vrijdag 29 juli 2016

Participatiesamenleving

Waarschijnlijk helpt u ook wel eens een ziek familielid, doet u vrijwilligerswerk of gaat u ’s avonds op stap met een signaleringsteam om de wijk een beetje veilig te maken. Dan doet u actief mee aan de participatiesamenleving. Het woord ‘participatiesamenleving’ is zo nieuw in onze taal dat het nog niet in de digitale  ‘dikke’ Van Dale staat. Dit woord heeft alles te maken met mensen die steeds meer een rol nemen in onze samenleving en niet gaan zitten wachten tot de overheid iets aanpakt`. Het is ook  belangrijk dat inwoners, zelf meer verantwoordelijkheid nemen voor taken die vroeger wel door de gemeente werden uitgevoerd. Immers, in de praktijk zien we dat onze inwoners vaak beter dan de gemeente in staat zijn om maatschappelijke problemen op te lossen.

Uit onderzoek weten we dat Nederland veel actieve, betrokken inwoners kent. Vooral inwoners die samenwerken in kleine en informele groepen worden steeds belangrijker en nemen de taken over van de formele organisaties die dat vroeger deden. We noemen die groepen wel ‘sociale netwerken’. De moderne digitale communicatiemiddelen helpen zulke netwerken om zich gemakkelijk te verenigen en allerlei zaken met elkaar te delen.

Als burgemeester merk ik elke dag dat die netwerksamenleving ook in Stichtse Vecht actief is. De kracht van onze twaalf dorpen is nu juist de gemeenschapszin, de zorg van de mensen voor elkaar en de wil om er samen iets van te maken. We hebben daar heel veel mooie voorbeelden van. Van vorig jaar herinner ik mij hoe de creativiteit en het enthousiasme bij de viering van 750 jaar Vreeland de mensen in dat dorp dichter bij elkaar bracht. Ik zie ook de betrokkenheid van particulieren en restaurants die kerstdiners organiseren voor mensen die alleen zijn of in armoede leven. Ik zie het vele vrijwilligerswerk bij sportverenigingen, verzorgingshuizen, op scholen, in speeltuinen of in de eigen buurt. De kerken die zich inzetten voor het lot van vluchtelingen in onze gemeente of de inwoners van Kockengen die hun eigen openluchtzwembad open houden. Laat ik het dorpshuis in Nieuwer Ter Aa niet vergeten, waar de gemeenschappelijke voorzieningen helemaal worden gerund door vrijwilligers. Ze doen dat zo bijzonder dat koningin Maxima in eigen persoon kwam kijken en als waardering een Appeltje van Oranje mee nam voor dit initiatief!

Er gebeurt dus ongelofelijk veel in de gemeenschappen van Stichtse Vecht. In veel gevallen zonder dat wij dat als gemeente echt weten. Dat hoeft ook helemaal niet. De gemeente moet vooral wel het vangnet blijven vormen voor de kwetsbare mensen in de samenleving die het op eigen kracht niet redden. En we moeten als gemeente wel uitkijken dat we niet te veel vragen van vrijwilligers. Maar we moeten zeker niet  het initiatief overnemen of het overspoelen met procedures en regels. Sociale netwerken zijn heel goed in staat hun eigen zaken te regelen. 

Deze – mooie - ontwikkelingen hebben ook gevolgen voor het functioneren van het bestuur in Nederland, en dus ook voor Stichtse Vecht. De ouderwetse hiërarchie in het openbaar bestuur (waarbij de overheid de baas was) bestaat in deze tijd  niet meer. Inwoners laten zich niet meer zo gemakkelijk vertegenwoordigen door hun gemeentebestuur, ook dat kunnen ze tegenwoordig zelf via hun nieuwe sociale netwerken. Dat vraagt van het gemeentebestuur om na te denken over onze rol in de toekomst. Er is behoefte aan meer invloed van de inwoners en een meer directe vorm van democratie, als aanvulling op de democratie die we nu kennen. Dus: minder politiek en meer democratie. Na de zomer ga ik daar samen met de gemeenteraad graag mee aan de slag!

Tot ziens.

donderdag 21 juli 2016

Aanpak Hennepteelt

Regelmatig is in het nieuws dat er ergens in een woonwijk een hennepplantage is ontmanteld. De teelt van hennep kan, zeker in een woonomgeving, tot gevaarlijke situaties leiden voor omwonenden. Bovendien is het strafbaar. Daarom heeft het bestrijden van deze ‘wietplantages’ hoge prioriteit bij politie en justitie en bij mij als burgemeester.

Sinds maart van dit jaar is het voor mij als burgemeester makkelijker geworden om panden te sluiten nadat er feiten zijn geconstateerd die een relatie hebben met drugshandel. Bij het aantreffen van bepaalde hoeveelheid drugs en/of materialen die bij de fabricage worden gebruikt, kan ik direct maatregelen nemen om gevaar en overlast voor de omgeving tegen te gaan. Daarbij maken we onderscheid tussen de aanwezigheid van harddrugs en softdrugs. Ook wordt er onderscheid gemaakt tussen woningen die bewoond zijn, en niet bewoonde panden, zoals bedrijfsruimten.

In Stichtse Vecht zijn er in 2016 tot nu toe zes ontmantelingen geweest. In één geval heb ik daarbij een bestuurlijke waarschuwing afgegeven. Dit houdt in dat als er binnen een periode van vijf jaar nogmaals drugs worden gevonden, ik de woning voor drie maanden zal sluiten. In de andere gevallen was het niet mogelijk om over te gaan tot een bestuurlijke waarschuwing of heeft de woningcorporatie ingegrepen. Wanneer het gaat om niet bewoonde panden, dan kan ik deze direct sluiten.

Veiligheid maken we samen, dat is de kern van de gemeentelijke aanpak bij veiligheid en bestrijding van criminaliteit. Goed samenwerkende instanties, zoals politie, justitie, woningcorporaties en gemeente, kunnen juist samen met u als inwoner goede resultaten boeken op dit gebied. Daarom maakt de gemeente een filmpje om inwoners beter te informeren over de signalen van hennep.
In het filmpje wordt uitgelegd hoe het de aanpak van hennepteelt verloopt en wat u als inwoner daaraan kan bijdragen. Zodra het filmpje klaar is zullen we dit bekend maken.

Verder deelt de gemeente hennepgeurkaarten uit zodat inwoners de geur van hennep kunnen herkennen.

Hoe herkent u nu of er mogelijk sprake is van hennepteelt? Let dan op:
- Stankoverlast door een sterke, vreemde geur (zoals bij een coffeeshop)
- Extreme warmte bij muren
- Condensvorming op de ramen van een woning
- Kunstlicht (gloed van felle lampen die altijd branden)
- Dichtgemaakte ramen (rolluiken, folie)
- Als het sneeuwt, ligt er geen sneeuw op het dak
- Bouw- en sjouwactiviteiten op vreemde tijdstippen


Mocht u vermoedens hebben van hennepteelt, dan kunt u het beste contact opnemen met de politie door middel van het nummer 0900-8844 of met de wijkagent. Belt u gerust, beter te veel dan te weinig. Zo werken we samen aan veiligheid!

