik gewend was laten ze het groen er aan zitten. Het was even wennen.

Verder was er deze week extra veel aandacht voor overleg met het

college van burgemeester en wethouders. We zijn ‘de hei’ op geweest om elkaar eens wat beter te leren kennen en na te gaan hoe we samen plannen kunnen ontwikkelen, welke tegemoet komen aan de wensen van de gemeenteraad. Bovendien staan we aan de vooravond van de begroting voor 2016, waarvoor we nog de nodige knopen moesten doorhakken. We zijn wat mij betreft flink opgeschoten.

In mijn rondgang langs de gemeenteraad, was ik vrijdag te gast bij de fractie van GroenLinks. In een gloednieuwe elektrische Renault Zoe reden we langs plekken in de gemeente waar de GroenLinks fractie trots op is. Eerst gingen we naar een veehouderij in Nieuwersluis. De betreffende boer wil het dak van zijn stallen graag beschikbaar stellen aan inwoners van het dorp om er zonnepanelen op te leggen. Daar is best veel animo voor, maar ingewikkelde regelgeving maakt de ontwikkeling van dit plan moeilijker dan de fractie graag zou willen. Dat is tegenwoordig vaak met dit soort plannen. Subsidie is niet meer nodig omdat het financieel rendabel is, maar de overheid kan nog veel doen door ingewikkelde regels te af te schaffen.
 

Vervolgens gingen we naar kinderboerderij ‘De Vechtse Hoeve’ in Maarssen. Deze kinderboerderij vervult een belangrijke maatschappelijke functie voor de hele omgeving. Ik kreeg een presentatie van de toekomstplannen, waarna  een rondleiding volgde over het 4,5 hectare grote terrein. Men heeft mooie plannen voor de toekomst, maar zou van de gemeente graag wat meer zekerheid krijgen over het voortbestaan op lange termijn. Ik maakte kennis met Jan, die 4 dagen per week als vrijwilliger op de Vechtse Hoeve aanwezig is. Het is voor hem een uitstekende vorm van dagbesteding. Trots liet hij me het pasgeboren lammetje ‘Marc’ zien. Genoemd naar de nieuwe burgemeester. Ik moest er een beetje van blozen.

Na de kinderboerderij vertrokken we naar de fietsbrug over de A2. Daar werd ik boven het voortrazende verkeer door de fractievoorzitter bijgepraat over een plan om de 2x5 rijbanen te overkappen. Realistisch of niet, het is een droom van de fractie om dit ooit nog eens gerealiseerd te krijgen.

Als laatste bestemming reden we door naar een oud verdedigingswerk in Maarssenveen. Het  C-Fordt maakte ooit onderdeel uit van de Hollandse Waterlinie en is als stille getuige van die tijd achtergebleven in het landschap. We werden er opgewacht door De Polderwachter, een soort verhalen vertellende kunstenaar, die ons vanuit zijn rijke fantasie van alles vertelde over het roemruchte verleden van de Waterlinie. Inmiddels waren een groot aantal actieve leden van GroenLinks aangesloten bij de rondleiding. We sloten de dag af met een nadere kennismaking onder het genot van een drankje en een hapje. Het was een aangename ontmoeting.

Tot ziens.

Geloof en een hoop liefde

Helemaal nieuw is het burgemeesterschap inmiddels niet meer voor me, maar ik leer nog steeds elke dag weer nieuwe dingen. Van mij mag dat voorlopig zo blijven. Die grote variatie maakt mijn werk juist zo leuk.

Deze week maakte ik kennis met de ondernemingsraad van de gemeente. Normaal is de gemeentesecretaris hun gesprekspartner, maar dat neemt niet weg dat ik belang hecht aan een goede samenwerking met deze personeelsvertegenwoordigers. Dan is het goed dat je elkaar toch even hebt ontmoet.

Woensdag mocht ik de ambtsketen weer omhangen toen ik op weg ging naar de familie Jaipal voor de viering van een 60 jarig huwelijk. In 1955 in Suriname getrouwd en in 1978 naar Nederland gekomen om hier een toekomst voor het gezin te vinden. Het huis van de familie in Maarssen was eigenlijk te klein voor alle kinderen, kleinkinderen en aanhang maar dat mocht de pret niet drukken. Mooi om te zien hoe leuk mensen het vinden dat ik langs kom, dat maakt dit werk toch wel bijzonder.

