Powerball

Vandaag was ik voor een werkbezoek bij het bedrijf Genencor in het BioSciencepark. Genencor is onderdeel van de multinational Danisco, wereldwijd een van de grootste spelers op het gebied van enzymen en ingredienten voor de voedingsindustrie op basis van biotechnologie. Het bedrijf behoort daarmee tot de zogenaamde witte biotech. Daarmee is Genencor een van de weinige bedrijven in het BioSciencepark die niet actief is op het gebied van pharma (rode biotech). Dat het bedrijf in Leiden toch goed op zijn plaats zit, blijkt wel uit het feit dat er ook hier allerlei verbanden zijn met de Universiteit, andere onderzoeksinstellingen en overige bedrijven in het park. Sinds de vestiging van het bedrijf in Leiden, zo'n 10 jaar geleden, is deze vestiging uitgegroeid tot zo'n 85 medewerkers waarvan de helft universitair geschoold is.

Bij Genencor draait alles om enzymen. Een enzym is een eiwit, dat een bepaalde reactie versnelt, een soort katalysator dus. Een enzym maakt een chemische reactie in of buiten een cel mogelijk of versnelt deze zonder daarbij zelf verbruikt te worden of van samenstelling te veranderen. Bij Genencor maakt men door middel van biotechnologie allerlei enzymen die in veel industriele of huidhoudelijke processen een nuttige functie kunnen vervullen. Bekend zijn de toepassingen in bijvoorbeeld wasmiddelen en afwasmiddelen. De inhoud van de rode 'powerball' in de moderne afwasblokjes is in Leiden bedacht. In de vestiging in Leiden is men voortdurend op zoek naar enzymen die allerlei vervelende vlekken bij een nog lagere temperatuur kunnen afbreken. Dit lijkt triviaal, maar als men kan wassen op 30 °C in plaats van 40 °C, kan dit een energiebesparing opleveren die groot genoeg is om de huizen van 3 miljoen mensen gedurende 1 jaar te verlichten. De energiebesparing levert ook een CO2-reductie op en past dus binnen een klimaatneutrale lifestyle.

Genencor is vast het enige bedrijf op het Biosciencepark met een flinke hoeveelheid wasmachines in het laboratorium. Hierin doen ze de laboratoriumtesten. Nieuwe producten die deze testen naar tevredenheid kunnen doorstaan, gaan vervolgens in productie in een fabriek elders in de wereld. In Leiden heeft Genencor dus geen productiefaciliteiten.

Maar dat is nog niet alles. Men werkt ook aan enzymen die gebruikt kunnen worden om plantaardige producten en plantaardige afvalstoffen om te zetten in ethanol welke bijvoorbeeld kan dienen als CO2-neutrale transportbrandstof.

Genencor werkt vanuit het Leidse biosciencepark aan de ontdekking van nieuwe enzymen die een belangrijke bedrage kunnen leveren aan een duurzame wereld. De wereldwijde energiebesparing die Genecor hiermee kan bereiken is vele malen groter dan het energieverbruik van een stad als Leiden. Mooi he.

Tot ziens.

Radio

Vandaag zat ik in de studio van Nens, de lokale omroep voor Noordwijk en Noordwijkerhout, voor de opname van het programma Bollenstreek Sport. Dit programma wordt in de Leidse regio uitgezonden via de frequentie van Holland Centraal.

Samen met twee collega sportwethouders, de voorzitter van de Warmondse IJsclub en een vertegenwoordiger van Huis van de Sport hebben we anderhalf uur gesproken over sport in de regio, een nieuwe ijsbaan en het Leidse project Huis van de Sport.

Uitzending gemist? Klik dan hier.

Tot ziens.

Rita

Als wethouder Economische Zaken is het voor mij belangrijk om goed contact te houden met de Leidse bedrijven. Een gedegen kennis van die bedrijven is voor mijn dagelijkse werk onmisbaar. Om die kennis te vergroten leg ik werkbezoeken af. In bepaalde gevallen hebben deze bezoeken de vorm van een werkstage.

Vandaag was ik voor zo'n stage te gast bij een bijzonder Leids bedrijf. Kwik Events bestaat sinds 2001 en is gespecialiseerd in het organiseren van allerlei evenementen. Het enthousiasme waarmee eigenaar Trudy Kwik en haar team dat werk doen werkt aanstekelijk. Dat heb ik vandaag mogen ervaren bij mijn werkstage achter de schermen van de Leidse Jazzweek in de rol van artiestenbegeleider.