Tot ziens.

donderdag 14 juli 2016

Reces

Terwijl ik dit schrijf is voor bestuurders in heel Nederland het zomerreces begonnen. Leden van de Eerste en Tweede Kamer, maar ook de volksvertegenwoordigers en bestuurders in de rest van Nederland hebben in deze periode een week of zes waarin het politieke bedrijf min of meer tot stilstand lijkt te komen.
Wij hebben ons reces donderdag 7 juli ingeluid met de eerste midzomerbijeenkomst in het park Goudestein. Op deze bijeenkomst konden we meer dan 300 inwoners verwelkomen. Een groot succes! We kijken er met veel plezier op terug! Ook vanwege het feit dat de bijeenkomst plaats vond bij goed weer. Dat was de afgelopen weken wel anders.
Iedereen die denkt dat het reces vooral een hele lange zomervakantie voor politici is, kan ik geruststellen. Dat is normaal gesproken niet het geval. Waarom dan toch het zomerreces zult u zich afvragen? Ik zal proberen om dat uit te leggen.
Besluitvormende organen zoal
s de gemeenteraad of het college van Burgemeester en Wethouders nemen besluit op basis van meerderheid van stemmen. Daarom is het van belang dat bij een vergadering de leden zoveel mogelijk aanwezig zijn. Als dat niet het geval is dan zou het kunnen gebeuren dat een voorstel dat normaal gesproken geen meerderheid krijgt toch wordt aangenomen. Om dat te voorkomen zetten we in een periode waarin veel mensen met vakantie gaan de politieke besluitvorming op een laag pitje.
Op een laag pitje, want er kunnen zich altijd situaties voor doen waarin wij toch in actie moeten komen. Een goed voorbeeld zijn de taken van de burgemeester in het kader van de openbare orde en veiligheid. Elke dag kan er in de gemeente een calamiteit gebeuren die onmiddellijke actie nodig heeft. Een goed voorbeeld daarvan was de wateroverlast in Kockengen in de zomer van 2014. Die situatie zorgde toen voor veel ongemak bij bewoners en dus voor veel werk bij ambtenaren en bestuurders binnen de gemeente. Het feit dat deze situatie zich midden in het zomerreces voordeed betekende niet dat wij onze taak niet konden uitvoeren.
Ook tijdens het zomerreces moeten er dus steeds voldoende mensen beschikbaar blijven om bij te springen wanneer dat nodig is. Dus ook wanneer u de komende zomer in de krant leest dat de burgemeester wegens vakantie afwezig is kunt u erop rekenen dat hij vervangen wordt door een wethouder die volledig mandaat heeft om namens hem te handelen.
Naast de zorg voor de lopende en urgente zaken heeft het zomerreces nog het voordeel dat de bestuurders wat meer tijd kunnen besteden aan zaken waar de rest van het jaar wat minder tijd voor is. Als gevolg daarvan neemt het aantal werkbezoeken en zomerstages vaak toe in deze periode. Gezien de wens van de politiek om meer contact te hebben met de samenleving komt dat heel goed uit.
Het reces eindigt voor ons in Stichtse Vecht op 22 augustus. Een druk bestuursseizoen wacht ons (zoals altijd).
Ik hoop dat we een mooie zomer krijgen. Ik wens u een fijne vakantie toe!

Tot ziens

donderdag 7 juli 2016

Meer democratie, minder politiek.

Vanmiddag was het zover. De eerste midzomerbijeenkomst van de gemeente Stichtse Vecht. Het was een geanimeerde bijeenkomst voor veel inwoners en vertegenwoordigers van bedrijven en instellingen. Het is het antwoord van het gemeentebestuur op de meer traditionele nieuwjaarsreceptie. Voor mij was dat een goed moment om een keer uit te pakken met een echte midzomertoespraak.De inhoud van mijn toespraak treft u hieronder aan. Uw reacties zijn uiteraard van harte welkom.

Tot ziens. 



Dames en heren,

Namens het hele gemeentebestuur bedankt voor uw komst en van harte welkom op deze eerste midzomerbijeenkomst! Fijn dat u gehoor heeft gegeven aan onze uitnodiging. Toen het college eind vorig jaar een voorstel kreeg voor de traditionele nieuwjaarsreceptie ontstond bij ons de behoefte om eens iets anders te doen. Toen ontstond het idee om de afsluiting van het politieke seizoen te gebruiken voor een bijeenkomst met inwoners en bedrijven. Daarom hebben we gekozen voor een midzomerbijeenkomst en als dit bevalt dan gaan we hier een nieuwe traditie van maken. Wij horen na vandaag graag uw reactie. Het idee is dat zo’n bijeenkomst in deze tijd van het jaar zich doorgaans leent voor een buitenactiviteit.
Dat was de afgelopen weken wel anders, zoals u zich misschien nog herinnert. Twee weken geleden hadden we rond Kockengen nog te maken met wateroverlast en brak de wind de bomen langs de kanaaldijk als ware het luciferstokjes.

Deze eerste midzomerbijeenkomst staat in het teken van verbinden en ontmoeten. Straks kunt u met elkaar en met ons van gedachten wisselen en vragen stellen over zaken die u belangrijk vindt en waar u ons deelgenoot van wilt maken. Alle leden van het college en veel raadsleden zijn hier vandaag aanwezig om met u in gesprek te gaan en te horen wat u bezighoudt.
Dames en heren,
Vandaag laten we u ook kennismaken met ons vernieuwde gemeentekantoor, het gerestaureerde Goudestein, het vernieuwde Vechtstreekmuseum en onze topdossiers. Ik begin met de topdossiers.

Vorig jaar heeft het college van B&W een zestal thema’s aangewezen die in deze bestuursperiode extra prioriteit en aandacht krijgen. Het zijn een beetje onze kroonjuwelen geworden. Deze  topdossiers zoals we ze noemen, behandelen we met voorrang. Ze krijgen zowel ambtelijk als bestuurlijk extra aandacht en energie zodat we voor het einde van onze periode harde resultaten kunnen laten zien. 

Ieder collegelid heeft een ‘eigen’ topdossier. Ik loop ze even met u langs: Jacqueline Koops doet Mantelzorg, Duurzaamheid heeft aandacht van Linda van Dort, Het topdossier Sport zit ‘natuurlijk’ bij Vital van der Horst, winkelcentrum Bisonspoor is in de goede handen van onze jonge vader Franko Zivkovic, Eric Balemans is onze kampioen Deregulering. Tenslotte is het topdossier Economie (inclusief recreatie en toerisme) in de vertrouwde handen van Pieter de Groene.

Laten we eens wat inzoomen op de afzonderlijke onderwerpen:

Mantelzorg
Met zijn twaalf kernen is Stichtse Vecht een gemeente van ontmoeten en verbinden. De menselijke maat is onze norm. We doen dat beter dan vergelijkbare gemeenten. Stichtse Vecht heeft een goede sociale structuur. We zorgen goed voor elkaar. Het bewijs leveren dagelijks de duizenden mantelzorgers en vrijwilligers, die de gemeente telt. Het toont aan hoezeer de betrokkenheid is van onze inwoners bij de lokale samenleving. Het zegt veel over de sterke sociale samenhang en verbondenheid in onze gemeente. Het appeltje van oranje kwam niet voor niets terecht in Nieuwer ter Aa, wat waren we trots.