Donderdag was de dag waarop we afscheid namen van de vorige week overleden ChristenUnie wethouder Henk van Rhee. Het werd een indrukwekkend afscheid in Breukelen. Ik mocht slechts een week met hem samenwerken, maar uit alle verhalen die ik over hem mocht horen, trek ik de conclusie dat Henk een bijzondere man was. Namens de gemeente mocht ik tijdens zijn afscheid enige woorden spreken.

Donderdagavond zat ik opnieuw in de kerk. Op uitnodiging van dominee Schorren schoof ik in de Pauluskerk aan voor het avondeten. De dominee was een van de 107 mensen die reageerde op mijn oproep om aan te mogen schuiven. We waren niet alleen, de predikanten Frank Schneider, Anies Matahelumual, Harol Schorren en pastor Jos van Os waren voor de gelegenheid ook aangeschoven. Het werd een geanimeerde bijeenkomst, waarbij we spraken over het geloof, de gemeente, de gemeenschappen, armoede en nog veel meer. Daardoor heb ik Stichtse Vecht weer op een andere manier leren kennen die avond.

Mijn idee om bij de mensen thuis aan tafel aan te schuiven is inmiddels ook opgemerkt door de Evangelische Omroep. In het kader van het programma Geloof en een Hoop Liefde was presentator Herman Wegter en zijn crew vandaag te gast in Stichtse Vecht. Hij schoof ook aan bij het avondeten in de Pauluskerk, maar volgde me eerder die middag ook bij mij andere afspraken. De uitzending is op Tweede Paasdag te zien bij de EO.

Voor mijn kennismaking met de fracties uit de gemeenteraad was ik vrijdag te gast bij D66 Stichtse Vecht. Zij hadden een ochtendprogramma in elkaar gezet, dat begon met een stevig ontbijt in bistro Zuster Francine in Maarssen. Daar maakte ik uitgebreid kennis met de 6 fractieleden en sprak ik met ze over hun ideeën over het bestuur van de gemeente. Tijdens de wandeling door het centrum van Maarssen lieten ze mij de plaatsen en ontwikkelingen zien waar ze trots op waren. Het viel me op dat de fractieleden bij bijna elke plek wel weer een verhaal te vertellen hadden. Was het niet over de ontstaansgeschiedenis, dan was het wel over de politieke discussies die over die plek hebben plaats gevonden. Rond het middaguur kwam een einde aan de tour en nam ik afscheid van mijn enthousiaste gemeentegidsen. Volgende week vrijdag ga ik op stap met de fractie van GroenLinks.

Ik sloot de week af met een bezoek aan het sociale wijkteam van Buurtzorg Jong in Maarssenbroek. Ik was daar samen met Léon Wever, directeur Jeugd van het ministerie van VWS en Jaap Verkroost onze wethouder voor o.a. Jeugd. In opdracht van de gemeente zijn zij op een vernieuwende manier aan de slag gegaan met de jeugdzorg binnen Stichtse Vecht. De medewerkers bieden, waar dat nodig is, laagdrempelige zorg aan jeugdigen en gezinnen. De aanpak is praktisch, zo min mogelijk bureaucratie, een aanspreekpunt met gezin en als het even kan een oplossing zoeken zonder steeds door te verwijzen. Dat kan alleen als je werkt vanuit de wijk. Met de betrokken medewerkers spraken we over hun werk en de dilemma's die ze daarbij tegenkomen. De resultaten zijn eigenlijk pas goed op lange termijn te beoordelen, maar tot nu toe ziet het er goed uit.

Tot ziens.

Bewogen

Mijn derde week, het was een bewogen week. 