Het was mijn taak om ervoor te zorgen dat het de Jazzartiesten aan niets ontbrak. Dat waren dus artiesten als Scott Hamilton, Ruud Jacobs, Peter Beets en Joost Patocka, maar in het bijzonder ging het natuurlijk om de begeleiding van de ster van de avond, Europe's First lady of Jazz: Rita Reys. Het werd werkelijk een geweldige kennismaking. Ik ben diep onder de indruk van de manier waarop deze vrouw van 84 jaar in staat is haar publiek voor zich te winnen. In de gesprekken die ik backstage met haar had werd me duidelijk met hoeveel inzet en enthousiasme zij dit nog doet.

Een bijzondere stage dus. Een kijkje achter de schermen bij de organisatie van een van de vele Leidse evenementen was absoluut de moeite waard. Hoe belangrijk die evenementen zijn voor de Leidse economie is mij de afgelopen week weer eens heel duidelijk geworden. Los van het belang voor inwoners uit onze eigen stad, zetten deze evenementen Leiden tot ver buiten haar grenzen op de kaart.

Tot ziens.

Biodiversiteit

Leiden wordt de vestigingsplaats voor het Nederlands Centrum voor Biodiversiteit, kortweg het NCB. Binnen dit centrum worden de collecties van Naturalis, het Zoölogisch Museum van de Universiteit van Amsterdam en de drie vestigingen van het Nationaal Herbarium Nederland in beheer genomen nadat deze in eigendom over zijn gegaan naar de rijksoverheid. Ook een belangrijk deel van het universitair personeel verbonden aan het Zoölogisch Museum en de herbaria zal overgaan naar het NCB.

De vestiging van het NCB komt in de gebouwen van het huidige Naturalis, maar die zijn daarvoor veel te klein. De totale collectie van het NCB zal immers 3 keer groter worden dan de huidige Naturaliscollectie, terwijl het aantal medewerkers zal verdubbelen. Naar verwachting zal ook het aantal bezoekers van het toekomstige NCB vele malen hoger zijn dan de toch al forse bezoekersaantallen van Naturalis.

Binnen de gemeente Leiden maakt Naturalis onderdeel uit van het BioSciencegebied en daarom ben ik betrokken bij de veranderingen die de komende jaren rondom Naturalis zullen gaan plaatsvinden. De huidige gebouwen van Naturalis zijn rijkseigendom en voor de uitbreidingsplannen heeft het rijk Rijksbouwmeester Liesbeth van der Pol (foto) gevraagd om leiding te geven aan deze enorme uitbreidingsopgave. Vanmiddag was ik aanwezig bij de aftrap van dit proces. Met alle betrokken partijen hebben we de eerste lijnen voor deze belangrijke ontwikkeling uitgezet. Wordt vervolgd dus.

Tot ziens.

Boogie Boy

De mensen stonden vanavond werkelijk in de rij om naar binnen te komen in de Waag. Rond een uur of elf lieten de vriendelijke mannen van de beveiliging alleen maar mensen binnen wanneer iemand anders vertrok. Op het podium binnen stond de vlaamse blueszanger Paul Ambach, alias Boogie Boy, op een onnavolgbare manier een feestje te bouwen. De zaal ging compleet uit zijn dak. De sfeer was geweldig. Voor iedereen was het duidelijk, de Leidse Jazzweek was nu echt begonnen.

Op hetzelfde podium mocht ik eerder op de avond het startsein geven voor dit geweldige evenement. Ik had dat graag gedaan met een mooie solopartij op een oude sax, maar dat is voor mij helaas niet weggelegd. Het bleef beperkt tot een flinke roffel op de grote bekkens van de Auratones.

Op maar liefst 33 andere locaties in de stad waren live optredens te zien van bekende en minder bekende bands. Overal gezellig en bijna overal afgeladen vol. Dankzij de kroegentocht die de organisatie had uitgestippeld was het ook buiten op straat een leuke jazzy sfeer. En dan te bedenken dat dit nog 3 dagen zo door zal gaan terwijl het programma alleen maar beter wordt. Het heeft mij in ieder geval in de goede stemming gebracht om mij te gaan voorbereiden op mijn taak van vrijdagavond, de persoonlijke begeleiding van Europe's first lady of Jazz Rita Reys. Ik heb er helemaal zin in.

Tot ziens bij de Leidse Jazzweek.