Komend najaar gaat wethouder Jacqueline Koops intensief in gesprek met mantelzorgers om te horen aan welke ondersteuning zij behoefte hebben. We willen hen, die dag in dag uit voor anderen zorgen, helpen en ontlasten. Kijken hoe we met soms kleine aanpassingen juist dat beetje extra kunnen bieden, dat de kwaliteit van leven in onze kernen net weer dat extra zetje kan geven. Samen werken we daaraan en alle suggesties zijn van harte welkom.

Sport
Sport is ongelofelijk belangrijk, daar zijn we het in het hele college over eens. Sportbeoefening leidt tot een betere kwaliteit van leven. Daarom zetten we ons in om ervoor te zorgen dat iedereen in Stichtse Vecht kan meedoen aan sport.

Sport is voor ons een middel om maatschappelijke resultaten te bereiken. Denk aan preventie, gezondheid, verbinden en ontmoeten, leefbaarheid, integratie en re-integratie en het tegengaan van eenzaamheid. Maar ook bestaat er een link met onderwijs, jeugdbeleid, gehandicapten, de brede scholen, en recreatie.

Samen met partners zal wethouder Vital van der Horst zich inzetten voor het ontwikkelen van activiteiten gericht op sport en bewegen. Zo gaan het gebruik van sportparken verbeteren door er ook sociale activiteiten plaats te laten vinden, gaan we een sport- en beweegplan voor senioren maken en investeren we in sportvoorzieningen.

De rol van de gemeente hierin is veranderd. We faciliteren.  Een mooi voorbeeld van de veranderende rol van de gemeente zijn de activiteiten die de sportverenigingen OSV Nita, LMHC en MHV hebben ondernomen door zelfstandig hun sportvelden te verbeteren. Ze zijn daar buitegewoon creatief in, bijvoorbeeld door de inzet van het nieuwe instrument van crowdfunding.

Winkelcentrum Bisonspoor
Als het gaat om de economie dan wijst veel erop dat we weer in de lift zitten. Er is weer economische groei en er is ook weer reden voor realistisch optimisme. Natuurlijk blijven er zorgen. De detailhandel heeft het nog steeds niet gemakkelijk, maar aan de horizon gloort hoop.

Het winkelcentrum Bisonspoor in Maarssenbroek krijgt een nieuwe jas. Samen met de eigenaar gaat wethouder Franko Zivkovic-Laurenta met dit topdossier aan de slag. We willen een aantrekkelijk winkelgebied creëren waar zowel de ondernemers als het winkelend publiek zich prettig voelen en wat goed is voor Maarssenbroek. Een mooi voorbeeld van ondernemerschap dat visie, lef en energie samenbrengt.

Als gevolg van deze opwaardering kan het winkelcentrum zich straks serieus meten met winkelcentra in de regio en is het ‘the place to be’ met, zoals u inmiddels van ons gewend bent, gratis parkeren.

Deregulering
We zijn te ver doorgeschoten in onze regeldrang en gaan daar wat aan doen. We hebben er zelfs een topdossier van gemaakt. We hebben de handen ineen geslagen om het allemaal eenvoudiger te maken en ruimte te geven aan inwoners en bedrijven. Onder de bezielende leiding van wethouder Eric Balemans gaan we de komende jaren werk maken van het verminderen van regels en het versnellen van procedures.

We willen meer ruimte geven aan initiatieven en eigen kracht van inwoners. Dit doen we bijvoorbeeld door procedures te vervangen door duidelijke, algemene regels. Dit hebben we al doorgevoerd. Waar mogelijk werken we met meerjarige vergunningen of beschikkingen. Verder is het kappen van bomen zonder bijzondere waarde inmiddels vergunningvrij, net als het plaatsen van gedenktekens op begraafplaatsen. Ook is de vergunning ‘kleding inzamelen’ afgeschaft.

Verder bestuderen we 15 veelvoorkomende aanvragen op mogelijkheden voor deregulering. Voor ondernemers zijn dat: de evenementenvergunning, exploitatievergunning horecabedrijven
en de drank- en horecavergunning. Voor inwoners zijn dat: de gehandicaptenparkeerkaart,
aanvraag bijzondere bijstand en de melding klein evenement. Bovendien staan we open voor suggesties uit de samenleving. U kunt hiervoor terecht op de webpagina ‘Melding of Klacht’ op www.stichtsevecht.nl .

Duurzaamheid
In 2030 willen een klimaat neutrale gemeente zijn. Daarom hebben we van duurzaamheid een topdossier gemaakt. Dat bereiken we alleen als we samenwerken met inwoners, bedrijven en organisaties. Samen gaan we stappen zetten om te verduurzamen. Daarbij versterken we elkaar en leren we van elkaar.

Samen met het platform Duurzame Vecht zal wethouder Linda van Dort duurzame ideeën uit de samenleving en gemeente stimuleren, samenbrengen en tot uitvoering brengen.

Neem nou de verbouwing van het gemeentekantoor als voorbeeld. We hebben die aangegrepen om het gebouw meteen veel duurzamer te maken. U kunt het met eigen ogen gaan zien. Geïnstalleerd zijn een Warmte en Koude Opslag-installatie voor een comfortabel binnenklimaat, energiezuinige led-verlichting, bewegingsmelders en 204 PV-zonnepanelen op het dak. Hoe trots waren wij vorige week toen we het nieuws kregen dat ons gemeentekantoor nu officieel energielabel A heeft gekregen.

We zijn geslaagd in ons belangrijkste doel van de verbouwing van het gemeentekantoor. Onze  medewerkers hoeven door deze centrale huisvesting niet langer te reizen tussen de verschillende locaties. Daarmee kunnen we nog beter samenwerken, zijn de contacten makkelijker, wat de resultaten van ons werk ten goede kan komen. We zijn hartstikke trots op ons prachtige gebouw en fijne werkplekken. Onze gidsen vertellen daar graag meer over tijdens de rondleidingen door het gebouw.

Economie
Samen met de ondernemersverenigingen heeft wethouder Pieter de Groene het programma Economie opgesteld. Er is een platform voor samenwerking opgericht waarin we  onder meer werken aan de onderwerpen glasvezel, recreatie en toerisme, winkelgebieden, arbeidsmarkt en verbetering van onze dienstverlening. Ik noem een paar concrete resultaten.

Voorzieningen voor de watersporters worden uitgebreid, zoals de mogelijkheid om te douchen, de opening van het VVV infopunt Vechtstreekmuseum, het VVV infopunt C-Fordt en sinds gisteren (6 juli) is er een VVV infopunt Vreeland. Het ondernemersplatform Recreatie en Toerisme is opgericht. En uiteraard zijn we binnen het college allemaal hartstikke jaloers op het feit dat Pieter als eerste wethouder beschikt over een eigen online panel: Het Ondernemend Netwerk Stichtse Vecht. Un kunt het terugvinden op Linkedin.