De week begon op maandagochtend met een opmerkelijk telefoongesprek met het Openbaar Ministerie, waarin mij werd meegedeeld dat er een sterke verdenking bestond tegen een lid van de gemeenteraad voor het lekken van vertrouwelijke informatie uit de selectieprocedure voor het burgemeesterschap van Stichtse Vecht. Voor mij kwam dat signaal volstrekt uit de lucht vallen. De bekendmaking van de aanhouding later deze week veroorzaakte veel persaandacht en speculaties. Ik zal me op deze plek niet verder uitlaten over de inhoud van de zaak. Strafrechtelijke vervolging is immers een zaak van het Openbaar Ministerie. Mijn taak als burgemeester is vooral om te zorgen dat de gemeente goed bestuurd wordt en daar had ik deze week, mede als gevolg van de actie van het OM, mijn handen meer dan vol aan.

Gelukkig was er ook ander nieuws. Deze week kregen we een rapport over de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente in 2014. Daarin staan hele mooie cijfers. De inwoners van Stichtse Vecht waarderen het woonklimaat, leefbaarheid en de veiligheid in hun buurt met een ruime voldoende. Negen op de tien inwoners voelt zich veilig in de eigen woonbuurt. Dit ligt boven het landelijk gemiddelde. Cijfers om trots op te zijn. Tegelijk roept het de vraag op hoe we dit voor de toekomst vast kunnen houden. Daarover ga ik binnenkort in gesprek met onze inwoners.

Voor de wekelijkse vergadering met het college van burgemeester en wethouders zijn we deze week bij wijze van uitzondering uitgeweken naar het provinciehuis in Utrecht. Het is in Utrecht traditie dat een nieuwe burgemeester kennis komt maken met het college van Gedeputeerde Staten. Dat het in mijn geval meer weg had van een weerzien met oude bekenden, deed niets af aan de prettige conversatie die ik daar had. De middag hebben we als college gebruikt om eens door te praten over de ontwikkeling van onze financiën.

Eerder deze week schreef ik al over mijn bijzondere afspraak met Lucille Werner, dus dat zal ik hier niet herhalen. 

In mijn reeks ontmoetingen met de 11 fracties uit de gemeenteraad was het gisteren aan de fractie van Lokaal Liberaal om mij aan de hand te nemen binnen de gemeente. Dat begon rond het middaguur, ondanks de stromende regen, met een vaartocht vanuit Maarssen over de Vecht naar het kasteel Nijenrode. Dankzij de gele 'clubkleur' leek het toch nog een zonnig uitje (foto). Onderweg spraken we over een aantal ontwikkelingen langs de Vechtoevers en werd ik bijgepraat over de visie van de fractie op hun rol in het gemeentebestuur. De rondleiding die volgde door het kasteel en de tuin van Nijenrode was indrukwekkend. Ik kom hier zeker terug voor een nadere kennismaking.

Voor de avond had de fractie een meet & greet (& eat) met de burgemeester georganiseerd. Onder het genot van een mooi buffet maakte ik kennis met de achterban van Lokaal Liberaal en kreeg ik de gelegenheid om mezelf voor te stellen en vragen uit de zaal te beantwoorden. Het was een aangename kennismaking. Volgende week vrijdag ga ik op bezoek bij de fractie van D66.

Ik eindig deze weblog met het hele trieste nieuws dat ons vrijdag in de loop van de dag bereikte. 

Dat was het bericht dat wethouder Henk van Rhee (foto) die ochtend was overleden. Binnen het gemeentehuis waren we natuurlijk geschokt en intens verdrietig over het verlies van onze collega-bestuurder. In de korte tijd waarin ik met hem samenwerkte, heb ik hem meegemaakt als een bevlogen bestuurder met grote interesse voor de onderwerpen in zijn portefeuille. Uiteraard wens ik ook vanaf deze plaats zijn vrouw, kinderen, kleinkinderen en verdere familie en vrienden troost en kracht toe om dit grote verlies te dragen.

Tot ziens.

Aan tafel

Ruim twee weken geleden deed ik een oproep aan de inwoners van mijn nieuwe gemeente om mij uit te nodigen aan te schuiven bij het avondeten. Aangezien ik zelf nog niet in de gemeente woon, leek me dat een goede manier om de inwoners te leren kennen.