Ochtendwandeling

Vanmorgen liep ik om 08.30 uur met een aantal ondernemers door de Haarlemmerstraat. Op uitnodiging van Joost Bleijie van het Centrummanagement hebben we de verkeerssituatie in de ochtend eens onder de loep genomen. De combinatie van voetgangers, fietsers, geparkeerde autos, lossende vrachtwagens en fout geplaatste reclameborden levert hier inderdaad wel een heel bont schouwspel op. Deze situatie helpt niet echt om de aantrekkelijkheid van Leidens drukste winkelstraat te verbeteren en bovendien leidt dit tot gevaarlijke situaties voor het winkelend publiek. Het was goed om hier samen met de meest betrokken ondernemers eens naar te kijken.

In het gesprek na afloop van de wandeling kwamen we tot de conclusie dat het zoeken naar oplossingen een gezamenlijke opdracht moet zijn voor ondernemers en gemeente. Een aantal ideeën die de revue passeerde gaan we de komende tijd verder uitwerken.

Tot ziens.

ZZ Leiden - Den Helder 88-79

In een uitverkochte 5 mei hal was ik vanavond getuige van de overwinning van ZZ-Leiden op BluestreamSeals Den Helder. Alhoewel ZZ-Leiden vanaf het begin op voorsprong stond kwamen de mannen uit Den Helder zo nu en dan toch akelig dichtbij. Een spannende wedstrijd die ZZ-Leiden niet mocht verliezen. Dat lukte met een eindstand van 88-79.

Klik hier voor een samenvatting van de wedstrijd bij TV-West waar de verslaggever mijn aanwezigheid ook opmerkte.

Tot ziens.

Als wethouder Sport ben ik graag aanwezig bij bijzondere sportwedstrijden van Leidse sportverenigingen. Speelt uw vereniging een wedstrijd die voor u belangrijk is, stuur mij dan even een e-mail.

Europese Zaken

In maart 2000 hebben de Europese regeringsleiders in Lissabon afspraken gemaakt over de economische, sociale en ecologische ontwikkeling van Europa. Deze afspraken zijn de geschiedenis ingegaan als de Lissabon Agenda. Een jaar later zijn in Gothenburg aanvullende afspraken gemaakt mbt milieu en duurzaamheid, de Gothenburg Agenda. Onderdeel van deze afspraken was dat Europa tegen 2010 de meest competitieve en dynamische kenniseconomie van de wereld moest zijn.

Europa heeft verschillende manieren om dit soort indrukwekkende doelstellingen te behalen. Een belangrijk instrument is het beschikbaar stellen van subsidiegeld voor projecten die de realisatie van dit doel dichterbij brengen. Wie nu denkt dat de EU dit geld gewoon uitgeeft aan die projecten die de doelstelling het snelst dichterbij brengen, heeft het mis. In Europa hebben we een buitengewoon ingewikkeld en politiek systeem bedacht om dit geld uiteindelijk te verdelen over de projecten in de verschillende lidstaten.

Neem nu bijvoorbeeld het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). Van het geld uit dit structuurfonds wordt eerst een verdeling gemaakt over de verschillende lidstaten. Daar is geen vastgestelde verdeelsleutel voor, de verdeling is mede een gevolg van lobbywerk van onze nationale overheid. Voor de periode 2007 tot 2013 heeft Nederland 830 miljoen euro binnen weten te halen. Voorwaarde voor gebruik is dat de subsidie door de Nederlandse overheid of bedrijven moet worden verdubbeld. De Nederlandse overheid heeft aangegeven 178,6 miljoen euro te willen investeren. De rest zou van private partijen moeten komen. Daardoor is er ruim 900 miljoen euro beschikbaar om over ons land te verdelen.

Vervolgens moet dit geld weer over projecten binnen Nederland worden verdeeld. Ook de Nederlandse regering wil weer voorkomen dat dit geld teveel naar één regio gaat. Om dit geld 'eerlijk' te verdelen is Nederland opgedeeld in 4 landsdelen. Leiden ligt in het landsdeel west. Na een ingewikkeld proces van politieke besluitvorming waar kabinet, provincies en de 4 grote steden betrokken zijn is, er uiteindelijk 391 miljoen euro naar dit landsdeel gekomen.

Onlangs werd bekend dat de Stichting BioPartner Academische Bedrijven Centrum Leiden een bedrag van 3,4 miljoen euro heeft ontvangen. Dit geld is bedoeld voor de uitbreiding van het gebouw met voorzieningen voor Bioscience bedrijven in Leiden die nog niet volwassen genoeg zijn voor de commerciële markt. Het gebouw en de daarbinnen te realiseren voorzieningen moet doorstroom mogelijkheden bieden voor bedrijven in de sector Life Sciences tussen de 5 en 10 jaar oud.