Daarnaast is een stuurgroep samengesteld voor versterking van het winkelgebied in Maarssen-Dorp en zijn de mogelijkheden voor glasvezel op de bedrijventerreinen onderzocht. Verder komt er een boodschappensteiger Maarssen-Dorp en de entree bij Maarsseveense Plassen wordt verbeterd.
Daar komt bijvoorbeeld een Toeristische Overstap Punt. Op deze plek kunnen bezoekers hun auto parkeren om vandaar heerlijk te fietsen of te wandelen in een landelijke omgeving. Via bewegwijzerde wandelroutes en fietsroutes kunnen zij kennismaken met de mooiste plekjes in Stichtse Vecht.

Gaat u straks eens kijken bij één van de statafels. Daar staan de projectleiders en vertegenwoordigers van bedrijven en instellingen die verbonden zijn aan de topdossiers. Zij kunnen u hierover uitvoerig informeren.

Dames en heren,

Tot zover onze topdossiers. Uiteraard gaan we de komende periode veel meer doen, maar dit zijn toch echt onze belangrijkste opgaven.

Dames en heren,

Naast de inhoud moeten we het ook nog even hebben over het bestuur zelf. Is het vandaag geen mooie dag om ook de gemeenteraad eens extra in het zonnetje zetten. Ik heb de afgelopen anderhalf jaar als burgemeester gezien en ervaren hoe 33 hardwerkende inwoners zich met hart en ziel inzetten voor de gemeente. Ondanks het feit dat ze over de koers zo nu en dan heel flink van mening kunnen verschillen zijn ze het over het algemeen wel eens over het doel. Ze willen gewoon dat we de beste gemeente van Nederland worden voor onze inwoners en bedrijven. Vanuit mijn rol als voorzitter van de raad wil ik ze daarbij blijven ondersteunen. Ik zie echter ook dat het raadswerk in deze moderne tijd steeds lastiger en zwaarder wordt.

We leven in een samenleving die, mede door de vele digitale communicatiemiddelen, zich steeds meer en sneller ontwikkelt tot een intensieve netwerksamenleving, met een goed opgeleide en mondige burger, internet en sociale media. De ouderwetse hiërarchie in het openbaar bestuur bestaat niet meer. Burgers laten zich niet meer zo gemakkelijk vertegenwoordigen, dan kunnen ze tegenwoordig steeds meer zelf. Deze ontwikkelingen laten zeker ook de gemeenteraad niet ongemoeid. Dat vraagt van ons om na te denken over onze rol. Dat vraagt van ons om na te denken over de toekomst.

Ook de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) die vindt dat raadsleden beter toegerust moeten worden. De Rob (spreek uit R O B) pleit voor een andere rolinvulling en tijdsbesteding van het raadswerk. Gemeenteraadsleden zouden meer tijd moeten besteden aan de dialoog met de samenleving. Op die manier kan de positie van de gemeenteraad worden versterkt.
Door hun volksvertegenwoordigende rol te benadrukken, kunnen gemeenteraadsleden volgens de Rob hun controlerende en kaderstellende taken beter vervullen.

Maar met alleen het beter toerusten van raadsleden zijn we er niet.

Uit een eind vorig jaar gepubliceerd onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat de Nederlanders steeds minder te spreken zijn over de politiek. Er heerst veelal het gevoel dat de politiek niet openstaat voor bijdragen van mensen. De klacht is: politici luisteren niet naar ze, gaan te veel hun eigen gang, zouden uit zijn op eigenbelang en praten te veel en doen te weinig. Ik heb geen aanleiding om te denken dat inwoners van Stichtse Vecht daar anders over denken. De vraag is hoe wij daarmee omgaan.

Wim van de Donk, commissaris van de Koning in Noord-Brabant, hield recent een gloedvol betoog  voor veranderingen in het lokale openbaar bestuur. Ook hij onderschreef dat ‘de democratie van de inwoners’ steeds verder af lijkt te staan van ‘de democratie van de politiek’. Letterlijk zei  Van de Donk daarover:

“Als we de maatschappelijke en politieke democratie niet weten te verbinden dan worden gemeenten de V&D van de samenleving. Er is behoefte aan fundamentele herijking van het lokale bestuur”.

We leven in een samenleving waar de verdeeldheid toeneemt, waar inwoners het vertrouwen in hun bestuur verliezen en het draagvlak voor beslissingen afneemt. Ook wij hebben daar in onze gemeente voorbeelden van gezien. Er is behoefte aan meer invloed vanuit de burger en een meer directe vorm van democratie, als aanvulling op de representatieve democratie die we nu kennen. Gezien de lage opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen, denk ik dat Van de Donk gelijk heeft.

Hij pleit voor een toekomstagenda voor het opnieuw verbinden van politieke en maatschappelijke vormen van de lokale democratie

Wil het lokaal bestuur de grote maatschappelijke vraagstukken de komende jaren slagvaardig oplossen dan zal de lokale samenleving met zijn verschillen, kracht en kansen het vertrekpunt moeten worden voor overheidsbeleid. Gemeenten moeten veel meer aansluiten bij de maatschappelijke problemen van hun eigen inwoners. Als Stichtse Vecht hebben we op dit punt al mooie stappen gezet met onze gebiedsgerichte aanpak, maar we hebben nog een flinke weg te gaan.

Dames en heren,

U ziet dat een toekomstgericht lokaal bestuur vraagt om meer dan het zorgen voor goede verhoudingen bin­nen het gemeentehuis. De blik moet breder zijn dan die op de politieke democratie, en onze tijd vraagt meer dan ooit om nieuwe verbindingen tussen politieke en steeds meer verschillende vormen van maat­schappelijke democratie. Dat vraagt om een meervoudige benadering, ook van de democratie zelf. Kortom, dit vraagt om minder politiek en meer democratie.

Dat vraagt ook om een zelfbewuste ambtelijke organisatie die zich meer en meer ten dienste stelt van de inwoners van onze gemeente. Wij mogen ons als bestuur gelukkig prijzen met heel veel goede medewerkers die bereid zijn die uitdaging op te pakken.

Minder politiek en meer democratie een mooi thema voor Stichtse Vecht in het komende jaar. Ik zie het als mijn rol als burgemeester om het college en de raad daarbij te ondersteunen. Want zeg nou zelf, de V&D van de samenleving dat wil niemand tegenwoordig meer worden

Dames en heren,

Ik ga nu afsluiten. Mijn collega Pieter de Groene opent zo het gemeentekantoor. U kunt zich
laten rondleiden. U herkent de gidsen aan hun kleurige hesjes. Ook kunt u zich laten rondleiden in het gerestaureerde Goudestein en het Vechtstreekmuseum dat vandaag speciaal voor u haar deuren heeft geopend. Vergeet u bij de rondleiding door Goudestein niet om even te vragen naar de gedeelde kamer van de wethouders Van Dort en Van der Horst. De inrichting van deze kamers is tot stand gekomen in goede samenwerking met de kringloopwinkel en is daarmee naar mijn mening een van de meest bijzondere kamers van Goudestein geworden.