De reacties waren overweldigend. Maar liefst 107 uitnodigingen kreeg ik binnen. Ze kwamen uit alle hoeken van de gemeente. Soms van instellingen, soms van particulieren. Vanavond ging ik op pad naar mijn eerste uitnodiging in Loenen. Daar hadden de mensen van de daar gevestigde Lucille Werner Foundation (LWF) me in hun kantoor uitgenodigd. Ik werd ontvangen door Sixta, Joelle, Esther, Bob en Lucille Werner zelf. 

De Foundation maakt zich sterk voor de integratie van mensen met een handicap in de samenleving. Men opent graag de ogen in de maatschappij, maar geeft ook mensen met een handicap zélf een belangrijke functie: call to action. De LWF motiveert hen om op eigen kracht een sterkere positie in de samenleving te veroveren en in zichzelf te geloven. Dat vind ik mooi. Het past goed bij de opdracht die wij als gemeente ook hebben voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Daarbij kijken we vooral naar wat mensen wel kunnen.

De visie komt voort uit de eigen ervaring van Lucille Werner, de enige televisiepresentatrice in Nederland met een zichtbare lichamelijke handicap. 

De Lucille Werner Foundation wil een sterke positie voor mensen met een handicap in Nederland. Het initiëren van spraakmakende tv-programma's en het creëren van werk staan hierbij centraal. Door een krachtig en positief imago neer te zetten, zullen mensen met een handicap makkelijker integreren in de samenleving. Op de site van de foundation kunt u veel meer informatie vinden.

De LWF organiseert evenementen en initieert diverse projecten met inzet van media (tv, radio, internet, drukwerk). Elk project heeft een multimediaal karakter om de gehele samenwerking erbij te betrekken. Tijdens het eten hebben we ook nagedacht over wat de foundation in de gemeente zou kunnen doen. 

Het was een prima maaltijd met Italiaanse tomatensoep 'met ballen', een mooie stoere pastaschotel met champignons en een frisse salade. Een heerlijke Cappuccino vormde de finale. Bij de LWF beginnen veel dingen met CAP van handiCAP maar ook van CAPability. Goed he?

Het was bijzonder om hier de eerste keer aan te mogen schuiven. Op naar de volgende eettafel.

Tot ziens.

Openbare Orde

Het was mijn tweede week als burgemeester. Nog heel veel kennismakingen, maar langzamerhand komt er ook wat meer structuur in mijn agenda. Dat kennismaken gaat nog wel een tijdje door, al was het alleen al vanwege het aantal uitnodigingen dat ik kreeg om voor het avondeten aan te schuiven bij inwoners. De teller is inmiddels de 80 uitnodigingen voorbij. Genoeg om tot ver in de herfst bij inwoners aan tafel te gaan. Dat ga ik ook doen en binnenkort kunt u mijn eerste verslag tegemoet zien.

Veel aandacht was er deze week voor het onderwerp 'openbare orde en veiligheid'. Nog meer dan ik had verwacht, ging het daarbij over terrorisme en jihadisme. In de pers lees je vooral over de inspanningen op nationaal niveau maar de gemeenten spelen daarbij een wezenlijke rol, zeker als het gaat over vroegtijdige signalering en bescherming. De gemeentelijke netwerken in de samenleving worden steeds belangrijker als informatiebron voor de hele overheid.

Mijn eerste officiële bezoek bracht ik deze week aan het dorp Nieuwer Ter Aa (800 inwoners) Daar werd ik door een aantal enthousiaste bewoners ontvangen. Tijdens een wandeling door het dorp (foto) en een bezichtiging van het dorpshuis, kreeg ik uitleg over hoe het is om in zo'n klein dorp te wonen. Het lijkt wel of de participatiemaatschappij hier uitgevonden is. Het dorp draait bijna geheel op vrijwillige inzet van de bewoners zelf. Of het nu gaat om het dorpshuis, de kinderopvang, een winkeltje, een voetbalvereniging of de oranjevereniging, alles draait op vrijwilligers hier, mooi om dat eens van dichtbij te zien. Dat maakt ook dat er een grote betrokkenheid van de inwoners is bij allerlei activiteiten. Daardoor is Nieuwer Ter Aa een echte en hechte gemeenschap.