Momenteel lopen er nog een aantal andere aanvragen met een omvang van vele miljoenen. Willen we ook daarvoor succesvol worden dan zullen we ook vanuit Leiden bereid moeten zijn om daarvoor steun te zoeken bij de provincie, de grote steden en in Brussel.

De verdeling van geld uit Europa is een ingewikkeld proces waarbij de politieke lobby een belangrijk rol speelt. Leuk of niet, maar als wij willen dat dit soort gelden ook in Leiden en de regio terecht komt dan zullen we mee moeten doen aan dit ingewikkelde proces. Dan zullen wij bij de provincie maar ook in Brussel moeten lobbyen voor projecten die belangrijk zijn voor onze stad of regio. Als portefeuillehouder Europa was ik vandaag aanwezig bij een bijeenkomst op het Zuid-Hollandse provinciehuis waar we een interessante discussie voerden over de manier waarop we onze regio in Brussel nog beter op de kaart kunnen krijgen.

Soms lijkt het wel dat de complexiteit van dit soort processen een politiek doel op zich is. Alleen overheden die echt de moeite nemen om zich hierin te verdiepen en die een stevige lobby kunnen ontwikkelen kunnen hierbij een rol spelen. En dan te bedenken dat Nederland binnen Europa nog steeds een netto betaler is. Er gaat dus meer Nederlands geld naar Europa dan dat wij totaal aan subsidies ontvangen.

Tot ziens in Brussel.

Vanmiddag bracht ik een werkbezoek aan Burgy. Burgy is een erkend Restauratie Bouwbedrijf en past daardoor buitengewoon goed in onze monumentenstad. Met 50 medewerkers en een productie tussen de zes en negen miljoen euro per jaar heeft dit oer-leidse bedrijf een stevige positie verworven in Leiden en omgeving. Het feit dat men bijna uitsluitend actief is binnen de restauratiemarkt, maakt het bedrijf wel tot een buitenbeentje van de Leidse bouwsector. Deze vorm van werk stelt extra eisen aan de bedrijfsvoering. Tradioneel vakmanschap en liefde voor het bouwwerk tref je op allerlei plaatsen binnen het bedrijf aan. Bij Burgy bouwen ze vooral hele mooie werken.

Een goed voorbeeld daarvan is de restauratie van het rijksmonumentale Naturalis depot aan de Raamsteeg (foto's) waar ik vanmiddag een kijkje mocht nemen. In opdracht van de Rijksgebouwdienst werkt Burgy hier zo'n twee jaar aan de restauratie. Het door rijksbouwkundige Jacobus van Lokhorst ontworpen gebouw is een prachtig voorbeeld van hoe rijksgebouwen begin vorige eeuw werden gebouwd.

Na de rondleiding heb ik het werkbezoek afgeloten met een gesprek met de trotse directeur van dit familiebedrijf, Kasper Burgy. Met hem heb ik vooral gesproken over de manier waarop we de samenwerking tussen gemeente en ondernemers in de stad kunnen verbeteren. Het gesprek leverde mij een aantal nuttige suggesties op.

In de huidige tijd van economische crisis gaat het niet echt goed in de bouwsector. Dat blijkt overigens vooral veroorzaakt te worden door stagnatie in de nieuwbouwsector. Dat Burgy ooit een keuze heeft gemaakt voor de restauratiesector komt deze ondernemer nu dus buitengewoon goed uit.

Tot ziens.

DSTVLN/SEIKCVH

Met ingang van 1 januari 2008 is de gemeentelijke organisatie geheel vernieuwd in een operatie die onder de naam Anders Werken de geschiedenis is ingegaan. Over dat onderwerp is veel gesproken het afgelopen jaar, zowel binnen als buiten het stadhuis. Ik ben in deze periode steeds meer gaan geloven in de kwaliteit van onze 'nieuwe' organisatie. Ik zie en hoor de laatste tijd ook steeds meer positieve signalen. Dat wil niet zeggen dat we er al zijn. Een reorganisatie met deze omvang vraagt meer tijd om de voordelen prijs te geven. Met de gemeenteraad hebben we afgesproken dat we het eerste kwartaal van dit jaar een eerste evaluatie zullen houden. Dat is dus binnenkort. Gespannen, maar met overheersend gevoel van vertrouwen zie ik de uitkomsten tegemoet.