Laat u verrassen, ik wens u een fijne Midzomerbijeenkomst en een hele goede en fijne vakantie toe! De achterblijvers zowel in als buiten het gemeentehuis dank ik op voorhand voor het feit dat ze de samenleving draaiende houden zolang de rest in de zon ligt.


zondag 26 juni 2016

Geluidswagens door de straat

Samen met collega-bestuurders uit de regio zat ik onlangs weer in de schoolbanken om me te verdiepen in het onderwerp crisiscommunicatie. Het burgemeestersambt en crisiscommunicatie horen bij elkaar.  Bij een crisis of incident van enige omvang, heeft een burgemeester tegenwoordig steeds meer een rol als ‘maatschappelijk crisismanager’. Daar hoort een goede  communicatie bij, zodat u precies weet waar u aan toe bent.

In de manier waarop wij communiceren is de afgelopen 20 jaar veel veranderd. We zijn ons steeds meer bewust van de belangrijke rol die u heeft bij de totstandkoming van allerlei maatregelen, en daarom informeren we u daarover op een toegankelijke manier. Daarnaast heeft ook de techniek grote invloed gehad. Doordat tegenwoordig bijna iedereen met de snelheid van het licht berichten kan versturen over het internet, heeft ook de gemeente zich moeten aanpassen.

Ik geef u een voorbeeld. Toen ik bijna 20 jaar geleden in mijn toenmalige woonplaats wethouder werd,  was het regel dat je bij ingrijpende besluiten altijd een brief stuurde aan de inwoners die daar het meeste belang bij  hadden. We wilden immers niet dat zij het uit de krant moesten lezen. Het persbericht stuurden we pas de volgende dag uit.

Vandaag de dag is de kans groot dat een scan van de brief die door de gemeente is verstuurd in een mum van tijd rondgaat op internet. Wie die dag op zijn of haar werk zit, verneemt het nieuws dan waarschijnlijk ergens onderweg of tijdens het werk via sociale media. De brief vindt u pas op de mat als u aan het eind van de werkdag thuis komt.

Wanneer het gaat over communiceren tijdens een crisis is de wereld misschien nog wel meer veranderd. Als er morgenmiddag een tankwagen met giftige stoffen in uw buurt lek raakt, is de kans groot dat u het nieuws eerst via Twitter of Facebook hoort. Getuigen staan binnen vijf minuten de media te woord, waardoor zij eigenlijk de crisiscommunicatie overnemen. Dat gaat met een snelheid waar wij als gemeente niet tegenop kunnen. Die snelheid is natuurlijk mooi, maar er kleeft een groot nadeel aan: u weet nooit zeker of deze informatie klopt.  

Als  burgemeester heb ik  de plicht om u als inwoner  over een crisis te informeren. Anders dan bij de sociale media kunt u er altijd op rekenen dat u kunt vertrouwen op mijn informatie.  Ik zal in zo’n situatie communiceren wat ik weet, maar ook wat ik niet weet. Bovendien zal ik aangeven wat u kunt doen om schade en meer slachtoffers te voorkomen. Daarbij gebruiken we natuurlijk wel moderne middelen, maar als dat nodig is kunnen we ook de geluidswagens nog door de straten sturen.


Ik ga me tot in de puntjes voorbereiden, zodat ik er klaar voor ben als de sirene onverhoopt een keer gaat. Laten we hopen dat het totaal overbodig zal zijn. 

Tot ziens.

maandag 13 juni 2016

Politiek aktief

In mijn contacten met inwoners merk ik bijna dagelijks hoe groot de afstand tussen burgers en de plaatselijke politiek is. Mensen weten vaak niet hoe besluiten van de gemeente tot stand komen en waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. Natuurlijk probeer ik dat uit te leggen door te praten over het werk van de raadsleden, de wethouders en de burgemeester en te vertellen hoe de democratie binnen onze gemeente werkt. Daarmee probeer ik begrip te creëren en hoop ik ook dat duidelijk wordt waarom iets lang kan duren. Ik wil graag investeren in de bewustwording van inwoners als het gaat om de werking van de lokale democratie en hoe zij daar invloed op kunnen hebben. 

Zo had ik onlangs contact met mensen van Pro Demos, een organisatie die zich bezig houdt met vraagstukken die te maken hebben met democratie en onze rechtsstaat. Zij hebben een leerzame  cursus ontwikkeld die bedoeld is om kennis te maken met de plaatselijke politiek. De cursus laat zien hoe de democratie binnen een gemeente werkt en hoe je daar als inwoner invloed op kunt hebben.
Daaruit ontstond het idee om de cursus ook naar onze gemeente te halen. Dat is gelukt! De cursus komt binnenkort in de catalogus van Samenwerken in Breukelen (SWIB). De catalogus verschijnt
in augustus en wordt via de Vechtstroom verspreid. De cursus start eind september en beslaat 6 avonden. De laatste avond is een bezoek aan de decembervergadering van de gemeenteraad. Als burgemeester zal ik zelf ook een aantal avonden voor ‘de klas’ gaan staan.

Wat ik ook dagelijks ervaar, is dat er onder de inwoners en bedrijven binnen onze gemeente heel veel kennis en kunde aanwezig is over allerhande onderwerpen. Ik zeg vaak dat de 64.000 inwoners van Stichtse Vecht samen veel meer weten dan de mensen in het gemeentehuis. Daarmee zeg ik niets ten nadele van de ambtenaren en bestuurders die zich met ziel en zaligheid inzetten voor de plaatselijke democratie. Ik bedoel dat we als gemeente (te) weinig gebruik maken van de kennis en kunde die binnen onze gemeentegrenzen aanwezig zijn.

Al die kennis kunnen we ook goed gebruiken voor het opstellen van een nieuwe toekomstvisie. In mijn 100-dagen brief van vorig jaar heb ik de raad o.a. voorgesteld te werken aan zo’n visie voor de gemeente. Een visie die houvast biedt voor belangrijke beslissingen in de toekomst. Ed Kamans, eindredacteur van VARNWS, omschreef het in zijn politiek commentaar treffend als een nieuw kompas voor de gemeente. Het opstellen van zo’n visie betekent vooral keuzes maken. We moeten vragen beantwoorden zoals wat voor gemeente willen we zijn over 15 of 20 jaar?


Om een breed gedragen visie op de toekomst te kunnen ontwikkelen, willen we graag gebruik maken van de in Stichtse Vecht aanwezige kennis en kunde. Samen met, inwoners, raadsleden, bedrijven, organisaties, deskundigen en andere betrokkenen willen we nadenken over morgen en willen we uitgebreid het gesprek aangaan. De te ontwikkelen visie zal een toekomstbeeld schetsen waar de inwoners van Stichtse Vecht voor staan en in geloven.  We willen graag uw mening horen. U kunt zich aanmelden om mee te denken. Dat kan door een e-mail te sturen naar toekomstvisie2035@stichtsevecht.nl .

donderdag 2 juni 2016

Oproep

De eindexamens zijn weer begonnen en de gemiddelde buitentemperatuur kruipt langzaam maar zeker omhoog. De zomervakantie komt er weer aan. Voor de gemeente is dat een periode waarin een aantal taken op een lager pitje komen te staan. Ook de wekelijkse vergadering van het college van burgemeester en wethouders komt in die vakantieperiode te vervallen. Alleen voor zeer dringende zaken komen de aanwezige bestuurders bij elkaar. We noemen dat het zomerreces.