Al voor mijn aantreden heb ik de afspraak gemaakt dat ik met elk van de 11 fracties in de gemeenteraad een vrijdag op stap zou gaan binnen de gemeente. Ik heb de fracties gevraagd mij mee te nemen naar locaties die voor hen belangrijk zijn, waar ze trots op zijn of waar ze mijn aandacht voor willen vragen. Het is voor mij een goede gelegenheid om de leden van de gemeenteraad wat beter te leren kennen. Afgelopen week ging ik in dit kader op stap met de fractie Stichtse Vecht Beweegt. Ik heb veel interessante dingen gezien en gehoord en we hebben openhartig gesproken over hun rol in de lokale politiek. Het letterlijke hoogtepunt van de dag was de beklimming van de grote kerk in Loenen van waaruit ik een prachtig zicht had over de bebouwing langs de Vecht. Ik maakte daar onderstaande foto. Aan het begin van de avond maakten we een wandeling door het pittoreske Vreeland waar we samen hebben gegeten in Lokaal Zuid.

Afgelopen week was ook een moeilijke week. Het bericht dat onze wethouder Henk van Rhee (SGP-ChristenUnie) plotseling in het ziekenhuis werd opgenomen met flinke hartproblemen is hard aangekomen. De berichtgeving sindsdien stelt niet gerust. Ik wens de familie veel sterkte toe in deze moeilijke situatie.

Tot ziens.

Aan tafel

De eerste week als burgemeester is inmiddels achter de rug. Na alle drukte rondom mijn installatie was het heerlijk om nu de rust te kunnen vinden om me grondig te verdiepen in mijn nieuwe werkzaamheden. De kennismakingsgesprekken wisselden elkaar in hoog tempo af en langzaam begin ik de grote lijnen te ontdekken en te begrijpen. De eerste maanden in een nieuwe functie zijn een soort ontdekkingsreis door onbekend gebied. Iedereen die ik tegenkom weet meer dan ik weet over de gemeente. Gesprekken die ik voer zijn daardoor zonder uitzondering super leerzaam en interessant. De mensen doen erg hun best om me een vliegende start te geven.

Toch kent de wet geen inwerktijd. Als burgemeester ben je vanaf de eerste dag volledig in functie. En dus was ik afgelopen dinsdag gelijk voorzitter van het college, voerde ik overleg met politie en OM over een aantal lopende veiligheidszaken, tekende ik de eerste brieven en besluiten en mocht ik het collegebeleid met betrekking tot horecasluitingstijden verdedigen in mijn eerste commissievergadering.

Vanaf het begin heb ik me voorgenomen om een vast deel van mijn tijd contact te zoeken met inwoners en bedrijven. Daardoor was ik afgelopen donderdag te gast bij Abrona Kunst en Koffie, een dagbestedingsproject voor mensen met een verstandelijke beperking in Kockengen. Geweldig om daar te zien hoe deze mensen zich ondanks hun beperkingen inzetten om hun lunchcafé draaiende te houden. Als u eens een leuke plek zoekt voor een kop koffie of een lekkere lunch is Kunst en Koffie een aanrader.

Voor mijn eerste bedrijfsbezoek was ik bij de Koninklijke Bammens in Maarssen. In dit bedrijf maakt men al meer dan 150 jaar stalen containers voor de afvalinzameling. Ooit zijn ze groot geworden met de verzinkte vuilnisbak, die ik maar al te goed ken uit mijn jeugd. Tegenwoordig maken ze vooral vuilcontainers en afvalbakken voor in het openbaar gebied. De vuilnisbak ‘Capitole’ (foto) is in het Nederlandse straatbeeld niet meer weg te denken. De Koninklijke Bammens, een sterk en ambachtelijk bedrijf,  zorgt voor een mooi stukje werkgelegenheid binnen de gemeente.

Deze week kwamen veel reacties binnen op mijn oproep om bij inwoners aan te schuiven voor de avondmaaltijd. In het kader van de actie ‘Burgemeester aan tafel’ zijn inmiddels ruim dertig aanmeldingen binnengekomen, waardoor ik nu al de komende weken onder de pannen ben voor het avondeten en een goed gesprek. Uiteraard zal ik vanaf deze plek verslag doen van mijn ervaringen

Tot ziens.