Over een ding twijfel ik sinds vanmorgen echter. Vanmorgen hadden zat ik weer bij een Leidse Lunch. Dat is een informele bijeenkomst van de gemeentesecretaris en de wethouder Personeel & Organisatie met een aantal willekeurige medewerkers uit de organisatie. Tijdens deze bijeenkomst zat ik naast een medewerker die op zijn naambordje de naam van zijn afdeling had staat. Er stond DSTVLN/SEIKCVH. Ik heb daar even heel diep over nagedacht. De betreffende medewerker was werkzaam binnen het aandachtsgebied Dienstverlening bij de afdeling Service & Informatie, de unit Klantcontacten waar hij de vergunningverlening voor de Horeca doet.

Het gebruik van afkortingen is naar mijn mening een manier om taal ontoegankelijk te maken voor buitenstaanders. Op Wikipedia lees ik daarover: 'Taaltekens hebben alleen betekenis als die betekenis door schrijver en lezer wordt gedeeld. Daaruit volgt dat men niet willekeurig afkortingen kan aanmaken; daarvan zullen de meeste immers geen ingang vinden in het taalgebruik van anderen; de taalgemeenschap neemt ze niet over.'

Naar mijn mening zou een overheid vooral het tegendeel moeten bewerkstelligen. Afdelingsnamen moet iederen kunnen begrijpen en afkortingen zijn daarbij wat mij betreft uit de boze. Voor mij een serieus actiepunt voor de komende periode.

Tot ziens

De Witte

Vanmorgen de dag begonnen met een bespreking van de wethouders van de 31 grootste steden in Utrecht. Daar spraken we o.a. met Staatssecretaris Frank Heemskerk en MKB voorzitter Loek Hermans (foto) over de stand van zaken met betrekking tot het terugdringen van administratieve lasten voor burgers en bedrijven. Voor zover ik het nu kan beoordelen doet Leiden het goed op dit onderwerp met het project Minder en Beter. Dat neemt niet weg dat we altijd kunnen leren van de ervaringen op dit punt bij andere steden. Samen kwamen we tot de conclusie dat de huidige economische situatie een extra reden is om nog harder in te gaan zetten op het overboord zetten van onnodige regels en procedures. Binnenkort gaan we hierover met de Staatssecretaris aanvullende afspraken maken.

Vanmiddag vervolgde ik mijn reis naar Den Haag alwaar ik in de deftige sociëteit De Witte aanwezig was bij een discussie over de ambitie om in 2028 de Olympische Spelen naar Nederland te halen. Ik ontmoette daar een flink aantal collega wethouders uit andere Zuid-Hollandse steden. Bijna iedereen was het er over eens dat het zou moeten gaan om een nationale ambitie waarbij we allemaal in goede samenwerking proberen de Spelen in Nederland te krijgen. Helaas zie ik op dit moment vooral dat Amsterdam en Rotterdam in een strijd verwikkeld zijn om de spelen naar hun stad te halen. Ik hoop dat beide steden snel tot overeenstemming komen om daarna eensgezind de lobby ter hand te nemen. Doen ze dat niet dan zouden de spelen ons verdeelde landje voorbij kunnen gaan.

Tot ziens.

De Zeeuw

Vanavond heeft de commissie Onderwijs en Samenleving voor de eerste keer gesproken over het collegebesluit met betrekking tot de realisatie van het project Huis van de Sport. Uit de technische vragen die de leden vooraf hadden ingediend, bleek dat men veel behoefte had aan algemene informatie over de verschillende mogelijkheden van gebiedsontwikkeling. Dat was voor mij aanleiding om Friso de Zeeuw te vragen hierover een presentatie aan de commissie te geven. Friso is Praktijkhoogleraar Gebiedsontwikkeling bij de TU in Delft en is daarnaast ook Directeur Nieuwe Markten bij Bouwfonds Ontwikkeling. Hij is op zijn vakgebied een van de meest vooraanstaande deskundigen in ons land. Ik was dus buitengewoon ingenomen met zijn bereidheid om onze commissie te komen informeren.

Na zijn presentatie ontstond een interessant gesprek met de commissie over de voor en nadelen van het concessiemodel als mogelijkheid om het Huis van de Sport in uitvoering te brengen. Ik vond hierin een bevestiging dat we met besluitvorming op het juiste spoor zitten. Of de commissieleden dat ook vinden, zal blijken tijdens de volgende vergadering op 3 februari wanneer de leden hun mening kunnen geven over het collegebesluit.

Tot ziens.