Uiteraard gebruik ik die periode om ook zelf met mijn gezin te genieten van een fijne vakantie. In mijn geval is dat niet naar een verre exotische bestemming. Als relatief nieuwe inwoner van Stichtse Vecht, geniet ik nog volop van mijn eigen tuin en de uitstapjes in de omgeving. Ik hoop dat we een mooie zomer krijgen.

Al jaren benut ik een deel van het reces  voor mijn zomerstages. Ik  maak  dan een hele week in mijn agenda vrij voor activiteiten waarvan inwoners vinden dat ik daar als burgemeester meer aandacht aan zou moeten besteden. Die  week  is mijn agenda dus voor u.

Deze zomer doe ik mijn stage in  de week van 15 t/m 19 augustus.  Als u suggesties heeft  voor een zinvolle tijdsbesteding, laat het mij dan weten. Goede ideeën zijn altijd welkom.  Om u een beetje een  beeld te geven schets ik mijn programma van vorig jaar. Tijdens mijn eerste zomerstage in Stichtse Vecht  was ik een dag als stagiair werkzaam bij  onze Universiteit Nyenrode. Ik zat daar aan tafel  bij het college van bestuur, maar assisteerde ook  de tuinman. Ook mocht ik een dag mee als steward op een schip van rederij de Tijd om de recreatieve potentie van de Vecht te zien.

Daarnaast werkte ik in de zorg bij Snavelenburg in Maarssen, was ik terreinknecht op sportpark Daalse Weide (foto), deed ik dagverzorging voor ouderen in Breukelen, was ik badmeester in Kockengen, sorteerde ik goederen bij de kringloopwinkel en stond ik achter de toonbank bij een boekhandel in Breukelen.

Ik  roep  alle  lezers op om ook voor de komende zomerstage weer voorstellen te doen. Wat mij
betreft is alles bespreekbaar. Als er meer voorstellen binnenkomen dan ik in een week kan opnemen, dan zal ik helaas een selectie moeten toepassen. Daarbij kijk ik dan vooral naar de mogelijkheid om een mooi en gevarieerd programma samen te stellen.
U kunt uw voorstellen  voor vrijdag  3 juni naar mij mailen via marc.witteman@stichtsevecht.nl

Tot ziens.

Maatschappelijke stage


U heeft ze misschien de laatste tijd ook gehoord, de spotjes van de uitkeringsorganisatie UWV, waarin men ondernemers  oproept om een werkzoekende  50-plusser in dienst te nemen. Het gaat hier om een campagne die het UWV samen  met  de werkgevers in het midden- en kleinbedrijf  is gestart  om de positie van de oudere werkzoekenden op de arbeidsmarkt te verbeteren. Dat is hard nodig, dus een prima actie.


De gemeente is ook werkgever en heeft zo’n 400 mensen in dienst. Ik heb eigenlijk nooit gemerkt dat leeftijd van een sollicitant voor een gemeente een onderwerp is geweest bij aanname. Ons probleem is meer dat het aantal medewerkers onder de 35 jaar bijna op de vingers van 1 hand te tellen is. De gemiddelde leeftijd van onze medewerkers gaat hard richting 50 jaar.  Dat heeft ook nadelen. De gemeente heeft ook jonge mensen nodig omdat zij soms beter begrijpen wat op terreinen als onderwijs, sport, communicatie, jeugd(zorg) etc. juist voor jonge mensen belangrijk is. Daarom zijn wij juist gestart met een campagne om meer jongeren in dienst te nemen.

Daarvoor hebben wij contact gezocht met een drietal scholen uit onze gemeente die maatschappelijke stages in hun programma hebben. Als gevolg daarvan kregen 13 scholieren uit het voortgezet onderwijs  de afgelopen maanden een kijkje in onze zeer gevarieerde keuken. Waar mogelijk mochten ze  de handen uit de mouwen steken.  Ook konden ze kennis maken met de manier waarop de gemeente op allerlei terrein aanhaakt bij vrijwilligerswerk (en dit ook ondersteunt). Omgekeerd hadden we maatschappelijke stagiaires graag in huis als ‘junior adviseurs’: jonge mensen brengen immers een frisse blik mee op onze organisatie en onze activiteiten.

Vorige week waren de scholieren die bij de gemeente hadden rondgelopen aanwezig bij een afsluitende bijeenkomst. Ze mochten daar hun indrukken, bevindingen en adviezen voor elkaar presenteren.  Ik ben daar ook  aangeschoven. Ik kan u zeggen dat het is gelukt om het beeld wat de jongeren aanvankelijk van de gemeente hadden,  recht te zetten. Men dacht dat er bij de gemeente alleen maar mannen in pakken werken die vooral veel vergaderen. Niet dus. Verder kwamen ze allemaal tot de conclusie dat de inwoners echt centraal staan bij het werk van de gemeente. Ook was hen duidelijk geworden dat de burgemeester niet de baas is in de gemeente. Dat is de gemeenteraad die in de ogen van de jongeren vooral heel lang vergadert.

Toen ik na afloop vroeg wie er bij de gemeente zou willen werken was het aantal handen dat omhoog ging nog wel heel beperkt, maar de eerste indruk is gemaakt. Volgend jaar gaan we opnieuw aan de slag met een volgende groep.
Tot ziens.

woensdag 25 mei 2016

Hoofdstad

Burgemeester, dat ben je vooral in je eigen gemeente. Het komt niet zo vaak voor dat je buiten de eigen gemeente een officiële handeling uit mag voeren. Een optreden met gebruik van de ambtsketen is echt zeldzaam. Dat zou zomaar verwarring kunnen scheppen en dat willen we natuurlijk niet. Dat is de reden waarom ik mijn edelmetaal buiten de eigen gemeente alleen mag dragen met toestemming van mijn collega in de gastgemeente.

Bij wijze van hoge uitzondering had ik vorige week maandag, Tweede Pinksterdag, toestemming van de burgemeester van Amsterdam om mijn ambtsketen te dragen in het Concertgebouw in de hoofdstad. Helemaal formeel stond ik daar niet als burgemeester, maar als vertegenwoordiger van de Koning. Voor de fijnproevers onder u, dat is zichtbaar doordat ik onderaan de ambtsketen het rijkswapen draag en niet, zoals gebruikelijk, het gemeentewapen.

Reden voor deze bijzondere toestemming was dan ook de uitreiking van een koninklijke onderscheiding aan Patricia Deiters-Rahusen. Sinds 2003 is ze coördinator en oprichter van het landelijk korennetwerk 'zingen voor je leven' van de stichting Kanker in Beeld. De stichting Kanker in Beeld telt maar liefst 32 koren en 1.000 koorleden. Allen, kanker of ex-kanker patiënten. Het netwerk is opgericht vanuit het vertrouwen dat beeldende en creatieve expressie helpen bij de emotionele verwerking van kanker. Het is aan de deelnemers om te tonen dat leven met kanker niet altijd het einde hoeft te betekenen, maar soms ook het begin is van een nieuw lied, van een symfonie, van een schilderij, van nieuwe energie. Kortom duizenden mensen vinden steun bij hun ziekte als gevolg van het door haar opgerichte netwerk.

Ook de talloze activiteiten die nodig zijn om het netwerk te financieren neemt zij voor haar rekening. Daarbij moet u denken aan tentoonstellingen en benefietconcerten zoals de Oncofonie. Deze werd in 2012 voor de eerste keer gehouden met medewerking van veel bekende artiesten en bracht toen meer dan 100.000 euro op. Maandagavond was de 2e Oncofonie, dit keer in de grote zaal van het Concertgebouw in Amsterdam. Een mooie gelegenheid om haar voor deze en vele andere prestaties eens goed in het zonnetje te zetten.

De grote zaal van het Concertgebouw zat maandagavond helemaal vol.  Ik was iets eerder naar Amsterdam vertrokken om nog iets van de sfeer mee te krijgen. Daardoor kan ik u vertellen dat deze bijeenkomst voor heel veel mensen een bijzondere gebeurtenis is geweest.

Na afloop mocht ik Patricia voor een gezelschap van vrienden, familie en andere genodigden toespreken. Uit haar reactie was op te maken dat het opnieuw was gelukt om de uitreiking van de onderscheiding voor haar een complete verrassing te laten zijn. Namens onze Koning mocht ik haar de versierselen opspelden die horen bij een ridder in de orde van Oranje Nassau.

Tot ziens.

woensdag 4 mei 2016

Geit

Vandaag is het 4 mei. In park Goudestein in Maarssen kwamen vanavond enige honderden inwoners bijeen voor 2 minuten stilte, muziek, gedichten en toespraken. Mijn toespraak kwam op een bijzondere manier tot stand. In de tekst van de toespraak leest u hoe. Deze tekst treft u hier onder aan.


Beste mensen, jongens en meisjes,

Ten eerste fijn dat jullie hier allen aanwezig zijn! Voordat ik begin wil ik jullie vertellen dat deze speech op een bijzondere manier tot stand is gekomen.

Een tijdje geleden besloot ik mijn 4 mei toespraak anders te doen dan normaal. Ik vond dat er iets ontbrak aan de manier van herdenken in onze huidige tijd. Ik besloot het Niftarlake College te benaderen en ik kwam terecht bij de klas A5B. Samen met Tiba, Yorick en Jorn hebben wij deze speech geschreven?
Het is 4 mei. 4 mei is een bijzondere dag. Een dag die draait om het verleden maar ook om het heden. Ieder jaar op 4 mei herdenken we alle slachtoffers – burgers en militairen - die sinds de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen.
Op 5 mei vieren we dat we vrij zijn. De nadruk op deze twee dagen ligt eigenlijk nog altijd op de Tweede Wereldoorlog. Toch zat mij en de scholieren van het Niftarlake hier iets dwars.

In onze huidige maatschappij is de Tweede Wereldoorlog nog wel bekend, maar niet zo bekend als het vroeger was. Sterker nog, de aandacht voor en de herinneringen aan deze periode van angst, onderdrukking en bedreiging worden steeds minder. Natuurlijk is dit te begrijpen, aandacht voor het verleden wordt minder als je zelf niet in angst leeft.

Toch is de vermindering van kennis, interesse en medeleven voor de oorlog wel iets waar we wat mee moeten doen. Je leeft niet alleen voor jezelf en je eigen generatie. Zowel de voorgaande generaties als de toekomstige generaties zijn net zo goed van belang.

Omdat dit punt zo naar voren kwam op mijn bezoek aan het Niftarlake besloten we hier iets mee te doen. Iets wat je zelf als tiener niet hebt meegemaakt in je leven maakt natuurlijk veel minder indruk dan als je het zelf wel heb meegemaakt.
Het hoofddoel van ons was om iedereen het belang van herdenken weer in te laten zien en dichterbij te laten komen.

Het is ook van belang om je te realiseren dat vrijheid niet zomaar iets is. In Nederland is iedereen gewend aan zijn of haar vrijheid. Toch zijn er nog miljoenen mensen op de wereld die nauwelijks tot geen vrijheid hebben. Het is dan dus ook een godsgeschenk dat wij wel over vrijheid beschikken. Voor ons is vrijheid dus logisch maar helaas geldt dit niet voor iedereen op onze aarde.

Iedereen kent de verhalen over de duizenden vluchtelingen die vanwege oorlog huis en haard verlaten en naar Europa komen voor vrijheid. Ook dit lijkt gewoon voor ons, we horen het namelijk bijna iedere dag op het nieuws, maar wanneer  je je realiseert dat deze vluchtelingen niet over vrijheid beschikken besef je eigenlijk pas echt wat vrijheid inhoudt.

Vrijheid is voor ons is zelf je keuzes maken, doen en laten wat je wilt en zelf kiezen achter welke politieke ideeën je bijvoorbeeld staat. Maar voor vluchtelingen of mensen die onderdrukt worden is vrijheid iets heel anders.  
Voor hen is vrijheid zonder gevaar hoeven te leven en jezelf te kunnen zijn, zonder dat je het risico loopt opgepakt te worden.  Voor hen maakt het kiezen van een politieke partij of het stemmen op een associatieverdrag niets uit.

Vrijheid is niet iets wat in een goede definitie te omschrijven valt. Vrijheid houdt voor iedereen iets anders in,  maar komt altijd neer op het kunnen en mogen uiten van jezelf en je gevoelens.

Als je dit koppelt aan wat de mensen in de Tweede Wereldoorlog doormaakten, zie je duidelijk dat zij deze vrijheid ook niet hadden. Je eigen gevoelens uiten, opstaan tegen het regime of leven zoals jezelf wilde leven was voor niemand een optie. Je werd veroordeeld op je huidskleur, afkomst, haarkleur of uiterlijk. Anderen bepaalden wat goed of kwaad zou zijn en jouw eigen mening of vrijheid speelde hierin geen rol.
Na de bevrijding in 1945 werd het gevoel van vrijheid immens. Tegenwoordig is deze vrijheid vanzelfsprekend geworden. En dit is juist het punt waar we voor op moeten passen. Het gevaar van onbewust wording van vrijheid ligt in een klein hoekje en treedt toe zonder dat je het door hebt.

Ik wil dit aan de hand van de volgende metafoor met jullie delen. Sommigen van jullie kennen wellicht het verhaal ‘Neem een Geit’ van Claudia de Breij. In haar gelijknamige boekje vraagt zij zich af:  “Wat is het geheim van een lang en gelukkig leven?”  Zij gaat daarvoor te rade bij diverse oudere mensen van wie zij levenslessen kan meenemen. De adviezen en oplossingen heeft Claudia vastgelegd in honderd  kleine verhaaltjes.  'Neem een geit’ is er één van. Het beschrijft een diepe waarheid.  

Het verhaal gaat over een arme Joodse man die ten einde raad naar een rabbi gaat om advies te vragen. Hij woont in een veel te klein huis met zijn vijf kinderen en zwangere vrouw en wordt gek van de drukte. De rabbi adviseert de man om een geit te nemen. De man verbaast zich hierover maar gaat akkoord met het advies en neemt een geit.

Als blijkt dat de geit alleen maar meer ellende dan geluk brengt doordat hij overal plast en poept, komt de man voor de tweede keer bij de rabbi. Die adviseert  hem om de geit weg te doen. De man volgt het advies op, maar is verward door de uitspraken van de rabbi. Pas later realiseert hij zich wat het idee hierachter was. Zonder de geit is iedereen een stuk gelukkiger met elkaar, er is tenslotte een hele last van hun schouders af. De man beseft zich nu pas hoe gelukkig hij kan zijn met zijn gezin.

De familie van de Joodse man staat voor vrijheid. De geit staat voor onderdrukking van vrijheid. Zowel in het verhaal van Claudia de Breij als in de Tweede Wereldoorlog werd de gewoonte van vrijheid opeens zwaar onderdrukt. Je beseft je pas werkelijk wat vrijheid inhoudt als je het niet meer hebt.

Mijn boodschap aan iedereen is daarom ook: zorg dat wij niet nog een keer een geit in huis hoeven te nemen en dat we ons ook zonder geit kunnen realiseren wat vrijheid en geluk voor ons als individu en maatschappij inhoudt. Wees bewust van je keuzes en gedachtes en geniet van dingen die je echt gelukkig maken.



Bedankt voor jullie aandacht!

zondag 17 april 2016

Fotowedstrijd

Afgelopen week begon op maandag met een klein feestje. Voor het eerst sinds de gemeentefusie van 2011 zitten alle ambtenaren van Stichtse Vecht bij elkaar op één locatie. Daarmee komt een eind aan de ambtelijke spreiding over de drie voormalige gemeentehuizen. Voor het zover was, moest het gemeentekantoor in Maarssen flink verbouwd worden. Het resultaat mag er zijn. Een nieuw modern ingerichte kantooromgeving waar volgens de laatste inzichten flexibel gewerkt kan worden. De meeste mensen hebben geen vaste werkplekken meer en als je thuis je werk beter kan doen dan is daar ook ruimte voor. In de eerste week van mei gaat ook het college verhuizen naar Goudestein in Maarssen.

Madelaine Kersten
Dinsdagmiddag waren we met het hele college in het Bison Shopping Center in Maarssenbroek. Daar spraken we met de vastgoed-eigenaar over de toekomstige ontwikkelingen van dit grootste winkelcentrum binnen onze gemeente, gevolgd door een rondleiding door het gebied. De ontwikkeling van dit centrum is een van de top-dossiers van ons college. We hadden een aardige discussie over de toekomst van een dergelijk centrum. Zien we hier over 20 jaar vooral pickup-points waar je de pakjes kunt afhalen, die je via internet hebt besteld?

Dinsdag kwam een voorlopig einde aan een lang slepende discussie over de vestiging van een AZC aan de Merwedeweg in Breukelen. De gemeenteraad besloot na een korte discussie het voorstel van het college af te wijzen. Succes voor de inwoners van het naast gelegen Rode Dorp, die er in geslaagd zijn om de gemeenteraad ervan te overtuigen, dat het collegevoorstel niet door moest gaan. De democratie heeft zijn werk gedaan.

Naast een flink aantal andere gesprekken, een bezoek aan een slijterij voor een gesprek over handhaving van de drank en horecawet en een sfeervol diner met de leden van de Rotary Stichtse Vecht, liep ik ook nog 10 kilometer tijdens de Unicefloop in Breukelen. Met een tijd van 54 minuten liep ik krap 1 minuut langzamer dan vorig jaar. Daar kan ik wel mee leven.

Sebastiaan Kilian
Zaterdag was ik even terug in de provincie Flevoland. In Almere gaf minister Van der Steur het startschot voor de nationale veiligheidsdag. Almere was voor dit doel omgebouwd tot de nationale demonstratieplek voor de Nederlandse hulpdiensten. Goed voor een leuk dagje uit voor het hele gezin. Misschien goed om even in de agenda voor volgend jaar te zetten.

De weeksluiting was in de galerie van Peter Leen in Breukelen. Daar hingen de 15 beste foto's die waren geselecteerd uit meer dan 150 foto's van leerlingen van het Broecklandcollege. Zij hadden een opdracht gekregen om het thema kunst op de 'gevoelige plaat' vast te leggen. Ik mocht de twee winnaars bekend maken. Madelaine Kersten en Sebastiaan Kilian vielen in de prijzen. De twee winnende foto's ziet u op deze pagina.

Tot ziens.

zondag 10 april 2016

Archief

Het referendum heeft de gemoederen de afgelopen week flink bezig gehouden. Terwijl het kabinet nog nadenkt over hoe men de uitkomst zal gaan interpreteren, hebben wij de gemeentelijke stembussen alweer in de opslag gezet en zitten de uitslagen uit Stichtse Vecht in ons archief. We zijn weer klaar voor de volgende verkiezingen, of zouden we voor die tijd nog een referendum krijgen?

Terugkijkend moet ik zeggen, dat ik het best leuk vond. Het referendum voegt mijns inziens best iets toe aan de representatieve democratie. Het is even wennen, maar ik voorspel dat we het over een paar jaar niet meer kwijt willen.

In de voorbereiding stond voor ons centraal dat we een perfecte uitvoering wilden combineren met een hoge opkomst. Achteraf bekeken is dat wel gelukt. Voor de opkomstbevordering maakte we korte filmpjes die goed bekeken werden. Het filmpje dat ik maakte met Jan Roos is zelfs 28.000 keer bekeken. Hoe dan ook, met een opkomst percentage dat met 37,1% flink boven het landelijk gemiddelde lag, was ik best tevreden. Reden genoeg om de 221 vrijwilligers en ambtenaren nog eens te bedanken voor hun medewerking aan dit referendum. Dankzij hun enorme inzet is het allemaal prima verlopen.

De dag na het referendum stond voor mij in het teken van de gemeentelijke archieven. Vroeger misschien een saai onderwerp, maar met de voortschrijding van de technische mogelijkheden wordt het archief steeds interessanter. Nu we de techniek bezitten om onze archieven razendsnel te ontsluiten, nemen ook de mogelijkheden toe om controle op het democratisch bestuur te verbeteren. Kijk maar naar de gevolgen van wikileaks of, heel recent nog, de Panama Papers. Tijdens een landelijk congres over dit onderwerp heb ik veel opgestoken. Met veel ambitie op het gebied van informatievoorziening aan de gemeenteraad en de inwoners ging ik weer naar huis.

Verder was ik deze week te gast bij de Brandweerpost Breukelen, een van de 7 posten binnen onze gemeente. Tijdens de wekelijkse oefenavond ben ik geïnformeerd over de mogelijkheden van het grootste regionale schuimblusvoertuig, de techniek in een moderne ambulance en het nut van het hulpverleningsvoertuig dat op deze post gestationeerd staat. Mooi om te zien hoe de mannen en vrouw van deze post zich enthousiast inzetten voor onze veiligheid.

De week eindigde met een opening van het vernieuwde onderkomen van het Vecht-College, een van de meest bijzondere instellingen in het voortgezet onderwijs binnen onze gemeente. In hun prachtige pand aan het Amsterdam-Rijnkanaal in Breukelen zijn ze klaar voor de toekomst. Ik wens ze veel succes.

Tot ziens.